Dit was ons eerste nestje!!!

Soms denk ik wel eens als ik dit soort dingen lees: waarom gebeurt dit nu juist bij de goede fokkers.. Het is niet eerlijk..
... nou Mexx idd :-S!!!

Tjee, Veronique, de DA is echt rot omgesprongen met waardevolle spulletjes zeg maar :-S! Dat is natuurlijk enorm balen zeg. Ik kan me voorstellen dat je daar op zijn zachtst gezegt, niet blij mee was. Ga je nou de volgende keer testen voor de dekking?
Als ik dit zo lees, dan denk ik dat wij dat wel doen (als we nog een nestje doen).

Tja, kan me ook nog steeds niet voorstellen, waarom dit nu bij ons moest gebeuren. We hebben overal over nagedacht (behalve dat)
En alle mensen met die pretnestjes gaat altijd alles gewoon normaal.


Inenten en testen. We laten Jay-Dee haar bloed afnemen om te kijken ze voldoende antistoffen heeft voor herpes. Als dat zo is hoeven we niet te enten, want dan heeft ze er al genoeg. en als je eenmaal weet of ze voldoende antistoffen heeft hoeft dat niet nogmaals.

Maar er zijn meerdere dingen die herpes zouden kunnen zijn, niet opnemen na de dekking. Erg klein nest, de pups zijn er wel geweest, maar hadden iets en zijn dus weer opgenomen door de teef. Open geboren pup of pups. Ook dat zijn tekenen van herpes, dan blijft de rest van de pups wel leven.
Maar hier wordt nooit verder naar gekeken, omdat men vind dat het wel eens kan gebeuren.

Het beste is bij de teef het bloed te testen en wanneer nodig te enten, als dat niet nodig is zal je er ook geen last van krijgen.

Wat heb je een heftige tijd achter de rug met allemaal verschillende emoties...
Gelukkig gaat het goed met de 4 doggies en hebben ze nu
een thuis!

Dat is echt heftig

Gelukkig gaat het wel goed met de andere 4 pups.

Dat wist ik ook niet dat herpes zo doorgegeven kon worden. Goede dat HP er is en dat het zo bekend wordt .

Allereerst wat afschuwelijk wil jullie dan ook enorm veel sterkte wensen met dit verlies.

Maar even een ander vraagje.?
Het herpes virus wat mensen vaak bij zich dragen en zich kan uitte bv door een koortslip kan dit ook gevaarlijk zijn voor pups of honden?
Ik heb namelijk regelmatig in de winter een koortslip en vroeg me dan ook dit af??

Dit weten ze niet zeker, maar zou kunnen.
Maar dan moet je wel op dat moment blaasjes hebben.
Als ze al droog zijn, zijn ze niet meer besmettelijk.
Maar dan alleen de eerste 2 weken.

Net als een baby, zeg maar.

Oke ja kijk altijd wel uit,maar krijg over 3 weken me pup...en heb momenteel een korotslip.
Ga wel even voorzichtiger worden.
Sterkte!

Is het virus dan wel het zelfde als bij ons? en niet een verwant van?

Nu ik dit weet, zal ik mijn teef straks ook laten nakijken hierop. Gelijk even in mijn lijstje gezet, als ze toch al bloed moet prikken voor de gebruikelijke testen, dan kan deze er ook nog wel bij.

Groetjes Bianka

Ze weten niet zeker of wij het kunnen over dragen, maar voor het geval dat je een blaasje hebt is het uitkijken de eerste 2 weken.

Goed je handen ontsmetten en daarna goed laten drogen voordat je de pups aan raakt.

De kans dat het niet overdraagbaar is is mogelijk, maar je kan niet voorzichtig genoeg zijn.

Vraag gewoon na of ze willen controleren of er voldoende antistoffen voor herpes in het bloed zitten.
Is dit niet het geval kan je altijd nog enten, maar dan wel op tijd doen hoor!

En alle mensen met die pretnestjes gaat altijd alles gewoon normaal

Nog zo'n zinnetje wat bij mij altijd langskomt :(.

