kapot van verdriet!

hey,
dank je wel voor jullie reactie's!
soms heb ik wel eens dagen dat ik alles beu ben maar dan kijk ik naar de foto van skipke en ergens vind ik nog een lichtpuntje hij zou het zeker ook niet graag gehad hebben dat ik me liet gaan! skipke zag me zo graag gelukkig en als ik dat was was hij dat ook en daaruit haal ik moed om verder te gaan! maar tis gwn door die reactie dat ik van streek ben..
veel liefs! Anne-Laure

Lieve schat. Het is wel vaker zo dat mensen een soort van allergische reactie op verdriet geven. Dat heeft waarschijnlijk toch echt met onmacht te maken! Natuurlijk is kees het hier absoluut niet mee eens. Maar het is een onmachtige reactie om boos te worden of geiriteerd te raken van andermans verdriet of angst (vooral op angst reageren mensen wel met agressie). Je moet natuurlijk je tijd nemen voor je heftige verlies. Ik weet niet of je al eerder eens een overlijden hebt meegemaakt en weet hoe je zelf erop reageerd. Het kan veel tijd kosten. Ook vooral omdat je nu niet geniet van mooie dingen omdat je dat graag gedeeld had met je skipke. Dat maakt dat je diertje altijd bij je is en je een soort brok in je keeltje hebt. Je kán het verdriet niet uitzetten! Maar...je bent wel jezelf en je omgeving en ook skipke verplicht om der geen mantra van in je hoofd te maken. Stel nou dat je vriendinnetje zo verdrietig zou zijn! Dan wil jij ook alles doen om haar weer blij te maken! Om jezelf te helpen kun je een altaartje maken voor je diertje en beloof je jezelf dat je alleen lieve vrolijke dingen tegen em zegt zodat skipke in de hemel mee kan genieten en kwispelen. Dat helpt jou ook om weer vrolijk te zijn. Ik zou zeggen doe het voor skipke. Sterkte meis.

Kees bedoelt het waarschijnlijk wel goed, maar het zou bij mij toch ook totaal verkeerd overkomen hoor !

Ik ben gek op mijn hond en ook op de twee vorigen, geef ook toe dat ik ze heel dikwijls verkies boven veel mensen. Mensen kwetsen dikwijls en zijn niet altijd hoe ze zich voordoen. Menselijke emoties....stel met er soms vragen bij! Kees zijn reactie komt bij mij ook een beetje over als "het was maar een hond", neem een echte mensenvriend etc. Ik weet uit ondervinding dat mijn hond in ieder geval veel eerlijker en trouwer is dan veel mensen ! Dus dan verkies ik hem !
Maar toch heeft Kees gelijk dat je moet proberen om verder te gaan ! Zoek nieuwe vrienden maar dan "echte" vrienden die je kunnen steunen in je verdriet ! Of ga ergens helpen waar dieren zijn, dan kan je je gedachten verzetten en op die manier mensen vinden die op dezelfde golflengte zitten...dan kan je nieuwe dieren en mensenvrienden maken !

Elk verwerkt zijn verdriet op zijn manier ons Smurf was gisteren 27/04 één jaar dood aangezien ik al jaren ziek te bed lig en er niemand komt en we nergens kunnen gaan was ons Smurf 24/24 bij mij,ik heb de eerste maand dag was nacht gehuild verloor 27 kilo en mijn man zei,,schat ze was alles voor ons maar het leven gaat verder en opeens haalde hij mijn droom van achter zijn rug ons chihuahua'ken Turbo net 10 weken oud en 600gr zwaar,en ben nu ontzettend gelukkig met Turbo drie weken later kreeg mijn man zijn droom hondje kado van zijn zus een franse buldog Diezel ze zijn nu net één jaar geworden en ik ween nog af en toe voor Smurf ze word nog elke dag vernoemd haar foto's staan hier en ze zit voor altijd in ons hart,maar het leven gaat door hij slecht het leven soms ook is!Turbo en Diezel nemen veel verdriet weg en ja voor ons zijn ze alles ons leven onze rijkdom,maar het leven gaat verder en jij moet dat ook doen meisje hoe moeilijk je het soms hebt denk aan je hondje aan de goede herinneringen,sterkte en kop op.Liefs Rina & Alexander likje en pootje van Turbo en Diezel

