weinig eetlus oudere hond

Halloi Allemaal,

Ik /wij zijn nieuw op dit forum omdat we nu met een medisch probleem zitten van onze 13 jaar oude border.
Het is nooit een dikke eter geweest laat ik dat voor op stellen. Maar wat ze nu eet baart ons zorgen. Het einige wat ze nog wil eten is lekkers maar ook niet meer dan dat. BV Geen 10 koekjes oid.
Ze drinkt wel (veel maar dat kan door de warmte komen)en plast daar ook na.
Een half jaar terug heeft ze dit ook al eens gehad maar is daar van toen hersteld. Er is toen een bloed onderzoek uit gevoerd maar daar is niks uit gekomen ook geen suikerziekte. Nu zoekt ze de koelte op door op de tegel vloer in de hal te gaan liggen.

Kan het zijn dat ze (veel) last heeft van de warmte en daar door niet (weinig) eet?

De DA heeft toen niet echt iets kunnen vast stellen.

Graag jullie reacties.

de warmte kan een rol mee spelen in weinig eten maar ik lees dat het een halfjaar terug ook al eens gebeurt is(toen was het niet warm).
zou het goed in de gaten houden en anders een second opinion vragen bij andere DA.

het kan wel van de warmte zijn maar je kan voor de zekerheid even aan zijn keel voelen of je daar niks voelt zitten.( mijn hond had hetzelfde toen ze 14 werd ze had een gezwel in de keel, kon je niet zijn maar wel voelen)
als dat zo is (wat ik echt niet hoop) dan kan hij als het goed is geopereerd worden als jullie dat willen.

Ze kunnen last van de warmte hebben maar het is al eerder gebeurt.Ik zou weer eens naar de dierenarts gaan.Sterkte er mee.

Hoi Zoe, Hier hetzelfde probleem Déru heeft met de warmte 3 dagen niet gegeten (13 jaar). Gisteren toen het wat afgekoeld was at ze ook weer. Verder drinken normaal. Ik denk dat het inderdaad met de warmte te maken had. Ook zij is nooit een goede eter geweest! Daarbij is ze niet meer echt actief en slaapt zich de dag door dus verbruikt ook weinig energie. Ik had ook graag een vlotte eter maar dat zit er bij haar gewoon niet in!!

Hoi,

ik weet hoe vervelend en zorgelijk het is als je hond niet wil eten...

het kan heel goed zijn dat het door de hitte komt... nu is het koeler... hoe gaat het nu?

Gaat het nog niet, dan zou ik toch weer naar de DA gaan, gewoon voor de zekerheid. Kan hij niets vinden, dan zou ik iets heel gezonds maar oh zo lekkers proberen.... zoals bijvoorbeeld een rauw kippenvleugeltje (wel in de hand vasthouden zodat ie echt moet kauwen op de botjes... anders is het hap slik weg).... of probeer wat smuldier "vlees"...(bij de AH te koop).... door eens een keer rauw te voeren betekent heus niet dat je daaraan vast hoeft te zitten....

sterkte ermee!

Hallo Allemaal.

Er vallen nu een aantal zaken op zijn plaats. De weining eetlust komt door een tumor aan de mild met mogelijk uitzaaiigen naar lever en lymfklieren.

De dieren arts heeft dit gisteren aan ons verteld. Opereren kan maar is het is niet gezegd dat dit goed is. Bij de echo is niet te zien of het een kwaadaardige tumor is of juist niet. Maar omdat de lymfklieren en de lever ook vlekjes hebben is het vermoedelijk kwaad aardig.

Wie heeft hier ervaring mee en wil die met ons delen?
Ik zelf heb een operatie (nog) niet uitgesloten maar dan moet ik niet te lang wachten. En komt ze er dan weer boven op met een redelijke levensverwachting?

Graag jullie reactie.

Hoi Zoe, mijn hond Déru is vorig jaar september geopereerd aan een tumor in de mild. De tumor was zo groot geworden dat de mild gescheurde en ze lag te verbloeden . Ik was net op tijd. Deze tumor had zich volgens de DA niet uitgezaaid en ze hebben hem met de mild samen kunnen verwijderen. Tevens vertelde de DA mij dat een mildtumor meestal goedaardig is , wat natuurlijk niet wil zeggen dat hij niet gevaarlijk kan zijn . Dat bleek wel in het geval van Déru! Misschien valt het wel mee. Hoeft niet altijd slecht af te lopen. Met Déru is het weer goed ! Het enige wat ik in de gaten moet houden is dat ze af en toe last heeft van bloedarmoede. Maar dit is te verhelpen! Wens je veel sterkte maar zou niet te lang wachten met opereren!! Groetjes Annelies

ik zou ook niet blijven wachten met de operatie en zo vlug mogelijk een besluit nemen.Wat de levensverwachtingen zijn nadien, dat kan helaas niemand met zekerheid zeggen maar ik hoop dat het allemaal goed mag verlopen. Sterkte

