mijn hond is bang van mij...

hey allemaal,

ik zou hier graag even mijn verhaal neerzetten en ik hoop dat er mensen zijn die mij kunnen helpen

wij hebben in september vorig jaar een chihuahua gekocht uit het nestje van een vriendin van ons (het is een rasechte trouwens ik weet niet of dit van belang zal zijn) hij was eigenlijk zo'n beetje het 'achterblijvertje'/'eenzaat' maar zo'n schat en het was bij mij en hem liefde op het eerste zicht.

het klikte meteen met mij, hij kwam altijd bij mij liggen en liep achter me aan alsof hij aan me vast hing

maar een maand daarna ben ik bevallen, ik ben na een week terug thuisgekomen en sindsdien is hij bang van me (hij was toen ruim 4 weken bij ons)
als ik nog maar naar hem kijk gaan zijn oren plat zijn staart tussen zijn poten en loop hij naar zijn bench waar hij stil blijft liggen, ook plast hij van angst als ik hem wil oppakken of iets dergelijks...

ik straf hem nauwelijks (enkel bij echt onaanvaardbaar gedrag, de rest negeer ik).
bij mijn man heeft hij dit niet, daar loopt hij achter kruipt hij bij in de zetel en noem maar op...

maar als mijn man hem dan in de zetel neemt en ik aai hem dan of pak hem op dan plast hij niet en ziet hij re veel minder bang uit. hij vraagt als het ware aandacht aan mij van op de schoot van mijn man...

ohja het is een heeeeel onderdanige hond, wij hebben nog een duitse herder, ze spelen heel goed samen maar je ziet goed dat de chihuahua heel onderdanig is naar de andere hond en naar ons.

wat doe ik fout? :(

alvast bedankt voor de hulp!
veel liefs
Naomi

Hoe straf je hem, en hoe vaak? Is er iets voorgevallen voordat je een week weg was?

Is hij verder normaal, behalve het onderdanige gedrag? Geen pijn signalen of ander gedrag?

hey

bedankt voor de snelle reactie.

Als ik hem straf dan zeg ik heel kordaat foei en meestal loopt hij dan uit zichzelf naar zijn bench tot we hem roepen.

er is niets speciaals voorgevallen, snachts zijn de weeen begonnen en mijn water gebroken dus dat was allemaal wel heel hectisch maar mijn man is toen met de hondjes even buiten gegaan, en ik heb ze zelfs allebei nog geaaid en bij me gehad voor we naar het ziekenhuis vertrokken...

verder is het een normale pup, wel heel erg actief maar niet abnormaal, hij heeft geen pijn ofzo.

onze dierenarts denkt dat hij een gebrek aan zelfvertrouwen heeft maar als er iemand vreemd binnenkomt gaat hij wel direct aandacht vragen dus dat zou me sterk verbazen.
we hebben zelfs een hondentherapeut over de vloer gehad en zijn nu een beetje ten einde raad...

groetjes Naomi

Lastig punt. Een bevalling kan voor dieren traumatisch zijn heb ik wel eens gelezen, maar ik begrijp dat ze er wel bij betrokken zijn op een bepaalde manier.

Wat heeft de hondentherapeut voor tips gegeven? Was dit een erkende gedragstherapeut?

Hij heeft verder ook geen lichamelijke klachten?

Ja wij waren idd zelf ook eerst bang dat het door de baby kwam maar van de baby is gizmo (dat is onze chihuahua) totaal niet bang, hij gaat er naartoe en hij geeft zelfs likjes en onze baby is gek op hem
zijn beste vriendjes (uiteraard steeds onder toezicht!!!)

de hondentherapeut is erkend en aangeraden door onze dierenarts.
de tips van hem waren vnl
* negeren van slecht toelaatbaar gedrag zoals oa deemoedsplassen
* aandacht geven als hij er om vraagt en niet opdringen
* op een kalme rustige manier praten en met hem omgaan
* als hij eenmaal bij ons zit tegen hem praten en 'geruststellen' maar die kans krijg ik dus amper ...

gizmo heeft geen fysieke klachten is pas nog onderzocht en is zo gezond als een visje...

we hebben hem wel een chemische castratie gegeven en gaan hem nu ook definitief laten castreren maar dat is pas sinds 14 dagen en het probleem speelt al enkele maanden...

Groetjes Naomi

Hey naomi,

Waarom hem laten castreren? Wanneer heb je de chemische laten doen?

En onderdanige hond kan nog onderdaniger en zelfs angstig worden als deze minder testosteron krijgt, wat dus gebeurd bij castratie.

Verder zou ik zo normaal mogelijk doen, niet de hond dwingen jou aardig te vinden. Zoveel mogelijk negeren is wel het beste, omdat jij dan intresant word.
Ook moet jij nu meer met je hondje gaan doen, dus eten geven, uitlaten, kluifjes geven. En eventueel als die het wil, spelen.

En een gevoelige hond niet meer straffen, ook niet met je stem, tenminste niet fel.
Ze kunnen snel van streek raken door de simpelste stemverheffing.

