lupus erythematosus

Hoi allemaal,

Ik ben Karin, eigenaar van een Berner Sennen van nog geen 5 jaar oud, Leiko.
Wij zijn ook bij toeval bij Anubis uitgekomen. Na heel veel onderzoeken bleek dat hij OF een hersentumor heeft, OF inderdaad ook Lupus. Net zoals zovelen hier nog nooit van de ziekte gehoord (kwist zelfs niet eens dat een hond griep kon hebben, lol).
Hij is sinds dinsdag aan de medicatie tegen Lupus, en het gaat heel goed. Moeten zijn temperatuur goed in de gaten houden, want krijgt hij weer koorts, dan kan het alsnog een tumor zijn. Zijn hele spannende momenten.
Ik hoop nog steeds dat het geen van de beide ziektes is, maar ja.
Zijn jullie trouwens ook verzekerd? Wij gelukkig wel, anders hadden we die dure onderzoeken nooit en te nimmer kunnen betalen.

Tom, heeft Chico veel ups en downs? Of valt het wel mee?
Ik vind het zooo ontzettend zielig als ze pijn hebben, want zelf snappen ze er niets van. En hoeveel verschillende medicatie heeft hij? Leiko op dit moment 4!!!

Groetjes Karin.

hallo allemaal
ik heb zins maandag een vrezelijke week
maandag had mijn hond chester bloed bij zijn urine dierenarts dag aan een blaasontsteking
dus antibiaotika kuur gehad maar dinsdag ochtent troffen we chester alleen maar met bloed aan in de gang over die ene nacht gelijk weer dierenarts gebeld en moet gelijk weer komen en moest hem daar achter laten daar ging hij bloed test doen en bleken zijn nieren tewezen
dus hij moest naar een dierenziekenhuis in amsterdam en daar hebben ze een echo gemaakt en daar ook nog bloed testen en geprobeert urine van hem tekrijg door hem aan het invus te hebben gelegen en hij was echt helemaal niet zich zelf savonds gingen we nog even bij hem langs hij wilde niet reagerde niet op ons en woendsdag ochtend belde de dierenziekenhuis dat ze hadden gevonden dat hij sle heeft maar het ging al zo slecht met hem omdat die ziekte zijn nieren hadden aangetast
wij hebben door deze ziekte zonder ooit wat door tehebben gehad aan onze liefe viervoeter
in 48 uur tijd onze vier voeter in moeten laten slapen omdat hij al te ver hen was in een keer het wekend was hij nog helemaal zich zelf vrolijk en blij en wilde alles nog na dat maandag het nootlot toe sloeg en nu is hij er niet meer 48 uur later
ik moest even mijn verhaal kwijt aan mensen die er ook vanaf weten

groetjes tamara

Tamara, wat een drama zeg.
Hoeveel jaar was hij/zij en wat voor een ras.
SLE is een vreselijke ziekte.
Ik wens jou heel veel sterkte met het verlies van Chester.

hij was 5 jaar ouder is hij niet gewoorden
het was een husky
het is echt een vreselijke ziekte vooral omdat wij nooit wat gemert hadden aan chester

Hallo,

Ik ben werkzaam als paraveterinair (dierenartsassistente). Bij ons op de praktijk hebben we een Duitse herder met Lupus. Deze is onlangs aangereden en heeft zijn voorpoot gebroken. Dat hij Lupus heeft, heeft veel invloed op de genezing van zijn poot. We hebben geprobeerd het te zetten (zonder plaat of pennen aangezien het net boven het polsgewricht is gebroken en dusn iet met platen of pennen te zetten is). Nu bleek dus dat zijn poot (met name bij z'n tenen) enorm is gaan zwellen en begon te 'zweten' (dat is serum wat niet terug kan naar de lymfeknopen, door de zwelling). Zijn gezonde poot paste wel 2 a 3 keer in de gezwollen poot. Dit blijkt dus te komen door Lupus.

Doordat hij Lupus heeft verdraagd hij niks om zijn poot. Omdat Lupus nog niet echt heel erg bekend is weten ook niet alle dierenartsen waar het wat voor effect op heeft. Nu hebben wij na 3 keer opnieuw gegipst/verbonden te hebben alles eraf gelaten. We hebben de eigenaren een spalk mee gegeven en hun hebben thuis op 3 plekken klitteband eraan vast gemaakt. Dit kunnen ze zo los en zo vast doen als het gaat. Zijn poot is nu (in nog geen 24 uur) de helft minder dik. Nu moeten de eigenaren ervoor zorgen dat de hond zich niet te druk maakt en in een kleine ruimte verblijft omdat de breuk nu niet stabiel is. Wij hopen dat de breuk op deze manier geneest. Dit ook omdat het anders opereren wordt (wat een risico is ivm Lupus) en anders staat de eigenaar voor de keus van euthanasie.


