Paniekaanval na narcose

Hallo allemaal,

Met bevende handen schrijf ik dit berichtje.
Gispy, onze engelse cocker spaniel van net 10 maand moest deze ochtend bij de dierenarts om onder narcose een infectie weg te halen. Waarschijnlijk opgelopen door een beet van andere hond en dit is onder zijn okseltje volledig gaan ontsteken.
Enfin, zo gezegd zo gedaan....
Dierenarts ging bellen wanneer hij terug ok was om het om te pikken.
Mijn partner ging hem ophalen maar belde nogal snel naar mij om zo snel mogelijk te komen. Hij was volledig in paniek, hijgde, trilde over zijn ganse lichaam en herkende hem niet meer. Toen ik eraan kwam nog steeds hetzelfde verhaal. We hebben zo snel mogelijk zijn bandje aangedaan zodanig dat we er snel mee in de vertrouwde omgeving konden lopen. Gipsy was totaal van de kaart, had enorm schrik voor ons en bekeek ons helemaal vreemd en onbekend. Echt verschrikkelijk!
Nu is hij thuis en ligt onder tafel te slapen met oogjes half open. Hij is nog steeds heel bang, kent ons precies wel al opnieuw maar heeft schrik.
Kan iemand helpen aub want ons hartje breekt hier... hopelijk is dit een reactie op de narcose en vlug weer over. We willen hem zo graag helpen. We doen alles normaal hier, niet te veel lawaai en geen bruuske bewegingen zodanig dat hij niet schrikt... Hopelijk komt hij binnen enkele uren gewoon als de oude op ons gesprongen.....

Als ik jou was zou ik eens een hartig woordje met de dierenarts spreken!

Jou hond is angstig de narcose ingegaan en dan komen ze er ook angstig uit.

Dus er moet bij de DA iets gebeurd zijn, of de manier waarop waarvan hij zo bang geworden is.

Hebben ze hem teruggespoten uit de narcose of zelf wakker laten worden?

Toen onze Jessie een spoedkeizersnee kreeg (er waren al 6 pups geboren en er zat er nog eentje in die er maar niet zelf uit wilde komen, het bleek om een dode pup te gaan) om 12 uur 's nachts moest ze ook onder narcose. Daar ze daarna weer mee naar huis moest, naar de andere pups, werd ze teruggespoten, wat eigenlijk niet gebruikelijk is na een narcose. Wel na een licht roesje, maar een narcose slapen ze meestal gewoon uit.
Jessie was ook compleet van de kaart, kende mij niet meer en gilde alles bij elkaar. Dat heeft een uurtje geduurd en toen werd ze rustiger en rustiger te worden. Een vriendin van ons was erbij en zij is DA-assistente en vertelde dat het een reactie was op het terugspuiten na de narcose en dat het vanzelf overging.

Maar ik weet dus niet of jouw hond ook teruggespoten is.

Weet niet of honden en katten hetzelfde kunnen reageren op narcose, maar mijn kat had het laatst ook.
Die is geopereerd aan een gebroken pootje en was erg paniekerig tenzij ik tegen hem praatte en bij hem bleef zitten. De orthopeed zei dat het normaal was en als hij een tegen spuitje had gekregen zou dat nog erger geweest zijn. Hij had bij ons dus geen tegen prikje gehad.

Wat Veronique zegt klinkt ook logisch.
Ik weet bij mensen dat hoe ze de narcose in gaan ook zo er weer uitkomen.
Was je hondje angstig bij de DA? Zo niet, kan er misschien iets gebeurt zijn waardoor hij geschrokken is en jij er niet bij was. Dat hoeft natuurlijk niet. Maar ik zou het is aan de DA vragen.

Het is al een ramp om hem iets of wat rustig te krijgen bij de DA
Dit wordt elke keer slechter en het is een echte angsthaas geworden.

DA had wel gezegd net voor hij de inspuiting gaf "dit kan pijn doen" en idd, Gipsy had ook pijn. Dus misschien een combinatie van angste en pijn bij het ingaan van de narcose...
Ik weet niet of hij hem teruggespoten heeft maar vraag het zeker.

Hij is nu ondertussen veeeeeeeeel rustiger geworden en wou zelfs al bij baasje op de sofa maar kon zelf nog niet. Dus duidelijk dat de verdoving nog grote rol speelt.

