Isha heeft zo een langgerekt rubberen piepbeest, Oscar genaamd, omdat het ding nogal lijkt op zo'n beeldje uit de filmwereld. Dat beest maakt niet alleen verschrikkelijk veel lawaai, maar heeft deze week ook voor heel wat spanning gezorgd...
Ik was in de badkamer, deur toe. Isha mag niet mee in de badkamer omdat ze alles vastgrabbelt wat ik wil aan-of uittrekken. Ze wacht me aan de deur op. Dit keer met Oscar erbij. Ik was klaar en wilde naar buiten komen. Maar de deur blokkeerde, en ik hoorde telkens zo'n gepiep, dat vervelende Oscar-gepiep. Dat rubberen ding zat vast net voor de deur en wilde niet meegeven, ik kreeg de deur niet meer open, echt niet. Zo'n rubber kan behoorlijk hardnekkig blijven plakken. Ik riep naar Isha dat ze Oscar moest pakken, maar hoe graag ze anders met die lelijkerd rondloopt, geen haar op haar lijfje dat eraan dacht om hem nu weg te nemen. Ik moest op tijd vertrekken naar het werk, en de tijd begon te dringen. Ik had geen telefoon dus kon niemand bellen. Dan maar sjokken en nog porren aan de deur, tot ik een kier had die groot genoeg was om mijn hand naar buiten te steken. Oef ik was bevrijd. Ik vraag me af wat ik zou gedaan hebben, als mij dat niet was gelukt...




3 doggies

maarja das weer een nieuwe smoes voorop werk: mijn hond had me opgesloten 

















