Hond blijft angstig

Hallo,

Ik heb een probleem met mijn lieve spaanse hond. Wij hebben haar nu bijna anderhalf jaar en ik weet dat ze ontzettend mishandeld is in Spanje. De politie heeft haar bij de baas weggehaald en dat wil wat zeggen in Spanje.
Ik wist dat ze bang was, maar absoluut geen angstbijter. Maar dat ze zooo bang was, had ik niet verwacht. Nu is dat al stukken verbeterd, maar nog niet helemaal weg. Zo mag ik niet op haar afkomen, want dan loopt ze weg. Ze komt wel naar mij toe, let wel, naast de bank liggen en dan mag ik haar aaien. Maar oh wee, ze hoort iets wat haar niet zint, dan loopt ze weer weg. Het is natuurlijk al veel beter met de geluiden geworden, want de meeste geluiden kent ze nu wel, maar toch.

Nu komt mijn probleem. Ik ben nog nooit met haar buiten de tuin geweest. Wij hebben gelukkig een hheelle grote tuin en daar rent ze van voren naar achteren en dat bevalt haar heel goed en ze is ook heel vrolijk, maar heb geprobeerd haar een halsband om te doen en dan is ze zzoooo bang, dat ik het na verloop van tijd toch maar weer af doe. Wij hebben nog een andere hond, die al heel oud is en haar wel helpt, maar tot zover als ik het nu vertel. Wat moet ik doen, toch doorzetten??? Vind haar dan heel zielig en ben bang dat we weer terug naar af gaan. En dat ze dan weer bang voor mij wordt. Voor mijn man blijft ze ban.

Gr. Jacqueline

Geduld, geduld geduld.

Ten eerste heel knap van jullie dat jullie zo'n hond hebben opgevangen. Het zal niet makkelijk zijn.

Ik zou proberen haar zoveel mogelijk met rust te laten, niks forceren. Probeer haar niet rechtstreeks aante kijken, dat is erg intimiderend voor een hond.

Eet ze wel uit je hand? Dan kun je heel even het halsbandje omdoen, haar heel veel lekkers geven en vervolgens gaat het halsbandje weer af. Dit doe je hoogstens 5 min. in het begin en daarna laat je haar eenbeetje met rust, om het allemaal te kunnen verwerken.

Pas als het hele kleine poosjes geod gaat en ze ontspannen blijft, ga je het wat langer om laten. Van daaruit werk je verder.

Moeilijk zo te beoordelen of je door moet zetten of niet. Ik zou hier een gt bij halen die gespecialiseerd is in dat soort honden.

Verder zou ik haar niet laten merken dat je haar zielig vind, zij vind dat waarschijnlijk niet hoor. En je doet het goed, laat haar naar jou toe komen, nooit andersom, alles in haar tempo.

hele kleine stapjes!!! leg het halsbandje naast haar en belonen, als dat goed gaat halsbandje op haar. etc
eerst binnen de tuin oefenen aan de lijn en pas als dat goed gaat naar buiten.

Inderdaad is geduld een toverwoord maar wees zelf vooral ook zelfverzekerd, rustig en duidelijk: daar heeft je hond het meest aan, dat geeft veiligheid voor haar.

eventueel kan je met DAP of bach gaan werken.
Vraag ook eens een gedragstherapeut om advies.

Heel veel succes! (Heb zelf een zeer angstige hond gehad, weet wat het is )

Nee, ze eet niet mijn hand. Maar ik moet haar wel eens haartjes bij haar ogen wegknippen en dan loop ik even rustig achter haar aan en dan blijft ze toch wel staan met de staart tussen haar pootjes, maar dan mag ik het wel rustig doen. Dus dat kan ik dan wel evt. doen. Ben echt verliefd op haar, ondanks haar angst. Heel af en toe is ze wel wat vrijer en dan geniet ik, maar meestal niet. We zijn al anderhalf jaar zo bezig, maare dat is het me allemaal waard. Heb ook in het begin bach-druppels gegeven en dat hielp volgens mij wel. Nu is het toch wel allemaal verbeterd, en of dat echt nog veel beter wordt, betwijfel ik.

