Fokker of Asiel?

Hallo iedereen,

zoals jullie weten ben ik op zoek naar een hondje.
maar nu zit ik te twijfelen of ik dit bij het asiel of een fokker moet zoeken.

als ik naar een asiel ga, heb ik een prima hond!
het is goedkoper, je helpt deze honden, en het is een uitdaging

maar als ik naar een erkende fokker ga die is aangesloten bij het raad van beheer en rasvereniging, heb ik precies de hond die ik wil. Maar het kost zo'n 5x zo veel, en de kans is groot dat ik er lang op moet wachten. Dan weet ik wel zeker dat ik een gezond hondje heb met stamboom, maar als ik niet wil gaan fokken, shows lopen etc. ben ik ook dol gelukkig met een hond uit het asiel.

wat vinden jullie voor- en nadelen?

in het asiel zitten zoveel honden... zoveel honden die wachten op een baas, maar uit ervaring, asielhonden zijn niet altijd makkelijk, ze kunnen (hoeft niet hoor) flinke trauma's hebben..

en dat is vaak moeilijk om op de juiste manier mee om te gaan, kay die ik had, was zeer agressief naar andere reuen toe, maar ook teven greep hij.. hij kon ook heel agressief worden als je wat probeerde te pakken, en hij vond dat dat van hem was... aan de andere kant, heb ik zo met hem doorgezet, aan het einde kon hij los rennen in het bos, zonder conflikten, kon ik ruilen voor wat ik wilde hebben, en heb hem nog vele commando's kunnen leren, maar altijd komen zijn issues weer naar boven.

een pup nemen heb je ff tijd voor nodig, uitgaande dat het niet meteen zindelijk is, en je nachten wakker kan houden.... maar dan heb je wel je hond helemaal zelf kunnen uitkiezen, incl het ras wat jou het meeste (lijkt) te liggen... ook begin je schoon, je hondje heeft helemaal geen ervaringen, dus ook nog niet beschadigd, zonder verleden waar je alleen maar kan gissen.....

Ik denk dat, als je een hond uit een asiel neemt, je daar goed de tijd voor moet nemen. Met zoeken, maar ook als je hem/haar eenmaal gevonden hebt. Het lijkt me verschrikkelijk als je een hond uit het asiel mee naar huis genomen hebt en hij zou om wat voor reden dan ook weer terug moeten.
Ik heb toen voor een puppie gekozen, omdat het mijn eerste hond was en een hond uit het asiel heeft vaak een verleden (ik bedoel problemen enz.) en daar had ik de deskundigheid niet voor.

Je denkt er in ieder geval goed over na, dat kun je niet van iedereen zeggen die een hond koopt.

Je moet doen wat je hart je ingeeft.
Mijn Luca was een hondje van een broodfokker en
mijn Romeo is een hond met stamboom.
Nu Luca dood is, zou ik als ik zover ben, een hond
uit het asiel halen.
Omdat hondjes met stamboom meestal goed terechtkomen,
maar honden uit het asiel een tweede kans verdienen.
Hondjes die daar zitten, zijn gedropt, omdat
het baasje er niet goed over nagedacht heeft een
hond te nemen, of mishandeld zijn of zijn al het derde
baasje.
Die allemaal een andere manier hebben om met honden
om te gaan.
Waar je wel rekening moet houden, is dat het hondje
misschien veel heeft meegemaakt en hij of zij
opnieuw vertrouwen moet leren krijgen in het nieuwe
baasje.

In het asiel zitten vaak wel hele lieve honden en je maakt ze ook weer gelukkig met een fijn thuis.

Beetje gekke uitspraak.
Dat als je een hond van een fokker neem heb ik preciec wat ik wil.
Dat plaatje van in willen zul je toch zelf moeten créren in het opvoeden en maar afwachten hoe dat hondje zich zal ontwikkelen.
Je koopt gewoon een bundeltje pup met een boel hoop.

