Waarom heb jij voor een hond gekozen.

Hallo Allemaal.

Waarom heb jij special voor je hond gekozen.
En wilde je altyd zo een soort hond.

Liefs Jo.

was op zoek na een waker. heb van allerlei molosser rassen bestudeerd en toen na 2 jaar inlezen uitgekomen bij de boerboel. een vriend voor het leven en een waker in hart en nieren

De berner is altijd mijn droomhond geweest, waarschijnlijk heeft dit te maken met zijn trouwe en zachte karakter en natuurlijk ook met zijn knuffelbeerlook ...

En de keuze van onze sheltie is mee bepaald door mijn dochter, want zij is daar de trotse eigenares van ...
Ook wel een beetje gekeken naar zijn knappe uiterlijk ...

Grtjs

Wij hebben altijd al honden gehad wel een met tusen posen Maar wij vinden het erg gezellig.Ze zijn altijd blij als je terug komt ze springen tegen je aan of je dagen bent weggeweest

Ik heb voor een hond gekozen
Om samen lekker te gaan wandelen
Allen vind ik maar niks
En om iets te hebben om voor te zorgen
Liefs joke

Wat een leuke topics Jo!

Ik ben opgegroeid met honden en heb graag een maatje aan mijn zijde. Tijdens 8 jaar studie geen tijd gehad, maar uiteindelijk konden mijn vriend en ik een hond nemen. Hij had nooit een hond gehad, maar was wel echte dierenvriend en belangrijker: dieren zijn gek op hem!

Ik werk thuis en vooral veel: en hem dus ook afleiding en ontspanning nodig: even lekker naar buiten voor een wandeling! Honden zijn in mijn ogen de beste kameraden die je in dieren kunt vinden. Ze zijn loyaal, vrolijk, trouw en je kunt echt dingen met ze ondernemen.

Qua ras: we zochten een kleine hond: makkelijk om mee te nemen, niet boven de tafel uitkomen . Maar wel een pittig, sportief, enthousiast en clownesk hondje. Ik ben opgegroeid met boxers en houd erg van dat 'open karakter'. We zijn uiteindelijk op de Boston Terriër uitgekomen. Behalve bovenstaande kenmerken: vriendelijk, sociaal, slim, druk en eigenzinnig. En ook belangrijk: ik houd van kortharige en draadharige honden

We dachten 1 hond te nemen, maar het werden er twee. Dubbel zo gezellig en ze kunnen lekker samen spelen als ik zit te werken. Het zijn echt mijn 'therapeuten': ze nemen me mee naar buiten, weg van de stress. En ze geven heerlijke knuffels!

Wij hebben verschillende soorten gehad maar de laatste jaren Jack Russels en nu dus bordertjes

wie kan zo'n lieve krullenbol nou weerstaan.

Ik heb altijd duitse herders gehad,ik vind het vreselijk mooie,lieve,stoere,zorgzame,waakse honden.
Heb altijd graag ook een oudduitse herder gewild en sinds kort heb ik Boy en ben zo blij als een klein kind

skinny heeft ons uitgekozen



gr liesbeth

Hoe zet je die kluifjes erop

Omdat mijn vriend (John) allergisch is voor katten, en langharige honden, honden die veel verharen, daarom hebben wij voor een West High Land White Terrier en een Cairn Terrier hebben gekozen.

Groetjes Sonja, Iggy+ en Chelsea.

Honden zijn slim, trouw en je kunt er lekker op uit met ze, lekker de natuur in. Bij een ander huisdier doe je dat minder snel.

Ik heb voor een border collie gekozen, omdat ik het grappige, slimme, energieke en mooie honden vind... En het drijven vind ik prachtig.

Een vriendin van mij heeft een chihuahua en ik begon het beestje steeds leuker te vinden.
Toen mijn man overleed aan de gevolgen van kanker (ik was pas 28) sloot ik me veel af van de buitenwereld en wilde het liefst hele dagen in bed liggen.
Totdat mijn therapeut zei:"waarom neem je geen hond"
Ik had al eens erder nagedacht om een hondje te nemen, maar nu was het ideale moment.
Op een avond had ik de stoute schoenen aangetrokken en ben op internet naar fokkers gaan zoeken en kwam bij een fokker in zeeland uit.
Ze had een webcam en kon de hele avond naar de kleine chihuahua-baby's kijken (ze waren 9,5 weken oud).
Ze had nog 1 reutje over, maar daar zouden mensen nog over bellen om te laten weten of ze hem wilde hebben of niet...Als hun zouden afzeggen dan zou ie eventueel voor mij zijn.
De volgende dag kreeg ik het bericht dat het chihuahua reutje voor mij was als ik hem wilde hebben.
Mijn schoonvader en ik zaten de volgende dag in de auto naar zeeland en toen ik met de kleine had kennisgemaakt en ik zag dat het in orde was, was ik verkocht en nam ik hem meteen mee naar huis.
Peanut is zijn naam en hij is heel bijzonder voor me...Hij sleept me door de moeilijkste tijd van mijn leven en door hem kom ik buiten en onder de mensen.
Hij is mijn kleine maatje en is erg gehecht aan mij en ik aan hem.

