Ik mis je zo, m'n prachtige sora-meid ...

Het is nu bijna 'n jaar geleden dat ik m'n eerste eigen hondje uit 't asiel haalde.. een kruising stafford van 3 jaar...

vol littekens stond ze, m'n arme schat... en ze woog maar iets van een 20 kg. Vastberaden was ik dat ik m'n meisje erbovenop zou helpen, haar een goed leven zou geven.

drie weken later echter, na 'n wandeling draaide ze zich tegen mij, probeerde me te bijten, en een halfuur later lag ze te hijgen op de grond...

Meteen de dierenarts gebeld, die luisterde naar haar longen, en zei dat daar iets goed mis was. :(
Longkanker, zei de foto twee uur later...
de rit naar huis moest ik zonder m'n meisje doen... want we konden het haar niet aandoen om haar nog in leven te houden... :(

meisje, je had je kans zo verdiend... Ik mis je zachte, natte neus nog steeds, al heb ik je niet zo lang gekend;...

wacht je op mij aan de regenboogbrug?

(ik zag de site van 't asiel waar ik haar halde weer, en kreeg tranen in m'n ogen... daarom dat ik haar toch ook 'n topicje wil geven...)

http://www.dierenasielgent.be/details.asp?language=nl&productID=567519#

Oh wat sneu zeg
Je hebt ook maar heel kort van haar kunnen genieten

Heel veel sterkte...

Sterkte, jammer dat je haar maar zo kort een mooi leven mocht geven.

oh wat erg heel veel sterkte met dit grote verlies

Achh wat was ze mooi die Zora , veel sterkte in het verwerken van je verdriet om haar
Spijtig dat ze maar zo kort bij jullie heeft mogen zijn .

Ik weet het, het is slechts een schrale troost, maar Sora heeft in ieder geval de laatste 3 weken veel liefde ontvangen. Jammer dat ze geen kans kreeg om er langer van te genieten,jij hebt je best gedaan. Sterkte

Ooh, wat erg, heel erg veel sterkte!

wat erg,veel sterkte toegewenst


gelukkig heeft ze de laatste 3 weken nog kunnen proeven van een echt thuis

Wat erg voor je.Je had het hondje zo graag en mooi leven willen geven.Sterkte.

heel erg voor je ,maar je hebt je best voor haar gedaan,al mocht het niet zijn,ik weet het doet heel veel pijn,volgende maand is het ook bijna een jaar dat ik mijn ventje moest afgeven

en zeker weten we zien ze terug bij de regenboogbrug en dan kunnen we ze weer knuffelen naar hartenlust

veel sterke

heel veel sterkte met het verlies, ondanks dat je zo kort mocht genieten van haar is zij je wel dankbaar voor de besparing van de pijn.

Je hebt Zora slechts heel kort bij je mogen houden en Zora heefst slechts een korte tijd bij jou mogen doorbrengen. Maar niets is voor niets geweest. Tijd en ruimte hebben geen belang waar het gevoelens betreft. Ook een volledig mensenleven of een volledig hondenleven zijn slechts flitsen in de tijd.

Soms is een blik voldoende om een gans leven die blik mee te dragen. Bij jullie was het die flits van een band aangaan... een lieve stem... een natte neus... Je mist dat nu, maar het is beter iets te missen dan het nooit gekend te hebben. Je hebt een hondje uit het asiel een kans gegeven, een mooie kans... Het is niet jou schuld of niet de schuld van Zora dat het niet langer mocht duren... Ik hoop dan ook dat de herinneringen niet enkel pijn doen maar ook een glimlach op jou gezicht en wie weet, op Zora's snoetje teweeg kunnen brengen.

Ik hoop het zo voor haar :(
op de site staat dat sora goed met andere honden kon, maar ,
niets was minder waar..
't beestje stond vol littekens, zieje niets van op de foto's...
en was voor de hondenvechtsport gebruikt geweest :(

ze was m'n eerste eigen hondje, ik had haar zo graag zoveel gegeven..

een troost is dat ze haar laatste dag nog leuk twee uur heeft rondgerend op het veldje achter ons huis. heeft ze nog erg van genoten... en ze is niet in verschrikkelijke pijn moeten gaan...
't is nu al bijna 'n jaar geleden, maar ik blijf me schuldig voelen..

had ik haar niet moeten laten oppereren, had ik haar nog iets moeten zeggen?