Daarintegen bij een asiel kun je ook hele leuke honden tegen komen waarvan vast staat hoe hij/zij is en je verwachtingspatroon voor meer % ingevuld kan worden op dat moment.

Maar ik denk dat het je meer te doen is over het geld wat je uit moet geven.
Op zich maakt dat niets uit.
Maar ga dan niet lopen suffen over de voors en tegens ,want die weet je nu ook wel .
Je zoekt alleen bevestiging.

Overal lopen leuke honden rond.
Alleen moet je je verwachtings patroon niet te hoog leggen van wat de hond voor jou kan doen.
Maar of hij gewoon in je leefpatroon kan passen en bij je karakter.
Misschien kom je wel een godsgruwelijk leuke lelijke bastaard tegen in het asiel waar je die klik mee hebt ipv het zoeken op het uiterlijke plaatje.

zet je 'eisen' voor jezelf op papier en bel eens wat asiels en rasverenigingen, ze weten vaak grotendeels wel wat voor vlees ze in de kuip hebben en schiet dat niet op of is er niets voor jou bij kan je eventueel altijd nog an een pup beginnen.

Ik heb Daan als pup genomen omdat mn vriend alleen maar pups wil anders was t een grote (bastaard) vriend uit t asiel geworden.
mijn vriend zijn mening is op lucht gebaseerd, maar ja, ik had verder Mr Mister spontaan (voor hem althans, de hele binnenstad wist er van af )opgehaald dus moest ik wel een beetje aan zijn eisen denken, Reu, DD,pup..

Ik heb hier drie honden, twee van erkende fokkers met boomstam en een Jack Hussell uit het asiel gehaald toen ze 6 maanden was.

Baila is een superhondje, zo lief en trainbaar, echt top! En dat voor maar 90 euro! Dan hebben die twee boomstamhonden echt een veelvoud gekost en die zijn heus niet slimmer of liever.

Dus de vraag is wat wil je met het hondje? Ik heb die labjes omdat ik er ook jachttraining mee doe. Zonder geldige papieren kun je geen jachtproeven lopen.
En ik wilde zeker weten dat er geen erfelijke afwijkingen in zouden zitten.
Vandaar toch maar om rashonden gegaan.

Maar Baila is een schatje, geen dag spijt van gehad.

Lijkt idd nu om geld en een tijd moeten wachten te gaan. Er zijn tal van leuke asielhonden, maar de meesten moet je net zo opvoeden als een pup. Vaak zijn er ongewenste gedragingen ingeslopen die je moet corrigeren (dus veel trainen). Ook kunnen veel van hen niet alleen thuis zijn i.v.m. verlatingsangst. Als je dus genoeg tijd, geld (eventueel voor een gt of trainer) en energie hebt, kun je zeker voor een asielhond gaan.

Zoals angela zegt, de kans dat een asielhond verlatingsangst heeft in het begin, is groot. Daar moet je wel mee om willen/kunnen gaan.

Het kan zijn dat ze in het asiel zeggen dat de hond goed alleen kan blijven. Misschien kon hij dat ook bij de vorige eigenaar, maar nadat ze in het asiel hebben gezeten zijn ze dat stuk vertrouwen vaak kwijt. (heb er ervaring mee, werk in een asiel als vrijwilliger).

Er zitten niet alleen probleemgevallen in het asiel, we krijgen ook vaak honden binnen omdat het baasje overleden is,door ziekte of omdat ze meer gaan werken.

Ik heb zelf een hondje uit het asiel gehaalt, en heb daar geen moment spijt van gehad!
In het begin is het nog een onzeker hondje, maar door jouw liefde en geduld zie je het hondje veranderen in een harstikke gelukkig beestje wat voor je door het vuur gaat. Dat geeft mij zo'n goed gevoel!

