Dringende vraag !!!

Hoi,

ik heb een Jack Russeltje van ongeveer 15 jaar oud.
Nu vrees ik dat we binnenkort een hartverscheurende beslissing zullen moeten nemen ...
Enkele maanden terug had de dierenarts al gezegd dat we ons best begonnen voor te bereiden op het afscheid nemen ...
Ons hondje heeft namelijk een ontsteking gehad aan zijn staartje en is toen opereert geweest ...
De dierenarts had toen gezegd dat de kans groot was dat het zou terug komen en dat nog een operatie er niet meer in zit door de leeftijd van ons hondje ...
Nu is de ontsteking idd terug ...
We geven nu siroop en hadden de indruk dat hij minder last heeft ... Likt niet veel meer aan zijn staartje ...
Maar !
Sinds gisteren merken we nu wel dat hij soms staat te rillen ... Hoe meer ik hem observeer hoe meer ik denk dat hij echt oud word ...
Dan denk ik dat het misschien idd tijd is om waardig afscheid te nemen van ons hondje ... Maar als ik daar aan denk komen de tranen natuurlijk meteen in mijn ogen ! Ik ben zo bang de verkeerde beslissing te nemen !
Hoe kun je zeker weten of je hondje pijn heeft ? Zijn er duidelijke signalen ???

Ik heb in 14 jaar nu 5 berner sennens af moeten geven met héél veel pijn in mijn hart...de laatste was 3 juli één jaar geleden...ze had een knobbel in haar nek en dat bleek lymfeklierkanker en de dierenarts zei: "Nic je kunt twee dingen doen : 1.) Je ondergaat chemotherapie, dat is uitstel voor jezelf... of 2.) Je laat haar euthanaseren wat veel pijn doet, maar Kinthala uit een onmogelijk lijden verlost anders heb je haar nog een week of twee en wordt ze steeds zieker...

Ja wat hebben wij gedaan voor het laatste gekozen...de keuze komt altijd een keer, ik zeg altijd:"Je haalt een hoop vreugde in huis maar ook een hoop verdriet..."Maar als je merkt dat het beestje pijn lijdt...dan is het toch onwijs mooi dat wij de beslissing mogen nemen :"Tot hier en niet verder..."Mensen zouden dit vaak wensen...


Nou kun je nog waardig afscheid van hem nemen en dadelijk vind je hem misschien een keer dood... dat is ook niet wat je wilt of wel? Ga je er op voor bereiden en ik wens jullie alle sterkte van de wereld toe!!!

Liefs, Nicole

Moeilijke keuze he.Dat is helaas een beslissing die je zelf moet nemen.Zet alles rustig op een rijtje.Heeft je beestje pijn,wat zegt de ndierenarts.Zo kun je nog even rustig afscheid nemen van je hondje.Je voelt het zelf wel aan als hetniet meer kan.Veel steun bij je beslissing.

Bedankt voor je reactie ...

Het laatste wat ik wil is idd dat mijn beestje pijn heeft ...
En het is idd zoals je zegt : Ze brengen mooie tijden maar plots komt een tijd van veel verdriet !

Het moeilijkste is dat het het ene moment lijkt alsof hij last heeft en 2 minuten later loopt hij weer zo vrolijk rond ...

Nu ook ... Hij loopt nu al de hele tijd buiten alsof er niets aan de hand is en op zo'n moment ben ik dan echt bang dat ik een verkeerde beslissing zal nemen ...
Dan ben ik bang dat mijn hondje het aanvoelt het moment dat de dierenarts langs komt en dan denkt 'waarom moet dit nou ?'

Ppppffff ... Is echt zo lastig ...

Sumptomen van pijn kunnen heel subtiel zijn, dingt hangt mede samen met de aard van de hond.

De een piept sneller dan de ander en sommigen piepen nooit van pijn.

mogelijke symptomen (meerdere mogelijkheden):

-janken van pijn
-veel hijgaanvallen (kan ook op iets anders duiden)
-trillen (kan ook op iets anders duiden)
-likken op de bewuste plek (kan ook jeuk of irritatie zijn)
-glans verdwijnt uit de ogen, doffe uitstraling (kan ook andere redenen hebben)
-houding/beweging aanpassen aan pijn
-meer naar je toe trekken met vragende/smekende houding (anders dan aandacht vragen)
-depri indruk maken (kan ook andere oorzaak hebben)

Dit schiet zo even door mijn hoofd

excuus voor de typefouten

Wat verdrietig.

Denk dat wij met z'n allen als hondenliefhebbers niet willen dat onze hond pijn lijdt...
Hoe lang wij ze ook bij ons willen hebben, er komt een dag dat wij de beslissing moeten maken dat het niet meer gaat óf de beslissing moeten maken hem een (verdere) lijdensweg te besparen.