Omg, zo een ervaring wil ik nooit meer!!!

Wendy en Veronique, al bedankt voor de uitleg en de ideeen. Het voelt al beetje minder "eenzaam"

Roos Bently en Turbo

Gipsy is steeds bang bij de DA dus hij zal niet ontspannen onder narcose gegaan zijn.... Thanks voor de reply! x

Mijn DA heeft speciale kooien (als de honden/ katten moeten blijven) waarbij ze de kooi kleiner maken en dan een spuitje krijgen, na de spuit is de ruimte weer de normale grote en zijn ze dus niet angstig voordat ze inslapen.

Dit doen ze bewust omdat het voor de dieren meer stress geeft als ze vast gehouden worden door vreemde in een bepaalde situatie en dan ook nog een een spuit.

Onze kat is 2 maanden geleden geopereerd en was volledig zich zelf toen we hem kwamen halen.
Nog wel een beetje duf, maar verder niets!

Dit gaan we inderdaad doen, een andere DA!

Ik ga eigenlijk al heel lang bij zelfde DA.
ging er vroeger met 2 honden, 2 katten, schapen en kippen!
Na jaren geen hond meer gehad te hebben zijn we nu terug bij dezelfde gegaan maar helaas is hij niet meer dezelfde...
Had een beetje een loyaliteitsgevoel maar helaas, het wordt iemand anders nu.

Wat een nare ervaring voor je hondje. Het is al zo naar om je hond achter te laten bij de dierenarts en dan krijg je hem zo terug.

Onze Sam was de eerste keer bij de narcose ook erg bang. Gelukkig houden ze bij onze DA wel rekening met een angstige hond. Ze hebben Sam bijvoorbeeld apart van de andere honden gezet. Ze hebben hem ook rustig wakker laten worden in een kooi met een kleedje over hem heen. De tweede keer was hij veel minder bang en had hij meer vertrouwen in de DA en de medewerkers.

Ik zou inderdaad ook naar een andere dierenarts gaan. Ik zou denk ik ook de DA vragen hoe het met Gipsy is gegaan en hoe hij daar reageerde.

Ik moet ook denken aan de oude hond van mijn ouders. Die was onder narcose geweest en toen mijn moeder hem ophaalde lag hij in zijn eigen urine vast aan een ketting. Dat zijn echt nare ervaringen voor baas en hond. Niet elke DA gaat goed met de dieren om helaas.

Ik zou je dierenarts vragen welk narcose middel gebruikt is en of het gedrag hierdoor veroorzaakt kan worden. Ketamine kan bijvoorbeeld halucinaties veroorzaken bij mensen. Propofol kan oa excitatie geven bij de recovery, al komt dit zelden voor. Een gevoel van desorientatie kan ook voorkomen na narcose
De aanname dat het dus wel door iets vervelends zal komen dat bij de dierenarts gebeurt is is een beetje kort door de bocht. Er is ook iets vervelends gebeurd, een operatie is vrij vervelend kan ik je vertellen. Zowiezo geen feest als je gedesorienteerd wakker wordt en je hebt ook nog pijn in je donder.

Ah wat zielig,.. en wat ik zo lees van anderen.. zou ook op zoek gaan naar een anderen..

Wat erg dat de hond zo bang is gworden.
Ik zou met de dierenarts gaan praten en anders een andere dierenarts.

Erg vervelend voor je maar om nu direct de dierenarts te beschuldigen hier van.....

Als je hond panisch is om bij een dierenarts te komen is dit in mijn ogen ook bij een andere dierenarts. Ga je dan weer van dierenarts veranderen? Het ligt ook aan het baasje en hoe zenuwachtig deze is en de hond ondersteunt bij de dierenarts wat betreft vasthouden en dergelijke.

Tja en als je vriend jou in panische toestand belt krijgt je hondje er ook een deel van mee. Je zit zelf ook nog te trillen schrijf je dus niet erg bevorderlijk voor je hond die nog suf is van de narcose.

Ga informeren bij je dierenarts wat je er samen aan kunt doen en als het in de toekomst nog een keer voor zou komen vraag je of je er bij mag blijven tijdens het in slaap brengen.

Sterkte er mee.

