Hoelang heb je verdriet van het verlies

Ik heb dag vooral in bed voor het slapen gaan veel verdriet van mijn hondje Robbie ,heb haar 25 july in laten slapen ,ondanks dat Mormel mijn andere hondje heel lief en leuk is
Ik ben benieuwt of er meer mensen zijn die zo zijn ,en hoelang duurt gemiddeld een rouwprocces van het verlies van je hond

Hoi Claire

gecondoleerd met het verlies van je hondje...
Er staat geen tijd voor rouwen..
bij een ieder is dit anders, en je verdriet is heel normaal hoor

Uiteindelijk gaan de scherpe kantjes er wel een beetje vanaf maar er zullen altijd moenten zijn waarop je, je hondje mist

Veel sterkte en denk aan de fijne momenten die jullie hebben gehad

Hallo,
idd dit is bij iedereen anders, wij hebben in April Dylan moeten inslapen, hij was nog maar 4 weken bij ons, wij hebben nu Boris, maar soms zomaar ineens mis ik Dylan, zie ik hem nog achter het huis spelen, het wordt minder, maar vergeten doe je het nooit.
Sterkte de komende tijd hoor,
groetjes Ina.

Goedenmorgen,

Verdriet gaat over en het vergeten en gemis blijft.
Mijn eerste cocker zo,n 20 jaar geleden vergeet ik nog bijna iedere dag als ik nu mijn cocker aankijk.
Is verkocht toen omdat mijn ex er niet mee om kon gaan en ik heb nooit geweten waar ze is gaan wonen.
Onze Tigo (duitse dog) is 2 jaar terug overleden omdat hij ziek was.
Hij was nog geen jaar!!!
Daar heb ik van de week nog om gehuild omdat ik weer een slachtoffer van de beruchte kennel hoorde die weer een hondje van 1 jaar hebben in moeten laten slapen omdat zijn ziekte ondraaglijk werd.
Het goede nieuws daarvan is dat we met zijn alle hard zijn gaan knokken om die kennel op de zwarte lijst van broodfokkers hebben gekregen

Vergeten doe je ze nooit!

Mijn eerste cocker zo,n 20 jaar geleden vergeet ik nog bijna iedere dag als ik nu mijn cocker aankijk.


Ik bedoel dus......

Daar denk ik bijna iedere dag nog een keer aan...

Bamse is er nu, een wereldhond, maar......geen een hond die bij mij geleefd heeft, vergeet ik, dat is ook niet nodig, een plekje geven is het aller belangrijkste om een goeie rouwverwerking te verkrijgen.

juli overleden, zo vers nog, heel normaal dat het nog steeds voor ogen staat, straks komt er een tijd dat je achterom kan kijken zonder tranen, en dan met een glimlach en aan alle mooie herinneringen kijkt, dan heb je het een plekje gegeven, werk eraan, kijk alleen naar mooie herinneringen, en gerust laat je je tranen gaan, als je niet meer aan je lieverd denkt, heeft tie nimmer bij je geleefd, geef het een mooi plekje in je hart.

Bobby is er al 10 jaar niet meer ,het verdriet is minder geworden maar denk nog bijna elke dag aan hem .Ik wens je heel veel sterkte

Gecondoleerd met het velies van je hondje

Tuurlijk mag je nu nog verdriet hebben. En vergeten zul je hem nooit maar het verdriet wordt wel wat minder met de tijd.
Ook al zullen veel mensen dat niet begrijpen.Maar hij is toch jaren lid van het gezin geweest.

Mijn hond heb ik 2 jaar geleden moeten laten inslapen maar ik denk nog ieder dag aan haar.en mis haar ook nog ook al heb ik nog 4 andere honden

Het heeft bij mij zeker 10 maanden geduurd voor het een béétje over was. Nu gaat het nog een stukje beter, als ik iets zieligs of triests lees over een hondje dat sterft ga ik in ieder geval niet meer spontaan mee zitten huilen. Het is nu... 1 jaar en 4 maanden geleden sinds ik Chico heb laten inslapen.

Het kan een hele tijd duren voordat het ergste verdriet over is,dat is voor iedereen anders.Ik denk nog regelmatig aan mijn vorige hondjes ook al is het jaren geleden dat die overleden zijn.En vooral nu we sinds 13 maanden Storm hebben komen heel veel herinneringen aan Buffie en Skippie terug.

Mijn Thibo is er van mei niet meer ik mis hem iedere
dag.Het is vershil van mens tot mens de ene gaat er rapper over dan de andere.

Nog gecondoleerd met het verdriet van je hondje.