ik wist niet wat voor een hond ik wou maar na het overlijden van mijn moeder die naast me woonte trok ik me veel terug en was kapot van verdriet.op aanraden ging ik kijken en vond jazzy.het was liefde op het 1e gezicht.hij sleept mij ook door moeilijke dagen heen en is zo verschrikkelijk lief en ik heb echt het gevoel alsof hij me troost. hij houd je in de gaten en voelt dingen aan.ik hou zoveel van dit kleine beest dat had ik nooit kunnen denken.ik zou niet meer zonder hem kunnen.en dan zeggen mensen ja jack russells zijn druk en zo nou ik weet niet hoor maar jazzy is de rust zelfe.ik ben ook zo trots op mijn kleine man.het brengt gezelligheid in huis en je moet naar buiten.je kan niet meer in je eigen sop gaar koken.en het is een goede therapie.zoo blij dat ik jazzy ben tegengekomen.


grt noor en een pootje van jazzy en poppy

1 Ik moet van de fysio geregeld lopen/wandelen, maar alleen is dat niet zo leuk en s'avonds nog gevaarlijk ook!

2 En omdat de kids echte dierenliefhebbers zijn en graag een hondje wilden.

3 Ook, omdat de kids om de week een week bij paps zijn en ik dan dus alleen thuis zit een week lang.

Dus drie vliegen in 1 klap!

Wij hebben bijna 14 jaar geen hond meer gehad we hadden toen een heel lief hondje die Sammy heete.Hij zag er uit als achteraf een tibetaanse spaniel alleen dat wisten wij toen niet. Wij dachten dat hij overal naast had gelegen hij had het smoeltje van een pekinees enz enz.Sammy had een rugblesure waar we uiteinelijk een jaar mee bezig zijn geweest da in da uit.Tot er niks meer aangedaan kon worden en hem helaas hebben moeten laten inslapen op 4 jarige leeftijd. Toen hadden we besloten maar even geen hond te nemen want ik had het druk met de kinderen.Maar jaaaa nu ze wat ouder zijn wilden zij heel graag een hond. Dus ben ik gaan kijken op internet en toen kwam ik een Sammy tegen en waren meteen verkocht.Achter af hebben we nog gelachen dat sammy toch een beetje rashond was(tibetaanse spaniel)En het was makkelijk want we wisten ook hoe deze hondje in omgang met kinderen enzo was.
Zo zijn wij dus bij dit ras terecht gekomen.
Sandra

op de een of andere manier kom ik op ene keer na
altijd met black and tan honden thuis dus dat zal
zo moeten wezen,

mag en bruco

Ik ben ook opgegroeid met honden. En natuurlijk wilde ik zelf ook een hond, het werd mijn duitse herder naar wie ik een jaar lang gezocht heb. (wilde graag een wolfsgrauwe uit goede bloedlijnen)

Nadat zij overleed heb ik ter ere aan haar nagedachtenis een hond gekozen die al heel lang op een eigen plekje wachtte. Dat werd dus Lola.

Ik heb Dobby gekregen van een kennis Zij kon niet meer voor Dobby zorgen daarom is Dobby bij ons komen wonen

ik wou een zwarte panter,maar ze hadden ze niet in
het asiel

toen aan een giraff gedacht maar dak ging er niet af

en een tijger ja dan ben ik zelf versvoer bij die panter ook trouwens,


gaat mijn kippennek er af

na het overlijden van onze bastaard hond(13jaar gehad)hebben we een jaar geen hond gehad in dat jaar hebben we rustig overal informatie gezocht wat het beste bij ons gezin zou passen.
we wilde zeker een gezinshondje gewoon voor het knuffelen en gezelligheid in huis verder geen wensen voor een waker of om er mee op sport te gaan.
zo zijn we gekomen bij de japanse spaniel lief aanhankelijk rustig ras goed bij kinderen.
We hebben het helemaal getroffen met onze hondjes wil ze voor geen goud meer missen

Eind 2004 zat ik in een moeilijke periode wegens psychische klachten, zat ook in therapie en dat was heel erg zwaar. Op dinsdagavond ging ik dan vaak even naar m'n stamkroeg en daar kwam ik een kennis tegen. Hij was net weer vrijgezel en had aan zijn ex een pup overgehouden, hij had dus iemand nodig om dat beestje uit te laten. We zijn een keer gaan proefwandelen en toen ben ik al snel begonnen met het uitlaten van zijn honden. De pup weigerde namelijk te lopen als ik de andere hond niet ook mee nam. Zo had ik dus ineens 2 leasehonden, Nikita en Diablo en voor ik het wist ook een beste vriend voor het leven. In de herfst van 2005 verhuisde hij met honden naar België en toen zat ik zonder mijn hondjes. Eind 2005, begin 2006 heb ik dus de knoop doorgehakt en besloten zelf op zoek te gaan naar een hond.
Ik ben asiels gaan bellen met de vraag of ze honden hadden die met katten overweg konden. In het asiel hier hadden ze er 2 die geschikt waren voor me. Een ierse terrier en een ruwharige teckel, uiteindelijk ben ik uitgekozen door de teckel. Samen hebben we 4 prachtige jaren gehad, hij was mijn beste vriendje en ik heb door hem heel veel geleerd.

