Manieren om spanning weg te laten gaan

Op wat voor manieren kun je spanning bij je hond opheffen?

Oormassage!

Verder uitleg graag?

Snuffelen
Rustige wandeling aan lange(re) losse lijn
Laten kauwen/kluiven

http://www.hondenpage.com/hondenforum/95517/volkomen-doorgedraaid.php

Mijn vraag komt na mijn vorige topic, ik wil juist dat ie rustig met me mee loopt en snuffelt

ik kreeg eens een tip van iemand om bij spanning stil te gaan staan en te gaan praten tegen je hond. waarover je praat maakt niet uit al is het een sprookje. wat ik vaak doe als dusty gespannen is is stil staan, praten, wat brokjes op de grond om te snuffelen. gapen (kalmerende signalen) afleiden met een speeltje... hoop dat je er wat aan hebt

Op dit moment wil ik alles wel proberen, na de schrik van gister.
Dus thnx, het valt te proberen.

Is fietsen een goede manier om spanning af te bouwen?
Wij hebben ook een springpole in de tuin, een jollyEgg en een Boomerball heb ik ook.

beetje flauwe opmerking van mijn kant
maar het is minstens zo belangrijk om te weten waar de spanning vandaan komt

is het inderdaad gebrek aan vrije beweging
of speelt er iets anders mee (bv hormonen, ik noem maar wat hoor)

zelf flink op pad gaan, en bv over hekjes laten springen, over bankjes laten lopen, kortom: lekker samen met de hond dingen gaan doen is heel goed voor hond en baas, je smeedt een band, trekt er samen op uit.

beter dan hem maar met een andere hond (reu) te laten rennen en zo competitie gedrag in de poot te werken, want vergis je niet, honden spelen lang niet altijd, daar zit altijd een mate van competitie in en als ze elkaar niet heel goed verstaan en/of bazen het niet op tijd opbreken kunnen daar nare gevolgen van komen.

als je al met andere honden afspreekt, ga eerst maar eens lekker aan de wandel, met aangelijnde honden, met elkaar oplopend wisselen de honden heeel wat info uit met elkaar en leren ze elkaar vast verstaan.

en verder is beweging altijd leuk, wel doseren, dus niet de spanning juist creeeren
zelf geef ik de voorkeur aan "avontuurlijk" wandelen, ik doe het met Gorby ook met regelmaat en gebruik gewoon wat ik tegenkom, en dat doet ons allebei plezier.

Ik denk idd dat het komt doordat hij niet zo vaak los kan, hij is gecastreerd dus ik nam eigenlijk aan dat de hormoonspiegel aan het dalen is, probleem is alleen dat ik hem nu niet meer zo goed uit durf te laten, bang dat ie weer de kolder in de kop krijgt.
Ik vond het gisteren echt beangstigend, ook omdat wij vlak bij de A58 wonen en dat is meteen mijn grootste angst, dat ie weer zo gek gaat doen en op de snelweg beland.
In huis is hij altijd rustig, het gaat echt om buitenshuis.
Ik wil niet dat hij uiteindelijk een achtertuin hond wordt.

Oei, ik lees dat je met een boel beperkingen zit.
Dan is het de kunst om mogelijkheden te gaan zoeken.

Je kan bijvoorbeeld gaan speuren. Hiermee kan je in huis beginnen.
Je koopt een paar plastic bekertjes, jeweetwel, van kunstif kinderdrinkbekers.
Die zet je hier en daar in huis en onder sommige verstop je een lekkertje.
Nu is het aan hem om het lekkers op te zoeken, en als ie dat vindt is dat natuurlijk heel erg knap.
Het duurt even voordat hij op neus gaat zoeken en niet op zicht.

Vervolgens kan je de bekertjes vervangen door afgesloten bakjes, hierbij zal hij aan moeten geven dat er iets lekkers in zit. Dit kan hij doen door te krabben aan het bakje of een blafje te geven.
Op het moment dat hij iets aangeeft beloon jij! En krijgt hij de jackpotbeloning, denk aan een stukje kaas, frikandel, vlees, in elk geval iets heel erg lekkers.

Op het moment dat hij dit allemaal onder de knie heeft, kan je met een lange lijn buiten gaan speuren. Je kan de bakjes in de bosjes verstoppen of onder een graspol.
Hij kan hiermee heel goed zijn energie kwijt en het snuffelen is goed tegen de opgebouwde spanning die hij tijdens de wandeling heeft opgelopen.

Probeer het maar eens, ik weet bijna zeker dat hij er lol in heeft.

Ik ken dit, Flex zit nu toevallig weer in zijn "periode".

Het gaat wel anders want hij springt niet tegen me op maar kijkt wel weer hoe ver hij kan gaan. Als ik hem loslaat kijkt hij me eerst even aan (denk om mij te peilen) en rent vervolgens naar de eerste en de beste boom om die te molestreren.

