Pijn

Ik heb al wat zitten zoek op het forum tussen oude topics en in de boeken die ik thuis heb liggen maar ik vind niet echt een rechtlijnig antwoord...

Ziva heeft sinds een paar dagen af en toe dat ze plots een gilletje (van pijn)slaakt. Ze is nu 4 maanden en goeit flink dus ik dacht aan groeipijn. Kan dit?

Waar ik ook aan dacht is misschien dat ze te veel wordt uitgelaten en ze spierpijn heeft van overbelasting. Ik laat haar 3/4 keer per dag uit en dat meestal gedurende 15/20 minuten. Het is soms iets langer als ik een nieuw toertje doe en de afstand niet goed heb ingeschat.
Is spierpijn van overbelasting mogelijk bij honden?


De gilletjes komen uit het niets, meestal als ze even stilzit en het is duidelijk dat het uit haar pootjes komt want ze gaat dan even gek lopen en bijt zachtjes in haar poot.

Wat denken jullie?
Ik maak me niet echt veel zorgen omdat ze voor de rest zichzelf is maar misschien is het toch een telefoontje naar de DA waard?

Ik zou gewoon even bij de DA langsgaan en haar laten checken. Haar pootjes, nek en rug . Kijken of het af te leiden is waar het vandaan komt. Een pup van 4 maanden hoort niet 'zomaar uit het niets' gilletjes te slaken. Ik hoop dat het uit haar poot komt en dat het verder meevalt en geen syri is

Oh neen... nu begin ik me toch zorgen te maken.

Cirkels lopen doet ze niet hoor, het is meer een pasje opzij zetten of een beetje vooruit kruipen. Ik kan het niet zo goed uitleggen.
Ik ben vrijwel zeker dat het uit haar pootje komt omdat ze er aan bijt en het pootje waar ze in bijt houdt ze dan een momentje wat stiller.
Ze is er niet erg van onder de indruk hoor, ze loopt meteen daarna weer vrolijk rond.

Zou het echt niet kunnen te maken hebben met het wandelen? Of een combinatie van de 2?
Ik heb toevallig vandaag 2 keer een iets te lange wandeling gemaakt met haar (beide 25 minuten ongeveer) omdat ik 2 nieuwe toertjes uitgeprobeerd heb en deze avond had ze het.

Zit er misschien iets tussen haar kussentjes, een doorntje ofzo? Of zijn de zooltjes misschien geschaaft?

Niet meteen zorgen maken hoor Gewoon even laten checken door een DA.

Ik vind het alleen zo raar dat ze het doet als ze rustig is en 'uit het niets'.

Daantje is ooit eens door vies water gelopen en had een reactie daarop gekregen. Jeuk, irritatie. Zij ging ook bijten en 'vegen'. Maar dat was aan alle 4 de pootjes.

Ik wil je echt niet bezorgder maken..Maar je hebt een Cavalier zie ik, en aan zomaar gillen denk ik dan gelijk aan Syringomyelia..

Even googelen en kijken of je nog meer symptomen herkend.

Ik hoop het niet, maar vind het wel nodig om het even te noemen.

De rand van haar kussentjes is wel een beetje droog. Kan je daar iets aan doen? Vochtinbrengende creme of zo ?

Maandag ga ik langs het spreekuur van de dierenarts. Kan sowieso nooit kwaad om haar nog eens te laten checken en dat is dan nog eens een positieve (lees: niet-prik) ervaring bij de DA ook. Tenzij het erger wordt, dan ga ik sneller natuurlijk.

Ik zou even naar de dierenarts gaan.
Het kan best een overbelasting zijn.

Voor je je ernstig zorgen gaat maken, als de ouderdieren van je hondje getest zijn op syringomyelia is de kans dat je hondje dat heeft al een stuk kleiner. Zijn ze niet getest dan moet je je inderdaad wat meer zorgen maken.

Groeipijnen bij zulke kleine hondjes komt eigenlijk heel weinig voor, dat zie je meer bij herders en andere grote honden. Bijt ze eigenlijk altijd in dezelfde poot? Zo niet, dan kan je een doorntje of andere pijn in 1 poot uitsluiten.

@ Caitlin: Dat is mijn ergste nachtmerrie hoor, mag ik niet aan denken! Ik ken de ziekte (heb erover gelezen toen ik wist dat ik een Cavalier zou nemen) en de symptomen zijn heel vaag... Ik herken de symptomen in die zin dat ze zich wel af en toe krabt maar in mijn ogen niet buitensporig veel.
Tijdens het wandelen krabt ze zich af en toe maar ze draagt binnen geen halsband en denk dat ze daarom af en toe geïrriteerd is door haar bandje (ze wandelt nog maar een maandje ook..)
Gevoeligheid op bepaalde plaatsen heb ik nog niet gemerkt.

Maar ik ga zeker maandag naar de DA, zal Syringomyelia ook ter sprake brengen.

Zijn haar ouders getest op Syri?