Hey
bedankt voor je reactie!

we gaan hem laten castreren op aanraden van onze dierenarts, hij heeft vrij veel last van zijn 'hormonen' om het even zo te zeggen en dat was ook een van de redenen dat hij overal tegenaan ging plassen enzo (meubels, boodschappen, e.d. noem het maar op) en vandaar eerst de chemische om te zien of het zou helpen omdat zij ook niet zomaar wil castreren maar dit doet hij dus niet meer en hij is ook rustiger.

ik heb niet de indruk dat hij banger is integendeel, maar van mij blijft hij zo bang ...

wandelen is wel een probleem, hij HAAT leibanden :s ik heb al alle soorten geprobeert en hij blijft pertinent staan :(
ik geef hem elke avond eten (ik ben het eerst thuis) mijn man sochtends omdat ik dan met ons zoontje bezig ben ik ook later op ben.

dankjewel voor je tips, meer info / hulp steeds welkom!

Groetjes

Het is misschien verstandig om er een prof bij te halen die je beter kan helpen.

mag ik vragen waar je woont(welke provincie), misschien kan ik iemand aanraden?

Ik heb twee Chi's en mijn teefje is ook zo enorm onderdanig en bang. Bij ons is ze na een aantal weken enorm opengebloeid, bij vreemden blijft het echt een onderdanig tutje.
Toen we op vakantie gingen zijn ze bij mijn zus en haar vriend gebleven en ze heeft 10 dagen lang geplast als ze door hem werd opgepakt om de trap op te gaan... Eén blik was genoeg om haar op haar rug te krijgen.
Negeren van dit gedrag is hier het beste geweest.
Gewoon normaal doen.
Wij zijn een jaar lang naar de hondenschool geweest en dit heeft ons enorm geholpen in hun opvoeding, en je krijgt sneller een goede band met je hond.
Het zijn kleine hondjes met een grote gebruiksaanwijzing.

Hij haat leibanden, maar hoe wandelen jullie dan met hem?

het kan ook wel zo zijn dat de hond je man nu ziet als 'de baas'. bij ons is het ook zo hoor. Lynn is nu 4,5 maand. Ik ga met haar op cursus, train met haar, heb haar geleerd zindelijk te worden, enz... Mijn vriend werkt veel dus die komt of pas laat thuis of soms zelfs niet! Lynn is wel blij als hij thuis is, maar zo vertikt (en dan vooral 's avonds), om met hem naar buiten te gaan! Doet ze niet! Ze kruipt dan helemaal tegen me aan en is niet bij me weg te krijgen! Als mn vriend haar dan probeert te 'pushen' gaat ze plassen!
Nu loop ik met ze mee, tot de deur en dan zal ze wel moeten! ze moet er maar aan wennen dat ze ook wel es door een ander uitgelaten moet worden!

@ Gerdine, ik woon in oost-vlaanderen / belgie

@ nika bedankt voor jouw verhaal en de tips !

@ caitlin en bijou goh hoe moet je uitleggen hoe je wandelt
in het begin heb ik gewoon thuis binnen hem een halsbandje aangedaan en in de tuin om het gewend te raken en dan ook een paar keer id tuin met de leiband er aan maar vanaf de lis er aan te pas komt weigert hij te bewegen tenzij voor te spelen maar echt wandelen dus niet.

@ marije, ja hij ziet zowieso mijn man als baasje, maar ik vind het zo vreemd dat hij zo bang is van mij ... :( en ook heel jammer.
wij zijn dan onlangs ook nog een hondje verloren en als de andere zich dan wat tegen me keert is dat niet zo fijn (even ter verduidelijking, toen de chi bij ons in huis kwam was de andere net gestorven dus ze kenden elkaar niet)

groetjes

know me, denk aub nog even heel goed na over dat castreren. De laatste tijd is het "mode" om elke reu te casteren. Ik heb het sterke vermoeden dat dit advies voornamelijk te maken heeft met de portomonee van de dierenarts. Vooral een nog niet volwassen hond castreren lijkt me helemaal niet goed. Ik zie heel veel jonge gecastreerde reuen die worden besprongen door andere reuen, ze ruiken dan schijnbaar als een teefje. Vooral een al onzekere hond wordt alleen maar onzekerder. Ik spreek veel mensen die er spijt van hebben. De hond wordt er niet rustiger van, alleen bij extreem agressief/dominant gedrag wil het soms iets schelen. Dus doe het niet zou ik zeggen!

is het anders geen idee om hem tijdelijk alleen uit de hand te voeren, als hij voergericht is ten minste.

dus al het voer wat hij krijgt, krijgt hij direct uit jouw hand, niet meer uit zijn bakje.

probeer verder te vermijden om over hem heen te hangen, en hem op te pakken. dit kan erg bedreigend zijn voor zo'n klein hondje.

ga regelmatig lekker op de grond zitten, kussen tegen de muur o.i.d. en een boek lezen ofzo. zorg dat je brokjes in je zak hebt, en als hij in de buurt komt, leg je rustig een brokje neer vlak naast je op de grond. kijk hem verder nog niet aan, maar gewoon brokje neerleggen, wachten tot hij het opheeft, en dan nog een neerleggen, en zo steeds doorgaan. op een gegeven moment gaat hij het steeds fijner vinden om bij jou in de buurt te zijn, en gaat hij ook uit jouw hand eten.

verder kan een positieve trainingsmethode zoals de clickermethode ook handig zijn om hem wat trucjes/commandos aan te leren waardoor hij ook meer zelfvertrouwen krijgt. als je engels een beetje goed is kan je op youtube gaan zoeken op kikopup, zij is een trainer met heel veel goede filmpjes. laat de 'enge' en vervelende dingen voorlopig even achterwege, of laat ze door je man uitvoeren, zodat hij jou nu even met uitsluitend positieve dingen gaat associeren.