Heel veel sterkte met dit grote verlies .
Rust zacht lief klein meisje .

heel veel sterkte met dit grote verlies

Heel veel sterkte

Hallo Miora,

Al is het al een jaar geleden dat je afscheid moest nemen van Sora,het verdriet daarom is zo intens dat het lang duurt het te verwerken.Maar gelukkig is Sora haar laatste weken terecht gekomen bij een vrouwtje die heel veel liefde te geven had, en heeft zij die van jou in ruime mate nog gekregen.Zij is niet heengegaan zonder liefde gekend te hebben.En zij blijft voor jou een fijne herinnering.

Rust zacht lieve Sora.

Lieve Miora, 'k ben even op je profiel gaan kijken.. Dacht eerst dat je geen foto van Sora hadt omdat je haar zo kort hebt gehad.. Maar gelukkig wel dus, en wat een mooie hond was ze. Zelfs als vechthond bleef ze die zachte blik hebben.

Natuurlijk willen we achteraf dat we nog vanalles gezegd hadden... Daarom... zeg die dingen tegen de honden die je nu hebt, dan hoef je je daar later geen zorgen over te maken. Dat is belangrijk voor jou, maar voor de honden maakt het eigenlijk niets uit. Je mag hen vertellen wat je wil... zij gaan toch voort op de indrukken die ze over je hebben, op de lichaamstaal... En zo was het ook voor Sora. Dat ze zich toen tegen je keerde is door de ziekte op een moment van zinsverbijstering, dat is niet in verband met het gevoel dat ze had. Bovendien heeft ze in het verleden van zich af moeten bijten om pijn te voorkomen, dat is dus een reactie die ingebakken zat.

Het is echt een droeve situatie voor je dat je Sora niet hebt kunnen geven wat je nog wilde, maar ze is kunnen heengaan als een hondje met een thuis en een baasje dat al na zo'n korte tijd van haar hield. En laten opereren...

Achteraf weet je het nooit. Als je haar had laten opereren en het liep dan fout na veel ellende, vroeg je je nu ook af of je haar niet gewoon had moeten laten gaan. Het heeft echt geen zin om in gedachten de andere mogelijkheden door te nemen en je voor te stellen dat dan alles goed gekomen was. De kans is klein en je zult er toch niet uitkomen. Voel je vooral niet schuldig, want zeg nu eens eerlijk...

Wat heb je gedaan ? Je hebt Sora opgenomen en ze werd je tegen je wil in en met heel veel verdriet als gevolg ontnomen. Denk met liefde aan haar terug, als ze daar na dit leven niets van merkt is dat een teken dat er niets meer is en dat ze ook niet meer lijdt, maar als ze dat wel weet is dat alleen maar fantastisch fijn.

Sterkte en groetjes en veel plezier met de honden die nu bij je mogen zijn.

kylie,

die zachte blik had ze zeker! 's nachts sliep ze gewoon bij mij in bed, en dan lagen we daar, precies lepeltje.. 's morgens pas maakte ze me wakker met twee likjes, teken dat ze moest gaan plassen...

en snurken dat ze kon! hehe ^^

ik dnek dat ze voor mij altijd speciaal zal blijven met haar flap-oortjes en haar zacht karakter... ze was tenslotte ook m'n eerste echte eigen hond...

Ja, en of dat nu enkel weken of enkele jaren zo was...die dingen hebben jullie gehad. Koester ze maar. Ze blijven de moeite waard.

Ach, alsnog sterkte joh...ze heeft in ieder geval het heel goed bij je gehad, al was het van korte duur.
Ze had wel een heel lief koppie, waarom doen mensen zulke dingen .
Een beest is altijd zo de dupe van domme onwetende mensen....jij hebt haar in ieder geval nog goed behandeld....petje af hoor