Altijd maar bijten!!! tot vervelends toe

ik hoop net zoals jij dat het snel afgelopen is met het bijten hahaha

ik heb eens ergens gelezen dat als je je hand met azijn insmeert de hond het dan afleerd want honden vinden dat echt vies probeer dat eens

is idd een idee

ik ben wel benieuwd of het werkt wil je me op de hoogte houden?

Wil ik wel doen hoor, maar dan wel even profiel aanmaken

Dan weet ik je tenminste te vinden hahaha

Onze pup van 4,5 maanden kan het happen ook nog steeds niet helemaal laten. Toen we hem net hadden maakte in me daar zorgen over (ook broekspijpen etc. moesten het ontgelden). Maar als je op dit forum leest hoeveel pups dit gedrag vertonen dan lijkt het eerder normaal dan speciaal!

'Bevriezen', dus stilstaan, totaal niet reageren hielp wel, maar gaat natuurlijk niet altijd (tegen die tijd is de broek wel kapot...). Dan toch maar NEE en Foei. En negeren, ook prima. En rust, allemaal al genoemd. Zacht, rustig spreken wil ook helpen bij ons. En gaap een keer terwijl je weg kijkt, heeft een rustgevend effect (= hondentaal).

De laatste tip, dat van het handen insmeren met azijn (mosterd wordt ook wel genoemd) lijkt mij niet goed: je hondje gaat je handen dan assosieren met 'vies' en gaat je handen ontwijken. En dat is niet de bedoeling je wilt hem toch aan kunnen raken!

Ik denk dat jullie het prima doen, het heeft alleen meer tijd nodig dan je zou willen. Uit reacties heb ik opgemaakt dat het na het wisselen beter moet gaan. Volhouden dus...

Ik ga het azijn ook niet gebruiken maar je zou het wel willen doen omdat je er gewoon moedeloos van wordt hahahaha

Ik denk dat gewoon volhouden is en hopen dat het na het wisselen afgelopen is.

Als de hond in de broekspijp gaat hangen en je los
bent, zou ik zomaar de kamer uitlopen.
Is hij rustig kom je terug, begint hij weer,
weer de kamer uitlopen, net zo lang dat hij begrijpt
dat het geen zin heeft.
Meestal is het genoeg om de rug naar hem toe te draaien, niets te zeggen, maar dat is moeilijk als
hij bv. in je achillespees hangt, net als mijn romeo
deed. Dan schreeuw je van de pijn en heeft hij zijn
zin : ook negatieve aandacht, is aandacht.
Toen ik de gt in huis had, deed verhoeven net of
romeo niet bestond.
Romeo kwam als eerste met zijn deken aanslepen en
legde die voor de voeten van de therapeut, die stiekem
dubbel lag, maar toch niet reageerde, geen woord zei.
Romeo die is niet voor een kleintje vervaard, haalde
het grote hondenkussen en legde dat als toetje
bovenop de deken. Geheid dat hij normaal aandacht krijgt. Maar van de therapeut dus niet, al lag die
helemaal in een deuk.
Dit gedrag gaat voorbij. Dat is een troost.

Het is gelukkig al wat minder.
De ene dag gaat het goed en de andere gaat het de hele dag door.

Vooral als ik thuis kom van m'n werk... Dan weet ik gewoon dat hij zodra ik de deur binnekom me in de broekspijpen hangt ha ha ha