Poesel...

Puzzle blijft een eigenaardig hondje. Mijn oogappeltje noemden we al snel liefkozend 'Poes'. Kleine kindjes op straat riepen namelijk, 'Poes!' en daar kan ik me wel wat bij voorstellen. Ze is ongeveer zo groot als een Poes en heeft ook van die driehoekige oortjes. Enfin... 'Puzzle' werd 'Poesel' en dat werd weer 'Poes'. Ik denk er niet eens meer over na en op straat zie ik toch wel mensen verbaast kijken als ik mijn hond roep: 'Poes, hier!'

Puzzle ligt graag als een poes op kussentjes, loopt over de leuning van de bank als een poes, staat in de vensterbank als een poes... Misschien dat ze in het verkeerde lichaam is geboren?

Nu is er 1 groot verschil: Puzzle is een heel gehoorzaam hondje met een grote will-to-please. En dat zie je bij de gemiddelde poes niet hè? We kunnen eten op de salontafel laten staan als we weg zijn, Puzzle zal het nooit pakken. Ze sloopt niets en heeft dit ook nooit gedaan (Pim wel, dat terzijde). Als Puzzle alleen thuis is geweest hoef je dus niets vreemds of vervelends te verwachten.

Zaterdag zijn we een halve dag weg geweest en wilden even langs huis rijden om de honden op te halen om mee naar mijn schoonmoeder te gaan. Deur open, Pim komt blij maar ietwat schuldbewust naar ons toe en Puzzle kwam niet. Terwijl zij normaal gesproken bij de voordeur zowat in onze nek zit tijdens haar iets te enthousiaste begroetingen. 'Puzzle!' 'Poes, kom maar! Ga je mee?'... piepjes uit de woonkamer. Er zou toch niets mis zijn? Snel naar de woonkamer...

Staat ons kleine kippetje op de eettafel! Madam is 30 cm hoog en kan blijkbaar op de hoge eettafel springen, maar durfde er niet meer af. Ze had gezien dat we daar een knuffelbeer hadden neergezet en was toch erg nieuwsgierig geworden...

Hoezo een poes? Hopelijk gaat ze straks niet over het aanrecht lopen... neeeeeee... ik denk dat ze zichzelf al een lesje geleerd heeft.

En op zo'n koppie kunnen wij natuurlijk ook niet boos worden:

Haha, straks moet de brandweer nog uitrukken voor een hond in de boom!

Ooh, wat een schattig koppie!!

Haha grietje! Ik ziet het al voor me... Puzzle in een boom

Ja lief hè... het is echt een liefje. En ze weet ook goed dat ze schattig is hoor... ze weet mensen feilloos om haar pootjes te winden

ooohhh ik zou helemaal smelten. Op zo'n koppie kan ik ook niet boos zijn.

Awwwwwwwwwww.... wat lief wat herkenbaar gezichtje haha nou ik vind poes super uitzien hoor en mijn poezen lopen inderdaad zonder dat het mag overhet aanrecht ik zie het Senna nog niet doen.....

pas maar op: straks gaat ze nog miauwen ook!!!!

Dat geluid dat ze maakt kunnen we al geen blaffen noemen

Wij hebben ook van die poeshonden, hier springen ze op de aangeschoven stoel. En vandaar proberen ze op de tafel te klauteren, ze worden er steeds handiger in!

wat een lief snoetje daar kan je inderdaad niet boos op worden



grt noor en een pootje van jazzy en poppy

Haha, via de stoelen kon het niet, die stonden echt strak tegen de tafel. Ik denk dat ze de springveertjes in haar pootjes gebruikt heeft

Ah met zo'n koppie zou je zelfs niet boos mogen worden al vloog ze in de gordijnen.

Haha, ik zie het zo voor me. Ik heb ook een poes (Wodka, mopshondje) springt zo de tafel op en af. Heb ik nog nooit meegemaakt met mijn honden, behalve met hem. Als ik hem meeneem op visite en ik lijn hem af rent hij zo over de salontafel heen in zijn opwinding. Iedereen vind het dan ook erg 'leuk' als ik hem meeneem Tegenwoordig laat ik hem maar aan de lijn tot hij rustig is maar thuis wil hij het nog wel af en toe proberen, zelfs de eettafel is geen probleem voor hem!!

Succes met je poezekindje en om zo'n koppie kun je alleen maar lachen toch?? (al moet je dit natuurlijk niet altijd laten blijken)

Haha Elize... ik zie het al voor me.

We waren vooral verbaast omdat Puzzle nog nooit zoiets had gedaan en heel zich heel makkelijk laat bijbrengen wat wel en wat niet mag

Wat een heerlijk koppie!
En Poesel heeft flinke springveertjes als zij zomaar op de eettafel weet te springen

Hahaha leuke foto
echt een schatje

hihi een hondje met kattenstreken.

leuk hoor!

geweldig vind ik zoiets,toch 1 keer de verleiding niet kunnen weer staan,jammer dat ze er niet weer afdurfde


anders had je niets in de gaten gehad

Haha Liesbeth, inderdaad. Achteraf hadden we het wel kunnen weten dat ze die knuffel spannend vond. Die donkere kraaloogjes glommen al toen we de knuffel uitgepakt hadden. En normaal gesproken zijn knuffels bedoeld om mee te spelen. Deze niet, dat was alvast een cadeautje voor de baby. Niet handig natuurlijk van ons om Puzzle en Pim met knuffels te laten spelen...

Ze heeft de knuffel trouwens niet aangeraakt

Lief Puzzle Poezeltje , van zo'n snoetje kan je alleen maar smelten...

Je bent een dotje om te zien...nee op zulk snoetje kun je niet boos worden

hahahahaha grappig

Wij hebben er in de auto ook nog smakelijk om gelachen

Hhahaha....

Ik ken het de naamsverwarringen..
Wij noemden één van onze collie meisjes ook 'poes'

We hadden laatst iemand op bezoek ..
Beau liep met mijn echtgenoot mee het erf op, achter de boerderij..

Mijn echtgenoot zei; 'nog even het varkentje binnen zetten, dan is het weer klaar'..
Waarop Beau vroeg - met verbaastheid in haar stem; 'hebben jullie ook nog een varken dan'..??

Mijn echtgenoot bedoelde met varkentje de Shetlander Fleurtje...
Die 's avonds haar stalletje in gaat..

Nu maar hopen dat jullie 'poes' niet begint te miauwen..

Os varkentje staat momenteel te knorren van geluk in de wei..

Haha Ilja! Zo hadden we ook een cavia de we liefkozend 'zwijntje' noemden.

Hihi, wat een leuk verhaaltje
Zo zie je maar dat ze je altijd nog voor verrassingen kunnen zetten he.

En dat koppie, tja, dat is gewoon té lief

Hahahaha.....lieve, mooie, geweldige ´poezle´!!!