Door dat wij deze hond op de praktijk hebben was ik nieuwsgierig naar de ziekte Lupus. Aan jullie forum berichten heb ik veel gehad! Ondanks dat het een verschrikkelijke ziekte is.

Tip..

Met klassieke homeopathie kan zo ontzetten veel..
Ik zou je van harte willen aanraden nooit een dier te laten inslapen zonder een klassiek veterinair te raadplegen..

Ik heb wel verlamde honden -opgegeven door de dierenartsen - weer zien rennen..
Natuurlijk reiken de bomen niet tot in de hemel maar het is ht proberen waard in elk geval in overleg te gaan OF er nog kansen zijn voor een klass.veterianir..

Wil je meer weten stuur mij dan een pb..

bij mijn hond waren zijn nieren helemaal op gevreten door die ziekte
en de dierenziekenhuis in amsterdam zij dat ze hier toch echt niets meer aan konden doen omdat je nieren nodig heb ze zij is het 1 nier had het nog gekunt wand dan neemt de andere niet het over
maar allebij zijn nieren waren al heel erg aangetast en zo ergstig dat het gewwoon niet meer vunsineerde dus er was hier echt niet meer aan tedoen
heb er hele grote verdriet van
maar voor onze hond is dit beter
wand dit kon echt niet meer veder

Dag allemaal,
sinds eind een paar maand ben ik op zoek aar informatie over Lupus SLE bij de hond.Eigenlijk een ziekte waarover er bitter weinig informatie over is.
Wij hebben of liever gezegd hadden een labrador teefje van 9,5 jaar oud.Begin maart hebben we haar moeder die 14 jaar oud was moeten doen inslapen, zij treurde maar we deden van alles om het naar haar zin te maken;eind augustus werd ze plotseling ziek, de veto dacht eerst aan de ziekte van Lyme, maar toen ze na drie weken opnieuw hevige koortsen deed en onder medicatie zat besloot hij een diepgaand bloedonderzoek te doen en toen werd er vastgesteld dat onze hond lucie de auto-immuniteit ziekte had.Die uitte zich vooral door diarhee, kreupel lopen en futloos heel erg moe zijn.
Ze kreeg aangepaste maar zware medikatie, cortizone, waardoor ze altijd honger en hevige dorst had.Ze was heel erg moe futloos, zij die voorheen een krachtig dier was, lopen- zwemmen enz.Ongeveer twee maanden ging alles "goed"met vallen en opstaan, maar we bleven geloven op een genezing van ons dier, zelfs al was het levenslang medikatie nemen.Op een morgen kon ze plots niet opstaan, kreeg hevige koorts gepaard met hevige ademhaling, ze herviel.de veto verhoogde dan maar opnieuw haar medikatie doch drie dagen later hebben we haar moeten laten inslapen.Ze had blijkbaar een maagbloeding gekregen,ze had ook geen rode bloedcellen meer.
Ik zou zo graag weten wat eigenlijk de oorzaak is van deze ziekte, komt dit door het verlies van onze andere hond of deed dit voorval de ziekte uitbreken ???

Chris ga even naar mijn site dan kan je mij een mail sturen via mijn site..
Dan kan ik je mogelijk verder helpen..


http://iljasterre.come2me.nl/

Of log in hier, dan kan je een pers. berichtje sturen als je meer info. wenst..

