Dagboek van een hondenleven

Wat een hondenleven heb ik!
En graag deel ik mijn verhalen met jullie.
Wie ik ben?
Ik ben een teefje van 2 jaar en leef samen met een oudere reu en een 2 benig wezen.

Hoe ik bij mijn wezen en reu terecht ben gekomen:
Ik ben een teefje en heb 2 broertjes en 6 zusjes.
Het was heel gezellig en geregeld kwamen er 2 benige wezens langs die gezellig bij ons in het nest kwamen zitten, zelf vond ik het allemaal niet zo interessant en hield me dan ook afzijdig, maar er was toch een 2 benig vrouw wezen die ik erg fijn vond, als zij kwam dan ging ik graag bij haar liggen of met haar spelen.
Na een aantal weken merkte ik dat onze moeder ons moe werd, maar dat maakte niet uit wij kregen van een 2 benig wezen eten en we speelde veel met elkaar.
Na 8 weken merkte ik dat er 2 benige wezens mijn broertjes en zusjes meenamen, waarom? Ik wilde niet weg met die wezens.
Maar daar was mijn lievelings wezen, ze kwam met een ander 2 benig wezen en die vond ik ook wel aardig. Mijn wezen reageerde als er Fifi werd geroepen, Fifi tilde me met haar poten op en nam me mee in een bewegende ruimte, het was heel indrukwekkend en ik viel al snel in slaap.

De bewegende ruimte stopte met bewegen en ik werd door Fifi meegenomen in een groot nest.
In dat nest was ook een reu, maar niet zoals mijn broertjes eruit zien, maar hij was ook 4 benig en sprak dezelfde taal als mij en ik vond hem leuk, hij mij helaas niet.
Er was in het grote nest een klein nest voor mij gemaakt, ik wist dat dat mijn nest was omdat alle geurtjes van mijn broertjes en zusjes er waren.
Ik ging erin liggen en het voelde lekker warm aan.
Ik was dol op schoenen, maar mijn Fifi wezen vond dat geen goed idee, zij vond het beter als ik op een bot ging knauwen, ach ja, als ik maar kon knauwen.
Ik vond het allemaal wel eng, maar ook erg interessant en gelukkig bleef Fifi continu bij me.
’s Nachts sliep ik in mijn nest en Fifi naast mij op een bank, zo was ik niet echt alleen en als er iets was kon ik dat vertellen, alleen hield ze niet van klagen, dat was jammer, soms wilde ik ’s nachts niet slapen.

Na een paar dagen werd ik in een karretje gezet en gingen we het grote nest uit, ik had niet gedacht dat er zoveel meer was! Zoveel kleuren, geuren en andere wezens! Bang was ik niet meer, mijn Fifi en reu waren bij mij.
Ik merkte dat als mijn wezen Lis zei dat ze een koekje had die ik mocht eten.
Bij de reu zegt ze dan Choco, maar als ik dan ook kom dan krijg ik meestal ook een koekje.

Choco vond mij niet zo leuk of ik vond hem leuker. Ik wilde graag bij hem slapen, maar hij liep altijd weg. Ik dacht dat hij moest wennen en heb hem 3 dagen gegeven, na 3 dagen heb ik hem verteld dat hij zich niet aan moet stellen en mij leuk moest vinden.
Dit vond hij leuk en sindsdien zijn we beste maatjes.

Al snel voelde ik me helemaal thuis en geniet van iedere dag.

Ik zal geregeld stukken uit mijn dagboek aan jullie vertellen.
Natuurlijk snappen jullie dat hier erg gevoelige stukken in zitten, daarom heb ik om privacy redenen de woorden waar wij een koekje voor komen halen veranderd.
Fanmail wordt afgehandeld door mijn 2 benig wezen Fifi (haar echte naam )

Poot van mij

wat een leuk verhaal,ben blij voor je dat Choco je nu wel lief vind!!!

pootje van Gino

Gebruiksaanwijzing van mijn wezen!
Mijn wezen Fifi is erg appart vooral 's ochtends.
Als zij beneden kom zie ik aan haar of ik haar kan begroeten of dat ze eerst nog naar het brom apparaat moet.
Als ze beneden komt bromt mijn wezen net als het apparaat waar ze als eerste naartoe loopt, dat apparaat maakt van water bruin geur water.
Ik vind het niet lekker, maar mijn wezen blijkt erop te bestaan!

Wat heb ik toch een appart wezen!