Nee ik houd juist heel veel van honden en ook van mensen.
En ik houd er niet van als mensen andere hoe lief ook bedoeld andere in een emotionele staat houden die ze helemaal uit balans zouden brengen .
En gaan zeggen dat ze het begrijpen dat je zelfmoord wilt plegen omdat je zoveel van je hondje hield.
Dat vind ik erg om zo te kwijllen met iemand die daardoor nog meer in de veronderstelling is dat ze goed bezig is.
Lees goed.
Jij als mens gaat denken dat jouw hondje jou graag gelukkig zag en dat je nog graag zoveel had willen vertellen aan hem.
Meid dat kan hij helemaal niet begrijpen en denken.
Dat is net zoals lullen tegen een 1 jarig kind .
Als je nu al zo aan de grond zit hoe gaat het dan als je ouders dood gaan of ...........
Kom op zeg je hebt van dat hondje gehouden op jou manier en wees blij dat je hem gekend hebt.,
Houden van betekend ook loslaten.
En niet een hondje gebruiken waarin je alle menselijke emotie kan stoppen omdat je zelf te bang bent om te leven .
Ga je schamen .
Er zijn zat mensen die graag zouden leven maar die weten dat ze nog maar weinig tijd hebben en misschien morgen of volgende week dood gaan .
En jij met je leeftijd hebt de hele wereld aan je voeten liggen.
Je kunt nog vrienschappen aan gaan .
Mooie liefdes ontdekken en gebeurtenissen die je kunt gaan koesteren.
Ga even nadenken wat een geschenk dat is .
Foei ga je schamen .
En bedenk waarom jou ouders je op de wereld hebben gezet.

@Kees, ik (en iedereen denk ik) snap wat je bedoelt maar ik vermoed dat er meer aan de hand is hier, ze slikt tenslotte ook medicatie voor een depressie en dan zie je de wereld vaak net even wat anders. En hoewel ik echt geloof dat je het goed bedoeld kan ik me voorstellen dat jouw nuchterheid tegenover haar emotionele reactie op het hondje verkeerd aankomt

kees kijk echt maar eerst naar jezelf ze!
tis niet omdat mensen met psychische problemen 'zotten' zijn ze!
moesten m'n ouders dood gaan en die dag komt daar ben ik me van bewust ga ik evenveel wenen en verdriet hebben maar tis precies of ik van jou gwn de tijd niet mag hebben om te rouwen!
en waarom zou ik me eigenlijk moeten schamen??? ik mis m'n hondje heel erg hij is nog maar gestorven van 26 januari.. en ik weet zeker skipke was 'maar' een hond é maar hij gaf me liefde en vriendschap die niemand me kan geven! ( en zeker jij niet! ) ik probeer skipke los te laten en dat is heel hard maar dat heeft toch tijd nodig! maar kzal gewoon int vervolg al men verdriet opkroppen want anders zaag ik teveel en ben ik zielig.. ( zoals jij schrijft ) dusja..

Verlies van een hond/je heeft tijd nodig en als je al
niet lekker in je vel zit is het nog extra moeilijk

sterkte Anne-Laure,

liefs Macy

Dag Macy,

Ja dat is zeker niet makkelijk!
Bedankt voor je berichtje!

Liefs, Anne-Laure

Aan deze kant van de hemel is er een plek
die de Regenboog-Brug wordt genoemd.

Wanneer een dier sterft,
dat heel dierbaar is voor iemand hier,
dan gaat dit huisdier naar de Regenboog-Brug.
Daar zijn grasvelden en heuvels
voor al onze speciale vrienden,
zodat ze samen kunnen rennen en spelen.
Daar is een overvloed aan eten, water en zonneschijn
en onze vrienden hebben het warm en behaaglijk.

Alle dieren die ziek of oud waren
worden weer gezond en vitaal,
zij die gewond of verminkt waren
worden weer heel en sterk,
net zoals wij hen herinneren in onze dromen
van de dagen en tijden die voorbij zijn.

De dieren zijn blij en tevreden,
behalve voor een kleinigheid,
ze missen allemaal iemand die voor hen heel dierbaar is
en die achter moest blijven.


Allemaal rennen en spelen ze samen,
maar er komt een dag
wanneer er plotseling stopt en staart in de verte.
Zijn heldere ogen staan gespannen,
zijn enthousiast lichaam beeft.
Plotseling begint hij weg te rennen van de groep,
vliegend over het groene gras,
dragen zijn benen hem sneller en sneller.


Jij bent gezien
en als jij eindelijk je speciale vriend ontmoet,
omhels je elkaar in een vreugdevolle hereniging,
om nooit meer gescheiden te worden.
Gelukkige kusjes regenen op je gezicht,
je handen liefkozen zijn geliefde hoofd.
en jij kijk opnieuw in de vertrouwde ogen van je huisdier,
die al zolang uit je leven weg was maar nooit uit je hart.

