" Het gaat slecht met onze Bobby. Laatste tijd ging het gestaag al wat minder, sjokte echt achter ons aan en zakte soms door zijn poten heen. Afgelopen vrijdag toen ik thuis kon hij nog amper opstaan en echt lopen was er niet meer bij. Hij strompelt mee, hinkt/sleurt met zijn beide achterpoten. Staat heel onstabiel op zijn poten (vooral achterpoten) en als hij loopt ziet de beweging in zijn achterpoten er echt niet goed uit. Hij ontziet ze ook zoveel mogelijk. Bobby heeft nog nooit een krimp gegeven of ons laten zien dat hij pijn heeft. Maar zijn ogen spreken voor mij boekdelen. Uitlaten is nu even de poort uit, behoefte doen en meneer strompelt zelf al weer terug naar huis. Wil eigenlijk dinsdag naar onze eigen DA gaan, maar twijfel of ik daar wel goed aan doe om het pinksterweekend aan te zien en dan dinsdag naar de DA te gaan? Of de weekenddienst moet bellen?
"
" Net bij de Da geweest. Zal proberen het kort te houden: Ik heb een goed en lang gesprek met hem gehad en samen nog een stukje buiten gelopen. Er zijn niet veel dingen die nog gedaan kunnen worden. Hij is in het weekend nog meer verslechterd. Pijn medicatie werkt nauwelijks. Hij zakt zeer vaak door zijn achterpoten heen waarna hij het uitjankt van de pijn. Wat nog een mogelijkheid was zijn anarthron injecties. Hier heb ik voor gekozen, of het aanslaat is niet zeker. Maar als het aanslaat kan hij er behoorlijk van opknappen. De eerste injectie heeft hij gekregen en gaan nu kijken hoe het deze week gaat. Als hij stabiel blijft of verbeterd krijgt hij over precies een week de 2e injectie, enz. Als het niet aanslaat en het slechter wordt dan zit er maar 1 ding op...
Maar daar denken we nu nog even niet aan, dit sprankje hoop pakken we met beide handen (poten) aan. "
Beste Ralph, Bo & Bobby,
Mijn hart huilt als ik je verhaal lees……………
Ik herken zo GOED je gevoel, je twijfel, en wat is wijsheid.
Onze oudste Ciska is 14 heeft het zelfde probleem, maar dan aan één achterpoot en heup.
Je ziet (maar wil het niet zien) dat ze stap voor stap achteruit gaat………
Er komt een dag………..waar je niet aan wil denken en dit sluimert zo dagelijks in je hoofd.
Elke morgen kijken of je knuffel deze dag weer redelijk doorkomt.
Heel pijnlijk en o zo moeilijk allemaal.
Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte en kan alleen nog maar toevoegen, ik draag jullie in mijn hart mee.
Geniet elke dag zoals je hem nog krijgt, het kan de laatste zijn, hoe goed je ook je best doet.
M.v.g
Johan