
In Memoriam: Kady
Jij was het lichtpuntje in mijn leven, mijn vriendin, mijn kind, mijn alles...
We sliepen samen, aten samen, leefden samen, je ging overal mee naar toe. Je was altijd vrolijk en vaak ook wel druk en iedereen vond je lief en jij vond iedereen lief. Maar van allemaal vond je mij de liefste,
ja je was echt mijn meisje. Met je mooie blauwe ogen en die oren die hoorde te hangen maar toch rechtopstonden. Je constante gekrab wat me gek maakte... maarja je had gewoon jeuk, we waren nog op zoek naar waar je alergisch voor was.
En als je loops zou worden wat eigenlijk in feb zou moeten zouden we een nestje fokken. En dan zouden er nog meer van die wonderbolletjes zoals jij bij ons thuis lopen.
Waarom je nu ineens de straat op rende zal niemand weten, je had dit nog nooit gedaan en nu ineens wel. Die auto kon niet uitwijken en toen hoorde ik jou angstige pijnlijke gejank. Ik zag je niet, want je lag in de sloot en ik rende naar je toe. Ik heb je in mijn armen gehouden, en je gaf me nog een afscheid groet, je draaide je op je rug, onze speciale knuffel, zodat ik je buikje kon aaien, en je kwispelde, toen draaide je terug en kon niet meer ademen, ik zag hoe het leven uit je ogen trok en toen.... toen was je er niet meer...
vanaf het ongeluk tot nu... blijf ik het constant zien, over en over sterf je weer in mijn armen.
dit was een zware dag... je hebt een mooi leven gehad... maar zo kort... veel te kort.
ik ga je vreselijk missen, mijn meisje mijn kind. Ik hou van je, zo vreselijk veel.
Er zijn nog zoveel vragen, waarom rende je de weg op? Heb je pijn gehad? Als ik je meteen in de auto had gelegd en naar de DA had gecrossd ipv van op een spoed DA te wachten, had je dan nog geleefd? De DA zei dat ze niet veel meer kon doen... maar toch... Och mijn meisje toch... ik had samen oud willen worden, en weet dat jij dit ook wilde.
Ik zou zo graag willen weten of je veilig bent nu, op een vredige plaats en of je de weg naar huis kunt vinden als het nodig is.
Je graf is op een mooie plaats, je deken, halsband en favorite speeltje liggen er boven op. Zo heb je het niet koud en ben je niet alleen.
RIP KADY mijn hartendief
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "zo veel pijn en verdriet - ik ben gebroken" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
3 doggies 
héél véél sterkte o wat een pijn voor jou, ik heb er geen woorden zo erg vind ik het voor je.
3 doggies 
jeemig krijg het er koud van,wat een ellende ik wens
je heel veel sterkte met het verlies van je kanjer
waardeloos op die manier,
lieve groetjes mag en bruco
3 doggies 
de rillingen lopen over mijn rug.wat verschrikkelijk voor je.ik wil je dan ook heel veel sterkte toewensen met dit verschrikkelijke verlies van je lieve kady.
grt noor en een pootje van jazzy en poppy

bedankt voor jullie medeleven... de pijn is groot, maar het van me afschrijven helpt een beetje
3 doggies 
Heel veel sterkte Lynn, wat een verschrikkelijke manier om je meisje te verliezen. Zit hier met de tranen in mijn ogen.
Lieve groet, Thera

lyn lyn, nee het waarom kom je nooit achter , waarom nou de straat over gestoken ? jouw vraag of Kady nu veilig is, ja lyn, alle dieren die overlijden en naar de overkant gaan, hebben het daar goed, zijn samen onder soorgenoten, lijden geen pijn, en geen honger, zijn daar in heerlijke weiden, komen niets te kort, ook geen liefde.
zo kort maar bij je geweest. samen oud worden. nee dat is niet weggelegd. voor jou lyn, heel veel sterkte met dit verlies van kady.