Nou Kees, denk dat jij je eerder moet schamen. Wie ben jij om te zeggen om wie, hoe en hoe lang iemand rouwt? Het verliezen van een dier is een van de ergste emotionele trauma's, misschien nog wel meer dan het verliezen van een mens, omdat honden zo onverwaardelijk liefhebben (in tegenstelling tot mensen).

Anne-Laure, natuurlijk moet je niet bij de pakken neerzetten en proberen door te gaan met je leven. Te emotioneel verbonden zijn met wie dan ook, is nooit goed voor je. Ga werken aan je problemen - die dieper liggen dan het verliezen van je hond - en kom er straks weer sterker uit! Het verliezen van je maatje is superzwaar, dat hebben de meeste hier wel eens meegemaakt, maar het is ook goed om je hond te eren zoals hij was en herinneringen te koesteren van alle mooie momenten samen. Je hondje is niet alleen z'n dood, maar ook z'n leven. Eer hem door in het leven te staan zoals hij: vrolijk, liefdevol en genietend van de kleine dingen in het leven. Heel veel sterkte!!

Heel veel sterkte toegewenst met jullie verlies!

Saludos Rudi.

Ik snap best dat het heel erg is.
Maar hoe vaak heb je nu al zo'n topic geopend?
Je kunt jezelf ook in een depressie praten he..

Kop op en schouders eronder!

Ja ik snap het..
Weet je wat ik zal vanaf nu gewoon zwijgen dan heeft niemand nog last van mij en men vele topic's.. pff!

lieve anne-laure


tijd heelt alle wonden zeggen ze, maar hoelang die tijd zal duren is voor iedereen verschillend.
fijn, dat je ook hoopvol naar de toekomst kjkt en jij een
toekomst-droom hebt, namelijk als je op jezelf gaat wonen
een eigen hond.
in het NU heb je echter tijd nodig, tijd nodig om dit verlies te verwerken,
hierbij wens ik je nogmaals heel veel sterkte!!

Hallo Anne-Laure,

Als jij graag een topic wil openen omdat je even niet kan omgaan met je gemis van Sipke, dan moet je dat gewoon doen. Daar zijn we hier onder andere voor!
Ik denk dat jij, door het van je af te schrijven beter kan omgaan met het verlies dan mensen zoals Kees. Dus trek je van zijn kritiek nu maar niets aan.
Zelf helpt het mij wel goed om voor mijn overleden huisdieren ergens een boompje of struikje te planten. Dan leeft er iets voort en heb je een vast punt om aan hem te denken. De leegte wordt er (althans voor mij) iets minder door!
Heel veel sterkte!

Anne Laura ik wil je heel veel sterkte wensen en hoop dat de pijn in de loop van de tijd wat minder wordt zoiets moet minder worden dat kan niet direct. Misschien kan je elke dag een lichtpuntje zoeken iets leuks doen en dan na een tijdje weer iets meer en zo verder . Ik begrijp je een jong meisje bent . Mijn man is zwaar invalide zijn therapeute heb een hondje voor haar dochter gekocht een chihuahua . Ze maakte veel mee qua gezondheid het hondje is werkelijk haar overleving en ze gaat langzaam vooruit niet zozeer lichamelijk maar ze is net een bloemetje die ik heb zien opfleuren .
De ogen de uitstraling van jou hondje zeggen mij genoeg ik smelt ook als ik in die oogjes kijk en heb er 9 stuks van de week was er 1 zoek geschrokken door een grote hond in het bos veel mensen hielpen maar ik was toen ze er eindelijk was de rest van de dag van de kaart .
En dan heb ik haar nog ben haar een half uurtje kwijt geweest .De liefde van al die mensen deed zoveel goed tel nrs noteren etc .
Wees blij je de dochter van kees niet bent en leg het naast je neer .
Vroeger was er een oud liedje van Hein .
Mijn trouwe hond hij was mijn grootste vriend de manier waarop hij zong bezorgde mij toen al een zwaar gevoel ik was altijd met dat liedje begaan .
Tot slot dan het is heel normaal om zo iets moois en dierbaars te rouwen als je een kadootje koopt doe het dan 1x misschien als echt afscheid en gun jezelf de tijd maar werk elke dag een beetje aan je herstel . Veel liefs Tineke