@Angela,
Soms laten de mensen die kiezen voor een pretnest, voor de dekking er juist wel voor om de hond op Herpes te laten testen!
Het herpes virus is namelijk een bijzonder besmettelijk virus..
Of het overdraagbaar is van mens op dier weet men na veel onderzoek nog steeds niet! (Toch is het wel raadzaam om het als besmet voor beide kanten te beschouwen!)
Het Herpesvirus is een verzamelnaam en kent vele varianten, zoals herpes simplex (de koortslip) en herpes zoster (gordelroos), wat weer in verband staat met waterpokken, want dat is ook een herpes virus!
Wel denk ik dat als het je treft, je veel pech hebt op dat moment en dat je niet alles kunt uit sluiten! Het is wel extra wrang wanneer je, je voor je gevoel bijzonder goed hebt voorbereidt op de geboorte!

@ Veronique
Ik denk dat je jezelf moet blijven richten op de 4 gezonde en verantwoord gefokte pups! Het is zwaar pech, maar toch een uiteindelijk resultaat waar Jay-Dee en jullie heel trots op kunnen zijn!

Heel veel gezondheid met je eigen zwangerschap!

pffff wat een herpesverhalen...ben er niet goed van en word al benauwd!hoop dat mijn nest het niet krijgt,
dat is sneu zoiets te moeten meemaken..
en ja koortlip der kan ik ook van meespreken,dus maar voor alle zekerheid voorzichtig zijn ,ik heb er nu wel geen ,maar ze zeggen dat het toch steeds besmettelijk blijft,op hoop van zegen gaat met mijn nestje alles goed en blijft het goedgaan ,
jullie hebben hier weeral uit geleerd ,uit het triestige dat eerst vooraf is moeten gaan ,een speling van het lot zeggen ze dikwijls,het moet zijn,en ja hoor die broodfokkers die het met niets in orde zijn en zelf dikwijls niet met hygene die hebben de meeste kans dat hun puppsels in leven blijven(meestal zeg ik er maar nadrukkelijk bij)

@ Sandra dit heeft abosluut niets te maken met Hygiene.
En een koortslip is alleen besmettelijk op het moment dat je blaasjes hebt, als de blaasjes droog zijn is het niet meer besmettelijk, maar er is nog niet aangetoond dat dat ook op honden overdraagbaar is.

@Christel de meeste mensen met een pretnestje doen helemaal niet aan dat soort dingen.
Laten honden niet testen op allerlei zaken die wel zouden moeten.

Hoi Veronique,

Ik lees het nu pas.. Wat heftig zeg.. Voor jou en je vriend! En natuurlijk je meisje Jay-Dee.. Echt verschrikkelijk om mee te maken.. En dan doe je alles precies zo als het hoort en gebeurd je zoiets.. Echt heel erg..

Gelukkig zijn er nog 4 mooie pups over gebleven.. Is Jay-Dee een lief moedertje geweest? Het afscheid was vast zwaar..

Groetjes Lisa

@Lisa, we hebben toch nog van de overige 4 erg genoten. Jay-Dee was een super moeder, hoewel ze anders niet van pups houd (maar dit is eigen natuurlijk).
Ook Hugo vond het geweldig, hij kon zijn lol op met spelen en zo.

Ook merk je erg goed dat een reu veel tolleranter is dan een teef. Ze mochten bij hem alles en bij Jay-Dee niet zo veel.

Kan haast niet wachten op het volgende nestje. Hoewel dat zeker nog een tijd op zich zal laten wachten. Mag natuurlijk niet eerder dan volgend jaar.
En dan moeten we nog maar zien of het al gaat, want dan hebben wij er een kleine bij.
Dan is het wel even van belang dat we kijken of dat niet te druk wordt.

Heel veel sterkte, en weet wat je voelt.
Ik ben een nest kwijt geraakt door dat ze met de geboorte niet hun keelte bij de da was leeg gezogen en niet normaal konden ademen.
En ze dronken ook niet vanaf de geboorte.
Heb die nacht de hele nacht bij de pups gelegen en na drie dagen was alles dood.
En dat omdat ze niet niet hun mondje en de slijm weg hebben gezogen.

