Update van Blondie

Zo nog even een update over Blondie onze golden met de kronkel in haar kop.

Het huis is niet doorgegaan helaas, hij was net verkocht en wij moeten ons eigen huis nog verkopen. Nog even geduld houden dus en we houden goede hoop.

We hebben een periode gehad van 2 weken dat het heel goed ging met haar. Hierdoor kreeg ik weer goede moed en hoopte ik toch op een zonnige toekomst met haar. Helaas zijn de goede perioden altijd van korte duur, alleen al deze week is het weer 5 x misgegaan .

We hebben ook nog een uitgebreid gesprek gehad met onze dierenarts en trainer over het gedrag van Blondie.
Hier is een definitieve "uitslag" uitgekomen. Blondie heeft officieel een neurologisch probleem, wat niet verholpen kan worden. Bij haar kunnen ineens de stoppen doorslaan en dus gaat zij bijten. Blondie is hier zelf zeg maar niet meer bij, ze heeft er totaal geen besef van, van wat ze dan doet. Ook kunnen de stoppen sneller doorslaan bij teveel prikkels, in die situatie's kunnen we de boel dus aardig onder controle houden.
Met de mate waarin Blondie dit probleem heeft is de verwachting van da dat zij waarschijnlijk niet ouder kan worden dan 4 jaar, dit omdat zij dan waarschijnlijk echt agressief zal zijn naar alles zeg maar.
Natuurlijk is dit niet echt vast te stellen, maargoed het is een "verwachtingspatroon".

Blondie zal absoluut nooit herplaatsbaar zijn, naar wat voor instelling/situatie dan ook. Dit zal haar probleem alleen maar verergeren. We hebben nu de afspraak met de da staan dat op het moment dat wij vinden dat we Blondie echt niet meer kunnen houden we haar kunnen laten inslapen. Dit ook om verder leed van de hond en ons te besparen.....

Het toekomstbeeld met Blondie is dus dat zij vroeg of laat zeer waarschijnlijk moet inslapen vanwege dit gedrag. Zeer waarschijnlijk zal zij nooit oud worden .

Deze gedachte valt me heel erg zwaar!

Ik weet dat ik haar niet lang bij me zal hebben en dat de situatie steeds erger zal worden.

Ik zit hier vanavond weer te huilen op de bank, ik vind het zo erg dat ik haar waarschijnlijk nooit als "oude" hond zal zien.


Ik zie dat het toch een wat lang verhaal is geworden, sorry daarvoor. Maar ik moet het zo nu en dan ook even kwijt, ik heb er werkelijk zo enorm veel verdriet van....

joh, watrot voor jullie.
je had er wel rekening mee gehouden misschien, maar als het hardop gezegd word, dat is toch net even wat anders.
ik begrijp dat je van de kook bent hoor.
probeer te genieten van de momenten die je met haar hebt.
en als je dat ellendige besluit genomen hebt, wacht dan niet te lang, daar doe je jezelf en je gezin alleen maar meer pijn mee.
heel veel sterkte voor jullie allemaal
ik denk aan jullie
liefs jolanda

Bedankt jolanda.

Ja het punt is gewoon ook dat we naar de kwaliteit van het leven van de hond moeten blijven kijken.
We kunnen haar best heel oud laten worden, maar dan moet ze wel in een aparte ruimte gaan wonen, nooit meer los, praktisch altijd een muilkorf enz enz... Dat is natuurlijk niet het leven dat ik de hond wil bieden.

Vroeg of laat zal ik deze knoop moeten doorhakken, nu kunnen we haar gelukkig nog wel houden. Ik hoop alleen dat het niet snel erger wordt, want dan moet ik de knoop toch doorhakken .

Hoi Chocomelk,

Hier mag je ook heel verdrietig over zijn, het is dan ook niet niks wat er met Blondie aan de hand is

Heel begrijpelijk dat de gedachten je zwaar valt, het idee alleen al is al zo moeilijk.

Ik hoop echt dat je nog een hele tijd van haar kan en mag genieten zonder al te veel problemen.

Meis maak je verhaal net zo lang als nodig is, schrijf je verdriet maar van je af, deel het maar, huil maar. Maar een ding geen sorry meer hoor meis, ik weet zeker dat iedereen er voor je is en je steunt in jou verdriet.

Jammer dat het huis niet door gegaan is.

Meis heel veel sterkte en we zijn er voor je.

