Pfff andere hondeneigenaren????

Vaak lees ik verontwaardigde verhalen (vaak terecht) over andere baasjes die zo vervelend zijn met hun rare opmerkingen en niet opgevoede honden. Helemaal terecht, en dit soort dingen wil je dan ook even van je afschrijven natuurlijk.
Maar als ik zo eens terugdenk aan mijn eerste jaar met Skip, dan valt het me eigenlijk op dat ik maar weinig vervelende dingen heb meegemaakt, maar juist zo enorm veel leuke

Tijdens het uitlaten ontmoet je zoveel mensen, en soms vind ik de ontmoetingen heel bijzonder.
Een vrouw die echt zoveel plezier uitstraalde met haar honden; toen ik dat tegen haar zei vertelde ze dat ze net een paar weken kankervrij was verklaard, en nu echt had geleerd van deze kleine momenten te genieten.
Een gozer met vrijwel overal tattoos en een stafford - prototype dat moet een stoere hond; Skip en de staff hebben een uur lang heerlijk gespeelt, en hij heeft uitgebreid verteld over hoe belangrijk hij het vond zijn hond goed op te voeden, juist vanwege het potentieel dat zo'n beest toch heeft. De hond luisterde ook perfect.
Een vrouw van 94 die vertelde dat haar zoon van 75 zo zeurde dat HIJ oud werd.
Een echte dame die we in de duinen tegenkwamen, die bijna giechelend vertelde dat ze een jongen in een rare houding had zien zitten en erop af was gegaan om te vragen of alles goed was - en toen zag dat er ook een meisje was en dat ze (en dat klinkt weg leuk uit de mond van een keurige dame) een wipje aan het maken waren.
Een man met rollator die iedere dag door het duingebied loopt.

En waar Skip als pup vrolijk op alle honden afging, kiest hij ze nu meer uit. Een leuke ontwikkeling om te zien. Toch vind hij nog genoeg vrienden om mee te spelen - kleine, maar het liefst toch grote Het blijft een erg apart gezicht om hem met z'n vriend de Deense Dog te zien spelen...

Leidt dit verhaal verder nog ergens toe? Nee, niet echt. Wilde gewoon even mijn positieve verhaal delen.

Ik ben het wel met je eens. Ik sprak laatst een man die hier al jaren in de straat woont. Maar we hebben nu een labrador te logeren en dat was een reden voor een praatje. Zijn hele verleden met honden kwam langs. En sowieso als je honden hebt dan kan je altijd ergens over praten.

Ja als je het zo dan even na gaat maak je best wel wat mee hè. Mensen die wanneer je geen hond hebt eigenlijk niet spreekt maar het valt mij ook op sinds ik een pup heb sta je opeens met wildvreemden gezellig te kletsen.
Ik heb gelukkig ook nog geen vervelende dingen meegemaakt, alleen maar positief eigenlijk maar ja komt ook wel omdat ik iedereen in z'n waarde laat.

De aller leukste ervaring die ik heb hier in de buurt is met iemand zonder hond, ik was aan het wandelen en tibbe was toen nog in zijn fase van naar fietsers blaffen.
Er kwam iemand op een bakfiets aangefietst en tibbe blafte, de man was één en al glimlach en stapte van zijn fiets en heeft denk ik wel 10 minuten met tibbe gespeeld en geaaid dat was zo leuk om te zien. Wat een pup teweeg kan brengen hè!

Pas geleden kwam ik een meisje tegen en die vertelde hele verhalen over haar hondje en ook over haar zelf. Toch wel privé maar ook wel grappig want zo zie je dat het hebben van een hond een band schept. Zonder hond had ze dit waarschijnlijk nooit met me besproken.

En zo speelt tibbe heel graag met een stafford, hij wordt helemaal blij als tie haar ziet.
Ze kunnen lang spelen maar haar vrouwtje zegt niet zoveel dus we staan soms een half uur alleen maar te kijken hoe de honden aan het spelen zijn. En dat is weer heel anders maar daarom niet minder fijn.

Hier ook vrijwel alles positief

Wat fijn dat je zulke ervaringen hebt.