Was een goei les voor de volgende nest maar blijft altijd pijn doen.
Denk je dat een dierenarts goed is maar is niet altijd zo helaas.Er waren wel meerder fouten maar kan je toch niet terug draaien en het was onze 1e nest en wisten ook niet beter.

Veel sterkte en geluk met de andere pups groetjes Bianc

Veronique, krijg dit nu pas te lezen. Is inderdaad niet niks. Ik begrijp je heel goed, ken het gevoel. Wij hebben dit 3 jaar geleden ook éénmalig meegemaakt: een nestje van 9 gezonde pups. Na 2 weken begon de ene na de andere te krijsen en kwamen in ademnood. Op een tijdslimiet van een halve dag veranderden ze van gezonde pup tot dode pup. De ene volgde de andere op. Na 3 helse dagen was ik 6 pups kwijt. Ook een pup opgestuurd en vivisectie laten doen. Hier kwam ook het herpes virus uit. Sindsdien laat ik al mijn teven preventief vaccineren. Ik wil dit nooit meer mee maken.

@Alette, Je kan je teven laten testen of ze genoeg anti stoffen hebben tegen herpes.
Als dit het geval is, hoef je niet te vaccineren.
Omdat dit ons eerste nest was, dachten wij dat is niet nodig, maar als je eenmaal gevaccineerd hebt, moet je dat blijven doen.

Vraag maar eens bij de DA je kan gewoon bloed laten afnemen (bij teven die nog niet gevaccineerd zijn) en dat laten controleren op antistoffen tegen Herpes.

hoi veronique

Ook ik lees dit topic nu net
Pfffffffffff damn hoe frusterend moet het zijn geweest voor jullie ,denk je je goed te hebben voorbereid gebeurd zoiets he
Bullen zijn hier ook wel vatbaar voor ,alhoewel ik niet zo'n voorstander ben van al die inentingen ,ga ik me toch nog eens verdiepen hierin
laat jij nu elke teef controleren op herpes en zoniet genoeg antistoffen , inenten ? Opzich is het dan ook geen natuurlijke dekkingsproces meer he (je grijpt immers in door te enten )

en als jij teef is ingenet hoeveel % garantie geeft dit dat de puppen het niet krijgen ??
groet daven

Wat een verhaal. Wel fijn dat het toch nog voor een paar is goedgekomen!
Hopelijk hebben ze een fijne thuis nu!

Liefs Valerie

Ik ben sowieso niet voor enten (ook de jaarlijkse enting niet, maar helaas moet dat wel voor shows).

Maar wij laten onze teef inderdaad testen, maar niet enten op herpes.

Op het moment dat de teef genoeg antistoffen heeft is enten sowieso niet nodig, dan geeft ze zelf genoeg door aan de pups.

Ons teefje heeft het herpes virus gekregen tijdens de dracht en het lichaam heeft toen nog niet genoeg kunnen opbouwen om ook aan de pups mee te geven.

Niet alleen bullen zijn hier vatbaar voor 75% van alle honden in NL heeft het virus bij zich en door ziekte of loopsheid kan het overgedragen worden aan andere honden. het gebeurd absoluut niet door dekking, maar juist door contact met andere honden.

Verder als je je teef laat enten, wordt het antivisus (met als enting bij mensen) ingebracht en moet je dus bij elk nest weer enten, omdat dit niet voldoende is om 1 keer te doen. Maar ook dan krijgen de pups hier niets van mee. Maar kunnen het wel weer op straat krijgen van de buurhond of iemand anders zijn hond, dat is niet te voorkomen.

Alleen pups gaan er tot 3 weken aan dood, na 3 weken en volwassen honden regelen hun temp zelf en kunnen die hoger houden dan 36 graden.
Behalve tijdens de bevalling van de teef, gaat de temp omlaag en kan het virus zich weer verspreiden en dan overdragen aan de pups.