Ho Cris, bij deze een artikel dat gepubliceerd is in het clubblad van de tollervereniging. Tollertales.
Ik ben de eigenaar van een toller met Lupus SLE. Ik dacht er anderhalf jaar geleden al over het laten inslapen van mijn hond omdat deze ontzettend veel pijn moest lijden en omdat men hier in nederland niets kon vinden wat de oorzaak kon zijn. Ik ben uiteindelijk bij deze arts terecht gekomen. En wat in nederland in 7 maanden niet gelukt was lukte hem binnen een half uurtje. Hij vermoedde Lupus, en toen de bloed en lymfevocht uitslagen binnen waren bleek dit idd het geval.
Na behandeling met medicijnen was onze Chico binnen 3 dagen pijn vrij, en weer de vrolijke hond die hij eerder was. Hij heeft wel wat bij werkingen van de medicijnen Prednoral & Imuran (eerder last van de warmte en altijd honger) Maar verder gaat het goed. Ook een broer uit hetzelfde nest bleek aan de ziekte te lijden, en zou een dag nadat zijn baasje mij via een forum benaderde aan zijn knie worden geholpen omdat men daar de oorzaak zocht in Utrecht. Ze is toen ook naar de arts in Antwerpen gegaan, en het bleek ook om Lupus te gaan. Ook deze hond wist hij weer op de been te krijgen ook al duurde dit iets langer omdat hij al wat verder was verzwakt. DEze arts is al meer als 10 jaar bekend met het fenomeen Lupus SLE bij honden en heeft er aal veel behandeld. Hij kan de ziekte natuurlijk niet genezen, maar hij krijgt ongeveer 10 % van de behandelde dieren medicijnvrij op den duur,en de resterende 90 % kunnen met een lage onderhoudsdosis medicijnen gewoon oud worden zonder pijn.
Hij heeft op verzoek van mij en het baasje van het broertje van mijn hond het onderstaand artikel geschreven voor het clubblad.


Lupus bij de hond

¬mei 2011

Dr. Luc A.A. Janssens, DMV, Ph.D, Dipl.ECVS, Specialist chirurgie gezelschapsdieren

Dierenartsen centrum Anubis en
KSD Rotterdam

Kontichse steenweg 46
2630 Aartselaar - Antwerp- Belgium
tel: +32 (0) 3 290 00 00

Barbarakruid 2
3084 SD Rotterdam
tel: 32 (0)104 20002

email: [email protected]

web: http://www.anubis-vet.com en www.ksd-rotterdam.nl



Lupus is een ziekte die bij meerdere diersoorten voorkomt alsook bij de mens.
Er bestaan meerdere ondersoorten van deze ziekte die vooral bij de mens goed beschreven zijn.

Zo is de huidvorm of discoiede lupus die eigenlijk de naam aan de ziekte heft gegeven.
Bij deze mensen ontstaan rode zones/strepen ( vlindervormig ) naast de neus waar de opperhuid verdwijnt ( zie foto) . Zo krijgt deze patient bij vooraanzicht een wat wolfachtig aanzicht: vandaar de naam lupus wat latijn voor wolf betekent. Zie figuur 1.

Een andere vorm, die redelijk zeldzaam is, is deze die door medicatie wordt veroorzaakt. De symptomen ervan lijken erg op deze van algemene of systemische lupus.
Sommige sulfamiden of bloeddrukverlagers ( maar ook andere medicatie kan) induceren de ziekte dan, die bij de hond vaak bestaat uit koorts krijgen en pijnlijk gezwollen gewrichten hebben.

Meestal verdwijnt de ziekte hier als de medicatie wordt gestopt.
De reden voor het ontstaan van de ziekte is het zich ontwikkelen van anti- lichamen tegen dit medicijn. Deze antilichamen vallen dan eiwitten aan in het lichaam die “eigen” zijn .

De vorm van lupus die wij meest zien is algemene lupus of systemische lupus erythomatosis (SLE) ; deze vorm is veel gevaarlijker dan de huidvorm. Bij de hond zijn de meest aangetaste organen de gewrichten en de nieren. In principe kan echter elk orgaan aangetast worden en dus is het type klinische lupus dat aangeboden wordt zeer gevarieerd en afhankelijk van patiënt tot patiënt.
Zo komen soms ook zware ontstekingen voor van het hartzakje ( pericarditis) of de onderhuid ( panniculitis) .
Steeds meer wordt begrepen dat lupus gelinked is of kan zijn aan ander vormen van immuun ziekten zoals anemie of bloed armoede ( door anti stoffentegen de aanmaak cellen van de rode bloedcellen) , trombocytopenie ( idem voor de bloedplaatjes die bij stolling van belang zijn) , de witte bloedcellen , etc.

Soms , maar zelden, zal een huidvorm zich ontwikkelen tot een algemene vorm of heeft een algemene vorm ook huidsymptomen.

De meest voorkomende symptomen bij de hond met systemische lupus zijn koorts en pijnlijke gewrichten: meestal de hakken en of de polsen.

