Beste Mariëlla e& Jacky,
Oef, hoe herkenbaar...Zelf slaapgebrek, en niet meer weten waar je nu goed aan doet!! Mijn ervaring is dat je dan uiteindelijk zoveel dingen gaat uitproberen, vaak ook nog snel achter elkaar, dat de onrust alleen maar toeneemt. Voor Silas had ik ook een Jack, een totaal ander meneertje, en dan denk je 't wel te weten. Bij jouw verhaal krijg ik het idee dat én door de verschillende eigenaren (allemaal andere huizen en gewoontes) én door de wisselende methoden waar hij nu mee te maken krijgt, hij niet meer goed weet waar hij aan toe is. Hij lijkt rust en veilighied te zoeken -jullie ook! - maar vindt die niet. Wat zou er in jullie geval gebeuren als de mand in jullie slaapkamer komt? Ik bedoel daarmee dus niet de hond op bed, maar gewoon een plek waar hij jullie kan zien en horen? Dan het t-shirt in die mand voor de vertrouwde geur, en als het goed gaat belonen, en de mand steeds ietsje verder bij het bed vandaan, en als dat werkt, dán naar de gang?Alles natuurlijk geleidelijk en opbouwen, niet te grote stappen, dat zal bij een 'oudere heer' met verleden niet makkelijk gaan.Laat hem zien wat je doet, maak hem vertrouwd met gewoontes voordat jullie naar bed gaan, en zorg voor rust voor bedtijd, zodat het slapen geen nachtmerie wordt. Dat voelen ze ook aan: bazen onrustig (hoe zal het gaan) dus hond onrustig (ik wil dit niet, ik ben bang). Bouw vaste patroontjes in die specifiek voor jullie zijn en laat hem daaraan wennen, en geef hem tijd. Als iets niet na 1 nacht werkt, schakel dan niet direct over op wat anders - is érg verleidelijk, dat weet ik! - wna t dan maak je de onrust en stress voor alle partijen groter. Als je de mand per se niet in de slaapkamer wil, zet hem dan op een plek in de gang waar hij niet veel kanten op kan, maar waar het wél veilig , vertrouwd en beschermd is. Reageer niet meteen, want een boze reactie is ook een rectie en dus 'contact'. Probeer het te negeren, en als het niet minder is na een paar nachten, verander dan kleine dingen in het patroon of de plek. Kleine stappen en geleidelijkheid lijken mij voor jullie Jack iets wat hij nodig heeft en uiteindelijk nog wel op kan pikken al is hij niet piep. Hopelijk kun je er wat mee, want ik weet hoe ellenidg zo'n situatie kan zijn!!!!
Het kan een mens tot waanzin drijven, dus hoe dan ook veel sterkte! Enne...misschien is er een mogelijkheid bij één van de eigenaren navraag te doen over zijn gewoonten? Groetjes, Carolina