Dus laat aub niet enten als het niet nodig is, de kans dat je teef al voldoende antistoffen heeft is groot (het komt echt weinig voor) en voor een volgende teef, als ik die laat testen en ze heeft niet genoeg antistoffen, dan laat ik haar niet enten en is het puur een gok, of het goed gaat!!!

hmhm als ik even logische denk ,als 75% van de honden besmet is wil dit zeggen dat de meeste honden dus antistoffen hebben gemaakt hier tegen (anders zouden ze ziek zijn ) Dus de meeste teven die je controleerd zouden dus genoeg antistoffen moeten hebben ,met gevolg dat de enting niet nodig is ?
ter verbetering denk dat ze geen antivirus als inenting geven ,maar een verzwakte vorm van virus zodat de teef hier antistoffen tegen kan maken (natuurlijk afweersysteem activeren )Als een teef niet genoeg antistoffen mocht hebben ,kun je dus ook de vraag stellen of ze dan wel in aanmerking met het virus is gekomen ?Dit hoeft dus niet perse te betekenen dat ze een slechte afweer heeft en niet tegen dit virus zou kunnen !Door bepaalde omstandigheden zou deze afweer voor haar wel voldoende zijn ,maar voor de pups niet he . Of bij een sterke teef is dit wel voldoende voor haarzelf en de pups

neej denk dat ik ook niet laat enten en net als jij zoiets heb laat de natuur zijn gang maar gang

die antistoffen zullen ze wel na verloop van tijd controleren bedenk ik me nu (na zo'n enting )

zo niet hup weer opnieuw enten he

neej wat een gedoe allemaal

Ziek zijn nee (je ziet er namelijk niets van).

Ja de meeste zouden genoeg antistoffen moeten hebben en hoef je niet te enten.

Bij het herpesvirus werkt het niet helemaal zo, als ze namelijk eenmaal genet zijn daar tegen moet het bij elk volgende nest. Wat bij normale enting niet het geval is, omdat de hond dan antistoffen maakt en dat is bij herpes niet het geval.

Ze hebben of wel voldoende antistoffen (en zijn er dan mee in aanraking geweest), of ze hebben geen antistoffen.

Ook heeft het niets met het afweer te maken, net als bij mensen kan je herpes hebben en er geen last van hebben (behalve als je weerstand minder is en je een koortslip krijgt).

Het is gewoon erg besmettelijk om te krijgen, maar hebben ze het, maken ze antistoffen aan en ben je klaar, want dit geven ze door aan de pups.
Hebben ze het niet, hebben ze ook geen antistoffen en geven dat dus niet door aan de pups.

Wil niet zeggen dat je pups doodgaan aan herpes als je teef het niet heeft, alleen op het moment dat je teef het krijgt tijdens de dracht (dan is de weerstand van je teef minder en vatbaarder voor van alles) bestaat de kans dat de teef niet op tijd antistoffen kan aanmaken voor de pups.
Maar zelf zelf zal je aan je hond nooit merken dat hij herpes heeft.

Wel een lang stuk maar interresant.

Herpes Virus infecties bij de hond
Auteur: Maarten Kappen

De laatste jaren worden we in de rashondenfokkerij in toenemende mate geconfronteerd met klachten van het niet drachtig worden van teven, het werpen van te kleine nesten en in mindere mate doodgeboren pups of pups welke kort na de geboorte alsnog dood gaan. Zeker grote kennels met veel externe contacten door show, training of anderszins lijken hiermee te maken te hebben. Er wordt wel aangegeven dat momenteel rond de 50% van de kennels besmet is. Vaak heeft het een wat slepend en wisselend karakter. Het is niet zo dat de kennel in een keer volledig ziek is en men dan in die periode niets fokt, maar gedurende een lange periode (soms wel enige jaren) zijn er voortdurende klachten van leegblijvende teven, met af en toe een uitzondering hierop. Uiteindelijk verbetert het vaak wel, al dan niet na het nemen van een aantal maatregelen. Dit beeld zou kunnen passen bij een Herpes Canis ofwel Canine Herpes Virus infectie. Ook een aantal andere oorzaken kunnen hiervoor worden aangemerkt, echter gezien de actualiteit en het veelvuldig voorkomen beperk ik me hier tot de herpes-virus infectie.

