Wij hebben een jonge hond in huis gehaald terwijl we een oudere kat hadden. In vorig topic heb ik haar als leeftijd 9 jaar meegegeven, maar na nog eens grondig na te denken moet ik toegevend dat ze reeds 11 jaar is.
Onze kat was geen honden gewend en de eerste week heeft ze zich uitgehongerd. Ik ben naar haar op zoek gegaan en heb haar uiteindelijk totaal uitgemergeld teruggevonden en onmiddellijk in huis gehaald (ze is een buiten-kat). Ik heb haar in een reismand gestoken in dezelfde ruimte als de hond. (In eerste instantie heb ik ze volgens de boekjes trachten te laten wennen, hond aan leiband, kat los, maar die was zo beledigd en koppig dat we zo'n 'monster' in huis hadden gehaald...) In die mand hebben we haar verplicht gevoerd en dat hebben we volgehouden tot ze weer op gewicht was. Dan kat terug losgelaten, kwam sindsdien haar eten opeisen.
Nu, vijf maanden verder, geeft de kat de hond 'per ongeluk' kopjes. We mogen vooral niet laten zien dat wij haar hebben gezien want dan vlucht ze terug de hoogte in, maar eigenlijk heeft ze nu dus meer een imago probleem dan iets anders. Ze weet dat het 'monster' naar ons luistert en dat wij het kunnen terugroepen als het te ver gaat, maar eigenlijk heeft ze het geaccepteerd en komen die twee nu best overeen zolang wij ons er niet mee bemoeien. Dat wil niet zeggen dat je ze gewoon hun gang moet laten gaan, in tegendeel. Hou een oogje in het zeil, roep de hond terug als die te druk is, bescherm de persoonlijke ruimte van je kat. Maar, op een bepaald moment moet je na zorgvuldig opbouwen, wel een stapje achteruit kunnen zetten.
Onze kat was een hondenhater, maar is stilaan aan het bijdraaien, het voordeel dat de hond andere katten wegjaagt zal haar niet zijn ontgaan. Ik zit te wachten dat ze samen slapen, en dat komt nog wel, ik heb geduld.