Hallo allemaal,

Even weer bij praten. De warmte speelde geen rol, hoewel alle honden die tijdens de warme dagen bij hun DA zij geweest een temperatuur hadden die hoger was dan gebruikelijk.
Wij zijn op donderdag avond 15 juli naar onze DA geweest omdat ik na mijn werktijd twee harde bulten in de zij achter de ribbenkast van onze hond voelde.
Die avond zijn er foto's gemaakt en het bleek dat de mild niet te vinden was. Het oordeel van de DA was dat er waarschijnlijk een milt tumor zat en haar ervaring leerde dat hier weinig aan te doen was. Ze heeft het de volgende dag nog met haar collega overlegd maar die kwam tot dezelfde conclusie. Daar sta je dan. Wat moet je op zo'n moment. De volgden dag werden we door de collega DA terug gebeld en zij had dezelfde conclusie getrokken.
Nog erger dus. Op internet had ik ook al meerder van zulke verhalen gelezen. En je wilt het niet geloven. We hebben aan onze DA gevraagd of er echt geen mogelijkheid was dat er nog wat aan zou kunnen worden. Zij heeft ons door verwezen naar een specialisten kliniek net niet in onze eigen provincie. Vervolgen ben je er het hele weekend mee bezig.
Wat als en meer van die zaken.
Wij zijn naar die specialist toe geweest dat was geld klopperij wat die man als consult heeft aan geboden. ( hij heeft niets gedaan of uitgevoerd alleen maar wat gezegd wat we al wisten meer ga ik er hier maar niet over zeggen kosten € 120 excl.)
Wel moet ik toegeven dat de mevrouw die de echo heeft uit gevoerd (die komt bij meerdere DAP) een hele goede indruk bij ons heeft achter gelaten. Zij heeft ons ook gezegd dat ze zag dat er een tumor aan de milt van onze hond zat. Mogelijk ook nog uitzaaiingen aan de lever en bij een lymfklier volgens haar.
Onze hoop werd alleen maar minder. Toch hebben we niet opgegeven. De volgende dag (dinsdag) werden we weer door de DA terug gebeld zij had het verslag van de specialist (???) ontvangen.
Weer hebben we ook haar gevraagd naar een aantal reacties van die mevrouw. Zij had het over “ik heb iets gezien maar ….”.
Via internet zijn we uiteindelijk bij de dierenkliniek van de universiteit van Utrecht terecht gekomen. Daar wilde de DA ons wel naar door verwijzen.
Op vrijdag 16 juli hebben we daar een afspraak kunnen maken voor een onderzoek en mogelijk meer. Ik moet zeggen dat onze hond daar echt een onder zoek heeft gehad. Alles is daar gecontroleerd wel door bijna afgestudeerde leerlingen maar dat is een echt onderzoek geweest. Uit eindelijk heeft ook de specialist van de Vet UU (dierenkliniek van Utrecht) zijn oordeel gegeven.
Zijn oordeel was weer hoopgevend. Er zit een tumor op de mild maar dat wil nog niet zeggen dat het kwaadaardig is. Bij het bloed onder zoek van een half jaar terug is hem op gevallen dat er een eiwit waarde bij stond die afweek van normaal. Als het een dergelijk tumor zou zijn is die best te behandelen, mogelijk is hij met medicatie zelfs in een dag weg maar dan zit het lichaam vol afval stoffen en dat wordt dan een probleem. Bovendien zit hij los. Hij wil graag biopten nemen nog een echo laten maken en op nieuw bloed afnemen.
Het bloed gaf het zelfde resultaat en de biopten waren niet duidelijk zodat dat die nogmaals genomen moesten worden (totaal 4 keer).
Uit eindelijk is het resultaat geweest dat de boipten weer niet duidelijk waren.
Zijn advies is vervolgens dan de mild te laten verwijderen en uit eindelijk de pantaloog anatoom te laten belpalen wat het voor een tumor zou zijn. Zijn gevoel zei dat het meer de goede kant op zou kunnen gaan dan de verkeerde.
Afgelopen woensdag 21 juli is onze hond geopereerd door de chirurg van de vet in Utrecht. Dit zou een ingreep van ca 1 uur operatie tijd worden. Wij waren al vroeg in Utrecht en onze hond werd als eerste op genomen. We hadden besloten om er te blijven, je weet maar nooit. Zo rond 11 uur konden we reactie verwachten. Het werd 11 uur, kwart over 11 half 12, kwart voor 12 en uit eindelijk begin je toch ongerust te worden. We hebben toen na vraag bij de balie gegaan en daar werd direct Aktie op onder nomen. Een collega chirurg heeft gevraagd naar de vorderingen en heeft deze vervolgens aan ons gemeld.