Wat is Canine Herpes Virus (CHV)?

Het is een wereldwijd voorkomend DNA-virus dat gevoelig is voor allerlei invloeden zoals temperatuur, zuurgraad en desinfektiemiddelen. Typisch is het gegeven dat de groei optimaal is bij een temperatuur van 34-35 graden Celsius, hetgeen verklaart waarom de slijmvliezen van neus, oog, mond, en uitwendige geslachtsorganen primaire plaatsen van infectie en vermenigvuldiging zijn van het CHV.. Bij temperaturen van 40 graden of hoger is het virus instabiel. In tegenstelling tot bijvoorbeeld het Parvo virus leeft het Herpes virus niet lang buiten het lichaam cq in de omgeving. De meeste desinfectantia werken goed tegen CHV.

Besmettingswegen.

Deze bovengenoemde eigenschappen maken direct contact de belangrijkste besmettingsweg. In verreweg de meeste gevallen gebeurt dit door snuffelen en likken. Bij pups kan dit gebeuren tijdens de uitdrijving door het geboortekanaal of in het nest via contact met de uitvloeiing van de moederhond. Een dekking is in mindere mate een besmettingsmogelijkheid. Hierbij wordt steeds slijm met cellen waarin het virus zich bevindt overgedragen. De incubatietijd (tijd tussen infectie en verschijnselen) is 6 tot 10 dagen. Men geeft aan dat na infectie de neusuitvloeiing tot 15 dagen besmettelijk blijft voor anderen en vaginale uitvloeing en sperma tot 20 dagen. Er kan ook een besmetting in de baarmoeder optreden door passage van de vruchtvliezen van de moeder naar de embryo's, foetus of pups door het virus.

Dragerschap.

Herpesvirussen komen bij veel diersoorten voor maar de verschillende typen zijn meestal diersoortspecifiek, zo ook het CHV. De meeste herpessoorten hebben de mogelijkheid om de gastheer voor het leven te infecteren, waarbij de symptomen dan periodiek terug kunnen komen bijvoorbeeld in tijden van verminderde weerstand. Herpes Simplex ofwel de koortslip bij de mens kennen we allemaal, maar ook het CHV voldoet hieraan. Is het dier geïnfecteerd dan kan hij hierdoor drager worden van het CHV dat zich in de 'rusttoestand' schuil houdt in bepaalde delen van het zenuwstelsel (ganglia), maar ook de tonsillen en de speekselklieren worden genoemd. Als er zich bepaalde stresssituaties voordoen kan het virus zich vanuit deze plaatsen naar slijmvliezen van neus, mond, oog en geslachtsorganen uitbreiden en hierdoor wordt de drager besmettelijk voor anderen via de wegen zoals hierboven aangegeven. Bij de drachtige teef is dit het geval in de laatste 3 weken van de dracht en de eerste 3 weken na het werpen. Bij de loopse teef kan ook zo'n situatie ontstaan. Ook gebruik van medicijnen welke de afweer onderdrukken zoals corticosteroïden (bijvoorbeeld prednison) kunnen leiden tot reactivatie van het herpes virus. Niet alle geïnfecteerde dieren worden overigens drager!

Gevolgen van CHV infektie.

Verreweg de meeste dieren worden dus tijdens hun leven besmet zonder dat je er iets aan merkt. Men spreekt dan van een zogenaamde subklinische infectie. Dat is enerzijds prettig omdat er geen ziekteverschijnselen ontstaan, maar anderzijds lastig omdat hierdoor uitwendig niet goed te onderscheiden is in hoeverre CHV zich in een populatie verspreid heeft. Gevoegd bij het levenslang dragerschap bij sommige honden, met af en toe opflikkeringen, krijg je een soort situatie in de populatie vergelijkbaar met een ijsberg: het topje kun je zien, echter onder het wateroppervlakte kan een enorme uitbreiding aanwezig zijn.

