paniek om ilisha met goede afloop.

ik moest vandaag op mijn 2 zieke nichtje en metekindje passen (dochtertjes van mijn broer)
kom ik thuis alle honden kei enthousiast, maar ik miste ilisha binnen gekeken, heel de hof uitgekamd, nergens ilisha te bespeuren.

dus je raad het al volle paniek natuurlijk, mijn moeder was nog aan het werken en ik stuurde naar een bericht dat ik ilisha nergens vond, zij zei me om rond te rijden. dit deed ik en was mezelf al de schuld aan het geven ik had haar beter in het hok gezet. maar ik was enkel 2 uurtjes weg.
dus ja tranen kwamen al aangelopen kon ze niet meer tegenhouden.
ook daar nergens ilisha gezien, ikw as al aan het verzinnen wat moet ik doen, asielen bellen, politie bellen? dus thuis weer telefoon van men moeder omt evragen of ik haar had gevonden niet dus. en ja nu kon ik mijn tranen helemaal niet meer bedwingen.

maar men moeder zei die is toch niet in de slaapkamer, ik zei dat kan niet want had haar net voor ik vertrok nog gezien buiten. en de deuren waren dicht, maar voor zekerheid toch kijken, met veel gensik de deuren open doen en ja hoor daar kwam mijn lieve schat uit in plaats van te blaffen ofz. sadira krijgt de deur open ilisha is wrs in mijn kamer gelopen en door gek te doen de deur mss dichtgegaan.

en geloof me ik ben nog nooit zo blij geweest mijn hondje te zien. tranen zitten nog in mijn ogen ikw as echt bang dat haar iets ovekromen was, khoop dat ik dat nooit moet meemaken

Pfff gelukkig goed afgelopen...
Kan mij je paniek helemaal voorstellen!

gelukkig dat het goed is afgelopen, super hond om zo stil te blijven

ja maar op zulke momente mag ze van mij wel luid blaffen

En dan idd niet even een blafje laten horen van Joehoe, ik zit hier!!

Maar kan me goed voorstellen dat je even flink in paniek was.

jeetje wat zal jij geschrokken zijn
Maar gelukkig heb je er gevonden
liefs joke

en of ik geschrokken ben, wat er op dat moment in je hoofd doordraait pff, en dan is het nog niet eens je kind, wat moet dat zijn als ik ooit kinderen krijg :s mss beter niet aan beginnen dan

Een vreselijk rotgevoel, goddank is het goedgekomen

Gelukkig goed afgelopen zeg, paniek voor niets eigenlijk

daar ben ik heel blij mee met de goede afloop.

in het begin had ik eigenlijk een rustig gevoel net alsof iemand zei van rustig blijven die is niet ver weg, maar dan rondrjden en zoeken en het is net een speld in een hooiberg zoeken. toen wou ik die rustige gedacht natuurlijk niet geloven en dan komt de paniekaanvallen natuurlijk.

dus mss toch de eerste gedacht altijd geloven dan

Pffff, als je niet zo geschrokken was, zou het nog bijna grappig zijn.

Kan me helemaal voorstellen dat je het niet meer had. Hier wordt er ook wel eens per ongeluk eentje achter een gesloten deur gezet, om er dan een uur later achter te komen. Ze laten zich dan ook niet horen en liggen te wachten tot ze eruit 'mogen'.

Maar als je thuis komt en ineens een hond mist, is natuurlijk een heel ander verhaal.

Maar even lekker bijkomen van de schrik samen.

inderdaad sam en thomas, paniek om niets voelde me achteraf ontzettend belachelijk eerlijk gezegd :$

@ dewi: hier gebeurt dat ook wel eens dat een hond achter een gesloten deur beland per ongeluk, maar idd als je vertrekt en je ziet haar nog bij de poort je komt thuis en ziet haar helemaal niet meer.

maar achteraf voel je je ook wel stom hoor.
in het vervolg eerst de deuren checken en dan pas in paniek slaan

Oef gelukkig maar zorgen om niets , maar ik herken het wel.

Mijn meiden blaffen behoorlijk snel om iets maar als ze per ongeluk ergens opgesloten geraken geven ze geen kik, zou iemand daar een verklaring voor hebben ?

ilisha blaft in de tuin ook altijd of begint enorm te piepen als we thuis komen en n u ook niets zelfs geen gepiep.

mss oimdat je op dat moment anders roept door de paniek dat de honden er ook anders op reageren mss weet het niet

Pfff ,kan me je paniek goed voorstellen .
Gelukkig dat alles weer goed is .
Als Billy ergens opgesloten is gaat hij aan de deur krabben .

Nou ik schrok al toen ik begon te lezen. maar gelukkig alles goed. Wat kan ik je paniek goed voorstellen, de verschrikkelijkste dingen gaan dan door je hoofd. En ik geloof zeker dat je tranen van geluk hebt gehad toen je haar vond.
Dikke knuffel.

daar kun je zeker van zijn eerste tranen van paniek en toen tranen van geluk pff. wat zijn we toch emotionele wezens he

Ik kan me voorstellen wat een paniek dat was,gelukkig.
goed afgelopen

Emotionele wezens? Reken maar.
Maar dat is ook een teken dat we om onze honden geven toch?

hihi dat is zeker waar
heb haar bijna doodgeknuffeld toen ik haar zag

TIP; leer je hond op commando BLAFFEN/luidgeven..

Ik ben ook tot twee keer toe een hond op het erf/het weiland kwijt geweest...

Maar onze tuin is altijd afgesloten.. zou er er wel overheen kunnen springen als zij willen op bepaalde plekken..]

Tot twee keer toe was de hond achter iemand aan gelopen de schuur in...

Je raad het al...
De eerste keer was ik ook behoorlijk gestrest; waar is JIP...??

Ik heb toen hem aangeleerd luid te geven op mijn vraag..

De tweede keer toen mij dit dus overkwam had ik Sterre al geleerd te blaffen...

Dus ook toen zijn eens niet direct op het eef te ondekken was riep ik; "Sterre b] luidje"

Probleem opgelost...

Ook zij zat toevallig in de schuur...

Oh dat kan ik me zoooo goed voorstellen, zat hier zelf met tranen in de ogen, ik zag je paniek en achteraf je blijdschap al helemaal voor me.
En gelukkig eens een goede afloop, gekke honden, wat kunnen ze ons toch alten schrikken. Volgende keer zal je vast wel extra kijken voordat je de deur uitgaat.

we hadden onze hond vroeger ook het commando luid geleerd (was een labrador) en die begon dit elke keer uit zichzelf te doen want toen we het haar aanleerde blafte ze aan de snoepkasten dan kreeg ze snoepje ja flink luid
en jah dit kende ze uiteindelijk zo goed dat ze aan de snoepkast bleef blaffen
en jah sindsdien mogen we geen honden meer luid aanleren. is een regel dat men moeder opgelegd heeft

Oh, jammer...

Ja, je moet de hond natuurlijk niet gaan belonen als hij ongewenst blaft...

Dan krijgt je een vervelende blaffer..

Jij hebt dat dus zelf in de hand als baasje..

ja dat is wel lag totaal aan ons eigen, maar in die tijd hadden we nog niet zoveel verstand van honden als we nu hebben dus nu kan het mss wel goed lukken