Zulke ervaringen heb ik ook, maar heb ook al eens te horen gekregen dat ik absoluut niet geschikt was om ook maar een hond te hebben, we hebben al 36 jaar honden die allemaal met zo ongeveer iedere andere hond speelde.
Zo kwam ik eens een man tegen toen Luka, witte herder, een maand of 6 was, die zei ik zou Luka maar aan hem moest verkopen voor 500 euro omdat ik met mijn zachte aanpak de hond totaal verpeste, volgens hem had Luka een harde aanpak nodig

Nu heb ik al meerdere keren te horen gekregen dat Ceasar , teckel, krengen zijn die niet kunnen luisteren!! Dat je daar niet aan moet beginnen als je nog nooit een teckel hebt gehad, heb die vrouw gezegd dat een teckel mijn eerste hond was, en dat we al 25 jaar lang teckels gehad hebben. Toch waren het krengen bleef ze volhouden, ze had zelf een hysterische chihuahua op de arm, want ze kon niet opschieten met andere honden

ja, dat is wle leuk he, wat je zo meemaakt met een hond..

voor mij is dat ook zo hoor, ik woon hier nog niet zolang, en ben import in het dorp om het zo te zeggen...nu spreek je wat mensen, de hondne spelen met elkaar. en ik heb met de 17 weekjes dat lola nu is al een hoop vervelende opmerkingen en praatjes gehad, maar ook zoveel leuke dingen meegemaakt...mensen die de moeite nemen om te vragen en hun beeld van "de gevaarlijke stafford" bij te stellen. en zo kun je ineens n uur staan kletsen en zijn de hondjes aant spelen
en zo heeft mn kleine spruitje toch wle wat mensen voor zich gewonnen en een schare fans gekregen

en ach, al het zogenaamde opvoed advies wat ik krijg, of de vervelende pitbull, vechthond bla bla opmerkingen die vergeet ik snel weer

tijdens de wandelingen ontmoet je zowel mensen die je hart stelen, als mensen waar je echt een afkeer aan hebt.
gisteren nog,
eerst in het park gespeeld met een gozer vol tattoo's (ik heb er zelf, dus echt geen probleem met tattoos), zijn staffje, (teefje),

een uur later in de stad een jongen tegengekomen, jack 'n jones tshirt, witte pet en witte nikes,
hond had tepels tot tegen de grond, helemaal opgezette buik (duidelijk drachtig) en tepels vol tumoren... en maar roepen tegen dat beesie...

Leuk verhaal... zo kom je nog eens wat te weten

Tosca loopt vaak te piepen met een koppie van gaan we nou eindelijk eens door ? (als ik weer sta te ouweh*eren ergenst) Je komt inderdaad veel dingen tegen hoor ondeweg..

Komen ook vaak genoeg mensen tegen waarbij je gelijk bij jezelf zegt: die zijn echt geen hond waard!

Absoluut waar! Ben nu ook maar de mensen in de straat leren kennen. Was in het begin zo'n overrompeling van mensen die mij aanspraken, dat ik ook niet al die gezichten kon onthouden. Viel dan ook regelmatig voor dat ik een voor mij onbekend iemand tegen kwam die dan zei, amai ze is weer een pak gegroeid hé, terwijl ik mij die mensen niet meer kon herinneren
Ben jaren bij fitness club geweest, maar iedereen danst en sport daar naast elkaar. Een hond hebben is een veel socialere aktiviteit. 's Morgens mijn dagelijks babbeltje met eigenaar van Rex en verder inderdaad willekeurige voorbijgangers die zo maar een babbeltje beginnen. Meestal leuke ervaring. Reacties van kinderen zijn ook altijd heel leuk. Vooral groepjes marokaanse of turkse jongens vind ik altijd wel fijn. Is een groep waar je anders nooit contact zou mee hebben en die een beetje stoer en bad boy achtig willen overkomen, maar als ze me aanspreken over Geike zijn ze altijd super vriendelijk en geïnteresseerd. Heel fijn.