De gevolgen van CHV bij de hond zijn in een viertal groepen onder te verdelen:

De pupsterftegroep, zoals hieronder verder beschreven: dit is de meest schadelijke vorm.
Ook kunnen beschadigingen op het slijmvlies van vagina en penis en voorhuid ontstaan bij recent geïnfecteerde honden. Meestal gaat het hier om blaasjes en bloedinkjes in het slijmvlies welke met de vaginoscoop goed zichtbaar zijn. De honden zelf hebben hiervan in het algemeen geen last
Het CHV kan een onderdeel van het kennelhoestsyndroom zijn. Dit laatste is een complex van verwekkers en factoren die ontsteking van de voorste luchtwegen bij de hond kunnen opwekken. Het CHV speelt hierbij waarschijnlijk een ondergeschikte rol, maar als besmettingsweg via neus en mond door likken, snuffelen en hoesten is dit nogmaals wel de belangrijkste.
Als veroorzaker van vruchtbaarheidsproblemen, zoals leegblijven van teven door infectie in een vroeg stadium van de dracht, vroeg embryonale sterfte door infectie in een iets later stadium en te kleine nesten wordt CHV genoemd. Dit is de vorm waarvoor in onderzoeken nogal wat aanwijzingen gevonden wordt, echter direkte bewijzen hiervoor zijn er nog relatief weinig. Mogelijk bevordert het CHV in dit verband ook andere verwekkers van vruchtbaarheidsproblemen.
Wat zien we bij de pups?

In geval van besmettingen bij pasgeborenen zien we dat de meeste pups bij het begin van de infectie 1 week oud zijn. Bij deze leeftijd leidt dit tot de dood binnen een aantal dagen. De pups hebben het veelal in het begin heel goed gedaan, ze groeien goed en zijn veelal de zwaarste. Dan stoppen ze plotseling met drinken en vertonen lusteloosheid. Verschijnselen van luchtwegproblemen zoals met open bek ademen, benauwdheid, speekselen, en waterige neusuitvloeiing kunnen optreden. Ook braken en zachte grijsgele of groene ontlasting kunnen zich voordoen. Typisch is uiteindelijk het doordringend en continu geschreeuw , soms gepaard gaande met fietsbewegingen en sterrekijken. Bij aanraking is de buik pijnlijk. Als pups ouder dan 2 a 3 weken zijn en dan geïnfecteerd worden heeft dit grotendeels geen fatale afloop meer. Luchtwegproblemen, zenuwverschijnselen, blindheid en doofheid kunnen wel optreden. Op nog latere leeftijd geschiedt de infectie net als bij de volwassen honden meestal zonder dat men er iets aan merkt.

Waarom zijn pups zo gevoelig voor CHV?

De belangrijkste redenen hiervoor zijn het nog relatief gebrekkig ontwikkeld vermogen van een pup tot ongeveer 10 dagen leeftijd om zijn eigen lichaamstemperatuur te handhaven enerzijds en het nog incompleet ontwikkelde afweersysteem van deze pups anderzijds. We weten dat de ene pup meer afweerstoffen binnenkrijgt dan de andere binnen hetzelfde nest, dus dat een CHV besmetting niet altijd wil betekenen dat alle pups verschijnselen gaan vertonen. Het blijkt overigens uit onderzoek dat het kunstmatig verhogen van de lichaamstemperatuur bij inmiddels zieke pups geen enkele effectiviteit heeft.

Vaststellen van de infectie.

