
Onze hond Spijker, een pup uit het asiel in Maastricht, kan niet alleen zijn. Hij is echt heel lief, maar we zijn bijna op het punt hem terug te brengen. Wij kunnen zelfs nog niet in een andere ruimte zijn, zonder dat hij begint te janken, zelfs als hij ons dan nog kan zien! In middels kan ik hem wel 10 minuten in de mand laten, terwijl ik met de deur dicht (misschien heeft hij dit niet door)op het balkon zit. Maar er moet dringend hulp komen, want wij wonen in een flat, en de medebewoners zijn van het gejank beslist niet gediend. Commando's leert hij snel genoeg, maar het probleem zit diep.Is dit af te leren? Wie weet dit probleem op te lossen?
Alvast bedankt namens Spijker.
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Help Help onze hond kan niet alleen zijn, terwijl hij ons nog ziet!" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken

misschien kun je met spijker naar een hondenpsycholoog moet je maar even opzoeken op internet want het kan zij dat ie gewoon heel erg verlatingsangst heeft misschien kan een psycholoog daar wta aan doen...

Hoi Tamarra
Kan er bij jullie via het asiel geen gedrags therapeut langs komen zo dat die zegt wat je er aan kan doen Bij het asiel in hilversum doen ze dat namelijk wel en het kost niks
Groetjes joke en taat

Hallo Sonja,
wat vervelend zeg dat het niet goed gaat met het alleen zijn. Mijn pup (nu 4,5 maand) kon ook echt niet alleen zijn. Ik kon zelfs niet eens naar het toilet!!! Nu sinds een paar weken gaat het eigenlijk heel erg goed!! Hij is nu zelfs 3 ochtenden in de week een paar uur alleen en gaat dan gewoon slapen. Ik weet dit omdat ik het soms opneem en terug luister.
Ik zeg niet dat het bij jou ook zo kan gaan, maar wil alleen maar zeggen HOU VOL!
groetjes
Dineke

Hoi Sonja,
Jammer dat je er niet bij hebt vermeld hoe lang je deze pup al in huis hebt.
Het is natuurlijk nog een babyhondje die in het asiel terecht gekomen is. Dat is geen normale gang van zaken voor een puppie.
Dat hij daar een soort trauma aan overhoudt, lijkt me logisch. Dat uit zich nu in verlatingsangst.
Mocht jij nu besluiten dit hondje weer terug te brengen naar het asiel, dan kun je zelf wel invullen hoe dat opnieuw een deuk in het vertrouwen van de pup geeft.
Ik denk dat je heel veel geduld met dit baby-hondje moet hebben en ik snap heel goed dat het gejank op een flat erg vervelend is...maar geef het hondje een kans! Komt vast goed!
Suk6!
Groetjes en een poot van Amy

Sorry, ik was nog een paar belangrijke punten vergeten, maar waarschijnlijk weet je die al:
Als de pup jankt, niet het gedrag belonen door naar hem toe te gaan en hem aan te halen.
Negeren, tot hij stil is.
Sowieso altijd de pup negeren met de kamer uit gaan en het weer binnen komen. Pas na een paar minuten aandacht geven.
Anders leg je de nadruk op het weggaan en binnenkomen en dat willen we juist niet!
Nogmaals suk6!

Hoi Sonja en Spijker,
Ik heb je even persoonlijk een mailtje gestuurd.
groetjes van Ingrid en haar honden vanuit Frankrijk

Hoi Sonja,
Ik zou het alleen zijn op gaan bouwen. Gewoon eerst eens even een minuut de deur uit gaan. Is hij stil, direct naar binnen en belonen. Dan 2 minuten en als hij stil is weer naar binnen. Ik zou het tot een kwartiertje heel langzaam opbouwen. Hij moet het vertrouwen krijgen, dat je weer terug komt. En als je terugkomt, volgt er iets leuks/lekkers. Dit kun je later weer afbouwen... Niet terug gaan als hij jankt, want dan beloon je hem ook....Als hij jankt, dan moet je dat negeren....Pas naar hem toe gaan als hij echt stil is, maar als je het heel langzaam opbouwt, zal hij niet direct gaan janken.... Verder moet je er voor zorgen dat als je thuis bent dat hij niet constant achter je aan loopt. Leer hem zijn plaatsje....Zorg er ook voor dat je hem flink uitlaat, zodat hij energie kwijt raakt. Hierdoor zal Spijker ook moe worden en eerder een dutje gaan doen. Als hij alleen is, kun je eventueel ook een radio aanlaten of hem een lekkere bot geven. Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Ik heb het op deze manier aangepakt en mijn pup van nu bijna 9 maanden kan heel goed alleen blijven. De eerste weken jankte hij ook alles bij elkaar! Ik heb in het begin wel een benche gebruikt, maar toen hij een half jaar was, mocht hij van mij alleen in de keuken. Dan heeft hij toch meer bewegingsvrijheid als in de benche. De benche heeft mij wel geholpen, maar ik vind het geen prettig idee dat hij een paar uur in dat kleine hokje moet bivakeren. Ook al zijn er veel mensen die de benche blijven gebruiken....Veel succes met Spijker. Niet zo snel de moed op geven. Een jonge hond kun je alles leren! Geduld en consequent zijn en blijven zijn de sleutelwoorden.
Groetjes Monique
Wat bij mij heel goed heeft gewerkt is telkens wachten met weggaan totdat de hond in slaap is gevallen. Vervolgens ga je de kamer uit voor een paar minuten en komt weer terug terwijl hij nog steeds slaapt. Het zal vanzelf een keer gebeuren dat je terugkomt en hij wakker is geworden. Laat zien dat je altijd weer terug komt, als hij daar vertrouwen in krijgt zal het steeds beter gaan. Verleng de tijden dat je de kamer uitbent langzaam. Zorg ervoor dat hij geen dingen gaat koppelen aan jouw weggaan, bijvoorbeeld het oppakken van sleutels, tas en jas. Doe deze dingen ook als je niet weg gaat, zodat hij merkt dat hij niet in paniek hoeft te raken. Wij hebben een Golden Retriever van 14 weken en ze kan inmiddels 4 uur achter elkaar alleen blijven. Wij gebruiken hier wel een bench bij waar altijd iets te spelen in ligt. Een Kong met wat lekkers erin houdt ze vaak wel een uurtje bezig.
Je mag van je terugkomst best een feestje maken, zo merkt hij dat het niet erg is als je weggaat, omdat je altijd terugkomt, en het dan nog extra leuk maakt.
Op deze manier hebben wij het onze pup ook geleerd. Ze weet nu dat ze rustig in de bench moet wachten tot dat wij haar eruit laten, ook 's ochtends is dit hetzelfde verhaal.
Veel succes!
PS: wij wonen ook in Maastricht, dus als je hulp nodig hebt kun je me mailen op [email protected]