Wat een pijn en verdriet. Woorden schieten te kort. Heel veel kracht en sterkte toegewenst. En op het moment dat Kady in je armen stierf, werd ze in je hart geboren. Hier zal ze voor altijd een plekje hebben.
Nogmaals heel veel sterkte toegewenst!
Groetjes Jacq
3 doggies 
Lynn
Heel veel sterkte toegewenst en ja waarom doen ze dat
het zal altijd een vraag blijven.Geef jezelf geen schuld het heeft zo moeten zijn.
xxx Ria
3 doggies 
Hoi Lynn,
Ik herken veel uit je verhaal, alleen is ons meisje aan epilepsie overleden, maar het gevoel en het doen en laten van je meisje lijken heel erg veel op ons meisje, alleen was jij gelukkig bij haar toen ze heen ging, wij helaas niet, ze was op dat moment bij de dierenarts ter observatie voor haar epileptische aanvallen, ze was op dat moment helemaal alleen. Wij weten precies hoe je je gevoeld moet hebben, bij ons is ze pas 3 maanden geleden overleden, wij hebben er toen voor gekozen om Iggy (ons meisje) te laten cremeren, haar urntje staat bij ons thuis in de woonkamer, zo is ze er voor ons gevoel toch een beetje bij ons.
Groetjes Sonja.
3 doggies 
hoi lynn
wat een verhaal,en wat een verdriet,wil je heel veel sterkte toewensen
gr liesbeth
3 doggies 
Wat heb je dat verschrikkelijk mooi geschreven Ik heb er tranen van in mijn ogen.
Wat jou is over komen is de grootste nachtmerrie! Heel veel sterkte met het verlies van je meisje!
Sandra
Lynn.....
Wat erg....
In jou verhaal hoor ik mezelf praten, mijn Beauty betekent hetzelfde als jou lieverd voor jou.
Ik ween, mede omdat ik mijn Beauty binnenkort moet loslaten, omdat ik weet dat ik binnenkort mijn Beauty in mijn armen moet houden terwijl hij zijn laatste adem ademt, terwijl hij mij zal aankijken en me zal duidelijk maken "nu is het genoeg geweest"
Hij is pas 6 en heeft een verschrikkelijke hartaandoening, alles wat we kunnen doen is het zo dragelijk mogelijk maken tot de dag het niet meer gaat.
Mijn leven is gestopt op het moment dat we dit verschrikkelijke nieuws vernamen en ik kan me echt inbeelden wat je nu meemaakt!
Wat erg...
Wat erg voor jou...
Maak je vooral géén verwijten je deed wat je kon, en dit fataal ongeval had nooit mogen gebeuren.
Ik wil echt niet weten hoe het voelt, echt niet...
Ik ben er als de dood voor.
Maar als ik nu weet hoe ik me nu voel met wat ik over mijn schat weet dan moet het ondraaglijk voor je zijn.
Het spijt me voor jou....
Ik hoop alléén dat je het redt en als het niet lukt, praat er over, praat met mensen die dit leed begrijpen.
Dat doe ik ook en het put me kracht, echt doen.
Het is erg...
Sterkte,
Stieven
3 doggies 
Oh, wat een vreselijk ongeluk..!!
Ik wens je alle sterkte..
Weet dat Kady voor altijd dichtbij je zal zijn..
Zo'n 'hechte band' verbreekt niet door de dood..
Heel veel sterkte..
3 doggies 
Gossie...ik schrik hiervan...om je lieve hondje zo te moeten verliezen. Ik moet er niet aan denken om op deze manier van mijn hondje afscheid te moeten nemen.
Ga er maar vanuit dat jou hondje nu in de hondenhemel is. Spelen met alle andere hondjes die daar zijn.
En zij zal nu iedere dag over jou waken, wellicht wordt zij jou beschermengeltje!
Veel sterkte met het verwerken hiervan.
Ik denk aan je!
3 doggies 
Wat erg....
Heel veel sterkte met het verwerken van dit enorme verdriet....
Groetjes Marjan.
3 doggies 
wat een verschrikkelijke gebeurtenis, ik wens je heel veel sterkte toe, en diep van binnen zou ze altijd bij je zijn.
3 doggies 
Ooh wat erg!! Ik krijg er gewoon kippenvel van. Zo te horen, heeft ze in ieder geval veel liefde gehad in haar korte leventje!
Heel veel sterkte.. ik zal een kaarsje voor je lieve hond branden.
als ik dit leest vraag ik me af hoeveel pijn een mens kan verdragen.....
wat je lieve hond betreft... het was haar tijd...het heeft zo moeten zijn....
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "zo veel pijn en verdriet - ik ben gebroken" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?