Verder heb je idd altijd mensen die zich willen opdringen met hun zogenaamde goede raad. Echt negatieve dingen ben ik op dat vlak nog niet tegen gekomen, maar heb mij wel al geergerd aan van die betweters: Zoals een man die niet wist welk ras Geike was (witte herder), maar mij dan wel ging zeggen dat zeker en vast veel groter ging worden dan de 57-60 cm schofhoogte die ik zei dat ze ging krijgen. Of een ex politieman die met zijn sleutels begon te schudden toen we voorbij liepen om te testen of ze wel allert was en geschikt was als werkhond(dat was eerder grappig dan irritant). Dan nog een man die, toen ze nog maar 3 of 4 maanden was, vond dat ik haar toch al veel meer bevelen had moeten leren (ze had nog niet geleerd om pootje te geven op commando), want het ging anders volledig fout gaan met haar.

Ik blijf ook altijd trots iedere keer ik mensen tegen elkaar hoor zeggen "kijk wat een super mooie en schattige hond"

Ja,ik heb dat ook wel elke dag.Soms kom ik dezelfde mensen tegen waar ik een praatje mee maak,maar ook wildvreemde die me echt van alles vertellen.
Zeer persoonlijke verhalen,waar ik me dan weer over verbaas.
Het zal wel komen omdat ik goed kan luisteren.
Allerleukst vind ik dat mijn Nak ook elke dag wel een compliment ontvangt over zijn uiterlijk.
En alsof hij het voelt gaat hij zich dan ook extra lief,en braaf gedragen.
Bij kinderen is hij ook zo*n schat.
Zo is er hier een jongetje Daan genaamd,die zijn voetje in het gips had.Stapelgek is hij op Nak,én andersom.Daan ging op de stoep naast Nak zitten,en Nak legde toen heel voorzichtig zijn poot,op Daan*s been.Het is jammmer dat ik toen geen foto toestel bij me had.
Sukkels daar praat ik niet mee,die negeren we gewoon.
Of iemand moet zijn of haar hond slaan,dan kom ik in actie.
Dan geef ik diegene een beuk,plus een waarschuwing.
Want mensen moeten hun hond niet slaan,zij kunnen niet voor zichzelf opkomen,dus dan doe ik het,basta!

Hahah kinderen dat is altijd leuk he... die komen met de gekste fantasieen

Zo werd Tosca vorige maand nog voor een leeuw aangezien hahah

Van veel mensen die ik niet eens bij naam weet, weet ik wel de halve levensverhaal van haha.

Ik vind dat je het heel mooi hebt geschreven.
Er zijn vaak positieve dingen van mensen.
En ook vaak mensen met een hond die gewoon even een praatje willen maken.
Ik heb nog nooit nare dingen meegemaakt met een hond.

Leuk om te horen... . Leuke verhalen ook.

Ja als ik zo terug kijk, heb ik maar weinig tot geen vervelende mensen gezien. Natuurlijk denk ik wel eens, agossie dat zou ik nooit zo doen.
Vroeger toen Sam heel klein was, en we met het aan het wandelen waren, toen hadden we élke dag wel iemand die zei: 'Ah, is dat een Friese Stabij?' 'Kan je gelijk zien hé?!' 'Leuk beessie!'.
En we hebben zelfs 2x mee gemaakt dat mensen in hun auto gewoon STOPPEN, om te vragen of het een Friese Stabij is, en om even later te zeggen, 'Wat een dotje'.
En laatst ging ik met een vriendin een kleine ronde doen met Sam. Vervolgens waren we meer dan een uur weg, omdat ze in gesprek raakte met een leuk stel van 14/15. Die een Teckel pup hadden, en die heette Tommy. .

En zelfs nu nog, vragen met of het een Friese Stabij is, of ze stoppen om te zeggen dat het een super lief/mooi hondje is. En dat maakt me dag dan toch weer goed .

Ik heb volgensmij wel 1x mee gemaakt, dat ik langs een kind liep met Sam, en die moeder beschermde haar kind toen helemaal, en zei vervolgens 'Kijk uit hoor, lieverd'. Grr, dan wordt dat kind júist bang voor honden. Maargoed, ik was toch al chagerijnig, en speelde het spel mee... 'Jaha, hij is HEEEL agressief'

Maar verder niet echt nee

Liefs!

