hebben jullie wel eens een hond moeten herplaatsen

ik ken het helaas ook,niet hoeven herplaasen maar wel in moeten laten slapen.
onze vorige hondje was een kruising shih tzu met cavalier en achteraf bleek zij een broodfokhondje te zijn.
het eerste jaar ging heel erg goed,luisterde perfect geen problemen of ziektes.
vanaf het 2e jaar begon ze rare dingen te doen,continu rondjes draaien om haar as en dit werd steeds erger tot ze op het laatst toen ze bijna 4 was zichzelf begon te verwonden.ze hijgde aan 1 stuk,en krabte en beet zichzelf helemaal stuk,amper nog haren.
alles laten onderzoeken bij de da,van vlooien tot echo's nergens kwam iets uit.
toe doorgegaan naar een gedragsterapeut die helaas ook niks vor ons kon betekenen want hij was bang dat het in haar koppie zat,die verwees ons door naar een homeopaat om haar rustig te krijgen. toen de methode bach gedaan,hielp ook niks helaas. daarna heeft e van de da nog anti depressiva gehad (jaja het bestaat ) maaar k dat was maar voor korte duur.het werd zo zielig op den duur,en voor haar heel pijnlijk ook,ze was uitgeput van haar eigen gedrag.
dus weer naar de da geweest en die zei me toen dat ik alles had gedaan maar dat het gewoon een kronkeltje was in haarzelf,en de keuze gemaakt haar in te laten slapen.als ik eraan terug denk huil ikk zo weer vond het zo zielig,maar voor haar was het ber en kreeg e eindelijk rust.

Ja ook ik heb een hond moeten herplaatsen tot mijn grote verdriet, als gezin zijn we door een hel gegaan en tot op de dag van vandaag heb ik spijt dat we onze hond hebben laten gaan. Als ik had geweten wat ik nu weet had ik een andere keus gemaakt! Maar voor altijd zit Spike in mijn hart en dat kan niemand van me afnemen!!

wat een ontroerende verhalen allemaal

maar hoe dan ook allemaal echte dieren vrienden die niet over 1 nacht ijs zijn gegaan

sandra ja dat vind ik ook.
iedereen heeft zo zijn eigen ervaringen met een hond,ofwelk dier dan ook, maar iedereen is er met heel veel wijsheid mee omgegaan! top!

Wij hebben een keer een hond moeten herplaatsen.Het was een duitse staander Hij werd jaloers op onze zoon.Hij is toen bij hele goede mensen terecht gekomen.

Ja wij hebben dat 1 keertje moeten doen en dat was verschrikkelijk.
De hond in kwestie was 18 maanden en begon te vechten op leven en dood met de anderen.
Honden gedragstherapeut laten komen, het was meteen weer vechten, hij pakte de anderen in hun nek en schudde ermee, dat is echt bedoeld om te doden.
Deze hond was geweldig voor ons maar een grote ramp voor de roedel. Wij kenden geen rustig moment meer en er was spanning in de groep.
De therapeut adviseerde een ander baasje zonder andere hondjes en dat hebben we toen gedaan.
Het was mijn lievelingshond ik vond het verschrikkelijk maar er was geen andere optie meer. Hij wilde hoger in rang en zou blijven vechten tot hij alleen over was. En als de kinderen gingen puberen konden we nog meer problemen verwachten.