heel,heel veel verdriet

Gistermiddag om half 2 hebben we met heel,heel veel verdriet afscheid genomen van mijn allerliefste maatje Westley.Onze golden mocht 13 jaar en 3 maand worden.
Het ging allemaal toch nog plotseling.
Ik kwam thuis,riep hem,dacht hey hij is niet in de kamer,daar lag hij in de keuken,was gevallen,ik dacht door zijn artrose,lukt het hem niet op te staan,ik wilde hem helpen opbeuren dit lukte van geen kant.Toen mijn man gebeld,ik voelde het onheil naderen,hij kwam direct naar huis,ondertussen had ik de DA gebeld,ben bij hem blijven liggen,mijn man en ik hebbeen hem op zijn deken getild,nog geprobeerd of hij kon staan,maar nee,hij zakte weer naar beneden.Mijn moeder gebeld,hij zwaaide nog met zijn staart naar haar.Toen gebeurde het; de DA kwam,en hij worstelde zich op,liep een stukje ,en leunde steeds tegen hem aan om te blijven staan,het leek wel van;zo ik kan het wel hoor,niks aan de hand.Hij viel weer neer,worstelde zich weer op,en wou naar 'zijn plaats'achter de bank proberen te komen ,en viel weer,Da constateerde , een beroerte. kan hij Hij heeft al zware medicatie voor de artrose(opiaten etcetc)De vraag was ,kan hij hier bovenop komen,hij zei 80% ja,en 20%nee,maar hij kon er ook één over heen krijgen.Ik dacht steeds aan wat ik mezelf en hem had beloofd,dat ik alles voor hem zou geven,maar proberen niet egoistisch te zijn,dat hij in mijn belang moet lijden,omdat ik het niet kan,we hebben toen de moeilijkste keus van mijn leven gemaakt,en hem laten euthaniseren,IK werd gek toen hij de narcose kreeg,en vroeg of ik nog terug kon,ik wilde zelf met hem mee naar de hemel zodat hij niet alleen hoefde,mijn man en ik zijn later naar buiten gelopen,de DA hij mist je nu niet meer op dit moment,dus we zijn bij hem gebleven tot hij onder narcose was,toen het was gebeurd,lag hij er heel vredig bij,hij had hem mooi op zijn deken gelgd,met een deken half over hem heen.Vandaag hebben we een kistje voor hem gemaakt,en hem daar lekker met zijn dekentjes ingelged,zijnfavoriete speeltjes mee,we hebben een brief mee gedaan in zijn kistje,haartjes afgeknipt,die bewaar ik ter herinnering,en een voetafdrukje van gips gemaakt.En 2 rozen op zijn kistje gelegd,en we hebben hem in onze tuin begraven.
Maar ik worstel zo met mezelf;heb ik te vroeg ge euthaniseerd,of was het het juiste tijdstip,ik wilde hem niet laten lijden,Ik dacht stel dat ik het een aantal dagen aankijk,en hij ligt daar maar te lijden,dat vergeef ik me zelf ook nooit meer,maar atel hij had er vandaag weer 'gewoon'gelopen,dan heb ik hem gewoon vermoord?
Dat zou ik mezelf toch nooit vergeven?
Heb ik juist gehandeld?

Pff wat een verschrikkelijk moeilijke keuze! Ten eerste wil ik je heel veel sterke wensen en je man natuurlijk ook! Ik denk dat je juist heb gehandeld hoe moeilijk het ook is! Als je de procenten leest die de dierenarts gaf Ik vind het heel moedig van je en weet zeker dat Westley een geweldig leven heeft gehad bij jullie!! Nogmaals veel sterkte!!

Wat een moeilijke keuze, maar ik denk dat je wel goed gehandeld hebt, jullie hebben hem verder lijden bespaard.

Ik denk dat Westly een heel goed leven heeft gehad.

Wens jullie beide heel veel sterkte.