Als ik het zo lees, hebben ze een tegenspuit gegeven en dat kan gigantische reacties teweeg brengen als ze zo snel wakker moeten worden. Ook mogen bepaalde rassen zo'n tegenspuit beter niet hebben en is uitslapen altijd beter. Dan maar iets later ophalen, maar wel een stuk gezonder voor je hond.
Sterkte met 'm.

Een nare ervaring kan er mee te maken hebben, maar het kan ook heel erg aan het narcose middel liggen. Mijn hond vind het ook niet meer leuk bij de dierenarts sinds hij onder narcose is geweest. En er is daar niets naars gebeurd want ik was er zelf bij. Maar je moet je voorstelleb dat je hond in een vreemde omgeving bent, jenkrijgt een prik je voelt je raar, alles gaat om je heen draaien, van sommige middelen ga je hallucineren. Daarna ben je helemaal weg en jenword vervolgens wakker in vaak een andere ruimte en je voelt je nog steeds erg raar. Wij kunnen verklaren dat dat door de narcose komt, een hond niet....

Allemaal ontzettend bedankt voor de berichtjes.
Wij hebben ondertussen onze Gipsy terug! Hij is weer de oude, gelukkig!!

Even zeggen dat ik de DA NIET beschuldig...alleen vind ik wel dat dit niet kan...wij worden gebeld om onze hond op te halen na een ingreep en komen bij DA toe terwijl hij en zijn vrouw hulpeloos toezien op een jonge hond die kwijlt, over gans zijn lichaam trilt en letterlijk de muren probeert op te lopen. Zijn oogjes waren volledig wazig en hij herkende niets of niemand.
Een DA moet hiermee rekening houden en moet zorgen dat dit niet voorvalt. Hij liep gewoon LOS in de praktijk en overal waar hij heen kon!

Ik ben mij bewust hoe ik met een hond moet omgaan (wat niet wil zeggen dat ook ik fouten maak), ik ben mij bewust hoe te reageren op angst van mijn hond wanneer we bij de DA binnekomen, Wij zijn bij de hond gebleven tot hij onder narcose was...

Enfin, slechte ervaring maar gelukkig met een goed einde.
En gelukkig kon ik hier mijn angst kwijt!!!

Ahhh wat zien we ons viervoeterkes toch graag hé!

Nou ik ben vandaag zelf teruggespoten uit een narcose en jemig zeg ik had ook bij alles hartslag 200.

Wist zelf wel dat mijn paniek nergens op sloeg maar toch was hij er en niet zo'n beetje ook. Waar het van kwam lees ik pas nu door iemands ervaring met een hond haha.

In ieder geval goed dat jouw hondje inmiddels ook weer oké is!

Fijn dat je hondje weer een beetje zichzelf is!!!!

Ik ben zelf ook heel vaak onder narcose geweest... en soms kom je er prima uit, terwijl je er andere keren heel naar uitkomt.... ik zou niet meteen de DA de schuld geven, en ook niet meteen denken dat er daar iets naars is gebeurd....

Wat ik je wel wil aanraden is om idd te vragen welk narcosemiddel gebruikt is, en hoeveel.... en dit in het paspoort bewaren voor het geval je hondje ooit nog eens narcose moet hebben.... dan helpt het de narcotiseur om te weten wat ditmaal de reactie was.... veelal gaan ze bij dieren uit van gemiddelde dosering obv lichaamsgewicht (als er vooraf geen bloedonderzoek is gedaan).... maar het kan best zijn (en wat ik nu ga zeggen is niet fijn) dat jullie hondje niet genoeg heeft gekregen... en dan is het idd nogal traumatisch geweest...

Wat ik je ook wil aanraden... en het maakt niet uit of je bij dezelfde DA blijft of een andere zoekt, is om de komende tijd zo nu en dan eens "voor niets" bij de DA langs te gaan met je hond.... en dan bedoel ik niet een echt betaald consult... maar gewoon binnenlopen.... een beetje relaxed kletsen met de receptioniste, en weer weggaan... dan went je hond eraan om daar naartoe te gaan, aan de luchtjes en de geluiden.... zonder dat er met hem ook maar iets gebeurt.... dan wordt de DA vanzelf minder eng....

sterkte, en een dikke knuffel voor Gipsy....

