even van me af schrijven

Vanmorgen op het veld kwam een labradoodle enthousiast op Bo en Tara af. De Labradoodle sprong tegen mijn op en liep een aantal keren om me heen ivm beloningen in mijn jaszak.

Bo pakte hem en duwde hem tegen de grond, de hond liet zich corrigeren, maar Bo pakte hem nog eens, meer knijpen met zijn tanden en later liep hij weer naar deze hond toe om hem weer te pakken, veel herrie, gegrom. Toen hebben we ze alle 3 maar aangelijnd en nog even staan praten.

De reden, zij denkt om Tara, maar gisteren ben ik met iemand met 3 reuen meegelopen, allemaal los. Ik kwam hen na het incident op het veld ook tegen en dan gebeurt er niets, ook bij 2 anderen honden die ik ken niet(reuen).

Nu ben ik toch wel flink geschrokken. Bo heeft dit 1x bij een andere hond gedaan voordat ik Tara had. Beiden honden zijn jonger dan hem en heel lomp en speels, maar wel lief.

Bo is voordat hij 1 jaar was, zo vaak bedreigd, beblaft, uitgevallen en geknepen door andere honden, dat hij toch wel iets veranderd is in gedrag. Hij blaft eerder naar andere honden nu en hij houdt niet van wilde opdringerige honden.

Ik heb er een rotgevoel aan overgehouden en Bo voelt dit, kwam net al naar me toe en ligt nu in de keuken op een afstand naar mij te kijken.

Misschien wordt Tara loops en is hij daarom wat feller nu?
Ik wilde het even van me afschrijven. De andere hond had geen verwondingen, maar het zag er heel heftig uit.

Ik heb vaker reuen op het veld zien vechten, maar ik vermijd of ontloop hen als ik denk dat er een mogelijkheid is tot agressie. Vanmorgen kwam onverwachts toch om de hoek iemand aan

Ik snap je compleet hoor, ik moet ook duizend ogen hebben als ik mijn reu loslaat, die heeft ook altijd alles gezien, en met teven gaat het goed, maar een andere reu....dan is het kermis

Vervelend Liesbeth..
Ik houd ook niet van grove correctie's.
Is in mijn ogen ook niet nodig als de honden relaxed op hun stress-niveau zitten. Als die labradoodle enthousiast op jullie afkwam en tegen jou bleef opspringen, kan ik me voorstellen dat Bo dat 'irriteerde'. Dat de spanning/stress van de labradoodle op Bo overging. Dat hij sneller iets heeft van 'rot toch op', dat het too much werd voor hem en hij zo corrigeerde.

Misschien een volgende keer weglopen bij zo'n hond?
Ondertussen rustig op kalme toon je eigen honden toespreken?
Het nadeel is dat het een vreemde hond is dat je die niet kent..
Je kan hem dus niet bij de halsband oid pakken om hem rustig te krijgen .

Jammer dat je zondag zo begint, maar Bo kun je niks verwijten.

Misschien weer even wat meer rust voor hem?
Als Tara bijna loops moet worden, kan dat ook zijn drempel wat verlagen natuurlijk..

Kriebeltje voor Bo

Misschien wilde Bo Tara beschermen?? Boebie laat ook niemand in de buurt hoor als ze aan de riem zijn en als ze los zijn let ze ook op Cheeko..

Alleen Boebie is een teef en Cheeko de reu hihi..

Maar ik snap je rot gevoel wel hoor, ik kom ook wel is verdrietig thuis!!

Hoi Liesbeth

Nou das ook wat zeg,logisch dat je geschrokken bent.
Ik heb het zelfde met Lady,nu we Boy hebben.
Normaal gaat het los lopen hartstikke goed,maar zodra er nu een andere hond aankomt en te dicht bij Boy,nou dan krijg ik een Lady te zien,die ik niet graag s'nachts in het donker tegen zou willen komen.
Ik gooi het maar op bescherming,maar het is wel jammer,want je moet nu zo uitkijken bij het loslaten van je hond.Wat wel weer raar is,is dat als mijn dochter met haar boerenfox komt,spannen ze samen tegen Boy.Je schrijft dat Bo niet van opdringerige honden houd,nu ik denk dat deze hond iets te opdringerig was naar Bo zijn idee.Maar leuk is het niet en kan me zo goed voorstellen hoe je je nu voelt.
Groetjes Bettie

De labradoodle en eigenares ken ik goed. Maar haar hond toen hij jonger was, had zulke scherpe tanden en had altijd een mond vol met Bo's haar in zijn bek, hij hing altijd in zijn haren.

Mijn zoon zegt dat nu, maar ik was het al vergeten. Ik kom ze tegenwoordig niet vaak meer tegen en zeker niet los.

Bedankt voor jullie positieve reakties, een troost voor mij,dat jullie Bo niet afvallen, mijn zoon doet dat ook niet.

Heb ik met Ginger ook een keer gehad. In het park, liet haar loslopen en kwam een schapendoes reu tegen, ik wist dat die nog een jonkie was en hij was altijd erg vrolijk. Aangezien ik bij Boogie had geleerd dat een hondje lekker vrolijk is dan was het goed. De schapendoes was niet dominant. Maar toch vloog Ginger er ineens op af, grommen bijten enzo. Blijkt nu dat ze echt niet van jonge drukke hondjes houd. En fokker zegt dat dit ook typisch aussie gedrag is (boogie was dus niet een typische aussie xD hij hield van ruig spelen en met alles en iedereen). Aussies houden vooral van rennen, niet zo van ruig spelen en drukke honden. Dat heb ik dus wel gemerkt bij Ginger.. Nu pas ik dus op, is de hond een rustig hondje dan gaat het goed. Maar is de hond erg dominant, of veel te druk dan laat ik ze gewoon niet samen los.
Dus kan ook zijn dat je hond niet zo van drukkke hondjes houd (zoals bij Ginger dus)

Hoi Suus, Bo houdt idd niet van drukke honden en zeker geen honden die in zijn kraag hangen. Hij wil wel lekker los een eind op wandelen met andere honden als ze hem maar met rust laten.

