Schoonvader overleden, de hond is niet te kalmeren

Hoi Hoi,
ten eerste natuurlijk gecondoleerd.

het verhaal komt me erg bekend voor.
mijn moeder en vrouw van "Eric" is 2 jaar geleden overleden. onze hond mike zat dagen naast haar op de stoel wist precies dat het ging gebeuren. na het overlijden was hij ook van streek. en ging ook opzoek. we hebben hem gewoon extra veel aandacht geschonken. veel gewandeld, en is allemaal goed gekomen..

groetjes bulldog

Sterkte allereerst !!
Oscar woont in mijn gezin, maar ging iedere vrijdag mee naar mijn ouders. MIjn vader was ( OOK ) dol op Oscar en had altijd een schoteltje met wat koekjes voor Oscar naast de schaal met onze koeken. Bij het waken lag Oscar vast onder de kist, gewoon de hele dag als we er waren. Toen mijn vader uit huis gedragen werd, stond ik tegenover de buitendeur met Oscar. Oscar ziet de kist en begint vreselijk hard te janken en te trekken. Iedereen keek op.
Oscar was zijn beste vriend verloren. Dus natuurlijk begrijp ik jullie verdriet ook.

Nog even een kleine reactie er achter aan. Wij hebben Oscar een paar keer opgetilt om in de kist te kijken en te ruiken ( ja misschien een beetje vreemd maar wij vonden dat we oscar mee moesten laten rouwen ) Oscar is ook mee naar de begrafenis geweest ( ook in de kerk ). En nu nog steeds trekt Oscar of blijft midden op straat liggen als hij iemand met een rollator aan ziet komen. Pas als hij ruikt dat ze het niet zijn, loopt hij verder. ( beide mijn ouders zijn inmiddels overleden in 2j ) . Nogmaals sterkte !!

Ik wens jullie héél véél sterkte toe
Weet uit ervaring, dat dieren er veel moeite mee hebben, als ze hun baasje verliezen.
Ik heb veel gepraat met de kater van mijn moeder,
bij alles wat ik deed, legde ik hem uit, het HOE WAT en WAAROM, dieren begrijpen meer, dan we denken

Liefs Thea

Als ik doodga, zou ik graag willen dat mijn hondje met mij meegaat, klinkt egoistisch, maar is zeker niet zo bedoeld. Ik wil namelijk niet dat ze in verkeerde handen valt en een rotleven krijgt of verdrietig is omdat ik er niet meer ben.
Wij zijn altijd samen en moet er niet aan denken als ze alleen achter zou blijven, ik heb nog geen plannen om te gaan, maar niemand weet wanneer dat moment aanbreekt.
Ik kan alleen nergens info vinden of dit mogelijk is, het zou me heel veel rust geven als ik weet dat het kan. Wel weet ik als mijn hond voor mij overlijdt, dat wanneer ik overlijdt de as van mijn hondje bij mij in de kist mag.
Maar het gaat mij erom als ik eerder ga, dat mijn schatje niet achterblijft en mogelijk bij minder liefhebbende mensen terechtkomt dan wat ze nu gewend is.

Waarom zou jij de enige zijn die goed is voor een hond..?
Een hond leeft in het nu..!

Na een paar dagen gewenning zal de hond niet meer aan jou denken, zo'n herinnering heeft een hond niet...

De vaste gewoonten is wat hij zal missen de eerste tijd maar dat is met een weekje over..
Gaat zijn leven weer gewoon verder..

Dan is zijn leven zoals hij/zij het dan heeft...
Nogmaals; een hond leeft in het nu...

Gelukkig zal er geen dierenarts zijn die een gezonde jonge hond zal inslapen...

Zoek van te voren een familielid uit, goede buren of vrienden die de taak op zich willen nemen het hondje te verzorgen ..
Dat is altijd al een optie als iemand dieren heeft..
Iemand die naast wat geld speciaal voor het dier of dieren, een tegemoetkoming krijgt als hij/zij beloofd heeft de taak op zich te nemen..
Dat kan je zelfs bij een notaris laten vast leggen..

Als ik doodga, zou ik graag willen dat mijn hondje met mij meegaat, klinkt egoistisch, maar is zeker niet zo bedoeld.

Stel dat jij morgen verongelukt (lees stel!!!)dan zou jou gezonde en misschien wel jonge hond(je) óók moeten sterven om met jou mee te kunnen gaan?!?! En dat noem jij niet egoïstisch??? Ik vind het superegoïstisch om een gezond dier te doden, omdat zijn/haar baasje is overleden.

Als ik doodga, zou ik graag willen dat mijn hondje met mij meegaat, klinkt egoistisch, maar is zeker niet zo bedoeld

Het klinkt niet alleen egoïstisch maar het is egoïstich!
Jee, als jou hond vandaag of morgen doodgaat, ga jij dan met je hond mee???
Ik mag de vergelijking misschien niet maken maar...Dat doe je met je kinderen toch ook niet!! Die zouden het veel moeilijker hebben dan je hond, die went snel aan een nieuwe, liefdevolle baas.

gecondoleerd met het verlies van je schoonvader.en heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.

en wat ik zal doen is de hond gewoon een keer mee nemen.om toch afscheid te nemen van zijn baasje.zo kan die ruiken dat die is overleden.verder moet je het de tijd geven.gelukkig eet die weer wat en dat is al een stuk beter.

Allereerst gecondoleerd met dat verschrikkelijke verlies.
Het is heel normaal dat de hond zijn baasje gaat zoeken. Zeker een zo vertrouwde persoon als je schoonvader was voor de hond.
Mijn persoonlijk advies is dat een hond ook afscheid moet kunnen nemen van een vertrouwde persoon of dier wat zo bij hem in de nabijheid was. dat lees ik uit je berichtje.
Bij beesten is het ook vaak zo dat als wanneer ze deze persoon nog eens hebben gezien-gevoeld-geroken. dat het daarna goed is en dat het gedrag verdwijnt.
(weet natuurlijk niet of deze omstandigheid en mogelijkheid er is.)
Ik wens jullie heel veel sterkte toe in deze moeilijke periode.


Peter

Peter dit was een topic van twee jaar geleden..

gecondoleerd met dit grote verlies

NOA lees eens, dit is een topic van twee jaar terug..

Innige deelneming met het verlies van jou schoonvader
Ik hoop dat met Ed alles in orde zal komen