Anne-Laure,
Je mag zoveel topics hier openen als je dat wilt. Als wij jou hier op het forum kunnen helpen dan heel graag. Ik snap aan de ene kant wel dat Kees jou wil laten zien dat het leven verder gaat en er nog zoveel om voor te leven is. Maar aan de andere kant vind ik dat Kees het absoluut niet goed verwoord heeft. Jij ervaart jou verdriet op jou manier. En er is helemaal niemand die jou hier over hoeft aan te vallen. Jij mist Skip verschrikkelijk en dat is aan jou. Daar hebben wij geen oordeel over te geven. En blijf absoluut niet weg, omdat Sanne vraagt hoeveel topics je hier al over geopend hebt. Al open je er 100, wie mee wil lezen en leven doet dit, wie dit niet wil gaat naar het forum 'gezellig praten of opvoeding' of weet-ik-wat en blijft hier op dit forum weg!!! Meid, laat je niet van de wijs brengen. Het is jou goed recht hier te zijn!!!
Dikke kus van mij.
Jacq

Jullie zouden je eigen ook moeten schamen om dit meisje in deze staat te houden.
Wat zometeen als het kind gekke dingen gaat doen.??
Luister meisje je mag verdriet tonen maar nu ben je teveel met de dood van je hond bezig en dat is niet goed.
Je zakt er in weg .
Maar je mag nooit aan zelfmoord gaan denken .
Maar dan ook nooit ,want een mensen leven is heel veel waard, ook het jouwe..
Bedenk wat een verdriet je de mensen om je heen zou aan doen.
Als de dood van je hondje je zo uit balans brengd dat je dat soort dingen gaat zeggen en schrijven dan is er iets uit balans in je hoofd.
Waardoor je even geen grip op jezelf krijgt.
Ga met je ouders praten of met mensen waarvan je houd over je angsten en verdriet /alleen op de wereld voelen en wensen om dood te willen .
En met je huisarts.
Treuren/rauwen en verdriet tonen en voelen is goed ,maar niet als daar doodswensen bij komen .
Dus ga AUB hulp zoeken ipv van hier met mensen die je op de 1 of andere manier nog verder in dat zwarte gat trekken.
Verdriet is mooi en goed ,maar niet als het zo tegen je gaat werken .
Please ga je hulp zoeken.??
Je hoeft mij niet aardig te vinden maar wil je AUB met je ouders en huisarts gaan praten.
Gewoon puur voor jezelf omdat niemand met doodwensen mag rondlopen.
.

en kees blijf door gaan..wie zegt dat ze zelfmoord gaat doen! iedereen verwerkt het op zijn of haar eigen manier, en laat haar het op haar eigen manier doen,
hou op kees met haar zo naar beneden te trappen!
als je niets normaals en zinnigs te vertellen hebt. houd dan gewoon je mond en laat haar met rust!

ik heb inmiddels een klacht over kees zn berichten bij het moderatorteam neer gelegd!
ik vind kees schandalig reageerd op iemand zn verdriet en vreselijk dingen neer zet! zo help je iemand niet! laat haar met rust, mensen zo als jij maken het alleen maar erger!

Anne -Laure heel veel sterkte met het verlies van je liefste vriendje Skipke ,hopelijk gaat het snel weer wat beter met jou.
veel groetjes van ons

Ik vindt het heel erg voor je dat je maatje er niet meer is.


Maar ik vindt dat Kees gelijk heeft

lieve meid

jij bent welkom om zo veel topics te openen als dat jij wil... als dit jou helpt bij je verwerkings proces...

maar ergens kan ik mij wel vinden bij de reactie van kees.. ja de manier waarop hij het zecht is ronduit bot en lomp maar ergens heeft hij wel gelijk..

meis ik weet wat je hondje voor jou betekende en de reden dat hij jou maatje voor het leven was...
maar het word nu tijd dat je de dingetjes wat positiever in gaat zien... ja skipke zou altijd een plekje in jou hart houden en dat mag ook... maar lieve meid als jij constandt met je hoofd naar bendeden blijft lopen sta je ook niet open voor nieuwe dingen die op je pad komen... ik heb jou in een eerder pbtje uit gelegd dat ik snap wat je door maakt en dat ik in de zelfde positie hebt gezeten...

op een gegeven moment heb ik mijzelf gedwongen om uit de put te komen want mijn hondje had er geen baat bij dat ik er bij liep als een rouwende zombie... en ik heb er zoveel voor terug gekregen... hele lieve vrienden en een prachtig leven... meid ik weet heel zeker dat als jij je er voor open stelt dat jou dit ook staat te wachten..... en dan zal skipke van boven super trots op jou toe kijken...

heel veel succes en we denken aan je

liefs nienke

gecondoleerd met het verlies van je hondje...

maar ook ik vind dat kees gelijk heeft.. Hoe moet het gaan als je een familie lid verliest? je vader , je moeder?

verdriet hebben is normaal, maar zo verdrietig dat je een depressie krijgt ervan ?? nee, niet doen , lekker naar buiten, geniet van de zon, geniet dat je nog naar buiten kan gaan, zoveel mensen kunnen dat niet, bekijk alles positief, ook al zit je met verdriet er zijn zoveel leuke dingen in het leven, misschien ook weer in de toekomst een andere nieuwe pup-hond??

borst vooruit en gaan met die banaan, geniet van de LEUKE herinneringen van je hondje!!

