Op jacht!

Gisteravond liet ik Dobby nog even in de tuin. Hij is deze week af en toe een beetje aan de diarree, dan weer een dag niet, dan weer wel, dus ik laat hem wat vaker in de tuin. Voor het geval dat.

Hij snuffelt even, plast tegen de boom en drentelt naar het oude vogelhuisje. Zo'n houten, Zweeds huisje voor zaadvoer. Hij blijft er omheen draaien, en draaien en draaien. Ik zeg nog hierbinnen "volgens mij zit er een muis in". Ik ga naar buiten, en hij blijft maar bij het huisje staan. Ik til het op en hoor geschuifel van binnen. Ja hoor! Ik til het deksel open om toch even te kijken, hou het huisje schuin en laat het licht binnen schijnen. En zoals verwacht, er zit een muis tegen een muurtje gedrukt.

De muis begint te springen en te panikeren, en rent rond in het huis. Ik denk "en nu?" en ineens... de muis rent door het gaatje voor het vogelvoer, en lanceert zichzelf vanaf de buitenkant zo het donker in. Zowat recht in Dobby's bek. Als in slow-motion zie ik hoe de muis vanaf 1.20m hoog naar de grond springt, voor Dobby's neus langs, die in een reflex zijn bek open doet en hapt. Het wit van de ogen is te zien, de oren flapperen in de beweging van zijn hoofd en scherpe witte tanden die fonkelen in het donker.

De muis valt ergens weg in het donker en ik hoor geritsel. Dobby springt met open muil en slaat met zijn poten op de grond. Raak! En hij laat weer los. Ik zie de muis over de aarde wegrennen, het donker in. Weer slaat Dobby met zijn poten op de grond, en nog eens. Waar is die muis nou? Hij snuffelt wat en gaat op de neus op jacht.

De muis is weg, ik heb hem niet meer gezien. Dobby heeft hem ook niet meer gevangen. Ik weet niet of de muis gewond was, want Dobby heeft hem wel klem gehad, of vast in zijn bek. Het kostte nog wat moeite Dobby weer binnen te krijgen, want die wou blijven jagen. Maar het was een zeer amusant uitje in de tuin. Ik geloof intussen ook dat ik geen kat nodig heb: Dobby vangt ze wel als ze binnen komen. Of hij zal in ieder geval aangeven dat ze er zijn.