Er is iets onverwachts bij gekomen maar alles is wel goed gegaan. Meer kom hij ons niet vertellen. Zo rond half een zou de chirurg bij ons komen en uitleg geven wat er allemaal heeft plaats gevonden.
Inderdaad werden we zo rond half 1 gebeld waar we waren want de chirurg zocht ons. WE zijn toen naar hem toegegaan en samen met de collega chirurgen ( DA’s in opleiding) hebben we een kamer gezocht en heeft hij ons uit gelegd dat de mild was verwijderd. Echter ging dit niet zo maar want aan de mild zit een soort buikvet. Dit heeft hij ook willen verwijderen voor het geval daar nog problemen mee zouden komen. Dit buik vet is een soort vlies achtig iets en dat kon niet eenvoudig weg gehaald worden. Hiervoor moest het vet van de maag worden gehaald en ook van de alvleesklier. Dat heeft betekend dat de maag open gemaakt moest worden om het van de maag te halen en er moest een stukje van de alvleesklier gehaald worden. Dit laatste moest met een speciaal mes wat eigenlijk ( gelukkig voor ons) alleen maar in de universiteit kliniek aanwezig is. Ook heeft de chirurg het stukje van de lever gehaald dat op de echo te zien was als anders dan normaal verder heeft hij nog een lymfklier “knoop”verwijderd. Dit heeft dus betekend dat het een gecompliceerde operatie is geworden vooral om dat dit niet veel voorkomt. De chirurg heeft aangegeven dat hij ook overleg heeft gehad met een oudere collega. Samen hebben ze de gecompliceerde ingreep uit gevoerd. Over de operatie is hij zeer tevreden. De mild en de stukjes van de lever en de lymfklier zijn naar de pantaloog anatoom gestuurd en die zoekt uit wat voor tumor het is. Onze hond blijft door deze operatie even langer op de intensive care van de dieren kliniek. Volgens de nieuwe planning zouden we haar zaterdag weer op kunnen halen als alles goed gaat.
We krijgen een telefoon nummer mee waar we navraag kunnen doen hoe het met onze hond is gegaan. Dit doen we dan ook zodra het eerste moment zich daar voor leent (donderdag middag dus).
We krijgen van de verzorging te horen dat het heel goed gaat en dat ze naar buiten is geweest en dat ze heeft gegeten. Mogelijk dat ze eerder naar huis mag dan de planning was. De volgende dag worden we om ca half een gebeld dat we onze hond mogen ophalen wat ze doet het heel goed en daar om mag ze naar huis.
W hebben haar op gehaald en een aantal regels mee gekregen waar we op moeten letten. Tevens moeten we haar de eerste twee weken niet te veel laten doen de wonden moeten wel de kans krijgen te herstellen. Thuis zien we dat ze elke dag weer beter wordt. Ze wil ook steeds weer meer doen. Wel moet ze nog een aantal medicijnen slikken waaronder antibiotica en tramadol. Nu weet ik zelf dat je daar als mens al goed op kunt slapen en dat doet ze dan ook veel.
Tot zover dan eerst maar de update over onze belevenissen.

ik vind het geweldig , en jullie hebben een goede beslissing genomen, nu hopen dat alles goed komt met haar. en hopen dat alles weggenomen is wat haar schade kan berokkenen, en zeker nog heel wat jaartjes bij jullie kan vertoeven.

hou ons maar op de hoogte, en veel beterschap voor dr.

Ik heb dit verhaal met spanning zitten lezen...jeetje zeg, wat een goede beslissing om toch door te zetten, veel mensen hadden de hoop al opgegeven denk ik.

En wat fijn dat die dokters zo kundig en positief zijn.

Een dikke knuffel voor je hondje en dat je nog maar lang van haar mag genieten.

ik vind het ook super van jullie dat je toch de juiste beslissing genomen hebt, en verder gehandeld hebt, nu hoop ik dat alles goed komt en dat ze nog zeker een aantal jaren in jullie midden mag vertoeven.
Ben blij voor je en spoedig herstel en hopend op een gunstige uitslag.