Het nare van deze aandoening is inderdaad dat de symptomen erg dubbel zijn. Ze kunnen aanwezig zijn, maar ook weer niet, en het valt soms ook onder normaal hondengedrag.

Maar zomaar gillen/piepen en als je zegt dat ze ook krabt aan de lijn dat doet bij mij wel een belletje rinkelen.

Wil niet zeggen dat ze het heeft natuurlijk, maar ik zou het absoluut even met je DA overleggen.

Want de MRI-scan word aangeraden rond 2,5 jaar omdat dan de schedel volgroeid is.

Haar ouders zijn alletwee getest maar dat geeft jammer genoeg geen 100% zekerheid.

Het gillen is nog maar 2 keer gebeurd en was telkens na een lange wandeling. Die 2 keren gilde ze toen ze neer zat. Een andere keer dat ik ook meerekende was wanneer mijn vriend op haar pootje was getrapt (gilde ze uiteraard) en daarna kwam ik met mijn voet dicht in de buurt van haar poot en gilde ze weer. Ik heb haar toen geen pijn gedaan maar toch gilde ze.

Ik maak me nu wel erge zorgen en ga absoluut maandag met haar naar de DA. Ik ben er een beetje misselijk van, mag er echt niet aan denken. Ik durf haar amper aan te raken. Ik zie ook overal symptomen in: als ze jankt om aandacht, als ze zich aan haar oortje krabt, als ze van me wegloopt,... Gelukkig is ze haar speelse zelf en kijkt ze naar mij met een blik van 'komaaaaaaan, pak die bal en gooi hem nu toch weeheeeg'.

Ja dat is het gevaarlijke. Ik heb maandag een afspraak voor een MRI-scan, omdat ik dus ook dingen herken in Bijou van deze aandoening, hoe meer je er over leest hoe meer spoken je gaat zien.

En dat is het enge, maar bij jouw pupje kan het ook gewone spierpijn zijn.

Ik ben benieuwd hoe het bij de DA zal gaan.

Ik zou zowie zo even naar de dierenarts gaan. De voetjes kun je insmeren met vaseline (ook tussen de voetjes).

Wat veel mensen niet weten of vergeten.. Honden uit laten in de sneeuw is geen probleem, maar doe ze van te voren een dikke laag vaseline op de voetjes en vooral tussen de voetjes. Dit voorkomt dat sneeuw als ijsklonten tussen de voetjes gaat zitten. Dit kan behoorlijk pijnlijk zijn!

Ook weten veel mensen niet dat pekel (strooizout) slecht voor de voeten van de hond is. Dit kan ook iritaties en pijn geven.

Ook weten veel mensen niet dat je een pup ook te veel kan voeren, waardoor het hard groeit, maar dus met nadelige gevolgen. Geed de hond gewoon wat er als minimum op de verpakking aangegeven word. Als je hond te mager word, kun je altijd nog meer geven.

Verder mag een hond per leeftijdsweek 1 minuut lopen. Een hond van 16 weken mag dus maximaal 16 minuten per keer lopen. Een pup wil misschien meer, maar als baas moet je hem hierin korten omdat een pup niet zelf aanvoelt wanneer hij/zij stoppen moet. Dit is ook zo met spelen.

Een pup mag niet op een zachte of wegschuivende ondergrond lopen. Een voorbeeld: zand, het strand. Een pup is namelijk nog niet volgroeit.

'k Ben het eens met de reacties hierboven. Observeer de pup ook goed zodat je de DA juist kunt vertellen wat er gebeurt, wanneer, hoe vaak, hoe de pup reageert en of hij voor de rest normaal reageert, eet, loopt... Bijt ze steeds in dezelfde poot of in verschillende... En zo ja, welke poot ? Want dat is achteraf soms moeilijk te zeggen.

Succes!

Ik ben haar heel goed in het oog aan het houden om morgen uitgebreid verslag te kunnen doen aan de DA.
Voorlopig nog niets gezien van symptomen (maar ben dan ook nog maar 2 uurtjes wakker ).
Ik ga me de volgende dagen toch echt beperken tot kleinere wandelingen. Ik dacht dat de regel was 5 minuten per levensmaand, dus 20 minuten maar hier zei iemand dat het 1 minuut is per week en dat maakt dan 16, wat toch wel een verschilletje is.
Ik hoop echt zo hard dat het geen syri is, ik zou het niet aankunnen om haar zo te zien lijden.
Ik heb ook eens gebeld naar de nieuwe baasjes van 2 van haar broertjes en zij hebben nog niets gemerkt.

Ik heb vandaag ook een paar keer haar nekje uitvoerig aangeraakt en ze reageerde niet echt. Alleen na een tijdje was ze het beu

Syri kan toch pas echt opgespoord worden vanaf 8,5 maand? Zou de DA het toch nu al kunnen vaststellen?

schrijf het op. als je bij je dierenarts komt, vergeet je gauw wat je hebt willen vertellen.

spierpijn, aangezien de wandelingen niets te veel zijn geweest zal dat het niet zijn, op zijn pootje getrapt. ja kleine voetjes met kleine beentjes, dat kan heel lang gevoelig zijn en blijven, dus daar kan je ook nog even mee aan de dierenarts dit vertellen,

even opschrijven zodat je precies kan vertellen wat jij hebt geconcludeerd aan je hondje.