Hij gromt, blaft en valt eigenlijk echt de boom aan. En ook zogenaamd "onbereikbaar", dat is hij namelijk niet want wanneer ik wegloop dan komt hij toch maar achter me aan. Hij houd me dus toch in de gaten.

Ik weet waar zijn gedrag vandaan komt, dat maakt het misschien ook wel makkelijker.

Wat ik doe is hem niet meer loslaten en naast de fiets gecontroleerd te bewegen. Ik hou alles onder controle nu, hij heeft even totaal geen vrijheid meer. Niet spelen met zijn hondenvrienden, niet naar het hondenpark en gewoon helemaal niet meer los. Jammer dan, eerst je maar weer gedragen. Hij loopt strak naast en heeft niet de vrijheid om te bewegen want ik houd de lijn te kort.

In eerste instantie maakt dit het bij hem altijd even erger omdat hij niet wilt accepteren dat ik overal de controle over heb. Op een gegeven moment houd de strijd op en accepteerd hij dat we het op mijn manier doen.

Wat ik bij jou lees in je andere topic is dat je je hond op zo'n moment eng vind en dat vind ik heel zorgelijk. Angst is spanning en op het moment dat het gebeurt kun je dat echt niet gebruiken. Ik begrijp je wel.. Ik heb ook een grote hond en als die mij probeert te imponeren moet ik ook echt even mijn gedachte op 0 zetten want anders krijgt hij het nog voor elkaar ook.

Flex heeft dit minstens 1 keer per jaar, meestal een paar keer.. Het gaat ook weer over, dat weet ik.

Wat ik je als tip wil geven is neem de controle over en laat je niet bang maken door je eigen hond. Haal de rustige, slapende Buddha voor je en bedenk dat JIJ het voor het zeggen hebt, niet hij. Rust in jouw hoofd gaat uiteindelijk wel over op de hond. Laat hem daarbij alleen snuffelen en plassen, doe de rest van de beweging gecontroleerd.

En de tip van Gorby is ook handig. Laat hem dingen doen zoals over een bankje lopen, daag hem geestelijk meer uit. Wel weer onder controle.

Gorby heeft dit ook heel hevig getoond en het is angstaanjagend omdat je dan pas voelt dat je ze fysiek nooit aan kan, das gewoon een utopie, zo'n hond kegelt je makkelijk onderste boven en in mijn geval is dat ook gebeurd,krijg je knikkende knieen van hoor.

maar toch het belangrijk ook met Buddha aan het werk te gaan
hem voor je en met je dingen te laten doen
want net zo goed als andere hond bv respect moeten hem voor zijn persoonlijke ruimte
hoort hij dat ook voor jou te hebben
en daar hoort ook een stukje training/opvoeding bij

kalm krijgen is op dat moment in het geheel niet makkelijk, het belangrijkste is zelf kalm blijven, hij doet het niet om jou per definitie kwaad te doen, en indien mogelijk raadt ik je net als Sammy aan de hond ook goed leiding te geven, wat niet wil zeggen dat je hem niks meer toe staat maar de grenzen moeten heel duidelijk zijn, zich uitleven op en met andere honden hoort daar eigenlijk niet bij.

ga zelf op stap, bedenk een lekkere route, en stap flink door, laat maar lekker lopen
een stukje lekker snuffelen en zn ding doen, en dan weer verder, kom je leuke obstakels tegen, kan je daar iets mee, maar alleen als hij rustig is.

denk toch dat hij aan het uitproberen is om een antwoord te krijgen waar hij precies "staat"
gewoon voor de duidelijkheid, en dat kan hij het beste ervaren als hij met je op pad gaat.

Bedankt voor jullie antwoorden vooral de laatste twee heb ik echt heel veel aan, net deed hij het weer, bij het gewone uitlaatrondje, ik wist even niet wat te doen en heb m maar even laten razen, wel aan de riem natuurlijk, maar het was ook zo over.
En ja gisteren voelde ik pas hoe sterk hij eigenlijk is, en was ik even bang dat ik m niet kon vasthouden.
Ik heb iig net weer de trainer gebeld en die wil dat ik weer kom trainen met Buddha, ik denk dat ik dat wel ga doen.

En op dit moment voel ik mij even een domme bangerd.
Terwijl ik toch al een paar honden heb opgevoed, de laatste hond die bij ons was, was een notoire wegloperd, miss ben ik daarom bang om Buddha los te laten.

Nergens voor nodig..

Dat je je realiseert dat het zo is betekend ook dat je eraan kunt werken. Die bangigheid is helemaal niet zo gek maar gaat je gewoon niet verder helpen.

Doe wat je moet doen om het over te laten gaan. Dat is voor ieder gewoon heel persoonlijk.

T-Toch. zijn cursus voor... google maar T-Toch bij dieren... of honden

Nee een stroomband gebruiken wil ik eigenlijk niet, de trainer had het over gehoorzaamheidscursussen.

T-Touch is een rustgevende manier van aanraken.