In loving memory ***Woofy***

Bijna 9 weken zonder m'n meisje ... En nog steeds hoop ik dat ik wakker zal worden uit deze kwade droom Dat ik haar naam roep en dat ze vrolijk komt aangelopen en me bedelft onder haar "zoentjes".
Maar telkens weer wordt ik wakker in de harde realiteit: het leven zonder Woofy
Ik heb nog elke dag intrieste momenten, momenten waarin ik besef dat we werkelijk zonder haar verder moeten, en raar maar waar: bijna iedere keer wanneer ik dan opkijk, vind ik een haartje (in m'n kleren, op m'n bureau, ...) dat ik tevoren niet zag en dan denk ik: m'n meisje geeft me een teken dat ze nog steeds dicht bij me is en dat voelt zo goed!!!
Ik heb ook soms het gevoel dat ze op m'n schoot ligt of dicht tegen me aanleunt, dan kan ik haar als het ware voelen, dan voel ik die warmte.
Vlak nadat ze gestorven was, kon ik haar nog heel vaak horen. Ik hoorde haar blaffen aan de deur en meermaals ben ik ook die deur gaan open doen, maar niets ...
Wellicht komen dat "horen" en dat "voelen" voort uit een intens verlangen, maar ik wil héél graag geloven dat het werkelijk tekenen zijn van m'n meisje ...

Nu slaap ik nog steeds met haar dekentje, dan voelt het alsof ze steeds bij ons ligt ...

Nogmaals bedankt iedereen voor jullie lieve, lieve woorden!!!
Ik ben héél blij dat ik m'n verhaal hier heb neergeschreven en met jullie kan delen hoe fantastisch mijn lieve Woofy was!!!

Jullie reacties geven me enorm veel steun en troost!

Liefs,

Céline

Meid, dat gevoel van dat ze nog bij je is is helemaal niet zo gek hoor.
Ook ik heb dat heel sterk.
Laatst vond ik dit artikel op Google;

Er zijn mensen die hun huisdier ruiken, horen of voelen dat het dier langs hun handen of benen strijkt. Mijn ervaring is dat ze er dan ook daadwerkelijk kunnen zijn. Dieren die overgegaan zijn kunnen gemakkelijk van de ene dimensie naar de andere gaan en daardoor af en toe gewoon eens even komen ?buurten?. Na verloop van tijd kunnen deze ervaringen verdwijnen. Kinderen hebben vaak een hechte band met hun huisdieren en het kan dan ook voorkomen dat kinderen het overleden huisdier gewoon nog zien lopen en ook reageren alsof ze er nog zijn. Kinderen kunnen nog heel gemakkelijk contact hebben met gene zijde.

En ik ben er dan ook van overtuigd dat ze nog bij ons zijn.
Niet de hele dag maar zo af en toe.
Ik geloof hier echt in en het geeft mij ook steun.
Ik hoop dat jij hier ook wat aan hebt, en dat het ook een soort van steun voor jou kan zijn.
Jarenlang hebben wij intens van ze gehouden en dat verdwijnd niet zomaar omdat ze er niet meer zijn.
Het rouwen om een dier kan wel 8 mnd tot een jaar duren en misschien nog wel langer.(Google)
Ieder doet dat in zijn eigen tempo en dat mag ook.

Sterkte en laat dat gevoel dat Woofy er nog is maar lekker toe.

Liefs Tanja

Zo aangrijpend , heel veel sterkte voor jullie allen met het verlies van je kleine Woofy

Rust zacht kleine lieve Woofy .

Wat verschrikkelijk.. sterkte.

Céline, weet goed wat je meemaakt, ik ben eerlijk gezegd ook nog blij als ik haartjes van Wodan op een vergeten plekje tegenkom. Die laat ik dan ook een beetje expres liggen
Ik hoop hem ook nog tegen te komen als ik opsta...
Die dingen overvallen je, en ondertussen gaat alles toch door.
Ik weet dat je je lieve Woofy nooit zult vergeten, en als je iets kwijt wilt, mag je dat gerust!
veel sterkte

hartverscheurend! Met zoveel liefde in je verhaal!