Ik, Dobby, zoek een nieuwe baas. Vrouwtje van nu is niet leuk meer.
Eerst laat ze me gisteren 10 km door het bos lopen en daarna alleen maar kort naast de flat plassen. Aan het eind van de middag en aan het eind van de avond lopen we normaal ook hoor! Vrouwtje was vast moe van de boswandeling, maar dat hoort niet. We horen normaal te lopen.
En alsof dat nog niet het ergste was, moest ik toen vanochtend om 7 uur. "Eindelijk rustig" zei het vrouwtje. Maar toen ik naar een fijn ruikend struikje wilde rennen kreeg ik toch een ruk aan de lijn! Ik kijk om, is vrouwtje erbij gaan liggen. Dat kán toch niet? Zo moe van een boswandeling en dan rukken aan de lijn? Vrouwtje noemde me een stom rund en dat ik haar niet van haar sokken moest trekken? Ze had van die blauwe plastic klompen aan, helemaal geen sokken!
Toen we net weer gingen lopen alweer zo'n kort stom rondje. Pijn in haar rug, zei het vrouwtje. Moet ze maar niet zo lang liggen omdat ze moe is.
Vrouwtje mishandelt me dus gewoon. Eerst vér lopen, en dan niet meer. Dan een ruk aan de lijn geven en er gewoon bij gaan liggen. En dan alleen maar een kort rondje wegens "rugpijn"? Mishandeling! Ik zoek een nieuwe baas die wel leuk is.
/
Vertaling: gisterochtend een lange boswandeling gemaakt en in verband met vuurwerk daarna natuurlijk alleen maar plasrondjes. De laatste om 21.45. Daarom vanochtend al om 7.15 er uit om Dobby nog even te laten plassen. Trekt die gek me van het pad af, zo een glibberig stuk aarde in. Ruk, slip, *vlieg*, bam. Au. Ik heb de klap opgevallen met mijn hand, en die doet nu dus ook zeer, net als mijn onderarm en rug. En Dobby was zeker ook geschrokken, want die keek alsof ik hem mishandeld had.


Reageren