We zijn ondertussen een halve dag verder en ik kan me echt nergens op concentreren (wat vervelend is aangezien mijn examens over een week beginnen...).

Ziva heeft vandaag tijdens het wandelen 1 keer aan haar nek (halsbandje) gekrabt, gedurende 1 secondje of zo.
Heeft nog niet gegild.
Heeft 1 keer aan haar linker achterpootje zitten bijten (zo zachtjes bijten en likken) maar dat maar gedurende 5 seconden en ze lag gewoon in haar mandje te dutten dus is niet dat ze stopte waarmee ze bezig was.
Verder heeft ze 1 keer met haar hoofdje geschud nadat ze geslapen had.

Ik mag haar overal aanraken, ze is speels, eet goed, slaapt goed, lijkt niet speciaal onder de inruk van iets.

Hopelijk gaat de rest van de dag ook goed. Ik kan niet wachten om naar de DA te gaan.

Inderdaad heb je een minimale leeftijd..Met 2,5 jaar kan je met 100% zekerheid vaststellen of het wel of geen Syri is.

Voor deze leeftijd weet ik het niet, maar als je hond klachten heeft kan je het wel al laten testen dmv een MRI-scan.

Succes bij de DA!!!

Wat je nu als laatste beschrijft is toch heel normaal? Of begrijp ik je tekst verkeerd?

Ik vind ook dat ze zich normaal gedraagt. Het enige waar ik me initieel zorgen over maakte waren die gilletjes na het wandelen.
Het is gewoon zo dat Cavaliers veel kans hebben op deze aandoening en vanaf het moment dat je de symptomen doorleest, herken je alles.

Morgen DA, voor de zekerheid. Wou hem toch al eens haar oortjes laten nakijken.

Het is toch een zorg he, zo'n hondje

grote Ziva wenst kleine Ziva veel sterkte met haar pootjes!!!!
kwispel van Ziva


Hopelijk valt het mee en is het iets van irritatie aan haar voetzooltjes

groet Bella

Als ik het zo lees... Niet teveel zorgnmaken denk ik. Maar een onderzoekje door een DA kan nooit kwaad. Dus : Succes, ook met je studies! 't Zal wel goed komen

Gisteren naar de DA gegaan met mijn lijstje aan geobserveerde symptomen. DA heeft haar onderzocht maar zei dat de symptomen heel normaal hondengedrag zijn en zeker niet in voldoende mate aanwezig zijn om (voorlopig) aan syri te denken.
Hij zei ook nog dat als ik me over enkele maanden nog zorgen maak (of in de tussentijd zouden er meer symptomen opduiken) ik een MRI scan kan aanvragen.
Haar kussentjes zijn wat geïrriteerd (droog) en daar heb ik vaseline voor gehaald. Verder is ze gezond verklaard!


Ik kan weer eventjes ademhalen


Even off topic: Gisteren heeft Ziva kennis gemaakt met een Franse bulldog teefje van een jaar en half en hoewel ze in het begin heel bang was is ze helemaal opengebloeid!

Na een tijdje voelde ze zich goed en begon de FB uit te dagen om met haar te spelen, echt geweldig om te zien.

mooi!!!

dus af en toe een afspraakje met een leuke hond en een pot vaseline voor de voetzooltjes doen samen het werk! hopen dat het zich zo door zet.

Dat was een geruststellend bericht 'k Hoop dat het nog goed gaat met Ziva, maar ik verwacht van wel. Zijn de kussentjes al minder droog ? Slaakt ze nog kreetjes ?

Groetjes

Ze heeft al (bijna) een week geen vreemde kreetjes meer geslaakt, neen. Ik ben echt heel opgelucht. Ik wist toen ik een Cavalier in huis nam dat de kans bestond dat ze deze ziekte zou ontwikkelen maar ik had nooit gedacht dat ik me er al zo snel zorgen over zou moeten maken.

Ik heb ook een niewe lijn en halsband gekocht, deze is gewoon een leren lijn, de vorige was een flexi. Ze krabt nu ook nooit meer terwijl we aan het wandelen zijn.

Haar kussentjes zijn na een Vaselinekuurtje weer mooi zacht en soepel

We doen het iets rustiger aan met de wandelingen en het lijkt me dat ze het daardoor ook veel leuker vindt om naar buiten te gaan.
Daarenboven heeft ze een nieuw pluspunt aan wandelen gevonden: er ligt zowaar overal kauwgom op de grond en dat vindt ze suuuper lekker Ik moet nu tijdens een wandeling dus de hele tijd goed uit mijn doppen kijken of er nergens een berijkbare kauwgom ligt want ze heeft er al eens eentje te pakken gekregen. De kleine veelvraat!