Veel liefs,
Wilma

Oei wat een naar bericht! Vreselijk om dit met je kanjer mee te maken. Ik kan me zo goed voorstellen dat dit erg moeilijk voor jullie is. Je wil zo graag dat gedrag ombuigen, maar als het kronkeltje in haar bolletje zit, krijg je dit er niet uit en is het gewoon wachten tot het een keer echt fout gaat....Sorry, maar dat moment moet je inderdaad voor zijn. Hoe moeilijk het ook is. Blondie zal met die kronkel zeker niet gelukkig zijn! Dat is wel het belangrijkste voor de hond....Ik wil je heel veel sterkte wensen met de beslissing die je ooit moet gaan nemen....Geniet nu nog van haar, maar let wel op dat het niet (nog) erger gaat worden.Vreselijk om dit mee te maken!

Liefs Monique

Wilma bedankt!
Het is afentoe heel fijn om het hier even te kunnen delen.

Vooral ook omdat mijn man hier toch anders in is, hij heeft niet echt een band met de honden. Hij is wel heel leuk met ze en gek met ze, maar als er 1 dood gaat tja dan neem je gewoon een nieuwe vind hij.
Daardoor kan hij dit niet echt begrijpen en kan ik mijn verdriet hierin niet bij hem kwijt.

Niets ter verwijt van mijn man hoor, want ik mag wel 3 honden van hem hebben en hij is er lief voor en gek mee dus....


Het is soms heel fijn om er met iemand over te praten die weet hoe het voelt om van een hond te houden en daar afscheid van te moeten nemen.

Voor me gevoel ben ik toch eigenlijk constant een beetje afscheid van haar aan het nemen .

Ik moet zelf ook realistisch blijven en ik weet ook dat ze waarschijnlijk de 4 niet eens zal halen .

Lieve Chocomelk,

Geniet nog maar van de mooie momenten met haar, is natuurlijk heel verschrikkelijk als je zoiets te horen krijgt, ik kan het me voorstellen! Maar je doet je uiterste best voor haar, en wat ze heeft is gewoon "pech" gehad met dit hondje, en dat is jou fout niet hé! Heel veel sterkte en hoop dat het nog lang mag goed gaan met haar...heb hier ook enorm verdriet van.

Liefs

Martine

Dit is erg sneu..wat een ellend e he.Je kan dr zoveel verdriet van hebben en dat is ook zomaar niet over.Ik heb het zelfde jammer genoeg mee moeten maken,stond 100% achter mijn eigen beslissing,heb een half jaar met up and downs een k.. tijd gehad en veel gejankt

he choco,
afscheid nemen doet altijd pijn.
toch is er een groot verschil.

bij fox had ik er wel eens aan gedacht dat het zo af zou lopen, maar verder niet. ik heb daar ook heel, heel lang verdriet over gehad voordat ik het een plaatsje kon geven.

bij byorka hield ik er al een jaar van te voren rekening mee, en zeker het laatste half jaar.
natuurlijk deed dat afscheid ook pijn, en mis ik hem nog steeds o zo vaak.

maar toch was het anders.
bij byorka kon ik het veel eerder(eigenlijk binnen een week) een plaatsje geven omdat ik een half jaar lang, iedere dag afscheid van hem nam.ik heb langzaam het idee gehad om te wennen aan zijn dood.

ook dit deed veel pijn, maar door het langzame afscheid, was het toch minder schreinend daarna.

ik hoop dat je er iets aan hebt
liefs jolanda

ps jammer van dat huis

Tja en dan zie je haar nu zo lief in haar mandje liggen. Dan denk ik bij mezelf och het is zo'n lieverd!

Ook vandaag weer op wandeling geweest en het is zo'n schat. Zo sociaal buiten, als je haar buiten ziet zou je nooit denken dat er iets aan de hand is met haar.

Het is gewoon ook dat, haar gedrag is zo "misleidend". Omdat haar karakter echt super is, dit zei de da ook. Maarja dan plots is Blondie even weg en wordt je weer wakker geschud naar de realiteit.

Ik denk dat het me meer vrede zou geven als ik haar zou moeten inslapen van ouderdom of ziekte (zoals kanker enz enz).

Ik denk dat het me ook zo zwaar valt omdat zij me allereerste pupje is.

Van kind af heb ik me ouders de oren van de kop gezeurd om een golden retriever. Uiteindelijk gekregen en ze was me maatje voor het leven. Ondanks haar bleef ik altijd zeggen, zodra ik een hond kan nemen neem ik een golden.

Nou ik heb haar en dit is haar verhaal....

Op een of andere stomme manier ben ik ook helemaal terug gekomen op het ras, golden retriever. Met me verstand weet ik dat dat onzin is, maar voor me gevoel tja....

als je dat de tijd geeft dan komt ook dat gevoel weer terug hoor.

mijn fox is nu 5 jaar weg,
en ik moet eerlijk zeggen, ik zou nooit geen witte herder meer nemen,
maar toch.........
toen het erop aan kwam, stond er toch weer een witte herder op de tweede plaats van mijn lijstje.
heel gek, maar waar

geef jezelf de tijd, gelukkig is het nog niet zover
liefs jolanda

Wat een rotbericht.

