Voor pampus

Een uurtje geleden ben ik al glibberend naar de da gereden voor de cocktail-inenting van Storm.
Mijn eerste bezoekje met hem aan de da, hij vond het best een beetje spannend. Gelukkig was het er niet al te druk en waren we snel aan de beurt.
Het autorijden vindt meneer maar niets. 10 minuten lekker janken in de bench.
Maar nu ligt hij binnen voor pampus. Ik hoop dat hij er geen last van heeft en een uurtje slaapt, dan kan ik een flinke wandeling met Pepper maken

Ik weet nog goed hoe het was toen Roy voor het eerst mee naar de da moest. Hij was ook niet zo dol op auto rijden, maar die geur die bij de da hing vond hij helemaal eng. Al die vreemde luchtjes van andere dieren en (chemische) middelen, hé bah! Ach ja, toen was hij ongeveer 3 maanden oud. Wist hij veel dat hij nog heel vaak die luchtjes op zou moeten snuiven! Wij ook niet trouwens. Hij had de laatste 5 jaar van zijn leven nekhernia, die altijd op de meest ongeschikte momenten opdook. Zaterdagsavonds bv, of op zondag. Nou ja, hij is toch nog 14,5 jaar geworden.

Wij hadden een labrador die ook niets van de dierenarts moest weten.Hij zat al gauw onder de roos en te piepen en rillen.Het is ook nooit overgegaan en werd bijna 12 jaar.

tank is ook helemaal gesloopt als hij van de da komt, het is daar veels te leuk en je krijgt van iedereen wel aandacht en van de da iets lekker na de check, is gewoon een feestje voor hem.