Ik zorg nu al full time voor 2 honden thuis.
Sasja is totaal geen probleem voor me.
Maar Banjer wel.
Hij is 15, dement, bijna blind, bijna doof..en ongeloofelijk traag.
Ik hou van doorstappen, maar hij kan dit al 3 jaar niet meer aan.
En nu begint het mij op te breken.
Banjer mankeerd eigenlijk niks behalve slechte knieén en andere kwaaltjes van zijn leeftijd.
Eerst verdeelte mijn vader en ik de zorg over de honden.
Maar nu mijn vader al 4 maanden niet meer thuis is door een hartinfarct, ben ik de enige die de honden altijd verzorgd.
Weer en wind..dag en nacht..of ik nu zelf ziek ben of niet..
Elke dag opnieuw ubertraag een rondje van 15 minuten lopen 3 a 4 keer per dag.
Ik moet Banjer zelfs vaak op een stuk van 10 meter..5 keer roepen omdat hij niet meer vooruit loopt.
Banjer poept bijna elke dag binnen doordat hij controle over zijn anusspieren versliest.
Iemand anders erbij vragen voor de verzorging? Dat gaat niet.
Mijn broer heeft het geduld niet om de honden uit te laten..en de rest woont te ver weg om te helpen.
Pff..ik moet het gewoon even kwijt.
Ik krijg nooit een bedankje van andere..niemand die verteld dat ik het goed doe.
Daarbij is het vandaag ook nog een echte herfsavond..de dagen worden korter.
Ba..het word me allemaal gewoon even teveel.
Wat kan ik nu het beste doen?



3 doggies









, denk maar aan de tijd dat jij 89 bent, slechte knieen hebt en nog wat andere ouderdomskwaaltjes en tenminste nog een rollator om op te steunen en je kleinkinderen je ongeduldig staan te roepen dat je op moet schieten :-P.