Hoop dat je haar nog een hele tijd bij je mag houden.

En het blijft moeilijk om zo'n beslissing te nemen. met een jonge hond heb je er zeker meer moeite mee als met een oudere.

Ik heb nu al 6x een hond laten inslapen, het went nooit en heb er steeds een behoorlijk poos de pest over in dat ik ze moest weg laten gaan.Me honderd keer afgevraagd of ik er wel goed aan gedaan had. In alle gevallen, weet je met je verstand dat het goed is, maar het hart wil dat niet altijd weten.

En hetzelfde ras, ik heb het wel meerdere keren gedaan, eerst met d eteckels en nu alweer onze derde witte herder. je raakt toch wel verknocht aan een bepaald ras.

Maar geef jezelf de tijd.

groetjes Annelies

Lieve Chocomelk,

Ik denk niet dat het met het "golden ras" te maken heeft,ik heb er ééntje moeten afgeven op vier jaar ooit, en kijk Urbahn is er op 14 dagen na 13 mogen worden.Het is gewoon pech! en dat is natuurlijk moeilijk te aanvaarden zeker als het je eerste hond is, maar ze zijn idd zo lief en dat maakt het zo verschrikkelijk moeilijk als je ze moet afgeven, maar dat is voor ieder van ons hier niet makkelijk, eender welk ras we hebben, eender welke leeftijd.

Sterkte

Martine

WAT ERG CHOCOMELK... verschrikkelijk om dit als definitieve uitslag te moeten horen! En o zo moeilijk om haar niet oud te kunnen zien worden. En wat je schreef; gevoel en verstand liggen soms zo ver uit elkaar...
Ik wens je heel veel sterkte toe en ook hele mooie/fijne momenten met Blondie!!

Groetjes, Anita.

wat verschrikkelijk, ik leef met je mee!!

Wat afschuwelijk Chocomelk.
Lijkt me ook zo ontzettend moeilijk,haar lief zien liggen of bezig zien en weten dat er zo een tijdbommetje in haar hoofd zit.

Dat constante gevoel van afscheid nemen herken ik heel erg bij Raisa.Elke keer dat je naar haar kijkt,voel je dat steekje in je achterhoofd..hoelang nog???
Maar de situatie is verder totaal verschillend natuurlijk.Wij moeten op een gegeven moment de keus maken wanneer inslapen om het te vervroegen.En daardoor zullen wij er uiteindelijk eerder vrede mee krijgen omdat we haar dan zullen behoeden voor een lijdensweg.

Bij jou lijkt het me echt een ongeloofelijk zware weg.Wat een last.
Ik hoop echt voor je dat het nog een tijdje mag duren voor jullie.En ik hoop dat als het zo ver is,dat jij de vrede dan zal vinden uit het feit dat je alles geprobeerd hebt,alles uitgezocht hebt om haar te helpen.En dat je haar leven net zolang hebt proberen te rekken tot het gewoon echt niet meer kon.

Ik hoop dat jullie in iedergeval nog een fijne tijd samen gegund is.

Heel veel sterkte Marianne

WAT NAAR OM TE HOREN DAT ZE NIET BETER KAN WORDEN EN HET ALLEEN MAAR ERGER WORDT.
HOOP DAT JE TOCH NOG EEN TIJDJE VAN HAAR MAG GENIETEN
STERKTE LIESBETH /SKINNY

Chocomelk geniet van je momenten
en wanneer het zo ver zou komen bedenk dan dat je de momenten die je gehad hebt met haar ze je nooit kunnen afpakken want die zitten diep in je hart op geborgen en zullen altyd bij je zijn

Hoi chocomelk
Wat een vreselijk bericht .
En wat moeilijk om van te voren te weten dat ze niet oud mag worden .Jij zit echt in een hele moeilijke sitiwatie nou meisje hou je taai en probeer van haar mooie momenten te genieten
groetjes joke en taat

Hoi Chocomelk,

Wat erg om dit te horen van lieve viervoeter.
Geniet nog maar van de tijd dat je haar nog hebt, ik weet het is een schrale troost in deze tijd maar toch.
We denken aan je.

Groetjes Angelique en Bindy

dat lijkt me zooo moeilijk.
Geniet van de mooie momenten, maak mooie herinneringen.
Die kan niemand je meer afnemen.

Heel veel sterkte hiermee en hopelijk mag ze toch nog een paar mooie jaren meemaken.

Groetjes Debbie.

Het is ook heel moeilijk, vooral het punt: waar trek je de grens??

Vandaag is weer een hele slechte dag, het is 4 x misgegaan vandaag .

We merken dat het wel steeds iets erger wordt.
Ik begin me dan ook sterk af te vragen of ze het einde van dit half jaar nog gaat halen .

