Herinneringen

Hebben jullie dat nou ook? Ja vast wel. Telkens als ik die verhalen lees over jullie honden, herinner ik me de capriolen van onze honden. Soms kleine dingetjes, die ik eigenlijk vergeten was, komen weer boven. Roy was onze laatste hond, hij is ruim 3 jaar geleden overleden. Tot voor kort liet ik Queeny uit, maar zij was het hondje van onze dochter en die woont enkele straten verderop. Roy mocht haar wel, hoewel hij doorgaans niks van kleine hondjes moest hebben. Soms schrijf ik die herinneringen in jullie topic, ik hoop niet dat jullie dat erg vinden. Als het wel zo is, mag je me dat gewoon zeggen hoor!

Ik heb dat ook wel...
Dan denk ik, hé dat deed onze Kim ook...
De lieve schat, in februari is het al weer 8! jaar geleden dat we hem in moesten laten slapen....

bij overlijden wordt er een herinnering geboren, en dat zijn altijd de mooiste momenten van je hond, koester ze, en vergeet ze niet.

heb zelf ook meerderen honden moeten verliezen, en nog steeds gaat er geen dag voorbij dat ik ze herinner. en zo hoort het ook he.

ik denk ook vaak aan mijn overleden hond.......

Wij hebben het nog vaak over de honden.En wat ze soms deden.Ze blijven toch altijd in je gedachten.

Bij mijn naam staat als eerste: Eppo! Eppo is 3 jaar geleden overleden, hartklachten, hij is 15 jaar en 5 maanden geworden. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan Eppo heb gedacht. Eppo, mijn liefste ruwharig teckeltje, ik zal je nooit vergeten!

Inderdaad Willemijn! Ik had het nog nooit zo bekeken... Maar inderdaad, wanneer iemand sterft, of het nu een mens is of een hondje,... dan komen die mooie dingen, die zo vanzelfsprekend leken, naar boven!

we vergeten ze nooit meer ,dat kan gewoon niet ze zijn een deel van ons leven geweest

Laska was, voor Sil, onze ouwe knorrepot. Mijn vader zegt vaak dat hij eerder kon grommen dan blaffen!!! Maar vooral de lijdensweg die hij fysiek moest ondergaan door de broodfok maakt me nog steeds boos. Tijdens de narcoseprik (voor de euthenasie) was hij al overleden. Een teken dat ons ouwe knorrepotje op was. Hij was écht opgeleefd. En dat is heel triest.

Enne Ans, dit forum is om verhalen, gevoelens en liefde voor onze honden te delen, dus begrijpelijk dat jij óók jou ding schrijft!!! Dit moet kunnen, toch???

Ooh ja hoor .... herkenbaar , wij weten ook nog van elke hond die we zijn verloren alles . En soms zie je ook een beetje gelijkenis tussen de honden die je hebt gehad . Afgelopen Zo aan het strand haalden we nog zoiets op . Onze Oud-Duitse Herder liep eeuwig met balken te sjouwen aan zee , en Amber onze huidige hond doet het ook altijd . En idd als het ergste verdriet voorbij is koester je al het moois

Lieve mensen, hartelijk dank voor jullie reacties. Nee, vergeten doen we ze nooit. De eerste hond van mijn man heb ik ook nog gekend en al leeft ze al 43 jaar niet meer, vergeten zijn we haar niet. Net zo min als alle dieren die haar volgden.

Diva is pas overleden(donderdag). Missen doe ik haar, maar heb er wel vrede mee. Misschien heel hard gezegt, maar ik wist niet wat voor verdriet iedereen had als je maatje overleed. Omdat ik nog nooit had meegemaakt. Nu begrijp ik het, en vind het goed dat mensen er over praten en herrineringen schrijven! Ook in mijn topic hebben mensen over haar/hem eigen hond geschreven. Dit vind ik alleen maar fijn. Omdat ik weet dat ik niet alleen ben en ook voor diegene is het fijn.