Groetjes Annelies

Elise, je hebt het goed gedaan, je hond verdiend een waardig afscheid, niets te vroeg, wat ik uit jouw mail hebt gelezen.
altijd moeilijk om een beslissing te nemen, alle hondeneigenaren worstelen daar mee, ik en iedereen, en nu jij ook.
straks na een poosje denk je met heel veel plezier aan de mooie dingen van jouw hond. en vergeet je dit moment, je hebt een mooi plekje gemaakt voor je lieve vriend. heb je altijd een plekje waar je toch even bij stil kan staan.

en heus meid je komt hem weer tegen achter de .Regenboogbrug.

heel veel sterkte jij en je gezin.

willemijn.

kijk maar eens bij .afscheid nemen. Memorium. daar staat een mooi afscheid. De regenboogbrug. lees dat maar eens, zal je echt goed doen.

lieve groet nogmaals.

Willemijn.

Jeetje wat een moedige beslissing heb jij gemaakt goed hoor en zoals Willemijn schrijft het is niet voorbijDe regenboombrug zien jullie elkaar weer

Heel hel veel sterkte en bedenk wat een heerlijke 13 jaren jullie en ook Westly van elkaar hebben kunnen en mogen genieten

Liefs Yvonne en Cyra

Lieve Elise,
Tranen rollen over mijn wangen, ik weet wat je doormaakt want ik heb net Soraya verloren en in goed overleg met de Med.Faculteit te Merelbeke/Gent haar laten inslapen. Je neemt een pupje en je neemt ook het einde in huis. Je hebt heel goed gehandeld en alle lof voor je besluit. Het moet een dierwaardig bestaan zijn en je moet humaan zijn, valt niet altijd mee. Ze zal geluk vinden achter de regenboog en ze zal misschien nu spelen met Soraya en misschien kijken ze alle 2 naar ons en ze zullen kwispelen
ze hebben een goed leven gehad en ze zal je daar ook
altijd dankbaar voor zijn. Koester haar liefde en wees dankbaar dat je zo'n goed maatje hebt gehad.

Veel sterkte
http://husky-soraya.blogspot.com/search?q=
Sibil

Elise, heel veel sterkte wens ik jullie.

Verschrikkelijk om je lief maatje kwijt te raken.
Het tijdstip waarop je de beslissing neemt, blijft ook voor mij een raadsel.
Het kan niet anders dan een goede zijn, als jouw liefde voor je hond, je ingeeft om hem in te laten slapen om hem verdere pijn te besparen.


Sterkte,
Liesbeth

Je hebt zeker goed gedaan...zeker op deze leeftijd, en echt je kon langer wachten, maar of dit voor jou lieveling de beste keuze zou geweest zijn, dat weet niemand natuurlijk.

Echter jou lieve hond is nu samen met al de andere vriendjes een ster aan de hemel.

Mijn oprechte en innige deelneming

Martine

als jij denkt dat je er verstandig heb aan gedaan dan is dat je juiste keuzen. ik wenst je heel veel sterkte
met het verwerken met het verlies van je maatje.
groetjes cocoflanel

Dit gedicht heeft mij geweldig geholpen in de tijd dat ik Bobbie moest laten inslapen. Sterkte ermee, maar het was echt het beste!!!!!!!!

Als twee bruine ogen vragen,
Help mij, want ik voel me niet fijn,
Mag je dan, omdat je voelt dit is het einde,
Egoïstisch zijn?

Als je van de dierenarts hoort,
Dit komt nooit meer goed,
En hij krijgt steeds meer pijn,
Mag je dan omdat je hem niet kan missen,
Egoïstisch zijn??

Als twee trouwe ogen zich sluiten voorgoed,
En je zonder hem naar huis toe moet,
Met een halsband in je hand,
En je hart vol pijn,
Dan probeer je jezelf te overtuigen,
Ik mocht niet egoïstisch zijn.