Hoi Anne-Laure
Ieder mens verwerkt het verlies van zijn of haar dier op zijn eigen manier.
En dat het pijn doet als je dier sterft dat ben ik helemaal met je eens,je voelt een gemis en dat is logisch.
Ik kan me voorstellen dat het verhaal van Kees hard overkomt maar wat ik vooral uit zijn reactie op pik is dat hij het goed bedoelt naar jou toe.

Soms zeggen mensen harde dingen om je even wakker te schudden,zo van heej waar ben ik eigenlijk mee bezig.
Begrijp je?
Er zijn zoveel mooie dingen nog om je heen maar omdat je nu zo verdrietig bent zie je dat niet.
Dat komt wel weer hoor,geef jezelf de tijd maar probeer niet te zwelgen in je pijn en verdriet. Want dan kom je in een neerwaartse spiraal.

Ik sluit me aan bij Kees,praat er met iemand over,dat je het zwaar vind om het verlies van je hond te verwerken. Desnoods bij je huisarts.

Ik wens je echt alle goeds toe en ik hoop dat je het straks een plekje kan geven. Skipke zou vast niet willen dat je zo verdrietig blijft.

Lieve groet,
Vera

Heel veel sterkte gewenst de komende tijd .
Lieve groetjes Anita.

Anne Laure je hebt het goed gevoeld toen je naar Sipkes foto keek: hij zou niets liever gewild hebben dan dat het jou goed gaat.

Ik ga nu even cru zijn.

Anne-Laure heeft problemen, niet het feit dat haar hondje is overleden, maar andere problemen. Ik denk dat er inderdaad dingen in haar in onbalans zijn.
Het fijne weten wij daar niet van en dat hoeft ook niet. Anne-Laure heeft eerder eens geschreven dat ze woonbegeleiding krijgt en dit geeft al aan dat er hulpverlening is. Ook heeft ze aangegeven dat ze geen vrienden heeft.
Hoe en wat is nogmaals helemaal niet van wezelijk belang voor ons om perse te weten.

Maar ik denk dat velen hier dit opgepikt hebben en daarin een luisterend oor proberen te hebben voor haar. Dat is wat wij kunne betekenen.

Kees ga je doodschamen, om op deze groffe wijze iemand aan te spreken die emotioneel anders in elkaar zit dan jij.
Niet iedereen heeft het vermogen om maar vrienden bij de vleet te maken en te houden en hier hulp van te krijgen in nood. Voor veel mensen is een dier, een hond een bestaansreden, gewoonweg omdat de rest van de wereld, de mensen om wat voor reden dan ook te bedreigend of onbereikbaar zijn.

Ja Anne-Laure heeft denk ik hulp nodig om hiermee om te leren gaan. Voor haar is dit zo ingrijpend dat het haar alle grip even doet verliezen. Voor iedereen is een dier verliezen ingrijpend, maar hoe hiermee om te gaan en weer bovenop te komen is voor de een vele malen moeizamer dan voor de andere.

Mee in de put praten heeft niemand wat aan, maar op deze groffe en onbeschofte wijze iemand aanspreken vind ik vele malen erger.

@Petra, ik snap wat je bedoelt maar ik denk gewoon dat dit forum daar niet de plek voor is, wij zijn geen psychologen dus kunnen niet haar hulpverlening zijn. Het enige wat wij kunnen doen is reageren zoals wij denken dat goed is, en dat doet Kees (en vele anderen) we hebben het goed voor met Anne en het is een hele trieste situatie maar overal is een plaats en tijd voor en dit is niet de juiste plaats voor haar problemen denk ik, ze zal hier altijd reacties als die van Kees blijven krijgen en dat kan ze niet aan, het lijkt me voor haar veel beter om des noods een rouwverwerkings forum te zoeken oid waar men haar wel verder kan en wil helpen...

Ik hou nu overgens op met hierover lezen en reageren, ik bedoel het goed maar als Anne wil blijven hangen in het verdriet kan ik daar van hieraf niks aan veranderen, ik wens je nogmaals sterkte en probeer elke dag 1 positief ding te zien!