Mijn volgende hond(ergens ver verder in mijn leven hihi) word ook zeker weer een asielhond. Je ziet de asielhond helemaal zichzelf worden en gelukkig zijn, en dat maakt de band tussen hond en eigenaar juist zo sterk.

Ik zou dus voor een asielhond gaan, maar je moet er wel rekening mee houden dat niet alles meteen super verloopt, maargoed, een pup moet ook alles nog leren, die doet ook niks vanzelf.

succes met jouw keuze!

Alle honden die ik heb gehad komen uit het asiel. Sommige hadden totaal geen problemen, mits je met sommige dingen rekening hield. Anderen hadden wel problemen die met hardtrainen er zo uitwaren. &dan had je echt een vriend voor het leven.

ik ga met kees mee deze keer.

Je zoekt naar de bevestiging dat het niet slecht is dat geld mee speelt!

Neem echter wel de tijd voor een asielhond en verwacht niet dat je binnen 2 dagen je ritme gevonden hebt en dat alles draait. Steek veel tijd in het beestje!

En verzeker je hond. De dierenartskosten die je aan een hond kunt hebben vallen in het niet bij de aanschafsprijs.

Die keus kunnen we hier onmogelijk voor je maken, dat moet je uiteindelijk toch zelf doen. Ik sluit me bij kees aan.

Wat ik je wel wil meegeven is dat als je voor een asielhond gaat je bewust moet zijn van deze keuze. Het kan meevallen, je kan een erg goed opgevoede hond vinden waar je weinig mee van doen hebt. Maar het kan ook een hele kluif werk worden, lees ook het volgende stuk eens door en ga dan voor jezelf na of een herplaatser inderdaad iets voor jou is:

http://www.hondenpage.com/club/pagina/42/12.php

Tijd en geld waren voor mij ook de overwegingen om voor een asielhond te gaan. Dat en mijn vader wou een zindelijke hond. Maar realiseer je wel dat ook een asielhond veel tijd en moeite kan kosten wat betreft heropvoeding.

Fokker of asiel is iets wat je voor jezelf moet uitmaken.

Ik heb bewust gekozen voor honden die anders geen kans krijgen, de bedoeling was in een plaatselijk asiel te gaan kijken maar uiteindelijk heb ik 2 spanjaardjes geadopteerd.

Weet wel dat je in een asielhond evenveel, zo niet meer tijd moet insteken als in een pup.
Je haalt nl. een hond met bagage in huis... En de mogelijkheid bestaat dat je bijkomende kosten zal hebben voor een gedragstherapeut.
Wanneer het je echt om het geld gaat is in dit geval goedkoop dus duurkoop...

als je al iets in je hoofd hebt, wat betreft de voorkeur voor een hond, misschien een wat oudere hond, een herplaatser bij een fokker, het ras wat je graag zou willen hebben . misschien ook een optie om daar eens te informeren ?

Kom zeg nu moeten we niet het grootste gedeelte van de asiel honden bestempelen als alsof het gedrags gestoorde honden zijn met verlatings angst waar je gelijk een GT op moet zetten.
Dan zou iedere hond die in het pension zit ook met verlatings angst uit de kennel komen.
En schijtend en pissend van angst door het leven gaan om het maar even in het extreme te zetten zoals jullie doen over asielhomden.
Er zitten ook hele leuke stabiele honden in het asiel.

wat een onzin lees ik hier en daar, ik heb herplaatsers/asielhonden (gehad) en een pup die ik vanaf 10 dagen kende en zn hele familie erbij.

ik heb met die hond vanaf pup zoveel te stellen gehad, geweldige hond hoor, maar evengoed een puur verassingpakketje, al was tie door en door een product van "zijn" ras, hij zette ons voor behoorlijke (onverwachte) problemen, juist door die ideaalplaatsjes ivm verwachtingen van een pup.

er zijn zoveel volwassen aardige honden die een baas zoeken en lang niet altijd om een verkeerde reden.