Al die tijd met zijn tweetjes,
Elke dag samen was een feest,
En in al die tijd,
Is hij zelf niet een keer,
Egoïstisch geweest.

ik heb bewondering voor je dat je deze beslissing hebt genomen!

ik kan me niet goed voorstellen hoe moeilijk het is om je trouwe maatje te verliezen, maar ik kan me indenken dat je het er verschrikkelijk moeilijk mee hebt!

heel veel sterkte ermee de komende tijd.

liefs, iris

een hondje zien lijden doet heel veel pijn
ik denk dat je de beste keuze hebt gemaakt hoor
ik wens je alvast veel sterkte met het verlies
van je trouwe viervoeter het zal niet makkelijk zijn...

liefs inge

Elise, wat een verdriet nu je je maatje moet missen...
Je hebt een moedige besliising genomen vanuit je hart!
HEEL VEEL STERKTE voor jullie gewenst de komende tijd!

Groetjes, Anita.

heel veel sterkte
je hebt de juiste beslissing genomen,en je maatje een verdere lijdensweg bespaard
gr liesbeth

ik wil jullie beiden veel sterkte wensen. Blijf alsjeblieft niet met een schuldgevoel zitten, je hebt in het belang van jullie hond gehandeld!

Het zal een moeilijke tijd worden, denk maar fijn aan de mooie herinneringen!

Heel veel sterkte !!

Maar je hebt zeker de juiste beslissing genomen !! Je hebt tot op het laatst in de eerste plaats aan hem gedacht hoe moeilijk het ook was !!

En je hebt je maatje zo lang gelukkig gemaakt !!

Nog veel moed !!
Liefs
Marie-Rose

Misschien raar, maar wat put ik een kracht en troost uit bovenstaande reacties.
Ik ben zo verdrietig nu,het lijkt wel of het nog erger wordt dan beter? Als ik geen kalmeringsmiddelen slik,dan ga ik helemaal over de rooie,ik lig maar wat op de bank mijn mijn goldenknuffel in mijn armen,en loop weer naar zijn plekje toe waar we hem begraven hebben.Kijk weer eens op dit forum,en het geeft zo'n troost dat veel mensen begrijpen wat een verdriet je kunt hebben ,van je trouwe maatje,die je moet verliezen.
Ik heb het uit pure liefde voor hem gedaan,omdat hij de allerlaatste is,wie ik wil zien lijden,voor mezelf had ik hem nooit willen laten gaan.Ik hoop dat mijn hond dit 'begrijpt',
En ja,wat een troost 'de regenboogbrug'.
Een prachtig gedicht.....
Veel mensem begrijpen niet dat je zo ontzettend verdriet kunt hebben,en dat het verlies en gemis zo groot is.
En Sibil..ik hoop ook dat Soraya en Westley,nu zo gelukkig met elkaar spelen.Dat ze de grootste maatjes zijn daar...tot wij bij hen komen!En ze daar verder met ons mee gaan...

hoi elise heb jou verhaal gelezen,begrijp best jou gevoelens want die had ik de 22 mei ook toen we mijn hond lieten inslapen,ik kwam thuis en de twijfels begonnen ook ,heb ik niet te vroeg gehandeld,???misschien had hij nog enkele jaren gekunnen??ik heb hem vermoord??miss was hij niet echt heel erg ziek?? vragen vragen en nog is vragen ...zonder een klaar antwoord,maar hij was ook niet goed,en we hadden het van een andere DA ook nog is te horen gekregen,dus 2x op korte tijd,en ben met hem ook naar de dierenkliniek gegaan en de keuze gemaakt,maar de twijfels spelen nog steeds door mijn hoofd,of ik niet te vroeg was,miss was het iets onbenulligs??en was hij niet er ziek kon hij nog genezen worden?ik zal het antwoord nooit echt weten,maar wou mijn dier ook niet laten lijden,dat had ik steeds gezegd,ik hoop ook dat jou lijden wat dragelijker word na een tijdje,maar ik denk dat het normaal is als je je hond heel erg graag ziet dat je je schuldig voelt wanneer je voor hem beslist hebt hij kan het trouwens niet.dus heel erg veel sterkte toegewenst
liefs sandra