Een van de mogelijkheden om objectief een infectie vast te stellen bestaat uit een meting van de antistoffen tegen CHV in het bloed van de hond middels de ELISA-methodiek. Echter er zijn vele invloeden op het ontstaan en op de hoogte van de antistoftiter. Sommige honden geven na besmetting geen of nauwelijks antistoftiter te zien en bij anderen blijft hij jaren aanwezig. Als je een titer vind bij een hond en er bestaat geen geschiedenis van vruchtbaarheidsproblemen dan wil dit alleen maar zeggen dat deze hond ooit met CHV in aanraking is geweest. Het zegt niets over eventuele problemen die zouden kunnen ontstaan in de toekomst met deze individuele hond. Als je geen titer vind is het meestal zo dat de betreffende hond niet in aanraking is geweest met CHV, echter zoals aangegeven, kunnen sommige honden ondanks besmetting en dragerschap ook geen titer vormen.

Er blijken bij onderzoek ook invloeden te zijn van een aantal omgevingsfactoren op de hoogte van deze titer: de kennelgrootte heeft een verhogende invloed, het gebrek aan hygiéne en het voorkomen of gehad hebben van kennelhoest heeft een verhogende invloed. Bij teven blijkt leeftijd en fase in de cyclus een factor te zijn, bij reuen dekervaring. Er is wel aangetoond dat in probleemkennels een relatie bestaat tussen het percentage verwerpers en de hoogte van de titers.

Resumerend kun je zeggen dat de interpretatie van bloedwaarden lastig is. Je kunt in het algemeen wel stellen dat teven die geen aantoonbare antistoftiter hebben, en die ingebracht worden in een kennel waar CHV aanwezig is, mogelijk risico lopen op vruchtbaarheidsproblemen.

Een andere mogelijkheid is het direct aantonen van virus DNA in neusswabs of vaginaalslijmvliesswabs. Dit is onder praktijkomstandigheden erg lastig en gezien de relatieve korte periode van virusuitscheiding niet handig.

De duidelijkste methode om een infectie weliswaar achteraf vast te stellen welke het onomstotelijk bewijs kan leveren is het sectiebeeld van gestorven pups direct bij of na de geboorte. Doordat het CHV een affiniteit heeft met bloedvaten ontstaan her en der in de organen bloedingen. Vooral in de nieren leidt dit tot een heel typisch uitgesproken beeld. Ook longen, milt, leven, lymfknopen, en hersenen kunnen bloedingen vertonen. Men kan het virus middels verdergaand laboratoriumonderzoek (PCR) in deze organen aantonen bij het dode dier.

Wat is eraan te doen?

Onderscheid moet worden gemaakt hierbij tussen 1. het individuele zieke dier en 2.de totale kennel met reproductieproblemen.

Ad 1. In geval van zieke pups zijn alleen algemene ondersteunende maatregelen te geven, zoals het op peil trachten te houden van vocht- en energiebalans en lichaamstemperatuur. Vooral voor de nog niet zieke nestgenoten heeft het verhogen van de omgevingstemperatuur wellicht enige zin. Ingeven van serum van een volwassen hond met een hoge antistoftiter tegen CHV zou ook ondersteunend kunnen werken. Interferon of andere antivirale middelen worden wel gesuggereerd, doch bewijs hiervoor is nog dun. Lactoferrine, een stof in de moedermelk, heeft wel experimenteel bewezen enige bescherming te geven tegen CHV, in de praktijk kunnen we hiermee nog niets. Gezien de besmettelijkheid voor anderen dienen deze pups met hun moeder altijd gescheiden gehouden te worden van andere honden (zie ook ad.2.) Tijdens de behandeling van deze pups moet er een goede hygiëne in acht worden genomen. Volwassen honden hebben meestal asymptomatisch verlopende infecties, daar wordt geen behandeling voor gegeven, als je ze al vast kunt stellen.