Ik ben er nu wel van overtuigd dat ik niet meer zonder hond kan en heb dus vrij snel na het overlijden van Dribbel besloten een nieuw hondje te adopteren. Alleen nog even wachten tot hij komt. Dit maal een kruising teckel/ yorkshire, maar dat er teckel in zit, vond ik wel heel erg fijn. Ben door Dribbel namelijk ook besmet met het teckelvirus.

Ik kan niet zonder huisdieren, dan is het zo stil en leeg in huis!! (ook al heb je nog een moeder en zusje..).
Met een kat kan je lekker knuffen, maar was toch nog wat te leeg (na Asta onze 2e hond). En dus maar weer een hond erbij!!
Voor aussies gekozen omdat ik ze zo mooi vind, en je kan er heerlijk mee werken!! lekkere slimmerds en altijd in voor een spelletje/oefensessie! En ik ben helemaal gek van behendigheid (mede door vorige hond Boogie) en daar wilde ik dan ook weer graag mee bezig!
Ik wil graag met een hond kunnen werken, meer dan alleen elke dag wandelen.
En ik vind aussies net wat mooier dan borders, en ben niet zo fan van hun eye :S en aussies hebben dat niet
Kortom, zonder honden lijkt me helemaal niks!! (wordt nog wat, dat studentenleven..)

Als kind wilde ik al alleen maar een hond.
Mijn verlanglijstje op iedere verjaardag:
Heeeeeeeeeeele grote hond
grote hond
gewone hond
kleine hond
ieniemienie hondje
als het maar een hondje is
verder geen wensen

Toen ik 14 was kwam Asta, kruising asielhondje (pup).
In 1999 is ze overleden en in 2000 kwam kruising Kelly (ook asiel)
In 2007 kwam Jip erbij een kruising herplaatser.
Leven zonder hond kan ik niet meer en ik denk dat ik toch wel een voorliefde blijf houden voor afgedankte/slechte start honden.
Maar ik kan niet in de toekomst kijken, dus misschien komt er toch ooit nog een goed gesocialiseerde raspup.

Heb hem gekregen, dus was niet veel te kiezen...
Hebben er wel eerst lang over nagedacht maar op een dag stond ie voor mij

Ons gezin leeft voor dieren. Zowel de kids als mijn man en ik. Dieren maken ons gelukkig. En onze Sil, Muck en Morris zijn gewoon 'gezinsleden'!!!!

Wij waren op zoek naar een hond die niet verhaart, waaks is, speels, humor heeft, toegewijd aan zijn gezin en een minimale hoogte van 40 cm. We hebben op shows gekeken naar honden die hier aan voldeden.
Lang getwijfeld tussen de soft coated wheaten terrier en de airedale terrier. Uiteindelijk gaf mijn man de doorslag. Hij was achtereenvolgens in de USA en Australie voor zijn werk en ontmoette daar mensen met airedale terriers. Na de laatste ontmoeting belde hij naar huis dat ik maar snel een nestje moest gaan zoeken. hihihi En zo geschiedde.

Ik ben als kind altijd al helemaal gek op dieren geweest maar doordat ik zwaar asmta patient ben geweest en meer in het ziekenhuis lag als thuis heeft het vrij lang geduurd voordat er uberhaupt een diertje in huis kwam. Met m'n astma ging het steeds beter en kreeg zo rond m'n 9e een dwerghamstertje, daarna kwam er een goudhamster en hierop volgde de cavia's en dit ging allemaal goed!
Toen ik 13 was waren we op vakantie in de Ardennen en ging ik op een avond een stukje lopen met m'n vader, tijdens deze wandeling kwamen we langs een grote boerderij waar gratis puppy's waren af te halen.
M'n vader vond het erg leuk maar vond het wel zielig als zo'n klein hondje gelijk erg lang in de auto moest zitten. Toen we weer in het huisje kwamen vertelde ik dit gelijk helemaal enthousiast aan m'n moeder, maar die vond het ook zielig voor zo'n klein hondje als ie zo lang in de auto moest.

Eenmaal thuis kwam het onderwerp hond steeds meer naar buiten en is mijn moeder op internet gaan zoeken naar een leuk hondje, en bij het zien van Maylo waren we allemaal verliefd en een dag later hadden we hem in huis!!
Maylo heeft helaas maar 6,5jaar oud mogen worden en ik mocht nadat hij was overleden ook geen hondje meer... Ik heb bijna 3 jaar lopen zeuren om een hondje en nu heb ik er 2!