Trammelant tussen de familiehonden

Even situatieschets:
Mexx is mijn zwisterse witte herder reu (open) van 6 jaar. Bing is een 2,5 jaar oude Nova reu (open) van mijn tante.
De twee kennen elkaar sinds Bing 8 weken was en Bing was toen al een open en druk hondje dat elke hond overenthousiast begroete. Ze zien elkaar ong elke week.
Mexx die pups altijd even aan moet kijken was de eerste dag wat sceptisch maar zoals gewoonlijk was Bing al snel geaccepteerd.
Bing was altijd heel druk en hapte hem vaak in de flanken uit speelzigheid en Mexx gromde en bromde dan wel, maar Bing had al gauw door dat het daar ook bij bleef.

Deze afgelopen 2 jaar ging het goed, maar de laatste weken gaat Bing steeds verder en probeert steeds hoger te klimmen.
Als Mexx zijn favoriete speeltje heeft blijft hij wel uit de buurt, maar als ze samen door de deur lopen of gewoon naast elkaar en Mexx struikelt of botst tegen hem aan (Mexx is nogal lomp) dat snauwt Bing en valt zelf flink uit naar Mexx.
En die deinst dan terug en kijkt erg verdwaasd, hij snapt er niks van.

Als ze spelen pikt Bing ook maar weinig, en valt vaker uit, vooral naar de strot. Mexx gooit soms zijn kont nog een keer bij uit speelzigheid en ziet het soms niet maar schrikt ook vaak en is dan in de war.

Normaal is Mexx daar niet van gediend. Bor, een andere familiehond net zo oud als Mexx (ze kennen elkaar sinds Mexx 3 maand en Bor 2 maand was) en een american bulldog werd bij maar iets dominant gedrag er gelijk korte metten mee gemaakt. Mexx pikte dat niet en verdedigde zijn hogere plek.
We snappen dus niet dat Mexx nu niet ingrijpt. We denken dat het komt omdat Mexx bing pas heeft leren kennen toen hij al ouder was (4) en Bing dus als pup en geen bedreiging ziet.

Maar het loopt nu uit de hand.
Vandaag was Bing bij ons en viel al een paar keer uit als Mexx tegen hem aan stootte (onbedoeld) of als ze speelden.
In de kamer even later stond Bing 50 cm van me af en Mexx kwam vanuit de keuken. Ik riep Mexx voor een knuffel en hij kwam vrolijk aangelopen lekker kwispelend en happy en inene valt Bing hem zo aan!
Mexx dook achteruit en keek verbaasd.
Ik riep hem weer en hij wilde weer komen en weer dook Bing er vol in! Mexx was nu echt geschrokken en was een beetje geschokkeerd. Ik riep hem weer, nu Bing een standje gevend en wegduwend bij mij, en Mexx durfde niet eens te komen, kwam heel laag en via de muur naar me toe en weer dook Bing er naar toe. Ik kon hem net op tijd aan de kant duwen. Mexx is weggelopen en durfde niet meer bij me te komen.

We waren hier best van geschrokken. Vooral omdat het in ons huis is en Mexx bij mij kwam.
Als het bij hun was en mijn tante ofzo Mexx had geroepen was het anders geweest, maar dit was echt vreemd.
Ik baal hier wel van. Mexx is niet de hond om onderdanig te zijn, hij dwingt gewoon al respect af met zijn hele houding, en Bing is juist normaal nooit dominant, altijd onderdanig naar andere honden.

Pff een heel vervelende situatie.. Ik denk dat ze er zelf niet uitkomen aangezien Mexx er niets van snapt.. (dom hondje )
Iemand een idee hoe we dit moeten oplossen?
Ze zien elkaar 1x per week, ik ga wel elke keer Mexx nu al voortrekken door eerst aan te halen en eerst lekekrs te geven, maar Bing is bijna niet weg te krijgen en Mexx laat zich wegduwen want die houd niet van ruzie..