Ik denk elke dag nog aan Diva, en vergeten zal ik nooit. Dit forum is er om dingen van je af te schrijven/ervaringen te delen, vragen te stellen en gezelligheid. Dat is juist goed!

wij hebben dat ook hoor!! En het is juist leuk dat met elkaar te delen toch?!
Onze hond hebben we afgelopen december in moeten laten slapen, een schat was het echt waar. Nu hebben we weer een pup en het gekke is we blijven dingen in hem zien die Jerry dus ook had, heel raar. Als Jerry hoorde dat de koelkast open ging kwam hij naast je zitten zo van??? Krijg ik nog wat???? Bailey onze pup komt dus ook regelmatig de keuken in en gaat naast ons zitten, zo lief!!! Of als de pup iets doet, zo van dat deeed jerry ook weet je nog? hahahaha. Jerry is natuurlijk nooit te vervangen geen ene hond maar de pup verzacht wel de pijn.
We hebben een hele mooie urn van Jerry zie mijn profiel en heeft een mooi plekje in de woonkamer gekregen. En ik heb een hangertje aan mijn nek met zijn as erin.

Zo dit lucht weer even op!!, leuke topic, nou ja leuk zo bedoel ik het nou ook weer niet maar we kunnen even ons hartje luchten

herinneringen? heeeeeel veeeeeel en schrijf jij die maar lekker op hier als is het dwars door een topic heen maakt mij niks uit!

onze Masha is straks in april al weer 2 jaar dood en elke dag denk ik nog aan haar en ook aan de dingen die ze deed, soms zie ik mandy dingen doen en dan denk ik heeee dat deed mas ook!

toen zij net was overleden zei een vriendin tegen mij dat ik me nog niet voor kon stellen dat er weer een golden zou komen waar ik weer heeeeeel veel van zou gaan houden, ik dacht toen van echt niet!
en vorige week hebben we dat nog opgehaald en dat ik toen zei van dat dat nooit zou gaan gebeuren
en dat het toch wel is gebeurd!
ben stapelmesjokke op Mandy en hou keiveel van haar
ook op mn kleine dametje Quinty
maar elke dag denk ik nog aan Masha maar wel steeds vaker met een lach ipv met tranen

dus Ans deel jij maar fijn je herinneringen met ons hoor!

Hartverwarmend zin jullie reacties. Maar eigenlijk had ik ook niet anders kunnen verwachten. Iedereen leeft met iedereen mee op dit forum. Het is alsof je na een koude wandeling in een warm huis stapt. Daarom blijf ik hier ook 'hangen', al hebben we geen hond meer en zal die er helaas ook nooit meer komen. Onze Roy was onze laatste hond en hij was heel bijzonder. Maar ook Robby, Daddy, Sita, Lady en Dotje lieten hun herinneringen achter.

Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan mij Bobby denk ,ik mis hem nog steeds .Hij is 20-9-2000 overleden .

waarom zou je geen andere hond meer in huis halen ans ???

overleden hondjes gaan nooit weg uit ons hart
en we komen terug samen later

We zouden graag willen Hert, maar mijn man en ik zijn allebei ziek en daarbij slecht ter been. Dus we willen het een dier niet aandoen dat hij te weinig wordt uitgelaten. We hebben even gedacht aan een oudere hond, maar ook dat is geen optie.

Denk dat iedereen dat wel heeft, ieder hondje heeft zijn eigen karakter en eigenaardigheden gehad.
Echt vergeten doe je ze nooit, er gebeurd zo nu en dan iets dat je daar weer aan herinnerd word.

Hier precies het zelfde.

ja heel veel herinneringen en er zijn zoveel dingen die murdoch had die tank ook heeft en dat geeft me weer een trots gevoel, zo blijft hij toch een beetje bij meen waakt hij over tank.

Bij mij is het vandaag een week geleden dat Rosco is overleden en ik hoop dat ik later aan hem kan denken met een brede lach, dat gaat nu alleen met veel verdriet. Ik ben blij dat ik hier met anderen over Rosco kan praten

onze vorige hond sasja,hebben as 3 april 10 jaar geleden in moeten laten slapen.


nog bijna elke dag denk ik even aan haar,nu met een glimlach op mijn gezicht.(was nl een fantastische hond)


soms roep ik nog wel eens sasja ,terwijl ik skinny bedoel

hallo,
mijn pekingeesje daicy van bijna 14 is afgelopen donderdag overleden. 10 maart. ik heb haar moeten laten inslapen. ik ben er helemaal kapot van. dit doet echt wat met een mens. ik heb haar halfbroertje dusty van bijna 12 nog.maar het gemis is zo erg. hij zoekt haar overal. gaat bij haar grafje buiten liggen. echt triest. probeer haar op te vrolijken maar lukt niet echt. heeft tijd nodig. maar mijn mooie herinneringen aan haar pakt niemand me meer af.
ik hoop dat mijn verdriet minder gaat worden, dat zal zijn tijd nodig hebben. en voor dusty ook.
xx lianne