En ik denk dat dat voor iedereen anders is en iedereen ook anders met het verdriet omgaat.
Aankomende 5december is het 4jaar geleden dat ik Maylo, mijn eerste hondenvriend heb moeten laten gaan. En ondanks dat ik nu 2honden heb, mis ik Maylo nog iedere dag en kan er soms nog een traan om laten

Ik denk niet dat er een tijd voor staat. Vaak zijn er meerdere factoren die meespelen over de tijd die je in de rouw bent. Maar wat denk ik wel belangrijk is, is dat de omgeving er serieus mee omgaat. Een dier is geen mens, maar het rouwproces is wel hetzelfde. Het is beslist geen kleinigheid als je afscheid moet nemen van je dier. Neem de tijd en beleef het op je eigen manier, zoals jij het beleven wil. En niemand kan én mag hier over oordelen!!!!

Tyke is ruim een jaar geleden plots overleden op 8 jarige leeftijd aan een hartinfart.
Half jaar lang wilde ik echt niets weten van honden, en kon me ook niet voorstellen ik ooit nog een hond leuk zou kunnen vinden na Tyke.

Ondertussen heb ik al weer een pup nu van 7 maanden oud waar ik echt helemaal stapel mee ben, en zou haar echt niet meer kunnen missen, en heeft opzich Tyke's plekkie helemaal kunnen invullen bij me.

Maar, nog steeds mis ik hem wel, en soms zit ik Kira aan te kijken als ze iets doet en vergelijk haar weer met Tyke, ga zo maar door.
Nee ik ben allang over het rouwen heen, maar vergeten zal ik hem nooit en te nimmer, en ik denk eigenlijk wel dagelijks aan hem.

Iedereen heeft zijn eigen tijd nodig denk ik, je weet zelf wel het best wanneer je er overheen bent, zover je er echt overheen raakt dan.

ik verloor mijn sloebertje in maart en mis hem nog vreselijk,ik huil me ook elke avond in slaap,inderdaad als ik in mijn bed kruip ja dan begint alles maar ook tijdens de dag sommige dingen of even je gedachten die afdwalen dan moet ik op mijn tanden bijten om niet te huilen soms doe ik het wel,ik kan het zelfs nog niet aan om een ander hondje te nemen ,voorlopig heb ik er geen
mijn eerste hondje is overleden op 17 jaar en ik heb dan een half jaar zonder hond geweest toen heb ik naar de fokker gebeld en er eentje besteld en was terug dolgelukkig dat ik er weer eentje in mijn armen kon houden,maar nu is het langer maar ik zou het niet zien zitten nu al een ander te nemen,ik heb nog teveel verdriet
veel sterkte

Het verdriet wordt wat beter te "handelen" maar het gemis wordt wel steeds intenser. 't is hier nog maar een maand geleden dat we Joop moesten laten gaan, maar 't blijft afschuwelijk.

We missen hem zo verschrikkelijk

he gecondoleert. bij mij duurde het ook vet lang. ik huilde de hele dag door en kon de eerste paar nachten niet slapen. maar ik ging een week daarna op vakantie en had daardoor wat afleiding. niettemin was ik tog wel 2 maanden lang er helemaal kapot van. daarna ook nog wel, maar dat kwam met vlagen. toen ik een paar maanden later een puppy kreeg ging het al wel heel veel beter. brengt wat vrolijkheid in huis. nu, bijna 3 jaar later, mis ik me hond nog wel eens, omdat het egt gewoon de beste hond was die ik me kon wensen. maar ik heb er vrede mee. het was beter voor haar en ik heb me er overheen weten te zetten. ik heb wle een mooie foto van haar in me kamer hangen, samen met mijn voorgaande hond en mijn hond die ik nu heb :3

Hoi Claire allereerst heel veel sterkte, neem gewoon de tijd die je nodig hebt om het verlies te verwerken, heb mijn reutje 16 maart moeten laten inslapen heb er echt de nodige maanden over gedaan en nog steeds doet het pijn. Maar weet uit ervaring dat naderhand de leuke momenten en herinnering blijven maar ook het gemis, uiteindelijk is het een gezindlid wat je kwijt bent geraakt.

Boomer is 7 januari overleden, ik kan er nog steeds niet fatsoenlijk over praten zonder te huilen...ook dingen die simba doet laten me aan boomie denken...ik zal boomer blijven missen, mijn trouwe vriendinnetje!

Hoi Claire.

Drie jaar geleden, moesten wij onze Dee-Dee in laten slapen. (16 jaar oud)
Het verdriet wat dat bij ons allemaal teweeg bracht was enorm!
Het heeft mij er lang van weerhouden, om toch weer te kiezen voor een hond.
Tot ik mij, na het plotsling overlijden van een van mijn ouders realiseerde, dat ik niemand binnen ons gezin kan beschermen voor verliezen in dit leven!