Tja, Bing is volwassen nu ...heel andere situatie.

Ook hier: laat het ze zelf uitzoeken. Bing probeert op te klimmen in de hiërarchie en het is aan Mexx dit al of niet te accepteren. Er zal een nieuwe balans ontstaa, waarbij Bing (mogelijk) dominant is over Mexx. Dit betekent idd dat híj dus als eerste recht heeft op alle "resources" (=voedsel, speeltjes, maar ook aandacht van jullie).

Het enige wat jij hier in kunt doen is de dominantere status van Bing t.o.v. Mexx bevestigen. Door je gedrag waarbij je Bing weg duuwt/standje geeft en Mexx voorrang te geven HOUD JE HET CONFLICT IN STAND. Dus, laat Bing, ook in je eigen huis, jou als eerste begroeten. En geef hem niet op zijn donder als hij Mexx op zijn plaats zet.


Ik denk dat ze er zelf, als jij ze het ook zelf uit laat zoeken, wel degelijk uitkomen. Mexx ís geen dom hondje, die begrijpt de signalen van Bing prima. Waar hij wél van in de stress schiet, is de gemixte signalen: door Bing wordt 'ie op zijn kop gezeten, prima. Maar jij probeert hem vervolgens hoger in rang te trekken. Vandaar de lage houding.

Hoop dat je er iets aan hebt.

Groetjes, Mischa

Ben het met Mischa eens.

Ik denk ook dat je Bing nu als ranghogere moet gaan behandelen.

Maar Mischa heeft alles al gezegd dus .

Groetjes en succes

Normaal zou ik dat ook doen, maar we (tante en ik) kennen onze honden en Bing is geen leider type en Mexx normaal geen onderdanige hond.
Ik zal iig de komende tijd Bing niet straffen, en Mexx niet voortrekken, maar ze gelijk stellen en dan mogen ze het zelf uitzoeken.
Het is alleen zo vervelend dat Mexx nu niet bij mij mag komen. Bij de rest was het geen probleem..
En ik ben meestal ook de persoon die Bing terecht wijst als hij opspringt tegen me (doet ie bij iedereen) of schooiert.
Waarom hij dan alleen Mexx niet bij mij wil laten?

Maar ik denk echt dat Mexx het niet ziet. Bij een JR van mijn ex schoonouders zag hij het ook niet. En dat hondje probeerde steeds meer (zelfs rijden op Mexx zijn been) en mocht ook veel, maar soms greep Mexx hem dan echt fanatiek als iets hem niet aanstond. En dan droop de JR weer af.

Nouja, ik ga ze proberen het zelf uit te laten zoeken.

Oja toen Bing bij mij zat je zeuren en op te springen en ik er genoeg van had greep Mexx ook in, waarop Bing Mexx weer afsnauwde. :-s
Honden..

Hopelijk keert de rust snel weer terug

Mijn twee boys hebben op dit moment ook
een machtsstrijd wie nu de baas is.
De oudste Luca is 8 jaar en de jongste Romeo vandaag
precies 1 jaar.
Er zijn diverse aanvaringen geweest, zelfs zodanig
dat ik echt in moest grijpen.
Godfried Dols de hondentherapeut erbij gehaald,
die mij duidelijk maakte, dat ik het de honden liet
bepalen of er gevochten werd en dat ik van te voren
moest ingrijpen. Ik liet het allemaal gebeuren
en ik luisterde te veel naar anderen. De een meldde
ik moest de oudste laten castreren, de ander zei
de jongste, weer een ander zei allebei.
De oudste moest het eerste de riem om, nee zei weer
een ander, de jongste want die is groter en sterker.
Godfried Dols heeft mij geadviseerd en het gaat al veel beter en zelfs het aantal keren dat ik ze uitlaat, bepaal ik zelf, niet de hond.
En ze zijn beiden niet gecastreerd.
Een moeilijke periode, maar het gaat voorbij.