Gr. Jacq.

Heb al geprobeerd met de halsband op de grond te leggen, maar dan loopt ze wel tig keer met een gebogen hoofd langs en is dan weer extreem angstig. Ze laat zich helaas ook niet omkopen, hihi. Maar het is wel een schatje en luistert heel goed, zover ze de commando's kent. Alleen "kom hier" lukt niet zo, dat snappen jullie wel, he?

Hallo Jacqueline, Onze astor komt uit griekenland en de eerste 2 jaren dat we hem hadden was hij ook heel bang, hij had van die grote angstogen waarvan je het wit constant kon zien, ook gromde hij veel.
Het heeft echt een hele lange tijd geduurd ( ik denk een jaar of 2 )maar het werd met kleine beetjes beter.
Nu 5 jaar verder is het een lieverd, en is niet meer bang. Het heeft gewoon veel tijd, geduld en veel liefde nodig. En wat dat betreft zit ze bij jullie wel goed
Succes!

Groetjes Cissy

en als je nu een ander commando aan gaat leren i.p.v. "kom hier"?

(neem t niet weg dat ze nog veel meer vertrouwen in je moet krijgen voordat ze echt zomaar op je toe rent....)

pfff, vind het moeilijk om jouw situatie goed te beoordelen. Maar ik probeer met je mee te denken.

Laat ze zich ook niet omkopen met iets heeeel lekkers zoals garnaaltjes ofzo?

Lola (hond uit Polen geadopteerd), was ook bang maar liet zich wel omkopen gelukkig

Laat je zieligheid even in de kast staan want je hond anticipeert op jouw gevoel en dat komt niet goed over en ziet dat als een slappe leider.
En daardoor blijft je hond ook in haar angst hangen.
Dus jullie worden niet echt beter van elkaar en houden elkaar in een vicieuse cirkel.
Zij kan die niet verbreken en jij durft het niet omdat je bang bent en onzeker en haar zielig vind.

Iets doortastender gaan doen.
Jouw zekerheid is haar zekerheid.
Als jij jezelf niet als een zekere en zelfbuwuste leider op kunt stellen dan kun je beter de hond weg doen omdat jij hem in die emotie houd omdat het jou een prettig gevoel geeft en dat is niet eerlijk.
Kun je het wel dan moet je ook zeker van je zaak zijn en overkomen zodat zij dat voelt.

Hup nu krijg je je halsband om en niet zeuren .
Geen aandacht besteden aan haar angst of mutsen gedoe.
Zodra zij geen aandacht krijgt herstelt ze vanzelf wel en ervaart dat gewoon gedrag veel meer voor haar oplevert en zal op een gegeven kiesen voor haar eigen voordeel..
Met andere dingen net zo .
Koppel haar desnoods aan je andere hond die zelfverzekerd is zodat ze zich kan op trekken aan zijn leiderschap en zelfverzekerheid .

Ik merk wel als ze in de tuin is en ik kom dan ook, dan wil ze wel naar mij toe rennen, maar ze stopt dan weer net. Ze vind het geweldig als ik naar haar toe kom. Ik gooi dan altijd met het flostouw en dat vind ze ook heel leuk en ze brengt hem bijna terug, maar dan weer net 1 a 2 meter van mij vandaan. Ongeloofelijk he?? Ze is nu 2 1/2 jaar en ze is met 1 jaar en 3 maanden bij ons gekomen.

Bedankt voor jullie reacties, doet me goed, maar het is en blijft moeilijk om te weten hoe je het het beste moet doen. Gelukkig merk ik wel dat ze hier heel vrolijk is en als er buiten iets is waarvoor ze weer schrikt, dan zoekt ze de bescherming bij ons in huis. Och ja, ze ligt ook altijd bij ons in de buurt. Nog eerder dan bij onze andere lieve hond.... poeh poeh moeilijk, he??? haha