je moet allen dan echt zoeken naar wat bij jou past, kan je stukje heropvoeding aan, vindt je dat leuk, ga er graag mee trainen (wat vaak voor de band erg goed is) heb je tijd om ook die volwassen hond tot zijn recht te laten komen (ze kunnen zo ontheemd zijn en anders tonen dan ze uiteindelijk blijken te zijn)

ik vind het helemaal niet erg als geld een rol speelt, als je het er eerlijk bij zegt, beter dan voor 250euro een pup uit de broodfok halen.

een goed asiel geeft eerlijke info (voor zover zij die hebben) vaak goede afspraken over proefplaatsing en opvolging, en volg je hart (er MOET een klik zijn met een volwassen hond) maar ook je verstand: wat past bij mij.

hier komt gewoon weer een herplaatser/asielhond als de tijd er rijp voor is, zo'n hond een goede 2e (of 5e) warme mand geven.........

soms heb je wat hulp nodig bij bepaald (extreem) gedrag maar dat kan je bij een pup ook overkomen, ik zie daar geen verschil in.

Zo is het maar net, Kees. Ik heb een fantastische hond uit het asiel gehaald. Iets meer werk dan een groene pup mischien, maar zeker goed te doen voor een beginner met honden als ik. Tsja, je moet er natuurlijk wel tijd in steken, maar ik heb nu een asielhond waar veel mensen jaloers op zijn omdat ie zo lief, leuk en vrolijk is en ook nog zo goed luistert. Dus nee: een asiel zit niet alleennaar vol met hopeloze gevallen. Er zitten ook ruwe diamanten tussen.

Het lijkt me heel leuk om samen met je hond op cursus te gaan! om allebei wat van te leren en om samen lekker bezig te zijn met elkaar.
Ik vind dat geld wel een rol speelt bij de aanschaf van de pup, maar dat is bijzaak.
Ik betaal graag wat meer voor een pup wat ik echt wil.

Orienteer goed! Kijk ook naar jezelf, hoeveel tijd heb je, wat verwacht je van een hond. Tuurlijk binnenkort en op lange termijn. Ik heb 3 hondjes waarvan 2 pups en 1 bij een particulier. En dit hondje een Segugio is een hondje iets groter dan een Jack Russel en voorzien van een super karakter. Het is een officieel ras maar onbekend in Nederland. Maar ik heb het vaak met mijn vriendin over gehad dat een Segugio zoals die van ons een super beginnershond zou kunnen zijn.

Maar goed ik ken je verder niet dus als jij de beschikbare tijd voor je pup hebt en er een goed gevoel bij hebt dan zou ik me niet laten tegen houden.

Gr Peter

@Kees : volgens mij wordt er gewoon gewezen op de mogelijkheid dat je een GT moet inschakelen, niet dat dat zo zal zijn...

Ik denk dat Eefje alle voor en tegens moet op een rij kunnen zetten, vandaar mijn opmerking.


Zelf heb ik 2 adoptiehonden. De ene is een heel stabiele hond, zeer sociaal, nergens bang voor, hij had dus duidelijk geen "verleden". De andere hebben we heel hard moeten mee werken omdat hij heel angstig was, blafte naar alles wat op zijn weg kwam, wegdook achter mijn benen en vandaar ging staan grommen, panisch werd wanneer er een auto voorbijkwam, laat staan een lijnbus... Alles gaat goed nu met hem,we hebben heel hard getraind, hij is nog niet de meest zelfzekere hond, maar we kunnen wel gaan wandelen nu zonder dat hij bang wordt, onlangs zijn we toen we op weg waren naar het veld door een grote groep mensen gelopen, zonder dat hij blafte of gromde, hij had alleen aandacht voor mij... En toen was ik zo trots op hem...
Indien hij ergens anders terechtgekomen was hadden die mensen hem misschien wel terug gedaan de eerste keer dat hij grauwde naar iemand... Hij had dus duidelijk wel bagage bij...