Ad 2. In geval van een kennelsituatie, waarbij problemen met de vruchtbaarheid en puppysterfte aanwezig zijn en waarbij CHV is aangetoond, zijn een aantal zaken van belang:

Goede algemene hygiëne vermindert de besmettingsdruk niet alleen van CHV doch ook van andere pathogenen: goed reinigen en desinfekteren van de omgeving is belangrijk .
Met behulp van bloedonderzoek kan men vaststellen of er CHV-titers aanwezig zijn en daarmee een invloed waarschijnlijk maken.
Altijd dode pups ter sectie aanbieden
Voorkomen van direkte besmetting door de drachtige teven: deze dienen vanaf 3 weken voor het werpen tot het moment van het spenen van de pups apart gehuisvest te worden, gescheiden van de rest.
Kunstmatige inseminatie beschermt alleen reuen en geen teven! Het sperma is altijd in contact geweest met het slijmvlies van de penis, en dus potentieel besmettelijk voor de teef. Een dragerteef echter vormt voor de reu dan geen risico.
Een keizersnede bij de moeder reduceert het besmettingsrisico bij de pups in geval van een virusdragende moeder
Vermijden van stress: hierop hebben onder andere de grootte van de kennel, besmettingen met andere verwekkers van kennelhoest, introductie van veel nieuwe dieren zoals we zien als de kennel ook nog een pensionfunktie heeft, veel in en uitsleep door shows, dekkingen etc.
Het identificeren van dragers en besmettelijke honden is lastig zoals hierboven aangegeven is en dus het isoleren en uitplaatsen hiervan ook, en is in de praktijk dus nauwelijks een optie.
Het preventief enten van de teven waarmee gefokt wordt: een goede mogelijkheid die sinds kort bestaat.

Het preventief enten.

Het doel van het enten is het beschermen van pups, dus het trachten te voorkomen van puppysterfte, door het afweerniveau tegen CHV bij de moeder te verbeteren. Deze geeft via de biest de afweerstoffen tegen allerlei ziekteverwekkers, waaronder CHV, op de 1e dag na de geboorte aan de pups door. In het algemeen is er een goede relatie tussen de hoogte van de afweertiter bij de moeder en de hoogte van de verkregen afweer bij de pup als ze voldoende biest hebben opgenomen.

Ook is aangetoond dat het percentage drachtige teven in geïnfecteerde omgeving wordt verhoogd door de enting, evenals het percentage doodgeboren pups wordt verminderd. Ook gemiddeld geboortegewicht en nestgrootte worden volgens de fabrikant, in met CHV besmette kennels, hoger na enting.

Entschema.

De teef waarmee gefokt wordt ontvangt de eerste enting in de periode tijdens de loopsheid tot maximaal 10 dagen na dekking. De tweede enting wordt gegeven een tot twee weken voor het werpen. Het is de vraag of de tweede enting gegeven dient te worden als blijkt bij echo-controle op 4 weken dat de teef leeg is. Bij elke volgende dekperiode van deze teef dient hetzelfde entschema aangehouden te worden.

Praktijkervaring met enting.

We hebben inmiddels enige ervaringen opgedaan met de preventieve entingen tegen CHV. Het is en blijft lastig in de praktijk de effectiviteit objectief te beoordelen én omdat je in de meeste gevallen van te voren niet 100% zeker weet dat CHV de veroorzaker is van de problemen én omdat er vele andere oorzaken verantwoordelijk kunnen zijn voor het wel drachtig worden van een probleemteef na enting. Echter onze indruk is dat het wel werkt, en er is geen duidelijk alternatief .

Résumerend en praktisch van belang:

Het CHV is wijdverbreid, lastig diagnostisch in kaart te brengen, wordt nauwelijks door de dekreu verspreid, blijft aanwezig bij dragers, is bij de individuele zieke pup moeilijk tot niet te behandelen, is preventief in probleemkennels te beheersen onder andere door enting van de fokteven en hygiënische maatregelen. Uitroeiing van CHV is op dit moment niet mogelijk, beheersing wel!

Wat erg zeg.
Dat is natuurlijk nooit leuk als je een nestje fokt.

Maar aan de ene kant ( hoe lullig het ook klinkt) heb je nog wel geluk gehad.

Tot ons groot verdriet zijn alle pups van Bisous' en Tessel's B nest overleden aan Herpes Canis

Deze fokker is 10 puppies kwijt geraakt door Herpes. Dat lijkt me helemaal verschrikkelijk zeg.

Hopelijk krijgen jullie binnekort nog een prachtig mooi gezond nestje..