Spijker is allang weer teruggebracht naar het asiel,heb ik vernomen...
Ik heb daar zo mijn menig over...
groetjes van Ingrid en haar honden

Kansloos....
zulke mensen moeten -in mijn optiek- nooit meer een kans krijgen voor een 2e keuze.
Een hond heeft nu eenmaal tijd en aandacht nodig. Die is niet in een maandje klaar.
Echt KANSLOOS

Zo spijker heeft er weer een trauma bij weer in de steek gelaten hoe kan zoon beest ooit nog vertrouwen krijgen dat die niet in de steek gelaten wordt Ik heb ook zoon hond drie keer in de steek gelaten Ik ben blij dat ik taat gehouden heb met veel geduld is het een pracht hond geworden Maar dat lukt niet in een maand of twee maanden dat heeft echt wel de tijd nodig en als je die dan niet hebt begin er dan ook niet aan .
groetjes joke en taat die nooit meer in zoon hok terecht komt
Arme Spijker
Ook wij hebben pup gehad die heel heel veel huilde, hij had al wat trauma's achter de rug, dus begrip is zo belangrijk.
Wij hebben onze Koen de eerste twee weken gewoon niet alleen gelaten. Er steeds voor hem geweest. Daarna steeds heel even weg gaan. Snoepje geven, "tot zo" zeggen, een minuutje wegblijven en dan terugkomen. De hemel in prijzen EN een snoepje geven.
Dat steeds herhaald, en na twee weken kon hij prima alleen zijn.
Hij werd beloond als we hem verlieten EN als we terugkwamen.
Het is een spelletje geworden en hij had vertrouwen gekregen dat we altijd terug zouden komen.
Koen is 17 jaar geworden.
Hij was zo lief.
Ik mis hem nog steeds

Goed hoor!!!
Zo hoort het ook en anders maar beter geen hond nemen,als de tijd ontbreekt of goede woonomstandigheden!
Getraumatiseerde honden daar moet je heel veel energie/liefde en tijd insteken,maar dan krijg je ook een maatje voor het leven voor terug,die je heel dankbaar is!!!
Wat was Koen voor ras?
Tuurlijk mis je hem,maar je hebt hem wel een kans gegeven en kijk eens hoe oud hij is geworden!
groetjes van Ingrid en haar honden

Hoi!
Koen was een Cairn Terrier van drie maanden oud die al 3 keer van baasje was gewisseld.
De eerste baas overleed plotseling, de tweede baas weet ik niet en de derde bleek een allergisch kind te hebben.
Arme Koen!
Nu hebben we Dana, een Cocker Spaniel van vijf jaar oud. Ook zij was bij de fokster teruggekomen na een slechte start, en daarna is ze bij ons gekomen omdat ze niet gelukkig was in de roedel bij de fokster. Ze hadden haar graag gehouden!
Nu is ze al weer een tijd bij ons en ze is ADORABLE!!!
Ze is veel meer dan een hond in huis.
Ze is mijn maatje!
Groetjes
Riannewiesje

Nou Riannewiesje en Dana,
Wekom op het forum en wat een mooie afbeelding van Dana!
Weer een hond een goed thuis gevonden bij je...doet me goed!
Mijn honden zijn ook mijn maatjes,ieder op zijn/haar eigen manier...soms moet de band even groeien na alles wat ze hebben meegemaakt,maar dan zit het ook wel helemaal goed!
Veel plezier op het forum!
Salut!
Ingrid en haar honden

Hoi Riannewiesje
Hee wat goed van jou zeg dat jij ook andere honden een kans geeft lekker he dat er toch nog mensen zijn met veel geduld en energie en dan lukt het echt wel met die beestjes je ziet het maar jullie hebben heel lang plezier gehad van coen Hier voor hadden wij ook een asiel hond ze was drie en is vijftien geworden ik mis haar nog steeds ook zei was een schat
groetjes joke en taat

hoi sonja,
het is best vervelend dat je hondje zo jankt
maar als je nu als hij stil is goed en uitbundig beloont en als hij jankt nergeert
want je moet je hondje wel de kans geven om bij je te wennen, en zorgen dat hij geen verlatingsanst meer heeft.groetjes veel succes
karin
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Help Help onze hond kan niet alleen zijn, terwijl hij ons nog ziet!" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?