Ik woon hier nu 25 jaar, met werk en zo niet veel contact gehad met mensen in de straat en omgeving, ben sinds 3 jaar op brugpensioen en nog geen contact, maar sedert dat zoran bij ons is kent de hele straat ons en worden we aan gesproken en praten we met elkaar wat vroeger nooit gebeurde, wat een hond kan doen, nu krijgen we veel complementen dat hij zo mooi geworden is en welk ras het is en dat het net een beertje is zelfs mensen zonder honden spreken ons aan en zoran heeft de bijnaam van speelvogel dat zijn nu dingen die mij ook veel vrolijker maken en die mij doen genieten van onze wandelingen

Met honden ontmoet je zoveel mensen, met ieder weer een leuk verhaal. Ik kan uren praten met de baasjes van andere honden als ik met Roxy loop. En hier in de buurt kent iedereen me als het uitlaatmeisje. Echt super leuk. Maar ook de diversiteit aan mensen die je tegenkomt is zo leuk.
zo is het baasje van buster nu echt een ''vriend'' (in de 70) geworden. En weet hij echt alles van mij, en ga ik soms lekker eens wat drinken bij hem enzo.
Of zo kwam ik in het bos een man tegen die op een bankje zat te blowen. Hij had de boxer van zijn broer mee, die loops was. En ik heb zeker een half uur met hem staan praten over van alles en nogwat. En ben hem nu al meerdere malen tegen gekomen.
Of ik kom de laatste tijd steeds vaker de receptionist van onze school tegen met haar 2 labradors, waarmee ik ook wel leuk kan praten.

En ik krijg eigenlijk maar zelden nare opmerkingen, die zijn op 1 hand te tellen. Ik had eigenlijk nooit iets naars gehoord totdat ik met een stafford ging lopen, en opeens rare adviezen kreeg. En mensen die vroegen of ik daar nou echt wel mee zou gaan lopen zonder muilkorf enzo. En dat ze opeens vals werden, belachelijk.

ja heb ook enorm veel leuke verhalen. Maja, vroeger als pup vonden ze m allemaal leuk, en nu gaan mensen liever met een bocht om m heen. Terwijl hij nogsteeds dezelfde lieve hond is.
Soms komen er ook andere mensen hoor!!

Laatst een man 's ochtends om 8 uur op t losloop veldje. Die vroeg of zijn hond erbij kon. Jahoor, alleen zijn ze beetje druk en enthousiast, maar ze doen geen vlieg kwaad.
Nou ja. ging goed, Soms ging die hond zitten brommen dat ze te druk waren, en dan renden ze weer. Erg fijn die 1 persoon op de 500

Wat ik altijd het allerleukste vind zijn vaak de oudere mensen, vooral als die beginnen te vertellen.
Die hebben ook bijna geen vooroordelen over mijn honden...Nu moet ik ook zeggen dat mijn honden ook echt helemaal weg zijn van oudere mensen.
En de honden vinden het ook niet erg als ik sta te praten ze gaan er lekker bij liggen en rollen in het gras.
Of als mijn dochter met Chico aan de riem loopt (en die kletst zelf nogal graag)de opmerkingen die je krijgt maken mijn dag dan weer goed .
Ook woont er hier in de buurt een man(lichamelijk beperkt en lilliputter)die in een elektrische rolstoel rijdt.
Als ik hem tegen kom zitten de honden letterlijk in zijn rolstoel , hij heeft zelf een behoorlijk grote duitse herder, die niet met andere honden en mensen gaat dan vind hij het prachtig zo zegt hij zelf dat mijn zogenaamd gevaarlijke honden helemaal in hem kruipen. En dat levert vaak hilarische gesprekken op tussen voorbijgangers die dit zo zien.
Alhoewel je ook altijd zeer irritante mensen hebt(en die vergeet je snel hoor)als je met de "goeie" mensen leuke gesprekken kunt voeren en lachen HEERLIJK.

Leidt dit verhaal verder nog ergens toe?
Nee, niet echt zeg je, maar dat is eigenlijk niet waar.

Het is juist hartstikke leuk en zo herkenbaar.
Ik zeg wel vaker dat een hond je met de aardigste mensen kan verenigen.
Mensen die normaliter bij elkaar langslopen, die kunnen met elkaar in gesprek komen wanneer ze een hond leuk vinden en/of zelf een hond hebben.
Zelfs de intiemste dingen kunnen over en weer worden verteld, omdat je iets gemeen hebt met elkaar - de liefde voor honden.

