Tja, het is niet echt een vrijwillige keuze. Dobby gaat zwemmen, en ook echt een eind weg. Zou hij dan een andere vogel zien, dan kan hij zomaar oversteken. Met 3 doorgaande wegen rond het park is dat gewoon vragen om een doodgereden hond. Liever een levende hond dan een dode.
In sommige stukken bos kan hij wel los, maar dan nog is het uitkijken met fietsers en auto's die in het bos moeten zijn.
Daarom: trainen, trainen, trainen.
Maar aan alle mensen die zeggen zielig: wat heb je liever? Een dode hond die zo fijn los liep (en dat eigenlijk niet kon), een hond die wel veilig los kan met een electrische schok-halsband (als loslopen dan zo heilig is, moet dan kunnen dan, of niet?) of een hond die zijn beweging aan de lijn krijgt?
Ik kies voor het laatste tot ik met training heb bereikt dat dit watermonster los kan.


3 doggies

























