alleen thuis blijven

Hallo allemaal,

Wij hebben sinds maart een hond in huis genomen. Hij is ongeveer anderhalf jaar oud en komt oorspronkelijk uit Spanje. (voor ons heeft hij al 6 gezinnen gezien en meestal was hij hier samen met andere honden). Hij is hartstikke lief en heel leergierig. Eigenlijk is het enige probleem dat hij niet alleen kan zijn. In de gastgezinnen van de stichting was hij eigenlijk altijd samen met andere hondjes. We hebben vooraf heel duidelijk over het alleen zijn geïnformeerd en bij het laatste gastgezin gaven ze aan dat hij dit wel kon (al was hij ook daar erg op de vrouw gericht en piepte hij in het begin als ze weg gingen). We proberen het alleen zijn op te bouwen dmv benchtraining. Eerst moest hij hiervan helemaal niets weten, maar we zijn nu al wel zover dat hij ook uit zichzelf in de bench gaat. Hieruit concludeer ik dat hij de bench nu wel als een veilige plek ervaart.

Ik probeer het alleen zijn op twee manieren uit te bouwen. Ik geef hem een kong of iets anders heel lekkers en ga dan weg. Ik kan dan maximaal 5 minuten weg gaan. duurt het hem te lang, dan piept hij eerst en blaft vervolgens.

Ook oefen ik het commando plaats en af en probeer steeds iets langer weg te gaan terwijl hij blijft liggen in zijn bench. Ook hierbij kom ik tot maximaal 5 minuten.

Soms vraag ik me af of ik te snel wil gaan. Misschien moet je eerst wel ontelbaar keer een minuutje weg blijven voor de volgende stap te maken. Ook vraag ik me af welke manier beter is, of dat ik met beide door kan gaan. De eerste manier geeft dan wel afleiding, maar ook een schok als hij plotseling merkt dat hij echt alleen is. De tweede manier lijkt me saai maar wel het meest naar het uiteindelijke doel leiden dat hij gaat slapen.

Tips zijn van harte welkom (we hebben al begeleiding van een gedragstherapeut), maar het lijkt me ook erg fijn om via dit forum contact te hebben met anderen die ook hiermee te maken hebben. Soms wordt ik er namelijk erg moedeloos en emotioneel van en ben ik bang dat het helemaal niet gaat lukken....

Hoi Katrien,

Heb je de hond ook overdag - als je thuis bent - met regelmaat in de bench liggen??
Bij voorbeeld na het; uitlaten, thuiskomen...
Eten in de bench geven, iedere ochtend, zodat dit een normale plek en tijd wordt om te eten en te slapen...

Zodat het in de bench liggen niet betekent; vrouwtje gaat weg ik moet alleen blijven..

Geef de hond een half uur - van te voren geen aandacht - voor je weggaat...
Geen gedag zeggen, je neutraal gedragen als je weer thuis komt, niet belonen..
De hond heeft niets bijzonders gedaan..

Zo is het verschil tussen "weg zijn" en geen aandacht...
En thuis zijn, wel aandacht, minimaal...

Laat de hond als je thuis bent niet achter je aan hobbelen door het huis...
Leer dat je uit beeld kunt zijn en weer terug komt...

Succes, lieve groet, Ilja

Hi Karien,

Fijn voor de hond dat hij nu eindelijk een goed tehuis gevonden heeft bij jullie!!

Het moet we wel even van t hart hoor: anderhalf jaar en al in 6 gezinnen geweest? Dit is niet voor het eerst dat ik dit van een hond uit Spanje hoor, zo jammer dat dit op deze manier gaat, hoe kan een hond nu vertrouwen krijgen als hij steeds maar weer herplaatst wordt...dit is eigenlijk een slechte zaak vind ik van de stichting. Geen wonder dat hij bang is als je weg gaat, denk wel dat je goed bezig bent zo, en snel zal het misschien niet gaan maar met de tips van Ilja zal het je vast en zeker lukken.

Geef de moed niet op hoor, heb vertrouwen in je hond en jezelf, ooit gaat het goed komen!!

Heerlijk, nu al reacties!

Het in huis achter me aan hobbelen gaat al steeds beter (dat ie dat niet doet dus... haha). Als ik naar boven ga sluit ik de deur van de woonkamer bijna altijd achter me. Wat ik nu ook steeds meer doe als hij dreigt achter me aan te gaan lopen is hem het commando zit of af geven zodat hij moet wachten tot ik terug kom (uit de keuken ofzo).

ook trekt hij al steeds meer zijn eigen plan in huis. gaat uit zichzelf in de bench liggen of even naar buiten.

En ja, ik laat hem juist meer in de bench als ik er wel ben, dan als ik er niet ben. Als hij er in ligt als ik er wel ben, negeer ik hem (niet aankijken e.d.. En ook als hij in huis rondkeutelt negeer ik hem (natuurlijk tot de momenten dat ik het initiatief neem om te gaan spelen, oefenen, knuffelen etc.).

Tsja, dat spanje verhaal en al die gezinnen is vreselijk. De eerste weken toen bleek dat hij toch niet alleen kon zijn hebben wij er ook vaak aan gedacht hem weer terug te doen naar de stichting. Dat hij dan bij het volgende gezin weer terecht zou komen hield ons tegen, dat willen we namelijk echt niet.

Mijn cursusleider op de hondenschool zegt ook dat ik blij moet zijn met baby stapjes en wat dat betreft is hij sinds hij bij ons is al zoveel vooruit gegaan!

Haha gaat toch al stapje voor stapje beter dan

Toen Lola hier net was (ze komt uit een pools asiel) heeft ze me ook voortdurend achtervolgd en nu pas na vier maanden gaat ze ook af en toe uit zichzelf de tuin in om daar wat rond te scharrelen. Toch zodra ze de kamerdeur hoort komt ze eraan gerent om ook in de kamer te zijn. Veel te bang om er niet bij te horen.

Ben het met de cursusleider eens, en vele kleine stapjes maken toch ooit 1 grote sprong nietwaar? Als ik zie hoe Lola al veranderd is na vier maanden gaat het toch ook best snel, we hadden vantevoren afgesproken haar te nemen zoals ze is, en het ook stapje voor stapje op te bouwen, we hebben alle tijd van de wereld. Het is de enig goede manier denk ik, de hond moet gewoon het vertrouwen krijgen dat hij erbij hoort en dat je altijd terug zal komen.
Wij hadden met Lola wel het geluk dat ze snachts niets kapot maakt en ook goed alleen kan blijven, ook al hoeft ze niet vaak alleen te zijn het is toch makkelijk als je even boodschappen kan doen en de hond ligt gewoon lekker te slapen en schiet niet in de stress.

Hoi Karien,

Klinkt helemaal goed, zoals het gaat..

Met veel geduld en liefde, aandacht op z'n tijd en heerlijk samen spelen kom je steeds kleine stapjes verder en bouw je aan een hechte band...
Voor je het weet heb je een "wereld hond" waar je mee kunt "lezen en schrijven"...

Leer je de hond "komen" op een positieve manier en betaal je dan met een klein kaasje/ worstje...

Wat een mooi hondje trouwens, prachtige ogen..
Heeft iets weg - qua tekening/kleur koppie - van een Engelse setter..

Lieve groet, Ilja

Hoi katrien,

ik heb je op de profiel pagina een krabbel gestuurd,onze honden komen beide van de RDE. Grappig.
Groetjes Soraya&Mila