Ik heb met al mijn honden een hele leuke tijd gehad en eigenlijk weinig tot geen problemen ondervonden. De opvoeding verliep in feite heel normaal, al werd er zo nu en dan wel het één en ander vernield, maar dat had ik al ingecalculeerd, aangezien mijn ouders ook altijd een hond hadden en hebben. Trouwens als er weer eens iets vernield was, vond ik dat altijd een goede reden om weer eens wat nieuws en moderners te kopen.
Het enige vervelende wat ik meemaakte had meestal te maken met de gezondheid van mijn honden. Als ze bijv last/pijn hadden door een ongelukje, als ze ziek waren en de daarbij komende dierenartskosten die de pan uit stegen. Maar het allerergste wat ik meemaakte was het overlijden van mijn honden, maar toch valt dit alles in het niet bij al het geluk dat de honden mij gebracht hebben.

Zo herkenbaar!
Ik vond onze straat altijd een beetje saai, weinig mensen waar ik echt mee praatte. Sinds ik dhayla heb spreken veel meer mensen me aan. Ook echt mensen die stoppen met fietsen/scooter om haar te aaien.
Het leukste vind ik nog wel 3 kindjes (2 van een jaar of 12, andere 3) . Die zijn helemaal gek op haar en spelen ook echt leuk maar haar.
Ik het bos heb ik alleen nog maar leuke reacties gehad. Veel mensen herkennen het ras ook. Al hoor ik wel vaak: ja een mechel moet je strak houden hoor.

Ook hier voornamelijk leuke ervaringen. Allebei een hond hebben schept meteen een band lijkt het

En gelukkig kom ik bijna alleen maar sociale en goed verzorgde honden tegen.

Ja, de sociale contacten ontstaan door een hond,dus als je eenzaam bent neem een hond ga wandelen en binnen de kortste keren leer je de mensen kennen.dat is bij ons net zo gegaan .Woonde in een nieuwbouwwijk waar man en vrouw beide aan het werk zijn.Dus de weekeinden je afspraken ed. en voor de rest ha buurman of ha buurvrouw.tot ik niet meer werkte en wij een hond in huis kregen, wist in het begin niet wat me gebeurde ,iedereen maakte wel een praatje of zei iets leuks over Kira.En zo werden de wandelingen steeds langer en de verhalen buiten steeds gezelliger.Alle wetenswaardigheden werden besproken.Tot dat Kira overleed, eerst spreekt iedereen je aan en betuigt zijn medeleven maar ook dat gaat weer over.Tot het moment we weer bekend maakte dat we weer een pup gaan nemen ,zelfs ik op de fiets naar de buurtsuper ga word er geroepen wanneer de pup gaat komen, en komen de verhalen al weer op gang.Kijk er naar uit weer buiten met onze pup te zijn en natuurlijk ook voor de sociale tok.helemaal leuk.

Wat een fantastisch verhaal, dank voor je leuke lees momentje en groetjes Carla

toen pol zo.n 3 jaar geleden voor het eerst in duin kwam kwam hij een gote greyhound tegen, beiden mannetjes maar het ging goed en werden grote vrienden.
was een prachtig gezicht als ze elkaar s.morgens tegen kwamen.
Afgelopen zondag kreeg de grey een hartstilstand en is overleden
Pol zal zijn maatje erg missen

Maar wat je zegt is ohh zo waar.
Toen wij hier 2 jaar geleden kwamen wonen en allebei een drukke baan hadden kende we niemand hier behalve de naaste buren van goedenavond en goedenmorgen.
Het hele eerste jaar echt alleen de naaste buren leren kennen en voor de rest niemand.
Nu dat ik Jackie en Joy heb ken ik de hele buurt zowat en ze kennen ons ook.
Sávonds loop ik vaak met de buurjongen 3 huizen verderop, smiddags vaak met een vrouwtje met 2 chi's.
Ik leer elke dag steeds meer mensen kennen want steeds meer mensen nemen honden.
Hier tot nu toe geen nare dingen meegemaakt en alleen positieve.

Wat dat betreft zijn honden een beetje als kinderen.
Zonder kinderen leer je in principe niemand kennen en zo is het ook zonder honden.

Ja, de sociale contacten ontstaan door een hond,dus als je eenzaam bent neem een hond ga wandelen en binnen de kortste keren leer je de mensen kennen.

