Mijn vader was vanmiddag van alles kwijt, liep in en uit en zocht en klaagde maar dat hij ouder werd.
Ik zijn opwinding heeft hij de deur open laten staan, terwijl hij dacht dat hij dicht was.
Ik zit in de woonkamer, en silver loopt nieuwsgierig naar de gang. Mijn vader zegt nog; "nee silver, de deur staat niet open"
Dus ik zit gewoon in de woonkamer, totaal relaxt. Want de deur zat immers dicht.
Loopt mijn vader weer terug naar de gang hoor ik; "oh, de deur zat niet dicht.."
Ik spring natuurlijk op, en dacht bij mezelf. 'Fijn, weer een middag hond zoeken.'
Standaard uitrusting gepakt, plak kaas, halsband en riem.
Ik loop naar buiten, loopt meneer gewoon over het grasveld voor ons huis te snuffelen. (Handig hoor, die konijnen die daar altijd zitten) Ik roep hem en zwaai met de riem. Hij komt gelijk aan gerent. Helemaal blij dat hij gaat lopen.
Ik blij dat hij komt, stukje kaas in de houding. Nee wou hij niet, hij wou lopen!
Ik de riem om en een heerlijk eindje gelopen.
Nu ik het zo schrijf is het eigenlijk wel een grote sukkel hé, de wereld lag voor hem open.
Maar hij loopt liever aan de riem haha.
Trots op mijn kereltje.



3 doggies