Als je dit meemaakt, dan zit je hart in je strot. En ik kan me HEEL goed voorstellen dat je zo'n dierenarts ervoor verantwoordelijk houdt. Want dat is hij uiteindelijk ook, he.
En overal leer je van, hoor. Mijn oudste hond met een auto-immune aandoening is heel gevoelig voor bepaalde narcosevormen. Zo had hij een behoorlijke reactie bij zijn laatste operatie een aantal jaren geleden op een combinatie ketamine/domitor. Een soort epileptische aanval toen hij weg werd gemaakt. Ik blijf altijd bij de narcose van mijn dieren en ik had dit nog bij geen 1 dier meegemaakt. Nou, je krijgt ter plekke een hartverzakking. En ja, ook ik was pissed off op deze dierenarts, omdat ik vond dat ze laconiek hierop handelden. Het was voor hen 'gewoon' en werd vanzelf minder. Ik was enorm opgelucht dat hij normaal uit zijn operatie kwam. Bij deze praktijk kom ik niet meer, omdat de honden daar ook met tegenprikken wakker werden gemaakt en met (vind ik voor mijn hond...) te weinig nazorg. Mijn huidige praktijk laat gewoon uitslapen en geeft bv. een extra multivitamine-injectie om het zuurstof in de spieren van het lichaam goed te verdelen, ook naar de hersenen toe, waardoor die regulering beter verloopt. Zo zie je maar dat de visie tussen dierenartsen onderling ook zeker niet hetzelfde is.

Maar fijn dat je hond weer helemaal bij is en normaal reageert!
Sterkte met 'm.

" Allemaal ontzettend bedankt voor de berichtjes.
Wij hebben ondertussen onze Gipsy terug! Hij is weer de oude, gelukkig!!

Even zeggen dat ik de DA NIET beschuldig...alleen vind ik wel dat dit niet kan...wij worden gebeld om onze hond op te halen na een ingreep en komen bij DA toe terwijl hij en zijn vrouw hulpeloos toezien op een jonge hond die kwijlt, over gans zijn lichaam trilt en letterlijk de muren probeert op te lopen. Zijn oogjes waren volledig wazig en hij herkende niets of niemand.
Een DA moet hiermee rekening houden en moet zorgen dat dit niet voorvalt. Hij liep gewoon LOS in de praktijk en overal waar hij heen kon!

Ik ben mij bewust hoe ik met een hond moet omgaan (wat niet wil zeggen dat ook ik fouten maak), ik ben mij bewust hoe te reageren op angst van mijn hond wanneer we bij de DA binnekomen, Wij zijn bij de hond gebleven tot hij onder narcose was...

Enfin, slechte ervaring maar gelukkig met een goed einde.
En gelukkig kon ik hier mijn angst kwijt!!!

Ahhh wat zien we ons viervoeterkes toch graag hé! "

Nicole

Mijn, overleden, hond Pongo, had ook zo'n last van de narcose.
Dit bleek te komen door het 'goedkopen' narcose middel wat de DA heeft gebruikt.

Heeft er altijd last van blijven houden. Kon, in zijn slaap, steeds janken enz...

Andere DA legde uit, dat het goedkopen middel, bij honden halicunaties veroorzaakte, dit was de bijwerking.

Toen hij uit de narcose kwam, moest ik hem ook meteen ophalen. De DA kon zijn praktijk niet goed doen, daar mijn Pongo echt aan het huilen was.....ik kon hem op de achtergrond horen, tijdens het telefoongesprek, het ging door merg en been.

Nooit meer....... en ook nooit meer naar deze dierenarts, ondanks dat hij 'goedkoop'is.

daarom blijf ik erbij staan als droopy een prikje krijgt,
droopy is vorige week onder narcose gebracht voor zijn tandjes, die wilde er niet uit,
en ben daar ook bij gebleven trouwens,
toen hebben ze hem nog een uur en een kwartier laten slapen, en toen werd hij rustig wakker,
ik ben hem gaan halen, en heb hem thuis rustig op zijn plekkie gelegd,
en hij werd langzaam aan wakker,
ik laat hem niet daar, als hun hem een spuitje geven, dan wil ik hem zelf vasthouden, zodat hij rustig is,
ik kreeg hem trouwens van onze dierenarts niet eerder mee, voordat hij een paar keer wakker was geworden,
en wist wie ik was,