angst voor onweer! verbazend

Buddy is al jaren erg bang voor onweer. Als wij het nog amper in de gaten hebben dat het op komst is, loopt zij al bibberend en hijgend door het huis. Als het dan echt losbarst zoekt ze het liefst het kleinste en donkerste hoekje in huis.
Haar angst is gekomen nadat we op vakantie waren in de Alpen en wij daar in een tent moesten bivakeren in hevig noodweer.
Alle jaren zijn we naar de alpen geweest en alle jaren weleens onweer, ook thuis is ze bang, zelfs als het erg hard regent. De angst werd steeds erger en ik wist niet hoe haar er mee te helpen.

Dit jaar zijn we met onze eerste caravan op vakantie gegaan. Alpen, onweer regen, noodweer. het is ons niet gespaard gebleven. Ook in de caravan was Buddy bang, zie foto

Na onze vakantie thuis nog geen onweer gehad, maar wel een eens een buitje en ook al wel een vreselijke plensbui. Elke keer als het regende ben ik bewust met Buddy buiten aan de wandel gegaan. Niet te lang, maar wel lekker lopen en niet teveel de aandacht op haar.
Nu thuis is de eerste onweersbui een feit.
En wat denk je??????
Buddy ligt heerlijk te luieren in haar bench! Hoera! Zou dit het begin zijn van verbetering??

Zeker weten!
Door met haar naar buiten te gaan en bet te negeren is haar angst minder geworden.
Heel fijn toch?

super joh!!! Ga zo door!!!

Wat goed!! Dan wordt alle 'moeite' nu beloond! Fijn als je je niet meer zo druk hoeft te maken omdat je hondje bang en ongelukkig is..

Ahhhh Buddy op de foto, zo zielig jullie kanjer, dat koppie ahhh

Maar een hele overwinning dat het nu beter gaat, en Buddy nu heerlijk in de bench ligt,
super, zowel voor Buddy als voor jullie

Groetjes Chicka

Dank voor jullie racties, dat geeft me weer hoop.
Ik ben net terug van een wandelingetje. Ze werd nl weer wat angstig. Nu onweert het niet meer en het regent ook niet, maar het is nog wel drukkend en benauwd hier. dus onweersgevoelig.
Ik heb haar aan e lijn gedaan en wat lekkers meegenomen om haar te belonen tijdens het wandelen. ( ze doet nl ook haar behoefte niet als ze bang is)

de eerste meters was ze super bang, trillen, hijgen en vooral dóórlopen om maar zo snel mogelijk weer thuis te zijn. Ze ging nog net netjes zitten bij de stoeprand toen ik haar dat zei. maar wilde haar beloning niet.
Na een bezoekje aan het hondentoilet, waar ze zowáár ging poepen heb ik haar helemaal de hemel in geprezen!!! en toen nam ze haar lekkers wel en liep ze al wat zekerder mee. staartje in de lucht, oren naar achteren, maar nog wel wat op eieren. steeds als ze haar koppie liet zakken om te snuffelen of ook maar de kleinste neiging had om te ontspannen heb ik haar beloond. Toen ff los, en toen werd ze meer ontspannen en ging ze ook plassen en aan struiken ruiken, ze rende ook wat voor me uit. Wat ze heel goed kan is dírect komen als ik haar roep en daarvan heb ik gebruik gemaakt door haar steeds bij me te roepen en als een dolle te belonen als ze dan kwam, met lekkers en knuffels.
In het park had ze zelfs weer oog voor konijntjes!

Ik ben er superblij mee en hoop dat deze oefening haar goed doet.
Ze ligt nu in haar bench, kop iets in de lucht en wat te hijgen ( is dat ook spanning?) het is nog steeds superbenauwd hier trouwens.

Wat fijn dat zij nu minder bang is.

Het is zo zielig als ze bang zijn.Ik heb het met een JR gehad die ook zo bang was.

Wat sneu dat ze zo ligt op de foto.

Gelukkig dat ze nu lekker ligt te slapen in de bench.