Mevrouw met poedeltje

Een aantal maanden geleden liep ik met Jamie een rondje door het dorp en kwam een mevrouw maar haar keurige poedeltje tegen. Jamie blafte naar de poedel, daardoor raakte ik aan de praat met deze mevrouw. Ze wist me precies te vertellen hoe ik dat (blaffen naar andere honden) op moest lossen. Ik had haar al vaker zien lopen met haar poedel, poedel loopt altijd netjes naast haar en lijkt perfect onder controle. Ik nam haar advies dus ter harte.

Gisteren liep ik met Kiwi en zag de mevrouw met haar poedeltje in de verte aankomen. Ze keek al een beetje moeilijk. Toen ze mij naderde hing het keurige poedeltje plots in de riem en wou niet meer lopen. Mevrouw hield hem aan de halsband vast en keek licht geïrriteerd. Dit keer zei mevrouw niks, ze bleef met haar rug naar mij toe staan.
En wat heerlijk dan dat Kiwi gewoon heel relaxt doorloopt. Ze kijkt even naar de poedel en huppelt daarna net zo vrolijk weer mee.

Toen was het dus even omgedraaid.

Het is zo heerlijk, een hond die niet op andere honden reageert. Vanmiddag kwamen we een loslopend klein vervelend mormeltje tegen. Hij kwam gelijk grommend en blaffend op Kiwi afgelopen. Het baasje stond gewoon te kletsen en zag het niet eens. Met Kiwi hoef ik me dan geen zorgen te maken, die is zo relaxt. Jamie was waarschijnlijk hard blaffend weggerend.

Ik weet niet of het een poedel eigenschap is, maar onze Roy kon net zo vervelend doen. De ene keer deed hij net alsof hij niets of niemand zag en de andere keer leek het alsof hij ze op wou vreten. Ik pakte hem dan altijd bij zijn tuigje vast en zei dat hij kalm moest zijn. Dat hielp direct, maar vervelend was het wel, want je wist nooit vantevoren wat ie zou doen. Hij deed het trouwens alleen bij mij. Mijn man heeft nooit problemen met hem gehad. Maar ja, die zag hij ook als zijn (enige) baas.