Ik bedoel maar : hij had een wonde op zijn kop toen hij bij ons kwam, die moest dagelijks verzorgd worden want ze was best diep... Weet je hoeveel geduld het dagelijks kostte om hem gerust te stellen zodat ik zijn kop kon verzorgen?
Na een paar dagen liet hij het gewoon toe, hij ging zelfs zitten wanneer ik met de verzorgingsspullen naar hem toe kwam...

Ik heb via iemand van het forum hier heel goeie tips gekregen voor de training op straat (bedankt Petra ). En voor de rest was het ook aanvoelen en eigen ervaring.

Wil er gewoon op wijzen dat, ondanks het feit dat er fantastische honden in het asiel zitten, jij nou net die ene met problemen kan in huis halen... en dat je dan moet bereid zijn er aan te werken...

Je kunt natuurlijk ook net dé hond uit het asiel halen waarmee vrijwel alles koek en ei is. Dat is mazzel hebben.

@ Petra: Ook met een rashond ben je niet gegarandeerd probleemvrij, toch? Bij een asielhond is het karakter Vaak al (redelijk ver) uitgekristalliseerd, waardoor je van tevoren redelijk zicht hebt op waar je aan toe bent. Bovendien krijg je de hond vaak mee op proef, zodat je kan kijken of je bij elkaar past.

@ Tjibbe en Eva : klopt wat dat karakter betreft...

En zoals Roxy zegt, je kan inderdaad ook mazzel hebben... Zoals wij met Paco...

Wou gewoon aantonen dat het niet altijd allemaal rozengeur en maneschijn is...en dat je dan niet mag opgeven...

Het rare is, toen ik Chico uit het asiel haalde werd gezegd dat hij dominant was en problemen had met kinderen. Hij was al 2 keer proef geplaatst en 2 keer teruggebracht. In bijna 11 jaar tijd heb ik nooit problemen gehad.

Bij Dobby zeiden ze alleen dat hij wat druk was, maar daar heb ik me toch problemen mee.

Het kan aan de voorlichting en/of kennis van het asiel liggen, maar het blijft een lot uit de loterij. Life is like a box of chocolates, you never know what you're gonna get. En zeker bij asielhonden kan het verhaal wat het asiel vertelt niet altijd overeen komen met hoe jij de hond zal ervaren.

ben het met Wilma eens, honden kunnen bepaald (probleem) gedrag hebben getoond bij de ene baas en daar bij de volgende totaal geen last van hebben.

een pup kan je bij het opgroeien voor zowel opvoedproblemen als gezondheidsproblemen zetten, een asielhond idem dito, tis nu eenmaal een levend wezen.

mijn persoonlijke ervaring: als de click er is, de opslag liefde......dan kan je samen heel veel overwinnen, omdat je hart er bij is. Soms moet je iets flink bijschaven, andere dingen weet een asielhond al, of is daar zelfs fijn in opgevoedt.

een volwassenhond is geen onbeschreven blad, maar dat is je pup vanaf dag 1 ook niet meer.

ik persoonlijk vind het geweldig als mensen een asielhond een kans geven, er zitten daar zulke fijne dieren, vaak totaal buiten hun schuld. Wnat zelfs bepaald (probleem)gedrag is hun "schuld" niet, foute opvoeding, lakse bazen die wel ffe een hond zouden opvoeden, verkeken op het ras etc.


gewoon je gevoel volgen, als de band er is, kan er ontzettend veel.

Ik vind een asiel hond niet erg als je maar een hond hebt toch? tenminste ik vind dat mischien jullie niet maar ik wel. Plus punt ze zijn vaak al opgevoed en er zijn ook honden die in een asiel zitten omdat er te weinig teid was of er was een verhuizing en de hond kon niet mee of ze zijn gevonden maar wel opgoevoed.