Hallo Hond,want ik weet je naam niet.
Wat ik en mijn vrouwtje niet snappen,is dat we jou naam niet weten,en waarom er geen foto*s op jullie profiel staan.
En verder ook geen verhaaltjes,of andere interresante gezellige dingen.
Waarom is dat zo?
Ja,we hebben gezien dat jullie nog niet zo lang hier zijn,maar om je een beetje beter te leren kennen,willen we wel iets meer zien,en weten.
Als mijn vrouwtje er niet is kruip ik zelf achter die pc,om dan met een potlood tussen mijn tenen te typen.Jahaaa,ik ben een slimme jongen zoals je wel ziet.
Vrouwtje en ik gaan uitkijken naar wat meer nieuws van jullie,ok?

Een vriendelijke poot van Nak.
Heeeeee,we gaan weg,NAAR HET BOS

Hallo Nak,

Mijn 2 benig wezen is al een paar dagen erg sjaggerijnig, er is een object waar ze altijd vele uren achter doorbrengt en waar vele tik geluiden vanaf komen en die was er ineens niet meer! Volgens mij heeft ze op dit forum haar hart gelucht en het verhaal uitgelegd op deze link http://www.hondenpage.com/hondenforum/93706/het-verlies-van-een-laptop.php

Mijn snuit zit al geregeld tegen het beeldscherm aan en hier laat het wel een afdruk achter, helaas alleen nog niet op het forum, mischien als er een nieuwe tikopject komt!

Waarom ze zo weinig over haarzelf en ons verteld is omdat ze op een ander forum nadat ze zich had voorgesteld er daar niet zo leuk op ons gereageerd werd, dus is ze nu wat voorzichtiger.
Ze komt voor gewoon voor de gezelligheid en her en der iedeën te geven en op te doen.

Het bos?! Ooo wat lekker, normaal neemt Fifi me op zondag mee en ga ik gezellig met andere honden spelen, maar de afgelopen week vinden reuen mij iets te leuk, dus kon ik vanmiddag alleen met Choco spelen, oo en een logeer hond.

Daaaag hondje van Fifi. Wat leuk dat je ons van alles komt vertellen over je Fifi wezen. Ben je al een beetje gewend in je nieuwe huis?
Pootjes en likjes van de bende van 3.

Hallo bende van drie!
Ik leef nu al 2 jaar bij dit Fifi wezen, dus het begint al langzaam aan te wennen
Ze heeft wel af en toe haar kuren, maar ik ben haar al flink aan het trainen, zo heb ik haar geleerd dat als ik bij haar kom zitten, haar lief aankijk en piep ze me aandacht geeft.

Helaas heeft ze nog wel haar kuren.
Mischien hebben jullie tips?!
Ik moet nog geregeld aan de kant omdat zij op de bank wil zitten.
Ik heb alles al geprobeerd, stug blijven zitten (en ik heb veel kilo's die ik in de strijd kan gooien), haar negeren, mopperen, vervelen door voor de tv te gaan staan, zodra ze opstaat op haar plaats gaan liggen, maar ze houd stug vol! Zoo irritand! Heeft iemand nog een idee hoe ik haar dit af kan leren?

En ik heb haar helaas nog niet aan kunnen leren om mij op commando uit te laten, maar daar we zijn hard mee aan het werk.
Verder is ze in veel dingen erg koppig en drijft ze haar zin door, maar soms draai ik dan gewoon om en loop ik weg.
Ze is wel heel lief en ik kan altijd bij haar terecht, ze neemt ons iedere dag mee naar de bossen en laat ons veel spelen met andere honden.
Nee eigenlijk op een paar puntjes weinig tot niks te klagen.

Ik ben erachter, ik ben loops!
Ik voelde mij al een tijd niet zo lekker en sinds een week vinden reuen mij wel heel erg leuk, alleen wilden ze op mij klimmen en dat vond ik niet erg prettig.
Maar sinds een paar dagen heb ik er lol in! Mijn baasje volgens mij een stuk minder haha.
Als ik een knappe kerel zie ren ik met hem naar het midden van het veld en daar, buiten bereik van mijn baasje probeer ik het gezellig te maken .
Helaas kan mijn baas toch wel rennen, dacht het niet met al die vieze rook staven die ze elke keer aan steekt, maar helaas, alsof ze het weet is ze de laatste dagen erg snel geworden.

En nu ben ik boos... Ik moet voort aan de lijn en dat alleen maar omdat ik samen met een leuke kerel naar zijn huis meegegaan ben!
Vinden jullie dat nou niet flauw?!

Mijn baasje is wel weer wat vrolijker en ze heeft weer een nieuw object waar ze weer flink op aan het tikken is, dus mischien kan ik binnenkort toch nog even ongezien op stap met een leuke kerel