En nu? Nu wandelen wij met Neo, onze shiba door het leven.
Geen vervanging van Dee-Dee maar een nieuwe stap en voor ons allemaal (voor zover ik het kan waarnemen )een goede!

ten eerste heel veel sterkte met dit grote verlies van je viervoeter.

nou ik ben ook al 3 hondjes kwijt door ziekte,s hersenbloeding.en ik denk nog heel vaak aan ze.het heeft bij mij ook heel lang geduurt om het verdriet te verwerken. en enege wat ik kan zeggen is dat je er mee om leert gaan de pijn wordt minder maar vergeten zal je ze nooit.ze blijven voor altijd in je hart..

Het verdriet slijt maar het gemis blijft, dat is in ieder geval mijn ervaring.

Sterkte Claire.
Ik heb op 17 juli mijn Tracy (schotse herder) moeten laten inslapen. Ze is 16 jaar en een halve maand oud geworden.
Ik mistte meteen het leven in huis. Ik heb een heel fotoboek van haar. Ik haalde steeds herinneringen op.
En toen een nieuwe Americaanse Colliepup gekocht.
En nu merk ik dat ik ook steeds vergelijk.
En vanmorgen was ik een heel eind door het bos met pup, maar ik dacht nog steeds aan hoe ik daar met Tracy liep.
Ik heb geen idee hoe lang het gaat duren, voordat ik haar niet meer zal missen, ondanks de nieuwe pup.
16 Jaar lang mijn allerbeste vriendin; lief en leed gedeeld. Dat gaat niet zomaar even over. Zelfs niet met een nieuwe pup.
Vind het fijn om nog steeds aan haar te denken, mis haar, maar weet ook, dat het goed is, dat ze op was en nu rust mag hebben.

Hartelijk bedankt allemaal voor jullie reactie
Ik heb veel steun aan de reactie,s gehad en nog...door mijn tranen heen lees ik ze .Ik ben kapot van het verlies van mijn Robbie ,en door jullie medeleven en vind het lief dat er zoveel reactie,s hebben achter gelaten Nogmaals bedankt!

wens je nog veel sterkte toe met het verlies van je hond wij hebben onze husky zeven jaar geleden af moeten geven en denk er nog vaak aan mis haar enorm

als eerste gecondoleert ik denk dat het voor iedereen anders is
ik heb dit jaar 2 hondjes moeten laten inslapen
en ik heb nog 2 jongen chihuahua s
en 7 katten
maar ik kon niet meer slapen en genieten
nu heb ik sinds 8 oktober een pupje
van het ras wat hun ook waren japanse spaniel
ik heb nog steeds verdriet maar ben ook heel gelukkig met ons pupje ik heb hem de naam muno gegeven
1 hond zijn naam was musha en de ander noedel
sterkte groeten van ons

hoi naamgenootje...

als eerste heel veel sterkte met het verwerken van jou verlies....

ik heb in mijn leven al afscheid moeten nemen van behoorlijk wat hondjes.... en zelfs het verlies van mijn eerste hondje 32 jaar geleden kan me nu soms nog tranen in m'n ogen bezorgen....

maar de scherpte van de pijn wordt minder.... en dan ga je steeds meer de geweldige tijden herinneren....

sterkte er mee!!!!

Ik denk dat dat idd een beetje van jezelf afhangt hoelang je rouwt om je hond.
Als ik bij mij zelf na ga....heb ik wel bijna een jaar nodig gehad om het verdriet een plekje te geven.
Tuurlijk blijf je hem wel missen, er gaat geen dag voorbij zonder dat je aan je maatje denkt.
Maar de scherpe kantjes gaan er na verloop van tijd wel af , al is dat direkt na die tijd moeilijk te geloven.
Ik kan nu aan Boy terug denken zonder dat ik in tranen uit barst en dat was een half jaar geleden nog niet voor te stellen.
Pas op dat je je andere hondje niet gaat vergelijken met je overleden hond.
Die fout maakte ik nog wel eens in het begin toen we Luca net hadden.
Hoewel Luca qua karakter veel op Boy lijkt is hij toch echt helemaal een ander hond...

Bij ons is het volgende maand alweer een jaar geleden dat wij ons meisje Iggy+ verloren zijn, en wij missen haar nog iedere dag, net als zo velen hier schrijven, er staat geen tijd voor, dat is voor ieder mens heel verschillend.

Oeff.. ik ben iemand die slecht los kan laten. Ik kon al een week rouwen om de dood van mijn hamster. Ik bedoel hiermee te zeggen dat dat voor ieder verschillend is.