even ter verduidelijking van mijn eerste post: Ziva is een husky met een wegloopverleden , die heeft waarschijnlijk in haar jonge leventje heel goed voor zichzelf kunnen zorgen. Een husky, met instincten die zij volledig heeft kunnen ontwikkelen.
Toen wij haar net kregen was het om de 2 minuten een duik in de berm en had ze een prooi te pakken. Ook is ze enkele keren achter de schapen aan geweest: Een keer stomme onwetendheid van mij want nooit ging ze achter die schapen tot die ene idiote haas de hele kudde opjaagde. De volgende keer was het omdat er opeens schapen liepen op een stuk heide waar ik ze nooit eerder gezien had.
Beide keren zijn goed afgelopen, het grootste spelletje was lekker rennen en de schapen in de sloot drijven.
Waar ik nu blij om was bij die geiten was dat haar aandacht anders was dan normaal: ze keek mij aan en haar aandacht verslapte, ook bij het wegrennen van de geiten. Dit zie ik steeds vaker bij haar dat zij meer op mij gericht raakt. Ik heb haar nu al een paar jaar maar toch is proces dus kennelijk nog steeds gaande: steeds meer vertrouwen in mij. Ik heb niet de illusie dat zij in de nabije toekomst los tussen de schapen en koeien kan, een sloot of drie lege weilanden ertussen is ook geen barrière.
Haar jachtdrift krijg ik er nooit uit, en dat is ook niet mijn streven. Ombuigen is dus moeilijk bij haar maar we blijven oefenen. Nu zullen er mensen zijn die zich afvragen waarom ik het er nog niet in geslaagd ben om dit gedrag beter te trainen: wel.. het was al een flinke klus om deze dame te laten wennen aan een baas, weer het vertrouwen geven dat ze niet alleen werd gelaten, en zo waren er gewoon veel aandachtspunten die voorrang hadden. Of in elk geval ook training eisten. Hier komen was o.a. een flinke uitdaging, evenals de omgang met teven en gecastreerde reuen.
Daarnaast natuurlijk de sledehonden training.
Maar ik ben al heel blij als mevrouw de hond gewoon rustig kan wandelen en fietsen aan de lijn tussen de kuddes door.