In mei 2005 heb ik mijn lieve schat Bronco geadopteerd: hij zat in het dierenasiel; Het was liefde op het 1e gezicht!!!
Ik ben superblij met men ventje en zou hem voor geen goud kunnen en willen missen.
In 2006 wilde ik een gehoorzaamheidscursus met hem volgen, omdat ie volgens het asiel in zn 1e 4 jaartjes voornamelijk op een klein kamertje heeft gezeten en er haast niets met hem is ondernomen. Echter: tijdens de 1e les bleek ie zodanig dominant en agressief gedrag te vertonen naar andere honden toe, dat k ervoor heb gekozen om met hem in gedragstherapie te gaan. Hij is een heel stuk vooruit gegaan.
Nu heb ik een heel leuk appartement gevonden voor Bronco en mij; we wonen naast mijn vriend. Hij heeft ook een hond (ook reu),genaamd Yayo, hij is ontzettend lief, luistert heel goed, is heel rustig en doet geen vlieg kwaad. Vaak gaan we samen wandelen (hond vriend en Bronco) en dat gaat prima. Echter zodra we thuis zijn en Yayo zet ook maar 1 stapje in mijn appartement, dan is Bronco - als ie hem ziet - opgefokt en agressief naar Yayo toe. Laatstgenoemde gaat dan rustig weg. Maar nu is het ook nog eens zo dat Bronco, wanneer hij mee gaat naar mijn vriend, ook daar dominant en agressief gedrag vertoont naar Yayo toe. Dit kan een tijdje verder rustig verlopen, maar op een gegeven moment heeft Yayo genoeg van dit gedrag, vrees ik en dan heb je de popjes aan t dansen. Ik heb al vanalles geprobeert: Bronco gerust gesteld, bepaalde oefeningen uit therapie toegepast, streng aangepakt, rustig aangepakt. Maar op het moment dat Bronco een andere hond ziet, heeft ie zgn. oogkleppen op en luistert hij naar niets en niemand.
Herkent iemand dit gedrag en heeft iemand misschien nog tips??






