heel graag wandelen, maaaaaar

Hallo,
Ik weet niet hoe ik dit moet aanpakken, Che, mijn chi, gaat heeeeel graag mee wandelen,als ie de sleutels van de auto of deur hoort is hij al paraat, alleen als ik het halsbandje neem en wil het hem omdoen loopt hij weg, er is niets gebeurt toen ie klein was,heeft geen piep gelaten niets, het is een raadsel voor mij, al mijn vorige honden hadden dit niet, ik moest me eerst volledig klaar maken vooraleer ik de halsband nam, want die gingen door het dak van blijdschap, nu Che gaat ook heel blij mee eenmaal ik hem bij me heb en de halsband om heb, maar hoe kan ik hem naar mij toe laten komen? ik heb al geprobeerd met een snoepje, maar dit lukt niet echt, dus help, ben blij met wat tips.
grtn

Mijn chi's doen wel eens "pak me dan" spelletjes. Als ze naar bed moeten, of mee naar buiten mogen, zelfs als ze eten krijgen. Dan rennen ze weg en dan moet je ze echt vangen. Mijn chi's zijn absoluut niet bang of wat dan ook, het is bij hun echt spel.

sorry hihi,

Ik weet niet wat je ertegen kunt doen, misschien gewoon maar meedoen??

geen sorry hoor, ik vind dit niet erg, bang is ie ook niet, ik weet niet of hij dit als spelletje doet omdat, als ik het bandje omdoe, hij heel stilletjes blijft staan en als ik hem op de grond zet,hij wegloopt, precies alsof ik hem heb opgedraait, hahaha.
Het is niet echt erg, maar ik dacht dat er misschien een truktje bestond
grtn

Ja dat klinkt precies als spel, dan moet je hem maar eens uitgebreid en vooral met veel overdreven geluidjes knuffelen. Als je hem dan neerzet heb je het idee dattie door de muur gaat rennen hahahahaha.

Herkenbaar. Hihi ik werk met autisten:overgangsmomentje? Of net als met kinderen het overgangsmomentje. Gewoon het gedoe van jij die binnenkomt...of het omgelijnt worden...jou opgewonden stemmetje...het naar buiten gaan? Ik woon een hoog en Pip vond het bandje omkrijgen deur dicht opgetild worden wringen bij de voordeur ook vreslijk. Maar goed dat kon ik makkelijk zien dus pak ik het rustiger aan..deur naar de gang vast open en riem rustig op de bank even zitten koekje omdoen. Nu vindt ze het wel te gek.
Misschien heb ik het mis hoor. Maar gewoon een iets kalmer ritueel zonder praten maar met koekjes en duidelijke verwijzers (hihi of schiet ik nou door in mijn autistenomgang dat kan )

@ Wendy,
neen hoor het is een goed idee,je schiet niet door, maar je schiet goed
'k ga dat alvast eens proberen.
grtn

haico heeft dat ook als ik de halsband boven haal is die weg om te spelen dus want kan er achter lopen hij loopt dan toertjes wat ik dan doe is hem eerst zeggen dat die op zijn deken moet gaan, die commando kent hij en dan doe ik zijn halsband aan en dat lukt meestal toch, doet die het niet dan zeg ik alleee dag dan e en ik ga de deur uit en na een minuut kom ik terug en dan zit meneer wel op zijn deken hoor en blijft die

Het kan best zijn dat hij ergens een keer iets naars heeft meegemaakt... Dit kan iets heel kleins zijn, een geluidje waarvan hij schrok o.i.d.. En dat gedrag slijt er dan een beetje in. Bodhi heeft dat ook... Deels is het puberteit, maar ik denk ook dat hij aanlijnen niet leuk vindt, omdat hij bijvoorbeeld na een wandeling aangelijnd wordt en dan niet altijd naar huis wil... Ik ga sowieso niet achter hem aan of richting hem lopen. Ik loop meestal met de riem van hem weg richting de deur. Meestal komt hij dan. Of ik doe de deur alvast een kiertje open, dan komt hij sowieso, omdat hij graag naar buiten wil...

Angela, ja dat kan,maar ik weet het niet hoor, waar ik wel achteraf aan dacht was...... zou het kunnen dat er haartjes zijn blijven hangen?? ergens?? ik heb hem deze morgen geroepen hem opgenomen gekneufeld en toen zijn bandje omgedaan,en hem zo laten lopen een paar uren, toen ik ben gaan wandelen heb ik hem geroepen, hij kwam aarzelend, en ja, ook ik loop dan naar de deur met de leiband,hij aarzeld wel nog maar uiteindelijk krijg ik hem dan toch mee. Het is niet zo'n ramp, maar het is toch fijner als hij dan al kwispelend zou meegaan, eenmaal in de auto of op pad is hij de vrolijkheid zelf, zucht.
grtn

Sommige honden (vooral pups) vinden een bandje aan gewoon helemaal niet leuk en voelen zich dan een beetje onderdrukt (ze voelen 'spanning' op de nek). Ze voelen iets en weten op een gegeven moment niet meer hoe ze zich er moeten mee gedragen.
Ik zou hem enkele dagen het bandje gewoon aanlaten. Dag en nacht zodat hij voelt dat dat bandje niets is, dat er geen druk opstaat,...ik zou ook zeker op het moment opteren voor een heel dun en heel licht bandje. Eentje dat hij bijna niet voelt. Het aanlijnen zou ik dan ook helemaal weer opbouwen door hem in huis een leibandje aan te doen en dat gewoon achter hem te laten slepen (wel natuurlijk enkel als er iemand bij is, zodat hij nergens kan blijven hangen ermee).
En verder...ik loop nooit achter m'n honden aan. Onze maltezer heeft soms ook van die kuren. Is al 6 jaar, maar soms wilt ze het bandje ook niet aan. Tja goed voor mij. Dan doe ik het niet aan en ga gewoon alleen of met een andere hond naar buiten. Kom dan na een kwartiertje ofzo terug, neem het bandje en ze komt dan al springend naar me toe om het te mogen aandoen.

Ja haartjes knel kan zeker.. Dat je hond toch een keer pijn heeft gevoeld... Houd je de halsband niet om dan?

@ Gwenda,
dat ga ik dan eens proberen een paar dagen zijn harnasje aanlaten.(alhoewel ik dan altijd ongerust ben)
@ Angela,neen ik doe altijd het harnasje uit na het wandelen, binnen heeft hij dit nooit aan, nu heb ik een harnasje met een gesp, ik heb er ook met klittenband, laat jij dan de bandjes aan?
grtn