Je leert inderdaad de mensen kennen, zoals al meerderen hier in dit Topic vermeld hebben.
Goede maar ook slechte mensen, nou is slecht misschien niet het juiste woord, maar dat ze vaak onwetend en bevooroordeeld kunnen zijn.
Mensen konden bijv. heel verschillend reageren op Roxanne, mijn dobermann. De mannen vonden het vaak een mooie hond, maar de meeste vrouwen vonden de hond er gevaarlijk uitzien. Terwijl de dobermann liever was dan de meeste kleinere hondjes. Roxanne mocht tijdens haar puppytijd in groep 1 komen, omdat ik haar wilde laten wennen aan kinderen die haar vervolgens mochten aaien, nadat de lerares had uitgelegd dat de kinderen altijd eerst moesten vragen of ze een hond wel mochten aaien. De lerares gebruikte dit meteen als les en de kinderen mochten vragen stellen. Roxanne was later, als volwassen hond gek op bijna alle kinderen.

Wat ik vooral irritant vind aan mensen die meteen op het raam tikken als een hond maar een pootje op hun erf zet of als een hond plast en ze meteen denken dat er een grote hoop wordt gelegd. Ik denk dan wel eens - mensen Relax, er gebeurt niets! Mensen die veel te hard rijden waar mensen hun honden uitlaten en zelf klagen als er iemand te hard bij hun kinderen langs rijdt. Overigens is dit helemaal terecht, begrijp me niet verkeerd, maar ik had zo graag gezien dat zij dan ook wat meer rekening houden met de honden en hun baasjes. Ik kon n.l. zelf meerere keren aan een ongeluk ontkomen, alleen omdat ik zelf aan de kant sprong.
Trouwens onder hondenbezitters zitten ook wel eigenaardigen tussen hoor. Als de honden graag zouden willen spelen en het niet mag van hun baasje, die snauwt en aan de lijn trekt, dan denk ik wel gun ze dat plezier. Nee die hebben het hondje voor hun eigen plezier, terwijl ik vooral denk aan het plezier van mijn hond. Ik heb wel een hond voor mijn plezier, maar ik heb plezier als mijn honden plezier beleven.

Nou ja vervelende mensen heb je altijd en het is misschien wel appart, maar ik ga vaak op het oordeel van mijn honden af. Als zij iemand niet leuk vonden en vinden, dan vertrouwde ik daarop.
Zij voelen dit vaak beter aan als wij.

Ik woon hier 2 jaar,kende zelfs de mensen uit mijn straat amper.Ik heb Diezel nu anderhalve week en heb nog nooit zoveel gepraat op straat hier .Maar er lopen ook eigenaardige mensen tussen hoor,die gebaren naar mij van ga eens naar de overkant.Duh?Ik ga voor niemand naar de overkant,mijn hond is wel sociaal naar andere honden,mss die van hun niet?Enkele draaien al om,als ik aangelopen kom,en Diezel is nog een pup??Hij wil zo graag spelen en snuffelen,maar dat mag/kan zeker niet.Op het fietspad zijn er weleens die zwaaien ff naar hem,omdat hij zo met zijn staart staat te zwaaien .

Gisteren had mijn man nog een akkefietje met een dame rond de 50 die liep aldaar met een klein hondje? Mijn man loopt altijd zijn vaste ronde met onze honden en hij komt dus richting die dame lopen en dat kleine keffertje begint me daar aggressief te doen naar onze honden? Die dame verzocht mijn man vriendelijk doch op duidelijke toon dat ie maar even een andere route moest gaan lopen aan de overkant? Nou kennen jullie mijn man niet en die begint toch wel te lachen zei die van "sorry ik ga voor niemand een andere route lopen, dat uw hond aggressief is is niet mijn probleem"? Toen ging ze dr op he vertelde hij en ze stak haar tong uit naar mijn man, waarop die nog harder in de lach schoot... was zijn antwoord. Hij vertelde dit verhaal bij thuiskomst en ik lag toch echt wel in een deuk Tsjah sommige mensen denken dat deze aardkloot van hen is? Nou hebben wij zelf ook nog een hond welke zeker niet sociaal is en waarmee ik dus altijd zorg dat ik geen andee honden tegenkom, het lijkt wel de omgekeerde wereld hahahaha