Wat mis ik je toch ontzettend veel....

Nu alles hier weer een beetje zijn gewone ritme begint te krijgen en ik weer steeds wat meer weer kan, is het gemis weer zo groot.

Vandaag voor het eerst weer met de honden mee naar het bos geweest, het was heerlijk om weer eens zo met de honden te kunnen wandelen. Ik had het enorm gemist en heb er echt wel van genoten, maar tegelijkertijd zo'n verdriet dat mijn lieve Tara er niet meer bij is....

Het voelt gewoon niet meer compleet...

Het is nu 3 maanden terug dat ik haar heb laten gaan en sinds die tijd heb ik vrijwel niet meer met de honden gelopen (vanwege zwangerschap en keizersnede), nu moest ik de riemen weer in mijn handen nemen en Tara's tuig hangt nog ongeroerd aan de haak....

Ik betrap mezelf erop dat ik afentoe uit automatisme ook nog steeds Tara roep als ik de honden bij me wil roepen...

Ik weet het niet, ik mis haar zo veel! Haar heerlijke koppie, haar vrolijkheid en enthousiasme, haar vechtlust, haar relaxte karakter, haar stabiliteit en onbezorgdheid.... Ze was zo'n heerlijk hondje....

Ik weet dat ik haar niet langer bij me kon houden en dat ik de juiste keus heb gemaakt, maar het voelt zo vreselijk oneerlijk. Waarom mocht ze niet gewoon oud worden, waarom moest ik haar na 2 jaar alweer afstaan....

Sorry maar ik moest het even kwijt, tranen rollen over me wangen...

ik vind het heel erg voor je.en wens je dan ook heel veel sterke.

een troostend pootje van jazzy en poppy

Wat vreselijk voor je.

Ik begrijp het heel goed! De tranen rollen hier ook bijna over mijn wangen!

Veel sterkte...!!

Ik kan mij de leegte best voor stellen.

Maar het krijgt wel een plekje.

Ze was ook nog te jong.

Heel veel sterkte

Wat vreselijk voor je! zoveel sterkte gewenst vanuit hier! Ik heb de tranen ook over mijn wangen rollen.. echt zo erg.

Bedankt voor jullie lieve reactie's! Het is fijn om het hier zo nu en dan te kunnen delen.

Ze was gewoon zo'n geweldig hondje, ik was zo stapelgek op haar....

Onze buur zei eens ik moet er niet aan denken, denk er maar wel aan het gaat een keer gebeuren. Altijd onverwachts.
2 x meegemaakt de een 6 en de ander 15 waar wij een stuk minder moeite me hadden zijn leven was goed en klaar.Heeft ook niet geleden binnen een uurtje was het klaar, we waren gelukkig thuis.
Jazzy was dus 6 jaar ,veel te jong,als ik over hem praat heb ik het nog steeds moeilijk ,alleen om het fijt dat we niets in de gaten hadden. Iemand zei, is je hond afgevallen , toen gingen alle alarm bellen rinkelen. Het is al een poosje geleden maar zijn naam word vaak aan Raïsa gegeven.
Als we ooit Raïsa zouden verliezen zijn wij te oud voor en pup die kan ook heel oud worden en dan zijn wij ook te oud.....Ik kan me niet voorstellen zonder.....

Je mag rustig rouwen het is nog maar kort geleden, het gemis is immens groot.
Praat veel over Tara dat zal je goed doen.

Bij mij rollen ook de tranen
Ik weet hoe jij je voelt het gemis is vreselijk .
Ik wens je heel veel sterkte en kracht toe .

Ze zijn zo bijzonder... ook in hun eenvoud. Je blijft ze missen. Sterkte gewenst.

Heel veel sterkte

Ik herken je gevoel helemaal ,het gemis zal altijd blijven maar over een tijdje kun je aan Tara denken zonder dat de tranen over je wangen lopen.
Mis rakker ook nog iedere dag en moet regelmatig nog huilen ook al is het "al" 5maanden geleden nu maar het lucht ook wel op.
Wil je heel veel sterkte wensen!

jou gevoel is zo herkenbaar bij mij,het is vandaag juist anderhalf jaar en het gemis word er niet beter op alleen erger
ik wandel nu ook wel met woody maar steeds moet ik denken,dit had nog sloebertje moeten zijn,samen aan het strand enz

we zullen ze wel altijd blijven missen,maar diep in ons hart blijven ze verder leven!
veel sterkte

Sterkte meis!!

Heel raar, ik las de titel en dacht gelijk dat het over Tara zou gaan.

Ik vind het zo enorm erg dat je haar na twee jaar al moest afgeven, jij die zoveel van je maatje hield. Maar je kon niet anders en deed wat het beste was voor haar, al wordt daardoor het gemis niet minder !

Probeer te genieten van je overige twee maatjes en herinner Tara tesamen met hen.

Ze zal altijd in jou gedachten meelopen en nooit worden vergeten !

Veel en veel sterkte !!

Ik wens je veel sterkte,ik weet ook wat missen is.

Heel veel sterkte , weet precies wat je voelt , het is soms zo onrechtvaardig

Ik snap heel goed je gevoel. Zeker na zo'n tijd uit roulatie te zijn geweest door een zwangerschap en bevalling, en dan de draad van het uitlaten en van met de honden terug bezig te zijn...op te pakken.
Je lijkt even weggeweest, maar voor hun ging het 'gewoon' door.
Dat jij op zo'n dagdagelijkse momenten dan met je gemis geconfronteerd wordt, vind ik heel vanzelfsprekend.

Ik ben niet 'weggeweest', maar ervaar het verlies van Wodan nog altijd als een groot gemis.(eind mei)

Ik wens je veel sterkte, en wens je ook proficiat met het nieuwe leven dat je op de wereld hebt gezet!(een keizersnede is psychisch en lichamelijk ook niet te onderschatten)

liefs

Jeetje wat vervelend zeg, maar fijn dat je je verdriet met ons allen deeld....
Ben je het even kwijt bij mensen die je meteen begrijpen, moet er niet aan denken om afscheid te moeten nemen van 1 van mijn hondjes!!!

Heel veel sterkte de komende tijd.....

Troostende pootjes van Tessa en Sky

Wil je graag vanag hier een dikke knuffel geven!!!
Snap helemaal wat je bedoeld, hier is het pas 2 weken geleden dat we Fynn lieten gaan.
De enen dag ben ik er heel bewust van de andere dag sta ik weer 4 honden te roepen terwijl de vierde nooit zal komen. Af en toe schrik ik dan van mezelf, even een stap terug in de realiteit

Een dikke troost knuffel het is een groot gemis maar je hebt de juiste keuze gemaakt je lieverd heeft geen pijn meer.

Sterkte.

We leven met je mee hoor. We kennen het verdriet.

De foto met Ruben bij storm is prachtig... En wie weet... Buiten deze wereld heeft Tara Ruben misschien al ontmoet voor hij geboren werd.

Zo'n lieve blik van Tara... Wat daarachter schuilgaat... dat gaat niet verloren. Sterkte nog en heel veel geluk gewenst met je hondjes en je kindjes.