Ook hier geldt dat alle gewrichten kunnen aangetast zijn. Soms betreft het maar één gewricht soms symmetrische gewrichten en soms een allegaartje van gewrichten.

Gepaard met deze koorts ziet men algemeen ziek zijn met moeheid, slechte eetlust , geen uithouding, rap moe zijn en manken.

De sypmtomen van lupus gaan zeer erg op en af in tijd: er zijn spontane genezingen voor de rest van het leven of langere periodes (jaren) .
Soms is de ziekte aanwezig voor enkele weken om dan te verdwijnen en weer op te poppen om de zoveel weken. Een deel van deze klinische golven zou te verklaren zijn door het soort voeding. Omega 3 ( visolie) blijkt ontstekings remmend te zijn en zou helpen bij het voorkomen van relapsen (maar niet sterk genoeg om een echte aanval te blokkeren ).

De reden van het ontstaan van lupus en de aan af periodes zijn grotendeels onbegrepen en ongekend. Er is wel geweten dat virale infectie , stress, vermoeidheid, de ziekte kunnen laten oppoppen.
In onze eigen ervaring kunnen ook ernstige symptoom opflakkeringen voorkomen korte tijd na een vaccinatie.
Ook is het beschreven dat er invloed is van hormonen en het seizoen waarbij de ziekte meer voorkomt bij de hond in de zomer en de herfst.

Zeker is dat er genetische aanleg is en dat zowel bij mens als hond. In bepaalde bloed lijnen in bepaalde rassen ( zoals de Nova Scotia duck tolling bvb.) is de ziekte veel meer voorkomend dan gemiddeld.

Bij de mens is bewezen dat erfelijke afwijkingen in bepaalde eiwitten ( Componenten genaamd) aanleiding geven tot SLE. Deze eiwitten zijn zeer belangrijk in het mechanisme van het immuun systeem.

Ook werd bewezen dat een overproductie van een andere stof in het bloed nml IL 10, SLE verslecht of induceert. IL of interleucine ook eiwitten die van belang zijn bij de afweermechanismes in het lichaam. Sommige van deze IL eiwitten hebben een activerend mechanisme bij afweer en ontstekingen terwijl anderen net andersom werken. In bepaalde gevallen worden deze IL stoffen zelfs gebruikt als medicijn om ontstekingen zoals arthrose en allergie te behandelen ( IRAP bvb).

Bij de hond is genetisch onderzoek ook goed op weg om bepaalde genetische afwijkingen te indetificeren die te maken hebben met SLE. Er zijn bij de hond al vijf genetische locaties bepaald die te maken hebben met SLE ( en of verwante zieketn zoals rheumatoiede arthritis en immuun gemedieerde arteritis) (let op arthritis is gewrichts ontsteking / arteritis is ontsteing van de slagaders zaols deze voorkomt bij bepaalde vormen van hersenvlies of hersen ontstekingen) . Dit onderzoek wordt bvb. uitgevoerd bij de Nova Scotia duck tolling retriever waarbij de ziekte redelijk veel voorkomt.

PS Ook deze hersen arteritis is bij de Nova scotia beschreven ( net als Addison disease) .

In één studie is ook aangetoond dat honden met SLE beduidend vaker antilichamen hebben tegen lyme disease. Dit laat wat licht schijnen op de vast stelling dat de ziekte meer in de zomer en herfst wordt bescheven .

Bij bloed onderzoek worden allerlei afwijkingen waargenomen bij SLE : meestal een stijging van de witte bloedellen , een stoornis in de eiwit fracties ( electroforese) en soms nierafwijkingen en bloed armoede. Maar het bloedbeeld kan zer variable zijn en moet met zorg worden geinterpreteerd.

Er zijn ook meer specifieke bloed testen die mikken op het onderzoeken van de immuun ziekte zelf, deze betreffen o.ade aanwezigheid van LE cellen en een positieve ANA ( anti-nuclear-antibody of antilichamen tegen bepaalde eiwtitten in de celkern) test. Ook de rheuma test hoort hier in dit rijtje hoewel hij minder specifiek is.

Helaas zijn deze bloedtesten bij de hond soms negatief bij zieke dieren en soms heeft men positieve testen bij normale honden. Op die manier kan men dus niet zeer erg betrouwen op deze testen voor een exacte diagnose.
Allicht zullen betrouwbaardere bloedtesten op de markt komen over enkele jaren. Enkele daarvan worden nu getest zoals de double stranded DNA antibody test.

