"Zij zijn groot en ik is klein en het is niet eerlijk...oh nee", zei kuikentje Calimero vroeger. In de Hondenwereld is het vaak andersom, grote honden hebben het altijd gedaan, kleintjes nooit.
Vorige week liep ik in het bos en kwam een jonge vrouw met een speelse jonge Duitse Herder tegen. Ik deed mijn honden los zodat ze lekker even spelen konden en zei tegen de vrouw dat haar hond al lekker gegroeid was in de tijd dat ik hem niet gezien had. Ja, dat was hij ook, maar nu kreeg ze toch zoveel problemen in de buurt, nu het pupachtige eraf was. Waarom? Hij doet toch niks, het is een hartstikke leuke hond! Ze vertelde dat ze zo'n verdriet had om de reacties uit haar buurt. Mensen die met een stok haar hond op afstand hielden (van hun eigen hond), mensen die begonnen te schelden dat ze "dat beest" bij zich moest houden en zij en haar hond waren zelfs al met een mes bedreigd (door de plaatselijke tokkie, dat dan weer wel), waarop ze er een politiezaak van gemaakt heeft. Maar de lol in het uitlaten van haar hond, die overigens heel sociaal is en absoluut geen probleemgedrag vertoont, was er wel al een beetje af. Ook bij haar vorige herder zag ze dit mensengedrag veelvuldig. Ik werd er ook een beetje verdrietig van, heb je zo'n leuke, spontane jonge hond en dan zulke reacties....
Eergisteren liep ik in hetzelfde bos. Ik zal een duintje over en toen bleek er van de andere kant een buurtbewoner te komen, met haar twee kleine borderterriërs. Ik weet dat het teefje niet echt sociaal is tegen mijn honden, maar wat er nu gebeurde..Ik had twee van mijn samojeden aangelijnd, omdat die nogal achter de reëen aan zitten. Het borderterriërteefje schiet het duin over en springt zo, terwijl ze gromde, hapte en al haar tanden liet zien, tussen mijn aangelijnde honden in. Ze bleef maar happen en grommen en ik had de grootste moeite de kluwen uit elkaar te halen. Mijn oudste samojeed, die los liep, was zelfs zo beduusd dat ze gelukkig niet bovenop die border vloog, normaal wil ze haar dochter en kleindochter nog wel eens verdedigen.
Volgens de eigenaresse van dat gifkikkertje, reageeert haar hondje zo, omdat ze bang is. Dat lijkt mij niet, want als je bang bent spring je niet tussen een paar honden in die drie keer zo groot zijn als jij. Dat is niet bang, dat is suïcidaal...
Zomaar twee gevallen. Een sociale, jonge, leuke herder en een kleine borderterriër met ernstig probleemgedrag. Wat zou er gebeuren als we het omdraaiden, als die herder ditzelfde gedrag vertoonde als die borderterriër? Ik weet zeker dat de politie dan snel op de stoep stond en dat de hond in beslag zou worden genomen en waarschijnlijk uiteindelijk ingeslapen moest worden. Maar nu is het een klein hondje...en dat kan geen kwaad, tenminste, zo reageert men dan.
Ook de lijst van bijtincidenten bewijst dat kleine hondjes meer schade veroorzaken dan grote. In die lijst staat de teckel op nummer 1, gevolgd door...de chihuahua. Op 3 staat de Jack Russelterriër.
En dat alles zou grotendeels voorkomen kunnen worden als de eigenaars van de kleine opgewonden standjes eens in zouden zien dat kleine hondjes net zoveel opvoeding nodig hebben als grote honden.
Wat vinden jullie? Hebben jullie ook wel eens last van kleine hondjes? Of gaan mensen ook wel eens met een grote boog om jullie grote honden heen?


3 doggies