Hoi Liesbeth,

Ik begrijp dat je geschrokken bent en het vervelend vindt. Maar vaak lijken correcties voor ons veel harder als dat het in werkelikheis en gaat het ook nog gepaard met de nodige herrie die honden daar bij maken. Bo houdt waarschijnlijk niet zo van druktemakers die om hem heen springen(of in dit geval om jou heen hangen) hij heeft daar last van en dat mag hij laten weten, in zijn eigen taal, de enige taal die hun spreken toch! Nogmaals ik vindt dit een normale correctie niet leuk voor ons om dat te zien want we willen allemaal zo graag dat het zomaar zonder kleerscheuren of wat dan ook allemaal maar even goed gaat en de hond zich ten alle tijd goed gedraagt. Dat zegt helemaal niets over sociaal zijn maar over normaal hondengedrag en zijn taal. Natuurlijk kunnen wij hun daarin begeleiden maar het altijd voor zijn kan en gaat je niet altijd lukken. Zelf rustig blijven zoals Marit al zegt is daarin het belangrijkst, ook al is dat best moeilijk. Maar soms komt het zo enorm plotseling, je verwacht het immers niet. Als ik een hond op ons af zie komen dan begin ik al te zeggen tegen mijn 5 tal rustg jongens zachtjes doen, het is goed, ik blijf zo rustig mogelijk, maar zoals een tijd geleden een husky waar de eigenaar ver achter ons liep die bleef maar vervelen en ja dan kan ik doen wat ik wil zo rustig zijn als ik wil op een gegeven moment is het voor een van mijn honden gewoon genoeg. Even een correctie en dan is het klaar, de husky droop af om ergens anders weer op te duiken en weer van vooraf aan te beginnen, dit keer was de eigenaar dichterbij. Weer kreeg de husky een snauw maar dat was genoeg hij ging naar zijn eigenaar die naar mij zwaaide en zij hij leert het toch nooit

Het gaat echt niet zo hard als wij denken. Daar ben ik van overtuigd.

Groetjes,
Wilma

ook ik begrijp de onvrede van jou, en wat ik hier boven lees, van wilma.
meestal is het dat wij schrikken van het geweld, en het inderdaad niet zo erg is als het lijkt.
reuen zijn wat meer beschermend tegen eigen roedel dan teefjes. en als je het wantrouwd , dat je de reu of hond niet kent, gewoon een andere kant oplopen, ga de confrontatie niet aan. als het een open veld is, kan je hem altijd even laten gaan, en kijken wat er gebeurd, en meestal is het een hoop lawaai en meer niet, zorg er wel altijd voor, dat je niet pal naast je hond komt te staan als er een confrontatie plaats vind, dat heeft de hond steun aan je, en anders niet.

@Wilma
Wat ik moeilijk vind is niet dat Bo 1x corrigeert, maar diverse keren. De hond geeft zich over en toch knijpt hij hem nog en later zoekt hij deze hond zelf op om hem nogmaals te corrigeren.

In mijn mensen visie is dit wel een heel heftige reactie.

Liesbeth, het kan zijn dat er toch nog iets gebeurd is, tenminste in de beleving van Bo en gemist is bij jou. De hond bleef misschien wild doen of daagde Bo toch weer uit, de hond bleef Bo misschien aankijken. Er kunnen zoveel kleine dingen zijn die door ons vaak gemist worden maar al een signaal kunnen zijn voor Bo.

Ik heb veel geleerd van mijn beide meiden. Zoals veel al weten kunnen die nu niet echt goed met elkaar overweg.Vooral tegen de tijd als zij loops moeten worden. Door hun 2 ben ik die hele kleine signalen op gaan merken die ik daarvoor nooit zo had opgemerkt. Daardoor, kan ik veel voor zijn. Het dragen van de staart, het kijken naar elkaar, subtiele lichaamshoudingen die net die aanzet weer geven.De labradoodle bleef misschien net zo wild als voor de correctie? Dus heeft de labradoodle niets van de correctie geleerd, moet dan toch nog eens duidelijk gemaakt worden door Bo. Het hoeft zo niet te zijn maar ik probeer maar even mee te denken. Maar een reden moet daarvoor zijn waarom Bo de labradoodle nog eens opzoekt. Het doorgaan nadat de labradoodle op zijn rug ligt is het toch nog even heel duidelijk maken.


Natuurlijk is het voor ons een hele heftige reactie, wij snappen dit vaak niet. Ik ben er van overtuigd dat honden nooit zomaar iets doen er moet altijd iets aan vooraf gaan (behalver als er een medische reden voor is)Het verleden kan natuurlijk ook altijd een rol spelen. Voor ons lijkt het alsof die andere hond niets heeft gedaan en komt het voor ons zomaar uit de lucht vallen.

Het kan ook zijn dat Bo gevoeliger is, omdat hij nare ervaringen heeft gehad. Dan haalt hij toch wat vaker en feller uit denk ik. Voorkomen is idd het beste, maar soms lukt dat niet. Goed observeren wat Wilma al zegt, daar kun je veel van leren.