Een andere test die gebruikt word tom de diagnose zeker te maken bij huid en nier lupus is een bioptname en kleuring meet speciale gemarkeerde kleurstoffen die antistoffen opsporen. Deze test is zeker geen routine bij de SLE die bij de hond voorkomt.

De meest duidelijke diagnostische test bij de hond is de uitslag van de gewrichts punktie van een aangetast gewricht. Daar ziet men een zeer erge ontsteking in ( exudatieve arthritis) die erg lijkt op een infectie in het gewricht echter zonder bacterien. Zie figuur 2
Behandeling van lupus

Vele eenvoudige factoren zijn blijkbaar van belang zoals oververmoeidheid, voeding, vaccinaties, stress, etc.
Hierop kan men wat inwerken door logische beslissingen over hoe te leven met je hond.
Een echt zieke hond die in crisis is moet zeker behandeld worden met medicatie?
Deze bestaat steeds uit immuun onderdrukkende medicatie zoals: cortisone, cyclophosphamide, methotrexate, azothioprine, cyclosporine, mycophenolic acid en anti Blys ( ook genaamd Baff of Belimumab of B lymfocyte stimulator) en combinaties hiervan. Dit zijn de medicaties die ook worden toegediend bij patienten met transplantaties van vb nier en hart.
In sommige gevallen mar vooral bij demans worden ontekings remmers en pijnstillers als extra toegediend ook om de dosis van ander medicatie te verminderen. Bij de hond is dit wat problematischer omdat combinaties aanleding kunnegeven tot de ontwikkeling van maag- en dundarm zweren en dan nog meer mediacte nodig is ( maagzuur remmers en prostagladine toevoegingen) . Ok wordt soms ( bij de mens) gebruik gemaakt van anti malaria middelen omdat ook dezen een inwerking hebben op afweer reacties. Voor zover ik weet is dit bji de hond geen gewoonte.

De aanpak varieert erg per instituut en dierenarts . Er spelen persoonlijke voorkeuren mee en ervaring. En de mogelijkheid om te varieren geeft speelruimte ivm nevenwerkingen beperken en maximal klinisch resultaat behalen.

Belangrijk is om te beseffen als eigenaar dat Lupus niet echt ( bijna nooit) geneest en dus een levenslange opvolging vraagt . Geregeld klinisch onderzoek en bloed analyse en soms gewrichts vocht onderzoeken zijn nodig.
Belangijk is ook om niet ontmoedigd te raken als er weer en pop up is: deze kan goed worden opgevangen en is goed behandelbaar mits een redelijk snel overleg me de dierenarts en een goede therapeutische aanpak.

Omdat het toedienen van deze medicatie ook afwijkingen geeft in de bloed onderzoeken die soms erg gelijken op deze van de ziekte zelf is de nodige voorzichtigheid geboden in de interpretatie. Eeen ervaren en gespecialiseerd oog en oor is dan ook zinvol.

Hoi,
Ik heb een Border Collie en die heeft VCLE maar op de huid niet op spieren of organen. Hij stond van januari tot begin mei op cortisone. Ben dan moeten stoppen, nu krijgt hij neoral en antibiotica. Overmorgen moet ik op controle en dan gaan ze afbouwen met antibiotica.
Het is een schok als je het te horen krijgt dat je hond zo een verschrikkelijke ziekte heeft en er waarschijnlijk nooit nog vanaf raakt. Ze proberen om de medicatie af te bouwen en zien hoe hij daarop reageert. Er zijn blijkbaar toch een paar honden die ervan genezen zijn. Het zou een ziekte zijn die meestal in Australië voorkomt. Ik moet mijn hond uit de zon houden want dat is niet goed voor deze ziekte.
De fokster is er bij heel erg van aangedaan. Mijn hond is trouwens de enige in het nest die het heeft de rest niet.
De ziekte is vastgesteld door dokter Calis van dierenkliniek Randstad in Borsbeek.

Ik heb het artikel van dr. Janssens integraal gekopiëerd en in de encyclopedie geplaatst.
(Met naam en toenaam van de auteur dr Janssens.)
Hoop dat andere forumleden het zo makkelijk terugvinden.
Sterkte voor jullie en jullie maatjes!
Moest er iets gewijzigd worden, dan laat je het maar weten (mods)