Voor zichzelf verpest

Dobby lag vandaag wéér in de sloot. Hij was weer aan het spelen met hetzelfde teefje als de vorige keer. Ineens trekt hij een sprint en ja hoor... naar een sloot. De andere baas zei nog "goh, ik dacht dat dit wel ver genoeg van een sloot zou zijn". Ja, ik ook dus. Hij is hem 100 meter gepeerd naar de sloot en is toen nog eens 200 meter gaan zwemmen. Had ik blijven staan, had Dobby 300 meter van me vandaan gegaan. In een park waar auto's rondrijden is dat natuurlijk waanzin, dan moet je er achter aan.

Maar meneer heeft het voor zichzelf verziekt. Hij gaat weer aan de lijn, en ik ga hem provoceren door aan de korte lijn direct langs de sloten te gaan lopen. Kijkt hij er ook maar naar, dan rammelen met de ketting (daarvan weet hij ketting = ik doe iets fout) en als hij naar mij kijkt belonen.

Het is met dat jagen ook gelukt, maar dit word lastiger.

En voor iemand zegt "laat die hond lekker zwemmen":
1. Het water is GOOR. Er drijven groene algen in, en als hij erin gezwommen heeft stinkt Dobby naar kots. Ja, kots. Dobby krijgt rode oren van dat water, jeuk over zijn hele lijf en gaat gillend aan de diarree. Ik heb hem net gewassen, en heb bij hem onder de douche gestaan. Ik krijg nu jeuk aan handen (wassen) en voeten (in afdruip water gestaan). Dat water is gewoon ongezond.
2. Ze hebben die sloten dusdanig uitgediept dat hij moeite heeft om er uit te komen. Dat is dus gewoon gevaarlijk.
3. Hij heeft epilepsie en al een aanval buiten gehad, een keer maar een paar minuten na het zwemmen. Krijgt hij zo'n aanval in het water... dag Dobby.
4. Hij luistert totaal niet in het water, waardoor er gevaarlijke situaties ontstaan als hij op de verkeerde plek eruit komt.

Kortom, als ik hem wil laten zwemmen, dan zal dat ergens anders moeten zijn. Die sloten in het park zijn gewoon een gevaar voor de volks (en hond) gezondheid.

Jammer voor Dobby, maar hij gaat dus weer vast tot hij dit afgeleerd heeft. Zijn eigen schuld.

Ik ga eens even kijken of creme helpt tegen die jeuk, want ik word er intussen gek van. Laat staan wat het doet met een hond over zijn hele lijf.

De hond van de buren (labrador) heeft precies hetzelfde: ziet hij water dan smeert hij 'm gewoon... Vooral gore sloten zijn favoriet en het liefst op momenten dat het net uitkomt zo'n vieze hond thuis

Balen joh, erg irritant!

Wij haddenook een labrador en die was ook gek van zwemmen.Hij zwom weleens met zijn kop in het kroos.

Ja, dat is inderdaad erg vervelend.

Zeker als er zoveel risico's aan verbonden zitten!
Toch het zekere voor het onzekere he

Ik hoop dat het je lukt het hem af te leren. Het is inderdaad belangrijk dat ze niet zomaar het water ingaan. Wat nou als er blauwalg oid zit, dan moet je hem terug kunnen roepen. Heel veel succes ermee!

veel succes ermee!! Klinkt lastig, maar de volhouder wint

Dat is vervelend. Je hebt dus echt een waterrat aan de haak geslagen.
Ik snap dat je dit niet wil om alle redenen die je schrijft en dat Dobby nu weer aan de riem moet. Jammer, maar het is voor zijn eigen bestwil.
Ik hoop dat er een tijd komt dat je zijn watergekte onder controle krijgt.
Veel succes!

Groot gelijk dat je 'm voorlopig aangelijnt houd.
Hopelijk is het een snelle leerling en kan ie snel weer los lopen!

@Wilma en Dobby
Er schijnt ook weer blauwalg in sommige binnenwateren te zitten, dus terug aan de lijn is voor Dobby misschien wel zo veilig

Nee hoor, zeker niet lekker laten zwemmen. Heel begrijpelijk dat je dit aan wilt pakken. Zeker met dit warme weer is niet al het water veilig en Dobby moet ook gewoon luisteren. Als jij niet wilt dat hij in een sloot gaat, dan mag het niet. Dus weer even aan de lijn. Hopelijk gaat het trainen werken

wat jammer,maar idd zelf verpest




de golden waar skinny en ik altijd mee gaan te wandelen is ook zo'n waterrat



hier ook van dat vieze blauwalg in het water


heeft haar hond dus nu ook aan de riem,loopt wel mee ,maar niet van harte


maar is voor dobby zijn eigen gezondheid





gr liesbeth

heel herkenbaar, dit deed ziggy ook altijd.

een ding, wij hebben het eruit gekregen, dus dat is een mooi vooruitzicht. het kost heel veel geduld en ongeveer 9 maanden trainen, maar dan heb je ook wat.

ik kon met ziggy, die precies hetzelfde deed, langs de sloten lopen zonder dat ze erin ging. Als ik haar naam riep gelijk helemaal vrolijk doen en een snoepje geven. Om de zoveel meter keek ze mij aan om te vragen of ze erin mocht , als we dan bij een schote sloot waren zei ik. Ga maar, en dan wist ze niet hoe snel ze erin moest springen, voordat ik me bedacht

dus kom op, je kunt het wel

als ziggy in de sloot sprong zonder dat ik zei dat het mocht, dan ging ze weer een hele week vast en dan weer proberen. totdat ze er niet meer in sprong