zoals haast iedereen weet is ziggy afgelopen donderdag overreden. Zelf heb ik het een goed plekje kunnen geven en ik weet ook dat ze nooit meer bij me weg gaat. Ze zal altijd bij me blijven, zij is mijn beschermengel. Maar mijn moeder kropt het op en houdt het allemaal bij zich zelf. Dus zij heeft er veel meer moeite mee, ze is al niet zo'n prater, maar ze verteld ook haast niks tegen haar. Ik wil haar helpen, dus straks gaat ze een berichtje (hopen dat ze meewerkt) in word schrijven. En dat ga ik dan hier plaatsen, dat weet ze. Maar ze is nogal eigenwijs. Dan ontvangt zij ook allemaal van die lieve beirchten van jullie en hopelijk dat ze er dan iets makkelijker overheen komt.
Hoop dat jullie dit niet erg vinden, want ik vind het zo sneu voor mijn moeder dat ze er zoveel problemen mee heeft. Het zit haar echt dwars , ze gedraagt zich heel anders. En ik weet dat het bij iedereen verschillend is hoe snel ze het verwerken, maar misschien helpt het



3 doggies


















