Hier dezelfde situatie...., Misty van 4 heeft er dankzij ons een ongeleid projectiel bij gekregen omdat wij het zo leuk vonden.
Aysa kon niet langs Misty lopen zonder in haar nek, oren, poten of wat er ook maar voor haar bek kwam, te bijten.
Omdat Misty ook absoluut niet aan gaf tot hoever zij het wel zou accepteren, treden wij op, vooral ook omdat Aysa geen kleine pup is en gewoon een stuk opvoeding heeft gemist, kent (kende) ze gewoon totaal geen grenzen.
Spelen mag, terroriseren niet, wij zien heel goed aan Misty tot hoever ze het leuk vind..., op het moment dat Aysa door stuitert zonder met een ander rekening te houden, leiden we haar af, gooien een speeltje waar ze zich dan op stort, geven haar even een rustige massage of knuffel, zodat de focus er af is.
Nu na een aantal maanden is het misschien nog 1 keer per dag dat we haar even tot de orde moeten roepen en begint ze te begrijpen wanneer ze maar beter in haar eentje een rondje door het huis kan rennen met een knuffel in haar bek, in plaats van proberen de oren van Misty nog langer te trekken '
Dus gewoon gaan afleiden, consequent vol houden..., uiteindelijk valt het kwartje wel 