Ik zit vandaag zowat heel de dag te huilen, wat vind ik het erg. Mijn lieve schat die ik nog maar 2 jaar bij me heb.

Ik vind dit echt heel rot voor jullie.
Ik zou nog wel zoveel mogelijk proberen te genieten van haar.
Het is als het echt niet meer kan de beste oplossing stel je voor dat hij ineens een kindje bijt. dat wil je ook niet. Het is dan voor het dier ook beter, al is het een heel zwaar besluit.

Ik heb een berner senner gehad en die was 4 had nog nooit een vlieg kwaad gedaan. tot op die ene dag we haar mee hadden genomen naar het strand en ze lag gewoon te slapen, en wil iemand wat in de prullenbak gooien en ze beet hem zo in zijn been.

ik denk wat is dat nou zou ze geschrokken wezen. ??
later deed ze het ook op andere momenten, dierenarts kon niks vinden ik van ja hallo ze bijt nooit en nu ineens achter elkaar dat kan toch niet. zat er een tumor ten grote van een ei in haar kop.

Ook toen de zware beslissing moeten nemen om haar te laten gaan. ik wens je wel heel veel sterkte de komende tijd.

liefs natascha

Het is heel erg om zo je hond weg te moeten doen.En dan op deze manier.maar dat het allemaal niet goed zit, kan ook niet doorgaan.
Dan blijft er maar een ding over.
Heel erg voor je, En het is heel goed dat je al je gevoelens er met huilen uit gooit.
sterkte Clara

Ik ben er van overtuigd dat je vanzelf het juiste moment aanvoelt. Het moment dat je er zelf klaar voor bentom haar te laten gaan, dat moment voel je vanzelf. Zolang je dat nog niet voelt, ga je gewoon van haar genieten!

Probeer er niet te veel bij neer te gaan zitten.

Ik heb het al eens in een eerder topic gezegd, maar ik zeg het weer: voor mij denkt een dier niet aan 'morgen', volgens mij kennen ze dat niet. Voor mij leeft een dier van moment tot moment. Wij kunnen alleen maar zorgen dat die momenten zo aangenaam mogelijk zijn.

Ik heb een zieke kat. Ik ben heel verdrietig om haar. Ze krijgt nu minstens 4 keer per dag lekker eten (vis, vlees, ijs, noem maar op), ik laat haar extra genieten. Weet zij veel, maar ik weet wel beter. Ik verwen haar extra, en als het straks genoeg is, dan laat ik haar gaan. Ik heb nu - gelukkig - nog even de tijd om daar aan te wennen. Wie zal zeggen hoe lang het nog duurt? Ik heb geen idee, mijn kat ook niet, maar ik vertrouw op 'dat moment'. Dat heb ik tot nu toe bij al mijn beesten gehad. Er komt een moment waarop het goed voelt. En aan die gedachte heb ik veel steun.

Lieve Choco, kop op

Liefs Marit

Hoi Chocomelk,

Wat een rotbericht zeg! Ik wil je heel veel succes wensen de komende tijd. Ik hoop dat je nog een hele lange periode van Blondie mag genieten. En ik wil je sterkte wensen als het moment daar is dat je die moeilijke beslissing moet nemen. Mijn Blondie mocht 11 jaar worden, en ik hoop dat jouw Blondie toch ook nog een paar jaartjes mee mag gaan.
Geniet van de momenten samen.

Liefs, Marleen

Oh meis ik lees het nu pas. jeetje dat is wel snel helemaal de verkeerde kant op gegaan dan met haar. Ik vind je beslissing juist, hoe moeilijk die ook is. Je kunt zowiezo met je dochtertje het risico niet nemen. Op een onbewaakt moment kan het zomaar een keer mis gaan. Ik wens je heel veel sterkte met deze beslissing.

O Choco, wat een vreselijk bericht. Ik wilde dat iets kon zeggen van troost maar eigenlijk wil ik alleen maar zeggen geniet van haar en laat je verstand spreken.

Liefs van esther

Wat een verschrikkelijk bericht hebben jullie gekregen.
Wat kan ik nog zeggen...
Het is gewoon niet eerlijk als je zo'n jongen hond op zo'n verschrikkelijke manier moet kwijt raken.
maar je kunt indd ook niet riskeren dat je kindje wordt gebeten.
Ik weet hoe het voelt om een beslissing te moeten nemen.
Toen ik te horen kreeg dat mijn hond niet veel ouder zou worden dan 10 vond ik dat al verschrikkelijk.
Ze had het aan haar hart en ik moest beslissen wanneer de tijd was gekomen.
Nou meid ik wens je heel veel succes en sterkte met je beslissing.
ik denk aan je.
en blijf ons op de hoogte houden aub zodat we je bij kunnen blijven staan.

liefs liesbeth,turbo en Luna