Jij kent je hond het beste en ik denk als je naar je gevoel luistert je eigenlijk diep in je hart het al weet wat wat je moet doen...

Heel veel sterkte !

Ik herken mezelf zo duidelijk in je verhaal!!!! Vier jaar geleden stond ik voor dezelfde keus. Ons hondje bleek een broodfokkershondje te zijn (in 1994 toen we hem kregen, was hierover nog niet zo heel veel bekendheid). Laska heeft veel kwalen gehad en iedere keer liet ik hem weer helpen en knapte hij weer op. Ik wist dat er een einde aan zou komen en volgens de dierenarts was ik al erg ver gegaan. Tot op een dag ik eens goed naar hem keek, lopen kon hij heel moeilijk. Ik ben hem gaan observeren die dag en wist dat dit niet langer meer mocht, ook al gaf hij geen pijn aan. Ik mocht hem niet meer zo verder laten leven en heb toen samen met mijn man besloten dat we hem een dierwaardig einde moesten geven. En dus heeft de DA hem eerst in slaap gebracht en voordat hij hét spuitje kreeg was hij al overleden. Zijn lichaampje was er aan toe, hij was op.

Ik wens je heel veel sterkte in deze moeilijke tijd en hoop dat je op een dag sterk genoeg bent om de knoop door te hakken.

Liefs, Jacq

Ik ken het ook idd.
mijn hondje was 18 maar tot een bepaalde tijd ging het wel goed met r...
ze sliep wel veel maar verder at ze goed ze dronk goed en ging wel lekker snuffelen enzo..tot op een dag ik haar in haar mand zag liggen en ik d8..ze voelt zich helemaal niet meer lekker...je ziet het aan de oogjes idd een soort van smekende blik.
en ik voeldse het ook gewoon hoe verschrikkelijk het ook was. je voelt het wel in je onderbuik.

succes en sterkte hoor!! is zoo moeilijk zoiets!

Onze hond was 14 jaar en kreeg een infectie wat de da gewoon niet onder controle kreeg,de koorts kwa steeds terug..antibiotica sloeg niet meer aan.Toen lag ze alleen nog maar op de bank en liet de pijnstiller er gewoon steeds uitlopen kregen we er echt niet meer in en zij lag ook steeds te rillen van de hoge koorts.En toen ze ook nog steeds lag te kreunen hebben we de knoop door gehakt en hebben haar in laten slapen.En je wil niet weten hoe erg ik heb voor ik ging,tijdens en erna..maar moet zeggen dat ik daarna opgelucht was dat ik het had gedaan en wist dat het beessie geen pijn meer had.Maar het blijft een moeilijke keus.Misschien dat de da je hiermee kan helpen...Heel veel sterkte

Héél erg bedankt voor alle reacties !

Het is idd een héél moeilijke keuze die we zullen moeten maken ...
Mijn man stelt voor om nu even af te wachten of de siroop nog zal aanpakken en of het rillen weer over gaat ...
Hij zegt ook dat wanneer ons beestje binnen een 2-tal dagen nog steeds zo rilt we echt moeten doen wat voor hem het beste is !

Thx iedereen !

Heel veel sterkte, dit zijn moeilijke dagen voor jullie. Ik wens jullie kracht en wijsheid om de juiste keuze te maken.

ook ik herken veel hierin, alleen bij ons ging t sneller..
ik ging naar de DA omdat de medicijnen die ik de dag ervoor had gekregen voor zn nieren ineens zon grote impact hadden dat mn hondje erg ziek werd.
ik ging terug naar de DA omde nieren te laten spoelen..
daar aangekomen schrok de DA in welke staat ze was.
ik heb gevraagd wat spoelen zou helpen.. maar dat zou een paar dagen verlichting geven meer nie..
dus heb ik hem ter plekke in laten slapen..
mijn maatje mocht niet lijden.
Dus zonder dat ie verder eigenlijk ziek is geweest heb ik besloten hem te laten gaan..
hij was ziek en ik wilde alle ellende voor zijn..
dit was t begin van t einde geweest en ik mocht mijn diertje dat besparen.

thuis aangekomen heb ik heel erg getwijfeld of t wel de juiste belsissing was en nu wanneer ik t typ krijg ik t weer heel moeilijk..
pijn blijft t doen.
maar ik heb er vrede mee omdat mijn hondje niet verder heeft hoeven lijden.
zoals hierboven gezegd, wij mensen zouden soms willen dat een ander die keus voor ons zou kunnen / mogen maken.
wij zijn bevoorrecht om onze dieren vriendjes een waardig einde te mogen geven na een mooi honden leven te hebben gehad..

heel erg veel sterkte!!

groet marieke